II K 313/24

(1)Czyn przypisany: 4 września 2020 r. w L., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi nieustalonymi osobami, działając z podziałem na role, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadził Z. A.

(1)do niekorzystnego rozporządzenia mieniem o łącznej wartości 30500 złotych, poprzez wprowadzenie jej w błąd w ten sposób, że po telefonie wykonanym do pokrzywdzonej przez nieustalone osoby, które podały się za funkcjonariusza (...) o danych M. H.

(1)jako prowadzący czynności w związku z rozpracowaniem grupy oszustów z prośbą o przekazanie pieniędzy oraz biżuterii udał się wspólnie z nieustaloną osobą do L., gdzie po otrzymaniu informacji od innej nieustalonej osoby zamówił kurs taksówką do miejsca zamieszkania pokrzywdzonej a następnie po dotarciu na miejsce, będąc w stałym kontakcie ze współsprawcami obserwował i ubezpieczał nieustalonego mężczyznę w czasie kiedy ten odbierał od pokrzywdzonej pieniądze 17000 złotych oraz biżuterię o łącznej wartości 13500 złotych, tj. czyn z art. 286 § 1 k.k. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty (Numeracja kart ze sprawy sygn. II K 1158/21, chyba, że wskazano inaczej) 4 września 2020 r. około 11:40 Z. A.

(1)odebrała telefon w swoim mieszkaniu w L. przy ul. (...), w którym została poinformowana, że otrzyma przesyłkę pocztową do godz. 13:00. Podała rozmówcy swój adres. Następnie odebrała kolejny telefon, rozmawiała z nieustalonym mężczyzną podającym się za funkcjonariusza policji z komendy w L. M. H.

(1), który poinformował ją, że rozpracowują grupę osób, która ma zamiar ją okraść. Mężczyzna ten kazał Z. A.

(1)zadzwonić na numer 112 by potwierdzić swoje dane. Z. A.

(1)nie odkładając słuchawki, wybrała numer 112 i została poinformowana przez inną nieustaloną osobę, że dodzwoniła się do KPP w L., a następnie miała zostać połączona z CBŚ gdzie nieustalona osoba poinformowała ją, że dzwoniący do niej M. H.

(1)jest funkcjonariuszem policji z CBŚ. Z. A.

(1)dalej rozmawiała z osobą podającą się za M. H.

(1). Mężczyzna ten poinformował ją, że musi przygotować wszystkie pieniądze i biżuterię jakie posiada, bo przyjdzie do niej funkcjonariusz policji o nazwisku W., który zrobi tym rzeczom zdjęcia. 4 września 2020 r. J. C.

(1)z nieustalonym mężczyzną, który posługiwał się numerem (...) przyjechał do L. by odebrać pieniądze od osoby, która miała zostać oszukana metodą „na policjanta”. J. C.

(1)ubrany był w różową koszulkę, posługiwał się numerami (...), zarejestrowanym na jego matkę M. D.. Po godz. 13:00 na ul. (...) i towarzyszący mu młody mężczyzna ubrany w czarno-czerwoną koszulkę wsiedli do taksówki R. J.

(1). J. C.

(1)siedział z przodu, nawigował kierowcę gdzie mają jechać. Otrzymał adres, pod który mają jechać z numeru (...), zarejestrowanego na Ł. K.

(1), który w tym czasie logował się na B. w W.. Dojechali pod blok Z. A.

(1). Towarzyszący J. C.

(1)mężczyzna poszedł do mieszkania nr (...) przy ul. (...), miał maseczkę na twarzy. J. C.

(1)został w taksówce, po czym na chwilę z niej wyszedł i wrócił siadając z tyłu. Nieustalony mężczyzna w rozmowie z Z. A.

(1)potwierdził, że jest funkcjonariuszem policji. Następnie mężczyzna ten zabrał od Z. A.

(1)pieniądze 17000 zł oraz biżuterię o łącznej wartości 13500 zł w celu ich rzekomego sfotografowania i opuścił mieszkanie, wsiadł do taksówki, w której czekał J. C.

(1)i zamówili kurs do W.. W tym czasie do Z. A.

(1)ponownie zadzwonił nieustalony mężczyzna podający się za funkcjonariusza policji z CBŚ M. H.

(1)z pytaniem czy ma jeszcze jakieś pieniądze lub biżuterię. Z. A.

(1)powiedziała, że nie przekazała wszystkich wartościowych rzeczy. W tym czasie zobaczyła przez okno sąsiadkę I. G.

(1), która podjechała rowerem i nie rozłączając się z rozmówcą poprosiła ją by zadzwoniła do jej córki, by do niej przyjechała. I. G.

(1)zadzwoniła do A. W. około 13:50. J. C.

(1), nieustalony mężczyzna dojechali taksówką na ul. (...) w J. i zażądali by taksówkarz zawiózł ich z powrotem na ul. Gen. Roi pod blok Z. A.

(1). I. G.

