VI Ka 920/24

Warszawa, dnia 13 listopada 2025 r. Sygn. akt VI Ka 920/24 1 2WYROK 2.1W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ 3Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie: 4 Przewodniczący: SSO Tomasz Morycz 6protokolant: protokolant sądowy Jakub Stuleblak 7przy udziale prokuratora Anety Ostromeckiej 8i oskarżyciela posiłkowego A. K. 9po rozpoznaniu dnia 3 listopada 2025 r. 10sprawy D. J., syna W. i T., ur. (...) w H. 11oskarżonego o przestępstwa z art. 193 kk, z art. 217 § 1 kk oraz z art. 190 § 1 kk 12na skutek apelacji wniesionych przez prokuratora, pełnomocników oskarżycieli posiłkowych i obrońcę oskarżonego 13od wyroku Sądu Rejonowego w Legionowie 14z dnia 18 kwietnia 2024 r. sygn. akt II K 53/23 16I. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że uniewinnia oskarżonego od popełnienia zarzucanych mu czynów; 17II. kosztami sądowymi w sprawie obciąża Skarb Państwa. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt VI Ka 920/24 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 4 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1 Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego w Legionowie z dnia 18 kwietnia 2024 r. w sprawie o sygn. akt II K 53/23 1.2 Podmiot wnoszący apelację ☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☒ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 0.11.3. Granice zaskarżenia 0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☒ na niekorzyść ☒ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☒ co do kary ☒ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.11.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji. ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☒ art. 438 pkt 1a k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. - obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. - rażąca niewspółmierności kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 0.11.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ Zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 0.12.1. Ustalenie faktów 0.12.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Wskazać oskarżonego. Wskazać fakt. Dowód ze wskazaniem numeru karty, na której znajduje się dowód. D. J. Dotychczasowa karalność Sytuacja majątkowa Skontaktowanie się oskarżyciela posiłkowego z oskarżonym po wydaniu zaskarżonego wyroku, przepraszanie go za negatywne następstwa, które ponosi, przekonywanie go do walki o oczyszczenie z zarzutów i deklarowanie pomocy w tym zakresie, jak również negatywne wypowiadanie się o oskarżycielce posiłkowej. Niniejsza sprawa nie byłą jedyną zainicjowaną przez oskarżycielkę posiłkową. W innej Prokuratura Rejonowa W. - U. w W. wszczęła śledztwo o czyn z art. 190a § 1 kk. Karta karna k. 417-418 Informacja e-PUAP - k.416 Nagranie wraz z transkrypcją - k.423 -430, 431 Częściowo zeznania oskarżyciela posiłkowego złożone w postępowaniu odwoławczym - k.445 -446 Wyjaśnienia oskarżonego złożone w postępowaniu odwoławczym - k.447-448 Zawiadomienie - k.442 0.12.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Wskazać oskarżonego. Wskazać fakt. Dowód ze wskazaniem numeru karty, na której znajduje się dowód. D. J. Negatywne wypowiadanie się o oskarżycielce posiłkowej wyłącznie z uwagi na silne emocje, jakie towarzyszyły oskarżycielowi posiłkowemu w związku z rozstaniem z w/w i chęć zemszczenia się na niej, co było powodem kontaktu i rozmowy z oskarżonym. Częściowo zeznania oskarżyciela posiłkowego złożone w postępowaniu odwoławczym - k.445 -446 0.12.2. Ocena dowodów 0.12.