← Polska

I Ns 120/24

Sygn. akt I Ns 120/24 UZASADNIENIE Wnioskiem z dnia 17 maja 2024 r. (data nadania) wnioskodawczyni A. K. (1) wniosła o zobowiązanie D. K. (1) do opuszczenia mieszkania w trybie art. 11a ustawy o przec

§ 1k.p.c.

sąd, uwzględniając wniosek o zobowiązanie osoby stosującej przemoc domową do opuszczenia wspólnie zajmowanego mieszkania i jego bezpośredniego otoczenia lub o wydanie zakazu zbliżania się do wspólnie zajmowanego mieszkania i jego bezpośredniego otoczenia, wskazuje w postanowieniu obszar, który osoba stosująca przemoc domową ma opuścić i na którym nie może przebywać, lub odległość od wspólnie zajmowanego mieszkania, którą osoba stosująca przemoc domową jest obowiązana zachować. Zdaniem sądu określenie tej odległości na nie mniejszą niż 50 metrów jest wystarczająca żeby bezpieczeństwo wnioskodawczyni i dzieciom stron zapewnić. W świetle powyższego należało stwierdzić, że spełnione zostały ujęte w art. 11a ust. 1 przywołanej powyżej ustawy przesłanki uzasadniające zobowiązanie uczestnika jako sprawcy przemocy w rozumieniu przepisów tej ustawy, do opuszczenia mieszkania i określenia odległości bezpośredniego otoczenia w myśl art.

§ 1k.p.c.

Okoliczności te stanowiły podstawy do orzeczenia jak w punkcie I (pierwszym) postanowienia. Na podstawie art.

§ 5k.p.c.

sąd orzekł, że postanowienie w punkcie I jest skuteczne i wykonalne z chwilą ogłoszenia. Na tej podstawie sąd orzekł jak w punkcie II (drugim) postanowienia. Zgodnie z treścią art. 560 8 k.p.c. sąd w postanowieniu w przedmiocie zobowiązania osoby stosującej przemoc domową do opuszczenia wspólnie zajmowanego mieszkania i jego bezpośredniego otoczenia lub wydania zakazu zbliżania się do wspólnie zajmowanego mieszkania i jego bezpośredniego otoczenia, lub zakazu zbliżania się do osoby doznającej przemocy domowej, lub zakazu kontaktowania się z osobą doznającą przemocy domowej, lub zakazu wstępu na teren szkoły, placówki oświatowej, opiekuńczej lub artystycznej, lub obiektu sportowego, do których uczęszcza osoba doznająca przemocy domowej, miejsca pracy lub innego miejsca, w którym zwykle lub regularnie przebywa osoba doznająca przemocy domowej, i przebywania na tym terenie, rozstrzyga również o zabezpieczeniu, jeżeli było udzielone. Na tej podstawie sąd uchylił dotychczas stosowane mocą postanowienia z dnia 22 maja 2024 r. wydanego w sprawie niniejszej zabezpieczenie, bowiem obecnie podstawą opuszczenia domu mieszkalnego jest punkt I niniejszego postanowienia, który jest skuteczny i wykonalny z chwila ogłoszenia. Dlatego też sąd orzekł jak w punkcie III (trzecim) postanowienia. O kosztach postępowania sąd orzekł na podstawie art. 520 § 2 k.p.c. zasądzając od D. K.

(1)na rzecz A. K.
(1)kwotę 257 zł, która to kwota stanowi koszt postępowania w postaci wynagrodzenia reprezentującego wnioskodawczynię radcę prawnego odpowiadające stawce minimalnej określonej w § 8 ust. 1 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2023 r., poz. 1935 t.j.) w kwocie 240 zł oraz opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł, co daje łącznie kwotę 257 zł. Na tych podstawach sąd orzekł jak w punkcie IV (czwartym) postanowienia. O kosztach postępowania Sąd rozstrzygnął zgodnie z treścią art. 520 § 3 k.p.c., mając na względzie, iż wnioskodawczyni była zwolniona z uiszczenia opłaty od wniosku z mocy ustawy, na podstawie art. 113 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. z 2024 r., poz. 959 t.j.) sąd nakazał ściągnąć od uczestnika D. K.
(1)kwotę 100 zł. Na tej podstawie sąd orzekł jak w punkcie V (piątym) postanowienia Sędzia Robert Tomikowski

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.