(1)poszła schować rower do piwnicy. Gdy wyszła z piwnicy zobaczyła na klatce młodego mężczyznę, który na jej widok zawrócił i wyszedł z klatki. I. G.

(1)wyszła za nim z klatki, po czym wróciła przed mieszkanie Z. A.

(1), rozmawiały przez drzwi. Po chwili do klatki ponownie wszedł ten sam młody mężczyzna. Wszedł do mieszkania Z. A.

(1), stanął w przedpokoju. I. G.

(1)zaczęła na niego krzyczeć, wyzywać, wiedziała, że ma do czynienia z oszustem, ponieważ mężczyzna ten nie wyglądał na policjanta, miał zdarte buty, był bardzo młody. Mężczyzna ten odepchnął I. G.

(1)i wybiegł z klatki, dobiegł do taksówki, w której siedział J. C.

(1), obaj pobiegli dalej, I. G.

(1)goniła ich, rozdzielili się. R. J.

(1)dojechał do J. C.

(1), zażądał zapłaty za kurs. J. C.

(1)zapłacił mu banknotem 100 zł, po czym zamówił kurs do W., dopłacił jeszcze 100 zł i wysiadł na wysokości ul. (...). J. C.

(1)został zatrzymany 29 marca 2021 r. o godz. 16:20. Ma 21 lat, 4 września 2020 r. miał 17 lat, jest kawalerem, ma wykształcenie gimnazjalne, nie ma nikogo na utrzymaniu, był karany, odbywa karę pozbawienia wolności, nie leczył się psychiatrycznie, leczył się odwykowo, jest uzależniony od substancji psychoaktywnych, nie jest chory psychicznie, przejawia cechy charakterystyczne dla zaburzeń osobowości, które nie wpływają na zdolność rozumienia znaczenia czynu i pokierowania postępowaniem. W chwili popełnienia czynu miał zachowaną zdolność rozumienia czynu i pokierowania sowim postępowaniem. Prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego (...) z w sprawie sygn. VI Ka 1124/21 K. M.

(1)został uniewinniony od czynu z art. 286 § 1 k.k. z 4 września 2020 r., zarzuconego również oskarżonemu J. C.

(1). Prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w L. z w sprawie sygn. II K 1158/21 Ł. K.

(1)został uznany za winnego tego, że w dniu 4 września 2020 roku w L., woj. (...) działając wspólnie i w porozumieniu z ustalonymi K. M.

(2), J. C.

(1)oraz innymi nieustalonymi osobami, działając z podziałem na role, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadził Z. A.

(1)do niekorzystnego rozporządzenia mieniem poprzez wprowadzenie jej w błąd w ten sposób, że po telefonie wykonanym do pokrzywdzonego przez nieustalone dotychczas osoby, które podały się za funkcjonariusza (...) o danych M. H.

(2)jako prowadzący czynności w związku z rozpracowywaniem grupy oszustów bankowych z prośbą o przekazanie pieniędzy oraz biżuterii będąc w stałym kontakcie ze współsprawcami informował K. M.

(1)oraz J. C.

(1)aby udali się do L., a następnie przekazał adres zamieszkania pokrzywdzonej K. M.

(1), aby ten udał się do pokrzywdzonej i odebrał pieniądze w kwocie 17.000 złotych oraz biżuterię o łącznej wartości 13.500 złotych od pokrzywdzonej w jej mieszkaniu, czym doprowadził pokrzywdzoną do strat w łącznej kwocie 30.500 złotych, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu kary co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. Notatka urzędowa protokół oględzin miejsca; zeznania świadka I. G.; zeznania osk. posiłkowej Z. A. w części; notatka urzędowa; zeznania świadka R. J.; protokół eksperymentu procesowego; notatka urzędowa; notatki urzędowe; dane retencyjne; notatka urzędowa protokół zatrzymania osoby; wyjaśnienia oskarżonego J. C. w części; zeznania K. M., w tym złożone w charakterze podejrzanego, w części; wyjaśnienia skazanego Ł. K.; wyrok w sprawie sygn. II K 1158/21; odpis wyroku w sprawie sygn. II K 183/21; odpis wyroku w sprawie sygn. VI Ka 1124/21; karta karna; dokumentacja medyczna; notatka urzędowa; protokół zatrzymania K. M.; protokół przeszukania; notatka urzędowa; protokół przeszukania osoby; stwierdzenie tożsamości; pismo z (...) W. z kopią materiałów sprawy; protokół przeszukania; protokół zatrzymania osoby; pismo z (...) S.A.; pismo z (...) Sp. z o.o.; protokół zatrzymania rzeczy; protokół oględzin; notatka urzędowa; kopie dokumentów przedłożonych przez A. D.; protokół oględzin; opinia sądowa psychiatryczno-psychologiczna 1, 2; 4-15; 16-18, 258-258v., 781v., 39 akt II K 313/24; 20-21, 257v.-258, 747-747v., 38-38v. akt II K 313/24; 29; 30-31v., 258v., 781v., 38v.-39 akt II K 313/24; 33-35; 36; 105, 106-108; 292-323, 324-357, 383-390, 391-417, 428-452; 669-671; 165; 174-175, 188-189, 746v., k. 37v.-38 akt II K 313/24; 181-182, 256v.-257, 129-129v. akt II K 313/24; 240-241, 249, 746v.-747, 114v. akt II K 313/24; 784; 40-41 akt II K 313/24; 634-635 akt II K 183/21; 26 akt II K 313/24; 58, 62 akt II K 313/24; 132; 133; 135-137; 164; 168-169; 176; 208-210; 234-236; 237; 289; 290-291; 665-667; 668; 672; 679-681; 682-683; 93-103 1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1. J. C.