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Wskazać fakt Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu. Dotychczasowa karalność Sytuacja majątkowa Niniejsza sprawa nie byłą jedyną zainicjowaną przez oskarżycielkę posiłkową. W innej Prokuratura Rejonowa W. - U. w W. wszczęła śledztwo o czyn z art. 190a § 1 kk. Karta karna Informacja e-PUAP Zawiadomienie Dokumenty sporządzone przez uprawnione podmioty, nie kwestionowane i nie budzące żadnych wątpliwości. Skontaktowanie się oskarżyciela posiłkowego z oskarżonym po wydaniu zaskarżonego wyroku, przepraszanie go za negatywne następstwa, które ponosi, przekonywanie go do walki o oczyszczenie z zarzutów i deklarowanie pomocy w tym zakresie, jak również negatywne wypowiadanie się o oskarżycielce posiłkowej. Nagranie wraz z transkrypcją Częściowo zeznania oskarżyciela posiłkowego złożone w postępowaniu odwoławczym Wyjaśnienia oskarżonego złożone w postępowaniu odwoławczym Nagranie powstało z inicjatywy oskarżonego, do którego zadzwonił oskarżyciel posiłkowy i rozmawiał z nim nie tylko na temat niniejszej sprawy, ale również oskarżycielki posiłkowej. W/w nie kwestionował, że taka sytuacja faktycznie miała miejsce, jak również nie podważał autentyczności nagrania, w tym swojego udziału w rozmowie i wypowiadanych przez siebie słów. W/w przepraszał wówczas oskarżonego za negatywne następstwa, które ponosi, przekonywał go do walki o oczyszczenie z zarzutów i deklarował pomoc w tym zakresie, jak również negatywnie wypowiadał się o oskarżycielce posiłkowej. Z tych względów brak było podstaw, żeby je podważać. Tym bardziej, że zarówno wyjaśnienia oskarżonego w postępowaniu odwoławczym w całości, jak i zeznania oskarżyciela posiłkowego w postępowaniu odwoławczym w w/w części nie zostały podważone. Przedmiotowy dowód miał istotne znaczenie dla oceny relacji oskarżonego i oskarżycieli posiłkowych, a co za tym idzie rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. O ile do zeznań oskarżycieli posiłkowych już wcześniej należało podejść z dużą ostrożnością, czego powodem był silny konflikt z oskarżonym i brak innych obiektywnych dowodów, o tyle tym bardziej po pojawieniu się tego nagrania. W konsekwencji Sąd Okręgowy, oceniając całokształt zgromadzonego materiału dowodowego, w tym w dużej mierze niewiarygodne zeznania oskarżyciela posiłkowego złożone w postępowaniu sądowym, uznał że jest on niewystarczający do zaakceptowania ustaleń i rozstrzygnięcia Sądu Rejonowego, a co za tym idzie uznania, że oskarżony dopuścił się popełnienia zarzucanych mu czynów. Z tych też względów brak było podstaw do podważenia wyjaśnień oskarżonego złożonych w postępowaniu odwoławczym. Żaden z dowodów ich bezsprzecznie nie podważył, a tylko to mogło skutkować odmówieniem im wiary. 0.12.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Wskazać fakt Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu. Negatywne wypowiadanie się o oskarżycielce posiłkowej wyłącznie z uwagi na silne emocje, jakie towarzyszyły oskarżycielowi posiłkowemu w związku z rozstaniem z w/w i chęć zemszczenia się na niej, co było powodem kontaktu i rozmowy z oskarżonym Częściowo zeznania oskarżyciela posiłkowego złożone w postępowaniu odwoławczym Okoliczność skontaktowania się pokrzywdzonego ze sprawcą jest sytuacją niecodzienną. Oskarżyciel posiłkowy nie potrafił w sposób logiczny wytłumaczyć ani powodu telefonu do oskarżonego, ani tym bardziej wypowiadanych przez siebie słów, w tym przepraszania go za negatywne następstwa, które ponosi, przekonywanie go do walki o oczyszczenie z zarzutów i deklarowanie pomocy w tym zakresie, jak również negatywne wypowiadanie się o oskarżycielce posiłkowej. Oskarżyciel posiłkowy tłumaczył to tym, że wówczas się z nią rozstał, chcąc się wyżalić. Tyle, że zarówno w czasie zdarzenia, jak i w czasie przesłuchania w postępowaniu odwoławczym w/w pozostawali w związku, a co za tym idzie depozycje oskarżyciela posiłkowego mogły być kierowane współtworzeniem wspólnego frontu z oskarżycielką posiłkową. Dodatkowo podważało to ich wiarygodność. W efekcie nie wiadomo bowiem, co dokładnie się wydarzyło, w tym czy oskarżony popełnił przestępstwo, a jeśli tak, to jakie. . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut Prokurator zaskarżonemu wyrokowi zarzucił obrazę przepisów prawa materialnego, w zakresie innym niż kwalifikacja prawna czynu przypisanego oskarżonemu, a to art. 323§ 3 k.k. poprzez jego niezastosowanie i nie orzeczenie wobec oskarżonego obowiązku pozostawania w określonym miejscu w dyspozycji przełożonego w czasie od zakończenia zajęć służbowych przez 4 godziny 2 dni w tygodniu, podczas gdy za wszystkie przypisane mu czyny orzeczono karę ograniczenia wolności, a zgodnie z kategorycznym brzmieniem art. 323 § 3 k.k żołnierze innej służby niż zasadnicza odbywają karę ograniczenia wolności, pozostając w określonym miejscu w dyspozycji przełożonego w czasie od zakończenia zajęć służbowych przez 4 godziny 2 dni w tygodniu. