kk, stanowiącego że wyrokiem skazującym jest również prawomocne orzeczenie skazujące za popełnienie przestępstwa wydane przez sąd właściwy w sprawach karnych w państwie członkowskim Unii Europejskiej, chyba że według ustawy karnej polskiej czyn nie stanowi przestępstwa, sprawca nie podlega karze albo orzeczono karę nieznaną ustawie. Przepisu tego nie stosuje się także, jeżeli informacje uzyskane z rejestru karnego lub od sądu państwa członkowskiego Unii Europejskiej nie są wystarczające do ustalenia skazania albo orzeczona kara podlega darowaniu w państwie, w którym nastąpiło skazanie. Sąd Rejonowy błędnie zatem w ogóle nie uwzględnił powyżej wskazanego wyroku karnego sądu zagranicznego. A na chwilę orzekania przez Sąd Okręgowy nie stwierdzono aby zachodziła jedna z podanych wyżej okoliczności uniemożliwiających uwzględnienie tegoż wyroku karnego wydanego wobec oskarżonego S. M. przez O. soud (...) w Czechach. Czyn polegający na zaborze rzeczy ruchomych stanowi bowiem przestępstwo również w Polsce, nie zachodziły żadne warunki wyłączające karalność tego czynu, a wymierzona podsądnemu kara pozbawienia wolności jest znana polskiej ustawie karnej. Informacje uzyskane z rejestru karnego były zatem wystarczające do ustalenia skazania, a orzeczona kara nie podlegała darowaniu w państwie, w którym nastąpiło skazanie. Sąd Rejonowy nie zwrócił uwagi na wspomniany wyżej wyrok skazujący wydany wobec S. M. przez sąd w Czechach, które to orzeczenie wobec treści art.
kk winno być ocenione jako wyrok skazujący w rozumieniu polskiej ustawy karnej i w konsekwencji nie dostrzegł przeszkody do wydania orzeczenia w trybie konsensualnym zgodnego z wnioskiem prokuratora złożonym w trybie art. 335 § 1 kpk. Wobec powyższego rację ma apelujący podnosząc, iż skoro podsądny w chwili popełnienia zarzucanego mu przestępstwa z art. 244 kk był już prawomocnie skazany na karę pozbawienia wolności to zachodziła przeszkoda materialna dla uwzględnienia wniosku o wymierzenie kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania. Zgodnie bowiem z art. 69 § 1 kk sąd może warunkowo zawiesić wykonanie kary pozbawienia wolności orzeczonej w wymiarze nieprzekraczającym roku, jeżeli sprawca w czasie popełnienia przestępstwa nie był skazany na karę pozbawienia wolności i jest to wystarczające dla osiągnięcia wobec niego celów kary, a w szczególności zapobieżenia powrotowi do przestępstwa. Przy czym wskazany w art. 69 § 1 kk warunek braku skazania na karę pozbawienia wolności obejmuje zarówno skazanie na karę bezwzględnego pozbawienia wolności, jak i na karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania ( wyrok Sądu Najwyższego z dnia 6 października 2021 r., sygn. akt IV KK 459/21, Legalis nr 2689719). Stwierdziwszy zatem, że Sąd Rejonowy wydał wyrok na posiedzeniu, z obrazą przepisów proceduralnych ustalających zasady orzekania w trybie art. 343 kpk i art. 335 § 1 kpk, dopuszczając się przy tym naruszenia przepisów prawa materialnego art. 69 § 1 kk w zw. z art.
kk, zachodziła konieczność uchylenia tego wadliwego orzeczenia, co było możliwe przy wniesionej apelacji oskarżyciela publicznego na niekorzyść oskarżonego. Wniosek Uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w Szamotułach do ponownego rozpoznania. ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Wobec potwierdzonych w postępowaniu odwoławczym nieprawidłowości proceduralnych po stronie Sądu I instancji niezbędna okazała się ingerencja w zaskarżone orzeczenie. Sąd Okręgowy uwzględnił wniosek apelującego prokuratora o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w Szamotułach do ponownego rozpoznania. Organ odwoławczy zdecydował tak, gdyż stwierdzone w toku kontroli odwoławczej uchybienie procesowe wymagało przeprowadzenia postępowania przez Sąd Rejonowy na nowo, zgodnie z obowiązującymi przepisami proceduralnymi, z zachowaniem reguł prawa karnego materialnego z art. 69 § 1 kk i art.
kk i prawomocnego skazania oskarżonego na karę pozbawienia wolności przez sąd w Czechach, jeszcze przed popełnieniem przestępstwa z art. 244 kk doprowadziło do wydania wyroku naruszającego prawo materialne tj. art. 69 § 1 kk w zw. z art.
Powodowało to konieczność wydania w instancji odwoławczej orzeczenia o charakterze kasatoryjnym i skierowania sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji. 3.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.