(1)Czyn zarzucony: w dniu 4 września 2020r. w L., woj. (...) działając wspólnie i w porozumieniu z ustalonymi K. M.

(2), Ł. K.

(1)oraz innymi nieustalonymi osobami, działając z podziałem na role, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadził Z. A.

(1)do niekorzystnego rozporządzenia mieniem poprzez wprowadzenie jej w błąd w ten sposób, że po telefonie wykonanym do pokrzywdzonego przez nieustalone dotychczas osoby, które podały się za funkcjonariusza (...) o danych M. H.

(1)jako prowadzący czynności w związku z rozpracowaniem grupy oszustów bankowych z prośbą o przekazanie pieniędzy oraz biżuterii udał się wspólnie z K. M.

(1)do miejscowości L., gdzie po otrzymaniu informacji od współsprawcy zamówił kurs taksówką do miejsca zamieszkania pokrzywdzonej a następnie po dotarciu na miejsce będąc w stałym kontakcie ze współsprawcami obserwował i ubezpieczał K. M.

(1)w czasie kiedy ten odbierał pieniądze w kwocie 17.000PLN oraz biżuterię o łącznej wartości 13.500PLN od pokrzywdzonej w jej mieszkaniu, czym doprowadził pokrzywdzoną do strat w łącznej kwocie 30.500PLN, tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty 4 września 2020 r. J. C.

(1)działał wspólnie i w porozumieniu z K. M.

(1)(M. w zarzucie) i Ł. K.

(1). J. C.

(1)obserwował i ubezpieczał K. M.

(1)( M. w zarzucie) w czasie, gdy ten odbierał pieniądze i biżuterię od pokrzywdzonej. J. C.

(1)nie wiedział po co pojechał z nieustaloną osobą na ul. Gen. Roi w L. i nie pełnił żadnej roli w oszustwie Z. A.

(1)4 września 2020 r. częściowo zeznania świadka K. M.

(1); wyjaśnienia J. C.

(1); odpis wyroku sygn. II K 183/21 wraz z odpisem wyroku sygn. VI Ka 1124/21 wyjaśnienia skazanego Ł. K. 181-182, 256v.-257, 129-129v. akt II K 313/24; 174-175, 188-189, 746v., k. 37v.-38 akt II K 313/24; 40-41 akt II K 313/24, 634-635 akt II K 183/21; 240-241, 249, 746v.-747, 114v. akt II K 313/24; 1. OCena DOWOdów 2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu Wyjaśnienia oskarżonego J. C.

(1); zeznania osk. posiłkowej Z. A.

(1); zeznania świadka I. G.

(1); zeznania świadka R. J.

(1); zeznania świadka K. M.

(1); zeznania świadka Ł. K.

(1); W toku postępowania przygotowawczego oskarżony J. C.

(1)nie przyznał się do popełnienia zarzuconego mu czynu i wyjaśnił, że zna K. M.

(1), ale nie zadaje się z nim, nie zna Ł. K.

(1), zaprzeczył by był 4 września 2020 r. w L. i podał, że był już zatrzymany 17 listopada 2020 r. do sprawy oszustwa metodą na policjanta i wówczas zatrzymano mu telefon, którym posługiwał się we wrześniu 2020 r. Przed Prokuratorem wyjaśnił, że tak naprawdę to nie wie o co chodzi w sprawie. Na posiedzeniu w przedmiocie wniosku o zastosowanie tymczasowego aresztowania nie przyznał się do popełnienia zarzuconego mi czynu i zaprzeczył by był 4 września 2020 r. w L., wyjaśnił, że nie pamięta jakiego telefonu wtedy używał, że nie pamięta gdzie był 4 września 2020 r. Na pierwszej rozprawie głównej, w sprawie sygn. II K 1158/21 oskarżony nie przyznał się do popełnienia zarzuconego mu czynu i wyjaśnił, że był 4 września 2020 r. w L., ale nie pamięta z kim. Wyjaśnił, że był to chłopak, ale nie K. M.

