← Polska

II Ca 814/12

Sygn. akt II Ca 814/12 POSTANOWIENIE Dnia 13 listopada 2012 r. Sąd Okręgowy w Świdnicy, II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: Barbara Nowicka Sędziowie: SO Alicja Chrzan SO Jerzy Dydo Protokolant: Agnieszka Ingram po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2012r. w Świdnicy na rozprawie sprawy z wniosku S. S. przy udziale W. K. i (...) w G. o uchylenie się od skutków prawnych niezachowania terminu do złożenia oświadczenia o odrzuceniu spadku po A. K. na skutek apelacji uczestnika postępowania (...) w G. od postanowienia Sądu Rejonowego w Dzierżoniowie z dnia 18 lipca 2012r., sygn. akt I Ns 137/12 postanawia: oddalić apelację. Sygn. akt II Ca 814/12 UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w Dzierżoniowie postanowił stwierdzić uchylenie się od skutków prawnych niezachowania terminu do złożenia przez wnioskodawczynię S. S. oświadczenia o odrzuceniu spadku po A. K., zmarłej dnia 25 czerwca 2009 roku w D., ostatnio stale zamieszkałej w W.. Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 03 stycznia 2008 r. pomiędzy (...)z siedzibą w G.a uczestnikiem postępowania W. K.została zawarta umowa pożyczki refinansowej w kwocie 28 000 zł na okres od dnia 03 stycznia 2008 r. do dnia 03 stycznia 2014 r. z przeznaczeniem na spłatę zobowiązań pożyczkobiorcy w(...)Bank SA i (...)Bank SA. Za zobowiązania wynikające z tytułu powyższej umowy poręczyła żona pożyczkobiorcy A. K.. Uczestnik postępowania nie spłacał jednak swojego zobowiązania, w związku z czym (...)wysłała na adres poręczycielki A. K.zawiadomienia z dnia 20 lipca 2009 r. i 11 sierpnia 2009 r. o wysokości zadłużenia oraz o skutkach jego nieuregulowania. Wobec braku spłaty powstałych zaległości, pismem z dnia 07 września 2009 r. wypowiedziano W. K.przedmiotową umowę pożyczki, przy czym zawiadomienie o wypowiedzeniu umowy wysłano również do A. K.. Następnie (...)skierowała do tutejszego Sądu powództwo o zapłatę kwoty 26 140,99 zł przeciwko A.i W. K. a po uzyskaniu przeciwko nim tytułu wykonawczego w postaci nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym z dnia 22 stycznia 2010 r. w sprawie o sygn. akt I Nc 113/10, wszczęła przeciwko solidarnym dłużnikom postępowanie egzekucyjne. W toku czynności egzekucyjnych Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w Kłodzku H. S. stwierdził, że A. K. zmarła jeszcze przed wszczęciem postępowania, to jest w dniu 25 czerwca 2009 r. Wobec tego postanowieniem z dnia 25 czerwca 2010 r. umorzył postępowanie egzekucyjne przeciwko tej dłużniczce. W związku z powyższym (...) pismem z dnia 18 marca 2011 r. wezwała do spłaty zadłużenia spadkobierczynię poręczycielki, tj. wnioskodawczynię S. K. (obecnie S.), przy czym wnioskodawczyni pismo to odebrała w dniu 28 marca 2011 r. Wnioskodawczyni była wraz z mężem bardzo zaskoczona tym wezwaniem, albowiem zaraz po śmierci matki A. K. była w punkcie informacji kredytowej z jej dowodem osobistym, w celu ustalenia, czy nie zaciągnęła ona za życia jakiegoś kredytu. Odpowiedziano jej wówczas, że nie było takiej sytuacji. Ponadto sprawdzała, czy matka nie zalegała z jakimikolwiek opłatami i również ustaliła, że jej matka nie posiadała z tego tytułu żadnych zaległości. Za życia A. K. rozmawiała z nią nadto na temat tego, co będzie jak umrze, albowiem długo chorowała i przez dłuższy czas nie wstawała z łóżka ani nie wychodziła z domu. Jednak ani matka, ani ojciec nie poinformowali jej o zaciągnięciu pożyczki czy też o problemach związanych z jej spłatą. W. K. nie zdawał sobie nawet z tego sprawy, że jego żona była poręczycielem pożyczki. Ponadto z uwagi na fakt, że wnioskodawczyni zajmowała mieszkanie obok, odbierała czasami korespondencję przychodzącą do rodziców, ale nigdy nie widziała korespondencji z banków czy innych instytucji finansowych. Z tych wszystkich