w umowie o roboty budowlane, o której mowa w art. 647, zawartej między inwestorem a wykonawcą (generalnym wykonawcą), strony ustalają zakres robót, które wykonawca będzie wykonywał osobiście lub za pomocą podwykonawców. Do zawarcia przez wykonawcę umowy o roboty budowlane z podwykonawcą jest wymagana zgoda inwestora. Jeżeli inwestor, w terminie 14 dni od przedstawienia mu przez wykonawcę umowy z podwykonawcą lub jej projektu, wraz z częścią dokumentacji dotyczącą wykonania robót określonych w umowie lub projekcie, nie zgłosi na piśmie sprzeciwu lub zastrzeżeń, uważa się, że wyraził zgodę na zawarcie umowy. (art.
k.c.) Wskazać należy, że przepisy zawarte w art.
k.c. należy interpretować łącznie z przepisem art. 647 k.c., który określa istotne elementy umowy o roboty budowlane, stanowiąc, że jest to umowa, przez którą wykonawca zobowiązuje się do oddania przewidzianego w umowie obiektu, wykonanego zgodnie z projektem i zasadami wiedzy technicznej, a inwestor zobowiązuje się do dokonania wymaganych przez właściwe przepisy czynności związanych z przygotowaniem robót, w szczególności do przekazania terenu budowy i dostarczenia projektu oraz do odebrania obiektu i zapłaty umówionego wynagrodzenia. Należy zwrócić uwagę, że jakkolwiek przepis art.
posługuje się sformułowaniem umowa o roboty budowlane, to jednak jest oczywiste, że powyższa czynność nie musi odpowiadać kodeksowej regulacji umowy o roboty budowlane zawartej wart. 647 k.c., chociażby z tego względu, że nie jest zawierana pomiędzy inwestorem a wykonawcą, a ponadto jej zakresem nie musi być wykonanie wszystkich robót budowlanych przewidzianych w umowie głównej (o czym świadczy treść art.
in fine k.c., w którym mowa jest o zakresie robót, który wykonawca będzie wykonywał osobiście lub za pomocą podwykonawców). Stosownie do przepisu art.
przepisy § 1- 4 stosuje się odpowiednio do solidarnej odpowiedzialności inwestora, wykonawcy i podwykonawcy, który zawarł umowę z dalszym podwykonawcą, za zapłatę wynagrodzenia dalszemu podwykonawcy. Dla przyjęcia, że mamy do czynienia z umową o podwykonawstwo robót budowlanych, istotne znaczenie mogą mieć także takie elementy, jak: związek powierzanych robót z rozwiązaniami technicznymi ujętymi w projekcie budowlanym obiektu budowlanego i pozwoleniu na budowę czy zinstytucjonalizowany nadzór nad jego wykonaniem (vide M. B., B. M., D. H.: Umowy w procesie budowlanym, LEX 2011). Powód w przedmiotowej sprawie dochodzi od pozwanej zapłaty wynagrodzenia z tytułu robót budowlanych wykonanych na rzecz (...) sp. z o.o. w wysokości 103.970,20 zł. Pozwana nie uznała roszczenia powoda z faktury VAT nr (...) przecząc faktowi, iż powód wykonał roboty opisane w przedmiotowej fakturze VAT. W ocenie Sądu zarzut pozwanej, iż powód nie wykazała dochodzonej kwoty ani co do wysokości ani co do zasady, a poza tym strony postępowania dokonały już rozliczenia zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 6 k.c. ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Strona nie może zatem liczyć na to, że sąd zainicjuje przeprowadzenie dowodów, które mogłyby służyć poparciu jej twierdzeń. Sytuacje, w których sąd dopuszcza i przeprowadza dowód z urzędu należą do wyjątków. (por. Wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 18 lutego 2015r., sygn. akt I ACa 1425/14). Natomiast zgodnie z przepisem art. 232 zd. 1 k.p.c. strony są obowiązane wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne. Podkreślić należy, że reguły dowodzenia w procesie cywilnym (art. 6 k.c. i art. 232 k.p.c.) zobowiązują strony do wskazywania dowodów, z których wywodzą one skutki prawne. Ogólna zasada rozkładu ciężaru dowodu, jest regułą w znaczeniu materialnym wskazującą, kto poniesie skutki nieudowodnienia faktów istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, natomiast przepis art. 232 k.p.c. wskazuje, kto ponosi ciężar dowodu w znaczeniu formalnym: "kto powinien przedstawiać dowody". Ukształtowany jest pogląd, że postępowanie strony, które uniemożliwia lub poważnie utrudnia przeprowadzenie dowodu na występowanie pewnych okoliczności, powoduje przejście na nią ciężaru udowodnienia, że okoliczności takie nie zachodziły, a tym samym powództwo podlegało oddaleniu. Powód dochodząc zapłaty kwoty 103.970,20 zł powołał się na protokół zdawczo odbiorczy za okres od 01 października 2018r. do 15 października 2018r. oraz za okres od 16 października 2018r. do 22 listopada 2018r. W ocenie Sądu roszczenie powoda w tym zakresie nie zostało udowodnione, bowiem na podstawie złożonego protokołu odbioru robót powód otrzymał wynagrodzenie w wysokości 150.000,00 zł na podstawie zawartej przez strony postępowania ugody, od spółki (...) sp. z o.o. Prace wykonane przez powoda, a ujęte w przedmiotowym protokole zostały zatem rozliczone przez strony postępowania. Pozwana (...) sp. z o.o. udowodniła, iż wykonywała prace nie tylko za pośrednictwem powoda, ale także osobiście przez pracowników pozwanej, bądź przez innych podwykonawców pozwanej spółki. Powód nie przedłożył żadnych dowodów przeciwnych, w tym wykazujących wykonanie prac ponad kwoty już przez pozwanych zapłacone, ani też nie odniósł się do stanowiska pozwanej spółki, w którym pozwana bardzo szczegółowo odniosła się do przedmiotowego protokołu opisując każdy element robót, na każdym poziomie i piętrze oraz precyzyjnie odnosząc zakres wykonanych prac do podmiotu, który prace te miał wykonać. Powód nie udowodnił, aby na dzień zawarcia ugody należne mu było wynagrodzenie wyższe niż otrzymane. Ponadto z zeznań świadków i zgromadzonego materiału dowodowego wynika, iż po dniu 09 listopada 2018r. powód nie pojawił się już na placu budowy, nie wykonywał żadnych prac i nie ma podstaw do przyjęcia, iż pozwana spółka winna zapłacić powodowi pozostałą dochodzoną przez niego kwotę. Roszczenie powoda w zakresie kwoty 103.970,20 zł nie zostało udowodnione i podlegało oddaleniu. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji. sędzia Karolina Toczyńska ZARZĄDZENIE 1. (...), 2. (...). sędzia Karolina Toczyńska
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.