(1), że pojechał z nim dla towarzystwa, za co miał otrzymać 200-300 zł. Wyjaśnił, że pojechali taksówką w jedno miejsce, ten chłopak wyszedł a on czekał w taksówce, po czym wyszedł z niej jak ten chłopak wybiegł. Wyjaśnił, że taksówkarz zawiózł go w okolice (...). Na drugiej rozprawie głównej oskarżony wyjaśnił, że nie przyznaje się do zarzuconego mu czynu, potwierdził wyjaśnienia złożone na pierwszej rozprawie głównej i wyjaśnił dlaczego nie przyznawał się w postępowaniu przygotowawczym do tego, że był 4 września 2020 r. w L.. Oskarżony wyjaśnił, że to chłopak, któremu towarzyszył zamówił taksówkę w L., a on dał mu swój telefon, ponieważ rozładowała mu się bateria. Oskarżony wyjaśnił, że chłopak ten nie oddał mu telefonu i wracał do W. z taksówkarzem bez telefonu. Sąd uznał za wiarygodne wyjaśnienia oskarżonego w części, w której przyznał, że był 4 września 2020 r. w L. z nieustalonym mężczyzną, jechał z nim taksówką, że wyszedł z taksówki jak zobaczył, że jego towarzysz wybiega z budynku i następnie wracał taksówką sam do W.. Wyjaśnienia potwierdzają w tym zakresie ustalenia dochodzenia, że telefony, którymi posługiwał się tego dnia, o numerach: (...) i (...) (zarejestrowany na jego matkę), logowały się w L. i wielokrotnie łączyły się numerem tel. (...) zarejestrowanym na dane Ł. K.

(1). Nadto wyjaśnienia oskarżonego są zbieżne w części z zeznaniami świadków R. J.

(1)i I. G.

(1), niesprzeczne z zeznaniami świadka K. M.

(1)i Ł. K.

(3)oraz pozostałych występujących w sprawie świadków. Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonego w części, w której podał, że pojechał do L. z nieustalonym mężczyzną dla towarzystwa, ale za pieniądze, że nie wiedział po co, bo był ciągu narkotykowym, że oddał mu swój telefon, że nie brał udziału w oszustwie Z. A.

(1), że wracał do W. bez telefonu. W tym zakresie wyjaśnienia oskarżonego sprzeczne są z wiarygodnymi zeznaniami obiektywnego świadka R. J.

(1), który bezpośrednio po zdarzeniu szczegółowo opisał zachowanie oskarżonego. Z zeznań tego świadka wynika, że to oskarżony zamówił kurs taksówką, nawigował kierowcę gdzie mają jechać, posługiwał się telefonem, na który otrzymał adres. Oskarżony był zatem świadomy co robi, czynnie brał udział w akcji oszustwa Z. A.

(1). Nadto z zeznań R. J.

(1)wynika, że oskarżony zapłacił mu za kurs gotówką, a następnie zawiózł go do W., w okolice (...), bo powiedział, że dalej go nie zawiezie za te pieniądze, a oskarżony miał zamówić sobie taksówkę przez aplikację (U./B.) i w drodze do W. zajmował się telefonem. Nie było zatem tak, jak wyjaśnił oskarżony, że telefon zabrał mu nieustalony mężczyzna w L. i to on ustalał, że gdzie mają jechać i po co. Oskarżony J. C.

(1)otrzymał na telefon, którym się posługiwał dane, gdzie mają jechać i to on nawigował taksówkarza, był zatem w kontakcie z nieustaloną osobą, która brała udział w oszustwie Z. A.

(1). Oszuści poznali bowiem adres Z. A.

(1)dopiero 4 września 2020 r. około godz. 11:40, podczas pierwszej rozmowy telefonicznej o rzekomej przesyłce pocztowej. Oskarżony powiedział taksówkarzowi, że zamówi sobie w W. taksówkę z aplikacji, miał zatem przy sobie telefon, inaczej nie mógłby zamówić taksówki. Nie bez znaczenia jest także fakt, że telefon, którym posługiwał się oskarżony łączył się z telefonem zarejestrowanym na dane Ł. K.

(1), wykorzystanym do oszustwa Z. A.

(1)również po tym, jak oskarżony dojechał do W.. Sąd dał wiarę zeznaniom oskarżycielki posiłkowej Z. A.

(1)w przeważającej części, ponieważ w większości zgodne są z zeznaniami świadków I. G.

(1)i R. J.

(1), niesprzeczne z wiarygodną częścią wyjaśnień oskarżonego J. C.

(1). Sąd dostrzega, że zeznania oskarżycielki posiłkowej nie są konsekwentne co do szczegółów, ale jest to uzasadnione tym, że była ona przesłuchiwana w dwóch procesach, łącznie cztery razy, od zdarzenia upłynęło już ponad 4 lata, a jest ona w podeszłym wieku i niewątpliwie działała w dużym stresie. Na rozprawie w sprawie sygn. II K 313/24 oskarżycielka posiłkowa rozpoznała oskarżonego J. C.