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny lub niezasadny. Z uwagi na zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzucanych mu czynów zarzut prokuratora był bezprzedmiotowy i zbędne było się do niego odnosić. Wniosek Prokurator wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w ten sposób, że: 1) w zakresie czynu z pkt I części sentencjonalnej wyroku - poprzez wymierzenie oskarżonemu D. J., na podstawie art. 193 k.k. w zw. z art. 323 § 3 k.k. kary 2 (dwóch) miesięcy ograniczenia wolności polegającej na pozostawaniu w określonym miejscu w dyspozycji przełożonego w czasie od zakończenia zajęć służbowych przez 4 godziny 2 dni w tygodniu oraz potrąceniu 10% wynagrodzenia za pracę w stosunku miesięcznym na rzecz Fundacji im. księdza J. K. z siedzibą w S., KRS (...); 2) w zakresie czynu z pkt II części sentencjonalnej wyroku - poprzez wymierzenie oskarżonemu D. J., na podstawie art. 217 § 1 k.k. w zw. z art. 323 § 3 k.k. kary 4 (czterech) miesięcy ograniczenia wolności polegającej na pozostawaniu w określonym miejscu w dyspozycji przełożonego w czasie od zakończenia zajęć służbowych przez 4 godziny 2 dni w tygodniu oraz potrąceniu 10% wynagrodzenia za pracę w stosunku miesięcznym na rzecz Fundacji im. księdza J. K. z siedzibą w S., KRS (...); 3) w zakresie czynu z pkt III części sentencjonalnej wyroku - poprzez wymierzenie oskarżonemu D. J., na podstawie art. 190 § 1 k.k. w zw. z art. 323 § 3 k.k. kary 3 (trzech) miesięcy ograniczenia wolności polegającej na pozostawaniu w określonym miejscu w dyspozycji przełożonego w czasie od zakończenia zajęć służbowych przez 4 godziny 2 dni w tygodniu oraz potrąceniu 10% wynagrodzenia za pracę w stosunku miesięcznym na rzecz Fundacji im. księdza J. K. z siedzibą w S., KRS (...); 4) w zakresie czynu z pkt IV części sentencjonalnej wyroku - poprzez wymierzenie oskarżonemu D. J., na podstawie art. 190 § 1 k.k. w zw. z art. 323 § 3 k.k. kary 3 (trzech) miesięcy ograniczenia wolności polegającej na pozostawaniu w określonym miejscu w dyspozycji przełożonego w czasie od zakończenia zajęć służbowych przez 4 godziny 2 dni w tygodniu oraz potrąceniu 10% wynagrodzenia za pracę w stosunku miesięcznym na rzecz Fundacji im. księdza J. K. z siedzibą w S., KRS (...); 5) w zakresie czynu z pkt V części sentencjonalnej wyroku - poprzez wymierzenie oskarżonemu D. J., na podstawie art. 217 § 1 k.k. w zw. z art. 323 § 3 k.k. kary 5 (pięciu) miesięcy ograniczenia wolności polegającej na pozostawaniu w określonym miejscu w dyspozycji przełożonego w czasie od zakończenia zajęć służbowych przez 4 godziny 2 dni w tygodniu oraz potrąceniu 10% wynagrodzenia za pracę w stosunku miesięcznym na rzecz Fundacji im. księdza J. K. z siedzibą w S., KRS (...); 6) w zakresie pkt VI części sentencjonalnej wyroku - poprzez orzeczenie kary łącznej w wymiarze 6 (sześciu) miesięcy ograniczenia wolności polegającej na pozostawaniu w określonym miejscu w dyspozycji przełożonego w czasie od zakończenia zajęć służbowych przez 4 godziny 2 dni w tygodniu oraz potrąceniu 10% wynagrodzenia za pracę w stosunku miesięcznym na rzecz Fundacji im. księdza J. K. z siedzibą w S., KRS (...). ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny lub niezasadny. Z uwagi na zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzucanych mu czynów wniosek prokuratora był bezprzedmiotowy i zbędne było się do niego odnosić. Lp. Zarzut Pełnomocnik oskarżycieli posiłkowych w tożsamych apelacjach zaskarżonemu wyrokowi zarzucił: I. rażącą niewspółmierność kary i kary łącznej wymierzonej oskarżonemu w stosunku do stopnia społecznej szkodliwości czynu oraz winy, wynikającej z orzeczenia zbyt niskiej (łagodnej) kary oraz kary łącznej, tj. w wymiarze: - kary 2 (dwóch) miesięcy ograniczenia wolności polegającej na potrąceniu 10% wynagrodzenia za pracę w stosunku