względów, do dnia odebrania wezwania do zapłaty, nie wiedziała o zadłużeniu jej matki, a w związku z tym nie widziała potrzeby odrzucenia spadku po niej. Po otrzymaniu przedmiotowego wezwania wnioskodawczyni udała się więc po poradę do prawnika, który oświadczył jej, żeby zwróciła się razem z ojcem W. K. o renegocjację umowy pożyczki. (...) uwzględniła taki wniosek i rozłożyła zaległości na raty, zaś uczestnik postępowania W. K. zaczął te raty spłacać. Jednak w październiku 2011 r. wnioskodawczyni otrzymała wezwanie do Sądu, albowiem (...) wystąpiła przeciwko niej, jako spadkobierczyni poręczycielki, o zapłatę kwoty 33 713,30 zł. Wówczas na rozprawie wnioskodawczyni przedstawiła wszystkie dowody wpłat dokonanych przez ojca, ale ostatecznie (...) nie wyraziła zgody na renegocjację umowy pożyczki. W związku z tym S. S. udała się ponownie o pomoc do prawnika, który poradził jej, aby wystąpiła z wnioskiem w niniejszej sprawie. W międzyczasie (...) wystąpiła do tutejszego Sądu z wnioskiem o stwierdzenie nabycia spadku po A. K.. Sąd Rejonowy wydając powyższe postanowienie wskazał na treść art. 1019 § 1 k.c., 1015 § 2 k.c., art. 84 k.c., art. 88 § 2 k.c. Uczestniczka postepowania – (...) w G. zaskarżając powyższe postanowienie apelacją w całości zarzuciła naruszenie art. 1019 § 1, 2, 3 k.p.c. oraz art. 233 § 2 k.p.c. i wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia i oddalenie wniosku oraz zasądzenie od wnioskodawcy na rzecz uczestniczki kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego za II instancję wg norm przepisanych. Sąd Okręgowy przyjmując ustalenia Sądu Rejonowego za własne, zważył co następuje: Apelacja nie jest zasadna. Sąd Okręgowy przyjął, że uczestniczka postępowania wskazując art. 1019 k.p.c. w istocie zamierzała wskazać naruszenie przez Sąd Rejonowy art. 1019 k.c. Uczestniczka postępowania w uzasadnieniu apelacji poza przytoczeniem treści art.1019 k.c., nie wskazała na czym miałoby polegać naruszenie przez Sąd Rejonowy treści tego przepisu. Sąd Rejonowy w sposób pełny i szczegółowy dokonał właściwej wykładni art. 1019 k.c. oraz art. 84 § 1 i 2 k.c., którą to wykładnię Sąd Okręgowy w całości aprobuje, a także trafnie zakwalifikował błąd wnioskodawczyni co do przedmiotu spadku, to jest długu spadkowego, który spowodował zaniechanie złożenia w terminie oświadczenia o odrzuceniu spadku, jako błąd istotny co do czynności prawnej. Sąd Rejonowy z zebranego materiału dowodowego wyprowadził wnioski logicznie poprawne i zgodne z doświadczeniem życiowym. Sąd Rejonowy nie naruszył reguł swobodnej oceny dowodów, przyjmując, że wnioskodawczyni dochowała wszelkiej należytej staranności polegającej na podjęciu uzasadnionych w danych okolicznościach działań, zmierzających do ustalenia stanu spadku, których podjęcie doprowadziłoby do takiego ustalenia i w konsekwencji do uniknięcia błędu. Jedynie w przypadku, gdy brak jest logiki w wiązaniu wniosków z zebranymi dowodami lub, gdy wnioskowanie Sądu wykracza poza schematy logiki formalnej, albo wbrew zasadom doświadczenia życiowego, nie uwzględnia jednoznacznych praktycznych związków przyczynowo – skutkowych, to tylko wtedy przeprowadzona przez Sąd ocena dowodów może być skutecznie podważona (tak Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 27 września 2002 roku, sygn. akt II CKN 817/00 ). Zauważyć należy, że w toku postępowania przed Sądem Rejonowym uczestniczka postępowania nie wnioskowała o wskazanie przez wnioskodawczynię „punktu informacji kredytowej”, a w związku z tym wnioskodawczyni nie odmówiła w rozumieniu art. 233 § 2 k.p.c. przedstawienia tego dowodu. Zatem zarzuty naruszenia przez Sąd Rejonowy art. 1019 k.c. i art. 233 § 2 k.p.c. nie są trafne. Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. oddalił apelację jako bezzasadną.

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.