(1)jako osobę, która była w jej mieszkaniu 4 września 2020 r. Sąd tej części jej zeznań wiary nie daje, gdyż oskarżycielka posiłkowa konsekwentnie zeznawała, że nie widziała twarzy mężczyzny, który odbierał od niej pieniądze i biżuterię w mieszkaniu, mówiła, że miał maskę na twarzy. Zaskakujące jest zatem jej stwierdzenie, że rozpoznaje J. C.

(1). W tym zakresie jej zeznania sprzeczne są z zeznaniami świadków I. G.

(1)i R. J.

(1), z których wynika, że oskarżony, niższy, w różowej koszulce oczekiwał w taksówce na wyższego, w koszulce w kolorach czarnym i czerwonym, który poszedł do mieszkania Z. A.

(1). W ocenie Sądu wiarygodne są zeznania świadka I. G.

(1), ponieważ są konsekwentne, spójne, szczegółowe i w przeważającej części zbieżne z zeznaniami osk. posiłkowej Z. A.

(1)i świadka R. J.

(1)oraz niesprzeczne z wyjaśnieniami oskarżonego J. C.

(1), w części uznanej za wiarygodne. Świadek nie rozpoznała oskarżonego J. C.

(1). Sąd dał wiarę zeznaniom świadka R. J.

(1), ponieważ były spójne z zeznaniami świadka I. G.

(1), w części zbieżne z wyjaśnieniami oskarżonego J. C.

(1). W postępowaniu przygotowawczym świadek zeznawał bezpośrednio po zdarzeniu z 4 września 2020 r., szczegółowo opisał zachowanie sprawców, następnie odtworzył przebieg trasy jaką przejechał z oskarżonym i nieustalonym współsprawcą. Na dalszym etapie postępowania zeznania świadka nie są konsekwentne, ponieważ na rozprawie świadek pomylił wydarzenia i opisał inne, w którym brał udział, ale podtrzymał zeznania z postępowania przygotowawczego i wyjaśnił dlaczego pomylił zdarzenia. Jest to uzasadnione tym, że świadek jest taksówkarzem, ma zatem codziennie wiele klientów i pokonuje wiele tras, mógł nie wiedzieć czego dotyczy sprawa, na którą został wezwany, dlatego mógł pomylić wydarzenia. Jednakże po odczytaniu zeznań z postępowania przygotowawczego świadek przypomniał sobie przebieg zdarzenia z 4 września 2020 r., odniósł się do szczegółów, nie zmieniał wersji zdarzenia. Sąd dał wiarę zeznaniom świadka K. M.

(1). Konsekwentnie zaprzeczał on, że był 4 września 2020 r. w L., że brał udział w oszustwie Z. A.

(1), że działał wspólnie i w porozumieniu z oskarżonym J. C.

(1). Świadek został prawomocnie uniewinniony od zarzutu działania wspólnie i w porozumieniu z J. C.

(1)w sprawie o czyn z 4 września 2020 r. P. ustalono, że świadek posługiwał się telefonem o numerze 730 045 131, który został wykorzystany do oszustwa Z. A.

(1). Brak jednakże na tę okoliczność jakiegokolwiek dowodu. Z tych samych powodów Sąd dał wiarę zeznaniom świadka Ł. K.

(1), prawomocnie skazanemu za działanie wspólnie i w porozumieniu z J. C.

(1)na szkodę Z. A.

(1)w sprawi sygn. II K 1158/21. Świadek konsekwentnie temu zaprzeczał, wiarygodnie wyjaśnił dlaczego numer telefonu zarejestrowany na jego dane był wykorzystany do oszustwa Z. A.

(1). W ocenie Sądu w sprawie niniejszej brak jakiegokolwiek dowodu na działanie Ł. K.

(1)wspólnie i w porozumieniu z J. C.

(1). Oskarżony temu konsekwentnie zaprzeczał, a jedynym dowodem na udział Ł. K.

(1)w sprawie są dane retencyjne numeru telefonu zarejestrowanego na jego dane. Zeznania świadka Ł. K.