miesięcznym na rzecz Fundacji im. księdza J. K. z siedzibą w S., KRS (...) za czyn I (pkt 1 aktu oskarżenia), - kary 4 (czterech) miesięcy ograniczenia wolności polegającej na potrąceniu 10% wynagrodzenia za pracę w stosunku miesięcznym na rzecz Fundacji im. księdza J. K. z siedzibą w S., KRS (...) za czyn II (pkt 2 aktu oskarżenia), - kary 3 (trzech) miesięcy ograniczenia wolności polegającej na potrąceniu 10% wynagrodzenia za pracę w stosunku miesięcznym na rzecz Fundacji im. księdza J. K. z siedzibą w S., KRS (...) za czyn II (pkt 2 aktu oskarżenia), - kary łącznej 6 (sześciu) miesięcy ograniczenia wolności polegającej na potrąceniu 10% wynagrodzenia za pracę w stosunku miesięcznym na rzecz Fundacji im. księdza J. K. z siedzibą w S., KRS (...), podczas gdy stopień zawinienia, społeczna szkodliwość czynu oraz względy prewencji ogólnej i indywidualnej przemawiają za orzeczeniem surowszych kar i surowszej kary łącznej względem oskarżonego, podczas gdy oskarżony, nie wyraził jakiejkolwiek skruchy czy też ubolewania wobec zarzucanych mu czynów, podczas gdy oskarżony nie przeprosił oskarżycielki posiłkowej, które to okoliczności winny zostać uwzględnione przy wymiarze kary orzeczonej wobec oskarżonego za zarzucane mu czyny i skutkować wymierzeniem surowszych kar i surowszej kary łącznej, II. rażącą niewspółmierność środka karnego wymierzonego oskarżonemu w stosunku do stopnia społecznej szkodliwości czynu oraz winy, wynikającej z orzeczenia środka karnego w postaci zakazu zbliżania się do oskarżycielki posiłkowej K. J. jedynie na odległość mniejszą niż 50 metrów na okres 3 (trzech) lat podczas gdy z okoliczności tejże sprawy wynika, iż środek ten winien zostać orzeczony na okres 3 lat na odległość nie mniejszą niż 200 metrów, tj. zgodnie z wnioskiem oskarżycielki posiłkowej, III. rażącą niewspółmierność orzeczonego od oskarżonego na rzecz oskarżycielki posiłkowej środka kompensacyjnego w postaci zadośćuczynienia za doznaną krzywdę w kwocie 3 000,00 zł, tj. orzeczenie środka w wysokości nieadekwatnej do okoliczności przedmiotowej sprawy, w szczególności społecznej szkodliwości czynu zarzucanego oskarżonemu, motywacji oskarżonego i jego zachowania, co powoduje, że ten środek nie spełnia swej funkcji w zakresie prewencji ogólnej i indywidualnej i nie zaspokaja społecznego poczucia sprawiedliwości, IV. ponadto zaskarżonemu wyrokowi zarzucam obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, tj. art. 170 § 1 pkt. 6 k.p.k. poprzez oddalenie przez Sąd wniosku dowodowego pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej złożonego na rozprawie 12 lutego 2024 r. w przedmiocie dopuszczenia i przeprowadzenia przez Sąd dowodu z akt sprawy prowadzonej przez Sąd Rejonowy w Legionowie II Wydział K., Sygn. akt: II K 1162/21 oraz przez Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie, Sygn. akt: VI Ka 934/23 na okoliczność postępowań prowadzonych uprzednio pomiędzy stronami (pomiędzy K. J. a D. J.), wydanego nieprawomocnego wyroku w sprawie II K 1162/21 prowadzonej przeciwko oskarżonemu, który to dowód posiadał istotne znaczenie na gruncie przedmiotowej sprawy. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny lub niezasadny. Z uwagi na zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzucanych mu czynów zarzuty pełnomocnika oskarżycieli posiłkowych były bezprzedmiotowe i zbędne było się do nich odnosić. Wniosek Pełnomocnik oskarżycielki posiłkowej wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w ten sposób, że: I. wymierzenie oskarżonemu kary oraz kary łącznej: 1. za czyn I (pkt 1 aktu oskarżenia) 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 1 roku, 2. za czyn II (pkt 2 aktu oskarżenia) 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 1 roku, 3. za czyn III (pkt 3 aktu oskarżenia) 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 3 lat, 4. kary łącznej w wymiarze 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszaniem jej wykonania na okres próby 3 lat, II. orzeczenie wobec oskarżonego zakazu zbliżania się do oskarżycielki posiłkowej na okres 3 lat na odległość nie mniejszą niż 200 metrów, III. zasądzenie od oskarżonego na rzecz oskarżycielki posiłkowej dalszej kwoty 7 000,00 zł (słownie: siedem tysięcy złotych) tytułem zadośćuczynienia. Pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w ten sposób, że: I. wymierzenie oskarżonemu kary oraz kary łącznej: 1. za czyn IV (pkt 4 aktu oskarżenia) 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 3 lat, 2. za czyn V (pkt 5 aktu oskarżenia) 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 1 roku, 3. kary łącznej w wymiarze 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszaniem jej wykonania na okres próby 3 lat, II. orzeczenie wobec oskarżonego zakazu zbliżania się do oskarżyciela posiłkowego na okres 3 lat na odległość nie mniejszą niż 200 metrów, III. zasądzenie od oskarżonego na rzecz oskarżyciela posiłkowego dalszej kwoty 7 000,00 zł (słownie: siedem tysięcy złotych) tytułem zadośćuczynienia. Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny lub niezasadny. Z uwagi na zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzucanych mu czynów zarzuty pełnomocnika oskarżycieli posiłkowych były bezprzedmiotowe i zbędne było się do nich odnosić. Lp. Zarzut Obrońca oskarżonego zaskarżonemu wyrokowi zarzucił: 1. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia i mający wpływ na jego treść poprzez przyjęcie, że D. J. nie przyjechał w dniu 23 września 2022 r. pod dom K. J. by odebrać dzieci, lecz po by zaatakować pokrzywdzonych, podczas gdy prawidłowo poczynione ustalenia dowodzą, że oskarżycielka posiłkowa utrudniała oskarżonemu widzenia z córkami, udaremniając je, pomimo że zgodnie ustaleniami stron, oskarżony miał w danym dniu prawo do kontaktów z dziećmi. 2. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia i mający wpływ na jego treść poprzez przyjęcie, że niewiarygodnym jest by oskarżyciel posiłkowy A. K. uderzył oskarżonego deską w głowę, bowiem siatka ogrodzeniowa przewyższała oskarżyciela, podczas gdy prawidłowo poczynione ustalenia faktyczne dowodzą, że zadanie takiego uderzenia było możliwe przy pomocy narzędzia. 3. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia i mający wpływ na jego treść poprzez przyjęcie, że w dniu 23 września 2022 roku oskarżony wtargnął na posesję K. J. i nie opuścił jej pomimo żądania, a następnie szarpał pokrzywdzoną za ubrania, oraz groził jej pozbawieniem życia, podczas gdy prawidłowo poczynione ustalenia faktyczne świadczą o tym, że do takich zachowań ze strony oskarżonego nie doszło. 4. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia i mający wpływ na jego treść poprzez przyjęcie, że w dniu 23 września 2022 roku oskarżony naruszył nietykalność cielesną A. K. oraz groził mu pozbawieniem życia, podczas gdy prawidłowo poczynione ustalenia faktyczne świadczą o tym, że do takich zachowań ze strony oskarżonego nie doszło, a ponadto A. K. nie obawiał się oskarżonego, albowiem w przeszłości znieważał go i naruszał jego nietykalność cielesną. 5. obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie art. 4 kpk, 5 § 2 kpk, 7 kpk i art. 410 kpk poprzez dokonanie oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego z naruszeniem zasady swobodnej oceny dowodów, bez uwzględnienia zasad prawidłowego rozumowania, wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego, a także dokonanie dowolnej, jednostronnej nieobiektywnej, wybiorczej oceny oraz analizy zebranego w sprawie materiału dowodowego, polegającej na oparciu orzeczenia o dowody obciążające oskarżonego, z jednoczesnym pominięciem dowodów świadczących o tym, że oskarżony w dniu 23 września 2022 r. nie naruszył miru domowego K. J., a także nie naruszył nietykalności cielesnej oskarżycieli posiłkowych oraz nie groził im pozbawieniem życia - poprzez:

1. a)dowolną ocenę wyjaśnień oskarżonego D. J., oraz zeznań oskarżycieli posiłkowych, świadków M. N., E. J. i nieuwzględnienie okoliczności, że w dniu 23 września 2022 r. oskarżony, przybył na posesję K. J. w celu spotkania się z córką, a następnie został zaatakowany przez A. K., w związku z ostrym konfliktem, którego podłożem jest związek oskarżyciela posiłkowego z żoną oskarżonego.