(1), że zarejestrował na siebie ten numer telefonu i dał go do dyspozycji koledze, nie mając nad nim kontroli są wiarygodne, bo nie ma dowodu przeciwnego czy chociażby podważającego ich prawdziwość. Zgodnie z art. 8 § 1 k.p.k. sąd karny rozstrzyga samodzielnie zagadnienia faktyczne i prawne oraz nie jest związany rozstrzygnięciem innego sądu lub organu. Sąd poczynił podstawą ustaleń faktycznych dowód z opinii sądowej psychiatryczno-psychologicznej, ponieważ została sporządzona przez biegłych sądowych psychiatrów i psychologa po zbadaniu oskarżonego i po zapoznaniu się z dokumentacją medyczną dotyczącą jego stanu zdrowia psychicznego. Biegli wyczerpująco odpowiedzieli na pytania Sądu. Opinia nie była kwestionowana, poczytalność oskarżonego w chwili zarzuconego mu czynu oraz zdolność do udziału w sprawie nie budzi wątpliwości. W pozostałym zakresie Sąd poczynił ustalenia faktyczne w oparciu o dowody z dokumentów, w postaci protokołów czynności procesowych, danych retencyjnych, odpisów orzeczeń, których wiarygodność nie była kwestionowana przez strony, ani nie stoi w sprzeczności z żadnym innym dowodem, a tym samym nie budzi wątpliwości. Dokumenty powyższe zostały w większości sporządzone przez funkcjonariuszy publicznych, nie zainteresowanych rozstrzygnięciem w sprawie, a zatem nie mających powodu, by przedstawiać nieprawdziwy stan rzeczy w dokumentach. 1.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu Zeznania świadka F. K.; Zeznania świadka Z. R.; Zeznania świadka W. B.; Zeznania świadka K. S.; Zeznania świadka A. M.; Zeznania świadka P. H.; Zeznania świadka A. D.; Notatka służbowa z nie użycia psa służbowego policji; Potwierdzenie wypłaty gotówkowej; Notatki urzędowe k. 50-55, 68-81, 115-117, 140, 145, 150-152, 220-222, 223, pisma z (...) sp. z o.o., protokół zatrzymania rzeczy, pisma z (...) S.A., dane retencyjne k. 83-96, protokół przeszukania i zatrzymania rzeczy, protokół eksperymentu procesowego k. 183-187 Zeznania świadków F. K., Z. R. nie miały znaczenia dla ustaleń faktycznych, ponieważ dotyczyły czynu niezarzuconego oskarżonemu J. C.. Zeznania świadków W. B., K. S., A. M., P. H. nie miały znaczenia dla ustaleń faktycznych, ponieważ świadkowie nie mieli żadnej wiedzy na temat zdarzenia objętego zarzutem. Świadek A. D. odmówił składania zeznań na podstawie art. 182 § 3 k.p.k. Notatka służbowa z nie użycia psa służbowego policji bez znaczenia dla ustaleń faktycznych. Potwierdzenie wypłaty gotówkowej i notatki urzędowe z k. 50-55, 55, 68-81, 114-117, 140, 150-152, pisma z (...) Sp. z o.o., z banku (...) S.A., dane retencyjne k. 83-96, protokół przeszukania i zatrzymania rzeczy, protokół eksperymentu procesowego k. 183-187 nie miały znaczenia dla ustaleń faktycznych, ponieważ stanowią dowody w innej sprawie, niezwiązanej z zarzutem postawionym oskarżonemu J. C.

(1). Notatka urzędowa z k. 145 z próby zatrzymania J. C.

(1), bez znaczenia dla ustaleń faktycznych. Notatki urzędowe z k. 220-222, 223 bez znaczenia dla ustaleń faktycznych.

1. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☒ 3.
2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem I. J. C.

(1)Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Zgodnie z treścią art. 286 § 1 k.k., kto w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadza inną osobę do niekorzystnego rozporządzenia własnym lub cudzym mieniem za pomocą wprowadzenia jej w błąd albo wyzyskania błędu lub niezdolności do należytego pojmowania przedsiębranego działania, podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8. Jest to przestępstwo materialne, którego skutkiem jest niekorzystne rozporządzenie mieniem. Nadmienić trzeba, że do skutku nie należy osiągnięcie korzyści majątkowej z niekorzystnego rozporządzenia mieniem. Ustawa wymaga, aby zachowanie sprawcy było ukierunkowane na określony cel, którym w przypadku oszustwa jest osiągnięcie korzyści majątkowej. Sprawca nie tylko musi chcieć uzyskać korzyść majątkową, lecz musi chcieć w tym celu użyć określonego działania lub zaniechania. Dla przyjęcia zamiaru konieczne jest ustalenie, że sprawca miał świadomość przekazywania osobie rozporządzającej mieniem nieprawdziwych informacji i działania w celu doprowadzenia do niekorzystnego rozporządzenia mieniem dla osiągnięcia korzyści majątkowej. „Wprowadzenie w błąd” oznacza, że sprawca swoimi podstępnymi zabiegami doprowadza inną osobę lub instytucję do mylnego wyobrażenia o rzeczywistym stanie rzeczy, tj. pokrzywdzony wyobraża sobie rzeczywisty stan rzeczy takim, jakim przedstawia mu go sprawca, podczas gdy rzeczywistość jest całkowicie lub w istotnym stopniu inna. Wskazać także należy, że zgodnie z przyjętą linią orzecznictwa, elementy przedmiotowe oszustwa muszą mieścić się w świadomości sprawcy i muszą być objęte jego wolą. Oszustwo może być przestępstwem popełnionym tylko umyślnie z zamiarem bezpośrednim, kierunkowym, obejmującym cel i sposób działania. Zgodnie z art. 18 § 1 k.k. odpowiada za sprawstwo nie tylko ten, kto wykonuje czyn zabroniony sam albo wspólnie i w porozumieniu z inną osobą, ale także ten, kto kieruje wykonaniem czynu zabronionego przez inną osobę lub wykorzystując uzależnienie innej osoby od siebie, poleca jej wykonanie takiego czynu. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy stwierdzić trzeba, że zachowanie oskarżonego wypełnia znamiona występku oszustwa wspólnie i w porozumieniu z innymi nieustalonymi osobami. Oskarżony pełnił istotną rolę w procederze oszukania Z. A.