2. b)przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów oraz dokonanie oceny zgromadzonego materiału dowodowego sprzecznie z zasadami logicznego rozumowania, poprzez uznanie, że rozbieżności w zeznaniach oskarżycieli posiłkowych związane z uderzeniem A. K. przez oskarżonego wynikają z emocji i nagłości zdarzenia, nie zaś z ustalenia przez oskarżycieli posiłkowych, korzystnej dla siebie wersji zdarzeń,
3. c)przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów oraz dokonanie oceny zgromadzonego materiału dowodowego sprzecznie z zasadami logicznego rozumowania, poprzez uznanie, że prywatne dowody przedstawione przez oskarżycieli posiłkowych tj. fotografia dokumentująca zaczerwienienia na dekolcie K. J., fotografia siatki ogrodzeniowej, a także fotografia elewacji dowodzą niewiarygodności wyjaśnień złożonych przez oskarżonego i potwierdzają wersję przedstawioną przez oskarżycieli posiłkowych,
4. d)obrazę przepisów postępowania tj. art. 5 § 2 kpk poprzez nierozstrzygnięcie na korzyść oskarżonego pozostających w sprawie wątpliwości grupujących się wokół ustalenia sprawstwa i winy oskarżonego w zakresie wypełnienia znamion przestępstw naruszenia mir domowego K. J., a także naruszenia nietykalności cielesnej oskarżycieli posiłkowych oraz przestępstw gróźb karalnych. 6. obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie art. 9 § 2 kpk, art. 167 kpk, art. 170 § 1 pkt 2 kpk, poprzez oddalenie wniosków dowodowych obrońcy z dnia 22 marca 2024 r., podczas gdy zawnioskowane dowody dotyczyły doniosłych okoliczności sprawy. ☐ zasadny ☒ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny lub niezasadny. Ilość, rodzaj i wzajemne powiązanie zarzutów podniesionych przez obrońcę oskarżonego przemawiały za ich zbiorczym omówieniem. Tym bardziej, że niemal wszystkie były zasadne, skutkując zmianą zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzucanych mu czynów. Zdaniem Sądu Okręgowego cały zgromadzony, w tym również na etapie postępowania odwoławczego, jak również prawidłowo oceniony materiał dowodowy nie dostarczył bezsprzecznych dowodów winy oskarżonego i nie pozwalał na zaakceptowanie zaskarżonego wyroku. W niniejszej sprawie mamy bowiem do czynienia ze słowem przeciwko słowu. Z jednej strony oskarżycieli posiłkowych, a z drugiej oskarżonego. Tymczasem osoby te są ze sobą silnie skonfliktowane, w tym w zakresie dotyczącym kontaktów oskarżonego z małoletnimi dziećmi, mając interes w przedstawieniu siebie w niekorzystnym świetle. Powyższe powodowało, że do depozycji tych osób należało podejść z bardzo dużą ostrożnością. O ile wielce prawdopodobnym jest, że w dniu zdarzenia doszło pomiędzy nimi do konfrontacji, co potwierdził sam oskarżony, o tyle nie wiadomo, jaki ona miała dokładnie przebieg. Zarówno w zakresie słów, jak i zachowań. Oskarżyciel posiłkowy najpierw, będąc przesłuchiwany w postępowaniu przygotowawczym w dniu 24 września 2022 r., twierdził, że został uderzony w prawą część twarzy, a oskarżony groził mu pozbawieniem życia, mówiąc „zabiję cię”. Dopiero później, podczas przesłuchania w dniu 30 listopada 2022 r., a więc ponad dwa miesiące po zdarzeniu, wskazał, że groźby w rzeczywistości dotyczyły także oskarżycielki posiłkowej, gdyż oskarżony w istocie użył słów „zabiję was”. Co ważne, zrobił to w momencie, gdy zeznania tej treści najpierw w dniu 28 października 2022 r., a potem w dniu 30 listopada 2022 r., a więc odpowiednio ponad miesiąc i dwa po zdarzeniu, złożyła oskarżycielka posiłkowa. Jeśli natomiast chodzi o miejsce uderzenia, to wersję, że w rzeczywistości była to lewa część twarzy, przedstawił dopiero w postępowaniu sądowym, to jest w dniu 6 listopada 2023 r., a więc ponad rok po zdarzeniu. Co znamienne, pozostawało to w sprzeczności z depozycjami oskarżycielki posiłkowej z tego dnia, kiedy wskazała na prawą część twarzy. Jeśli taka sytuacja faktycznie miała miejsce, to w/w, a tym bardziej oskarżyciel posiłkowy, nie powinni mieć żadnego problemu ze zlokalizowaniem miejsca uderzenia. Zwłaszcza, że były to dwa całkowicie różne miejsca. Odnośnie naruszenia nietykalności cielesnej oskarżycielki posiłkowej, to ta kwestia po raz pierwszy pojawiła się dopiero w jej zeznaniach złożonych w postępowaniu przygotowawczym w dniu 12 grudnia 2022 r., a więc ponad dwa miesiące po zdarzeniu. Jeśli natomiast chodzi o naruszenie miru domowego, to oskarżony wszedł na posesję przez otwartą bramę, przez którą wjechała oskarżycielka posiłkowa, a która według oskarżonego i oskarżyciela posiłkowego była otwarta - odmienną wersję przedstawiła jedynie oskarżycielka posiłkowa - dobrowolnie opuszczając ją po tym jak w/w go o to poprosiła. Zarazem brak podstaw do przyjęcia, że celem jego pojawienia się tam było coś innego niż spotkanie z jedną z córek. Wprawdzie oskarżycielka posiłkowa twierdziła, że próby były wielokrotne i nie przynosiły skutku, jednak pozostaje to w sprzeczności z jej innymi zeznaniami, z których wynikało, że sytuacja była bardzo dynamiczna i krótkotrwała, a ona chciała jak najszybciej udać się do domu i zamknąć drzwi. Zwłaszcza, gdy oskarżony miał rzekomo naruszać ich nietykalność i im grozić. W tym układzie nie byłoby więc czasu na wielokrotne formułowanie tego typu komunikatów i oczekiwanie czy oskarżony się do nich dostosował. Zarazem należy zwrócić uwagę na fakt, że pomimo rzekomego naruszenia przez oskarżonego nietykalności cielesnej oskarżycieli posiłkowych żadne z nich nie zrobiło obdukcji, co z uwagi na opisany wyżej konflikt i opieranie się jedynie na słowach osób uczestniczących w zdarzeniu wydawało się wręcz oczywiste i konieczne. Wprawdzie oskarżycielka posiłkowa złożyła do akt sprawy urywek nagrania i wydruk z tego nagrania, na którym miała zaczerwienione okolice czyi, jednak raz, że nastąpiło to dopiero wraz z pismem z dnia 10 listopada 2023 r., a więc ponad rok po zdarzeniu, a dwa, że nie wiadomo, kiedy dokładnie i w jaki dokładnie sposób ono powstało. Takiego nagrania czy zdjęcia nie złożył oskarżyciel posiłkowy, mimo że jak wskazał miał spuchniętą wargę. Odnośnie obdukcji podał, że obrażenia były tego rodzaju, że uznał iż nie jest to konieczne. Ponadto wydaje się, że w przypadku tak gwałtownej przemocy ze strony oskarżonego, którą opisywali w/w, w tym w szczególności oskarżycielka posiłkowa, która określiła ją jako silne szarpanie za ubranie, obrażenia te powinny być zdecydowanie większe. Co więcej, oskarżony miał też okładać pięściami dach i szybę samochodu, co do których brak jednak jakiegokolwiek dowodu, że zostały uszkodzone. Świadczy to o co najmniej wyolbrzymieniu zaistniałej sytuacji. Uzasadnione wątpliwości budził też fakt, czy oskarżyciele posiłkowi mogli czuć się zagrożeni ze strony oskarżonego. Oskarżycielka posiłkowa przebywała we własnym domu. W dodatku w towarzystwie oskarżyciela posiłkowego, a więc mężczyzny. Oskarżony nie podejmował też dalszych zachowań w celu zrealizowania rzekomych gróźb. To, że w/w jest żołnierzem nie oznacza automatycznie, że z jego strony mogło im grozić większe niebezpieczeństwo niż gdyby sprawcą miał być ktoś inny. Zwłaszcza, że brak jakichkolwiek podstaw do przyjęcia, że oskarżony dysponuje bronią. Subiektywne odczucie pokrzywdzonych jest oczywiście niewystarczające. Istotne jest, czy obiektywnie były ku temu podstawy, co w okolicznościach niniejszej sprawy było wątpliwe. Zwłaszcza, że oskarżony twierdził, że to oskarżyciel posiłkowy miał naruszyć jego nietykalność cielesną, uderzając go deską w głowę, czego nie sposób potwierdzić, ale też wykluczyć. Zarzuty w tym zakresie zasługiwały na częściowe uwzględnienie, mogąc prowadzić najwyżej do w/w wniosku. Prawdziwość relacji oskarżycieli posiłkowych budziła tym większe wątpliwości, że po wydaniu zaskarżonego wyroku oskarżyciel posiłkowy sam skontaktował się z oskarżonym i wielokrotnie go przepraszał. Co więcej, kiedy ten wskazał, że w sądzie zeznawano nieprawdę na jego niekorzyść, to nie zaprzeczył, namawiając go do walki o oczyszczenie z zarzutów i ewidentnie chcąc mu pomóc, w tym deklarując kontakt swojego pełnomocnika z jego obrońcą celem jakiegoś korzystnego dla niego zakończenia niniejszej sprawy. Ponadto wielokrotnie negatywnie wypowiadał się o oskarżycielce posiłkowej, w dodatku formując pod jej adresem zarzuty związane z instrumentalnością jej działania i dążenia do pogrążenia oskarżonego. Uzupełniająco przesłuchiwany w postępowaniu odwoławczym nie potrafił tego w logiczny sposób wytłumaczyć, przekonując że znajdował się w złym stanie psychicznym, chciał się wyżalić i zemścić na byłej partnerce, wyrażając solidarność z oskarżonym. Być może było to spowodowane tym, że ponownie się z nią związał i ponownie ma z nią wspólny interes w pociągnięciu oskarżonego do odpowiedzialności karnej. Z uwagi na powyższe zarzut dotyczący oddalenia wniosków dowodowych obrońcy oskarżonego był bezprzedmiotowy. Wniosek Zmiana zaskarżonego orzeczenia poprzez uniewinnienie oskarżonego D. J. od wszystkich zarzucanych mu czynów, opisanych w pkt. I, II, III, IV i V orzeczenia. ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny lub niezasadny. Z uwagi na zasadność niemal wszystkich zarzutów na uwzględnienie zasługiwał skorelowany z nimi wniosek. 