(1). Zamówił kurs taksówką pod jej adres, który otrzymał telefonicznie, nawigował kierowcę gdzie ma jechać, oczekiwał na tzw. odbieraka, który poszedł do mieszkania Z. A.

(1)po pieniądze, ubezpieczał go. Oskarżony obejmował świadomością i zamiarem po co jedzie pod adres Z. A.

(1), bo przecież to on dostał jej adres i od niego zależało gdzie pojedzie z towarzyszącym mu mężczyzną, który następnie poszedł do mieszkania Z. A.

(1). Nadto to oskarżony nakazał taksówkarzowi wrócić pod adres Z. A.

(1), bo otrzymał informację od nieustalonej osoby, że pokrzywdzona ma jeszcze jakieś pieniądze do przekazania. Oskarżony wspólnie i w porozumieniu z nieustalonymi osobami w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadził Z. A.

(1)do niekorzystnego rozporządzenia mieniem o łącznej wartości 30500 złotych, poprzez wprowadzenie jej w błąd w ten sposób, że po telefonie wykonanym do pokrzywdzonej przez nieustalone osoby, które podały się za funkcjonariusza (...) o danych M. H.

(1)jako prowadzący czynności w związku z rozpracowaniem grupy oszustów z prośbą o przekazanie pieniędzy oraz biżuterii udał się wspólnie z nieustaloną osobą do L., gdzie po otrzymaniu informacji od innej nieustalonej osoby zamówił kurs taksówką do miejsca zamieszkania pokrzywdzonej a następnie po dotarciu na miejsce, będąc w stałym kontakcie ze współsprawcami obserwował i ubezpieczał nieustalonego mężczyznę w czasie kiedy ten odbierał od pokrzywdzonej pieniądze 17000 złotych oraz biżuterię o łącznej wartości 13500 złotych. W ocenie Sądu postępowanie dowodowe przeprowadzone na rozprawie głównej nie pozwala na ustalenie, że oskarżony działał wspólnie i w porozumieniu z K. M.

(1)i Ł. K.

(1). Prawomocnym wyrokiem Sądu (...) w sprawie sygn. VI Ka 1124/21 K. M.

(1)został uniewinniony od zarzutu popełnienia czynu z art. 286 § 1 k.k. wspólnie i w porozumieniu z J. C.

(1)i Ł. K.

(1). Brak dowodów na ustalenie, że 4 września 2020 r. K. M.

(1)był w L. z J. C.

(1). Zarówno oskarżony jak i K. M.

(1)konsekwentnie temu zaprzeczali. Jedyną informacją o tym, że K. M.

(1)miał działać wspólnie i w porozumieniu z J. C.

(1)i Ł. K.

(1)jest informacja pozaprocesowa, że posługiwał się 4 września 2020 r. numerem tel. (...), który wielokrotnie kontaktował się tego dnia z numerem tel. (...) zarejestrowanym na dane Ł. K.

(1)i logował się tego dnia w L., w okolicy miejsca zamieszkania Z. A.

(1)(notatki urzędowe k. 105, 106-108 i dane retencyjne dot. nr tel. (...)). Jednakże brak jest dowodu na to, że to K. M.

(1)faktycznie posługiwał się numerem (...). W ocenie Sądu brak jest również dowodu na to, że oskarżony J. C.

(1)działał 4 września 2020 r. wspólnie i w porozumieniu z prawomocnie skazanym Ł. K.

(1). Oskarżony J. C.

(1)konsekwentnie zaprzeczał by znał Ł. K.

(1). Świadek konsekwentnie zeznawał, a wcześniej wyjaśniał, że nie był w L. 4 września 2020 r., że nie zna współoskarżonych, ale zarejestrował kiedyś na siebie numer telefonu na prośbę znajomego i przez to ma problemy. W toku dochodzenia ustalono, że numer tel. (...) został zarejestrowany na Ł. K.

(1)i 4 września wielokrotnie łączył się numerami tel. (...), którymi posługiwał się J. C.

(1). Wobec braku obiektywnych dowodów obalających wersję zeznań świadka, Sąd uznał je za wiarygodne i ustalił, że numer tel. (...) zarejestrowany na dane Ł. K.

(1)został wykorzystany do oszustwa Z. A.

(1)przez nieustaloną osobę.  3.

1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐ 3.
2. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐ 3.
3. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☐ 3.
4. Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia
5. KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności
6. I. III. I. Występek z art. 286 § 1 k.k. zagrożony jest karą pozbawienia wolności od 6 miesięcy do 8 lat. Sąd wymierzył oskarżonemu karę 8 miesięcy pozbawienia wolności. Na wstępie wyjaśnić trzeba, że Sąd był związany zakazem reformationis in peius z art. 443 k.p.k., gdyż rozpoznawał sprawę w postępowaniu ponownym po uchyleniu wyroku w sprawie sygn. II K 1158/21 zaskarżonego wyłącznie na korzyść oskarżonego J. C.

(1). Wymierzając karę Sąd wziął pod uwagę stopień winy oskarżonego, który uznał za umiarkowany. Nie występowały bowiem żadne okoliczności stopień ten obniżający. Wprawdzie w chwili popełnienia czynu miał zaledwie 17 lat, ale był zdolny do pokierowania swoim postępowaniem nie działał w sytuacji atypowej, obiektywnie miał możliwość dać posłuch prawu. Sąd wziął pod uwagę również stopień społecznej szkodliwości jego czynu, który uznał za wysoki. Oskarżony godził w dobro chronione prawem jakim jest mienie, na szkodę starszej osoby, wykorzystując jej naiwność i bezradność wobec zaplanowanego i skoordynowanego działania oszustów działających tzw. metodą na policjanta. Działał umyślnie, z zamiarem bezpośrednim, z chęci zysku. Oskarżony zdolny był do tego by wspólnie z innymi osobami wykorzystać nieporadną starszą kobietę i zabrać jej oszczędności i majątek za co sam miał otrzymać niewielkie pieniądze. To wskazuje na niskie pobudki oskarżonego, brak refleksji, bezwzględność. Jako okoliczność obciążającą Sąd uznał działanie wspólnie i w porozumieniu z co najmniej kilkoma osobami, co istotnie utrudniło ustalenie sprawców oszustwa Z. A.

(1)oraz chciwość, jaka przejawiła się w tym, że oskarżony wrócił z nieustalonym mężczyzną do Z. A.

(1)po tym jak powiedziała, że ma jeszcze jakieś pieniądze do przekazania. Okolicznością obciążającą jest jeszcze kilkukrotna karalność oskarżonego za podobne czyny po popełnieniu czynu przypisanego. Okolicznością łagodzącą nie jest fakt, że oskarżony w chwili popełnienia zarzuconego mu czynu był niekarany, bo dopiero od kilku miesięcy miał 17 lat. Zgodnie z art. 54 § 1 k.k. wymierzając karę nieletniemu albo młodocianemu, sąd kieruje się przede wszystkim tym, aby sprawcę wychować. Fakt, że oskarżony miał zaledwie 17 lat popełniając zarzucony mu czyn nie oznacza, że należy mu pobłażać i odstępować od wymierzenia kary w granicach ustawowych. W ocenie Sądu orzeczenie wobec oskarżonego kary grzywny albo ograniczenia wolności, stosując ustawową modyfikację kary na podstawie art. 37a k.k. nawet w najwyższym wymiarze, nie spełni celów kary w zakresie społecznego oddziaływania, ani celów zapobiegawczych i wychowawczych, które ma ona osiągnąć w stosunku do oskarżonego. Następcza kilkukrotna karalność oskarżonego, w tym na kary pozbawienia wolności, poszukiwanie go do młodzieżowego ośrodka wychowawczego, uzależnienie od substancji psychoaktywnych od jeszcze dziecięcego wieku wskazuje na to, że wobec oskarżonego konieczna jest zdecydowana reakcja karna. Bezwzględna kara 8 miesięcy pozbawienia wolności stanowi w ocenie Sądu realną dolegliwość dla oskarżonego i dotkliwie uświadomi mu nieopłacalność popełniania przestępstw, spełniając przy tym cele wychowawcze. W punkcie III. wyroku Sąd zobowiązał oskarżonego do naprawienia w części szkody wyrządzonej przestępstwem poprzez zapłatę oskarżycielce posiłkowej Z. A.

(1)10000 zł. W tym zakresie Sąd również związany był zakazem reformationis in peius i nie mógł wydać orzeczenia surowszego niż uchylone.

1. 1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności
2. II. I. Na podstawie art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonej w punkcie I. wyroku kary pozbawienia wolności Sąd zaliczył okres zatrzymania oskarżonego w sprawie od 29 marca 2021 r. od godz. 16:20 do 30 marca 2021 r. do godz. 15:
3. 1.
4. inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę
5. KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności IV. Na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. Sąd zwolnił oskarżonego J. C.

(1)w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych, z uwagi na to, że jest on pozbawiony wolności do listopada 2025 r., na wolności nie pracował stale, nie ma majątku ani dochodów. Uiszczenie kosztów sądowych byłoby zatem dla niego zbyt uciążliwe. 1.1Podpis ZARZĄDZENIE (...) (...) (...) (...)