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU Wskazać wszystkie okoliczności, które sąd uwzględnił z urzędu, niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów (art. 439 k.p.k., art. 440 k.p.k.). Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności. 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 0.15.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 1.3 1 Przedmiot utrzymania w mocy Zwięźle o powodach utrzymania w mocy. 0.15.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 1.3.1 1. Przedmiot i zakres zmiany Wyrok Sądu Rejonowego w Legionowie z dnia 18 kwietnia 2024 r. w sprawie o sygn. akt II K 53/23 Zwięźle o powodach zmiany. Zdaniem Sądu Okręgowego cały zgromadzony, w tym również na etapie postępowania odwoławczego, jak również prawidłowo oceniony materiał dowodowy nie dostarczył bezsprzecznych dowodów winy oskarżonego i nie pozwalał na zaakceptowanie zaskarżonego wyroku. W niniejszej sprawie mamy do czynienia ze słowem przeciwko słowu, zeznania oskarżycieli posiłkowych budziły uzasadnione wątpliwości, a wszelkie nie dające się usunąć wątpliwości powinny być rozstrzygane na korzyść oskarżonego. 0.15.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 0.15.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia. 4. Konieczność warunkowego umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i warunkowego umorzenia ze wskazaniem podstawy prawnej warunkowego umorzenia postępowania. 5. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia. 0.15.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania 0.15.4. Inne rozstrzygnięcia z wyroku Lp. Wskazać punkt rozstrzygnięcia z wyroku. Przytoczyć okoliczności. 6. Koszty Procesu Wskazać oskarżonego. Wskazać punkt rozstrzygnięcia z wyroku. Przytoczyć okoliczności. D. J. II Z uwagi na zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzucanego mu czynu kosztami sądowymi w sprawie należało obciążyć Skarb Państwa. Powyższe znajdowało oparcie w art. 627 kpk w zw. z art. 634 kpk w zw. z art. 636 § 2 kpk w zw. z art. 633 kpk. 7. PODPIS 0.11.3 Granice zaskarżenia numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację Prokurator Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Wyrok Sądu Rejonowego w Legionowie z dnia 18 kwietnia 2024 r. w sprawie o sygn. akt II K 53/23 0.11.3.1 Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☒ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.11.3.2 Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji. ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☒ art. 438 pkt 1a k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. - obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. - rażąca niewspółmierności kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 0.11.4. Wnioski ☐ Uchylenie ☒ Zmiana 0.11.3 Granice zaskarżenia numer załącznika 2 Podmiot wnoszący apelację Pełnomocnik oskarżycielki posiłkowej Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Wyrok Sądu Rejonowego w Legionowie z dnia 18 kwietnia 2024 r. w sprawie o sygn. akt II K 53/23 0.11.3.1 Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☒ co do kary ☒ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.11.3.2 Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji. ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. - obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. - rażąca niewspółmierności kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 0.11.4. Wnioski ☐ Uchylenie ☒ Zmiana 0.11.3 Granice zaskarżenia numer załącznika 3 Podmiot wnoszący apelację Pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Wyrok Sądu Rejonowego w Legionowie z dnia 18 kwietnia 2024 r. w sprawie o sygn. akt II K 53/23 0.11.3.1 Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☒ co do kary ☒ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.11.3.2 Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji. ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. - obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. - rażąca niewspółmierności kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 0.11.4. Wnioski ☐ Uchylenie ☒ Zmiana 0.11.3 Granice zaskarżenia numer załącznika 4 Podmiot wnoszący apelację Obrońca Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Wyrok Sądu Rejonowego w Legionowie z dnia 18 kwietnia 2024 r. w sprawie o sygn. akt II K 53/23 0.11.3.1 Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.11.3.2 Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji. ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. - obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. - rażąca niewspółmierności kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 0.11.4. Wnioski ☐ Uchylenie ☒ Zmiana