Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty 2 października 2024 r. wieczorem M. W. spożywała alkohol z koleżanką w domu przy ul. (...), pokłóciła się z mężem, który wyszedł z domu i wziął jej telefon. Około godz. 23:00 M. W. wyszła za nim, chcąc odebrać swój telefon, wsiadła do samochodu C. o nr rej. (...), przejechała około 100 metrów po ul. (...) i skręciła w ul. (...). Tego wieczoru mocno padał deszcz. Samochód, który prowadziła M. W. wpadł w poślizg, uderzył w słup telekomunikacyjny przy ul. (...), przy posesji nr (...) przy ul. (...). Podszedł do niej sąsiad, porozmawiała z nim i wróciła pieszo do domu, gdzie o godz. 23:20 zatrzymała ją policja. Samochód uległ znacznemu uszkodzeniu, M. W. kupiła go za 4600 zł, 3 lata temu, był w złym stanie technicznym, miał pleśń na suficie, była na nim rdza, był wcześniej uszkodzony. Wyjaśnienia oskarżonej 34-35, 110 Zeznania świadków K. J., J. B. 15-16, 19 Protokół zatrzymania osoby 7 Protokół oględzin miejsca i szkic; Protokół oględzin rzeczy 5-6; 22-23, 47-52 Protokół tymczasowego zajęcia pojazdu 12-13 O godzinie 23:50 M. W. miała 1,17 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu. Protokół badania stanu trzeźwości 10-11 M. W. nie była karana. Karta karna 105 M. W. ma 28 lat, jest mężatką, ma 8-letniego syna, pracuje jako pomoc nauczyciela w przedszkolu, z zawodu jest technikiem weterynarii, osiąga dochód miesięczny 3900 zł brutto. Spłaca z mężem kredyt mieszkaniowy. Nie leczyła się w poradni zdrowia psychicznego ani odwykowo, prowadzi uregulowany tryb życia, nie figuruje w ewidencji kierujących pojazdami silnikowymi lub motorowerami naruszających przepisy ruchu drogowego. Dane osobopoznawcze, wywiad środowiskowy, Informacja z ewidencji kierujących pojazdami 109; 96-98; 93 1.
i postępowanie karne przeciwko niej warunkowo umorzył na okres próby 2 lat. Sąd nie miał wątpliwości, że oskarżona jest sprawcą zarzucanego jej czynu z art.
Występek ten można popełnić jedynie umyślnie, z zamiarem bezpośrednim lub ewentualnym. W ocenie Sądu oskarżona działała umyślnie, w zamiarze bezpośrednim, gdyż miała świadomość, że jest pod niemałym wpływem alkoholu, a mimo tego postanowiła wsiąść do samochodu i prowadzić go. Oskarżona działała pod wpływem emocji, po kłótni z mężem, którego chciała zatrzymać, gdy ten opuścił dom. Sąd nie znalazł okoliczności wyłączających winę oskarżonej, której stopień ocenił jako nieznaczny. Oskarżona jest pełnoletnia i w pełni poczytalna. Dokonując czynu oskarżona nie działała w sytuacji atypowej. Sąd wykluczył możliwość zaistnienia któregoś z kontratypów. Swoim działaniem oskarżona wypełniła wszystkie znamiona przestępstwa opisanego w art.
Prowadziła pojazd mechaniczny – samochód C. w ruchu lądowym znajdując się w stanie nietrzeźwości. Zgodnie z treścią art. 115 § 16 k.k. stan nietrzeźwości zachodzi, gdy zawartość alkoholu przekracza granicę 0,5‰ we krwi albo 0,25 mg w 1 dm 3 wydychanego powietrza lub prowadzi do stężenia przekraczającego te wartości. Jak wynika z protokołu badania stanu trzeźwości oskarżona w chwili popełnienia czynu znajdowała się w stanie nietrzeźwości odpowiadającym 1,17 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu. Zdaniem Sądu stopień społecznej szkodliwości czynu oskarżonej był nieznaczny. Sąd wziął pod uwagę okoliczności wskazane w art. 115 § 2 k.k. i uznał, że oskarżona naruszyła dobro prawnie chronione w postaci bezpieczeństwa w komunikacji, nie wyrządziła tym szkody osobom trzecim, tylko sobie. Nie stworzyła konkretnego niebezpieczeństwa w ruchu lądowym, tylko abstrakcyjne, gdyż przejechała około 100 metrów po pustej drodze (spod adresu ul. (...) do adresu ul. (...)), z reguły mało uczęszczanej, bo jest to ulica na osiedlu domów jednorodzinnych, a było to w nocy, w środku tygodnia – w środę, w czasie obfitego deszczu. Oskarżona była w stanie niemałego upojenia, jednakże prowadziła samochód w tym stanie w nocy przez zaledwie kilkadziesiąt metrów, mając zamiar dojechać do swojego męża, który niewiele wcześniej oddalił się pieszo, czyli nie miała zamiaru jechać więcej niż kilkaset metrów. Działała przy tym bez ważnego powodu, nierozważnie. Uznając sprawstwo oskarżonej co do zarzuconego jej czynu z art.
za w pełni dowiedzione Sąd zastosował wobec oskarżonej środek probacyjny na podstawie art. 66 § 1 k.k., warunkowo umarzając postępowanie karne na okres 2 lat próby. Warunkowe umorzenie postępowania możliwe jest, jeżeli wina i społeczna szkodliwość czynu nie są znaczne, okoliczności jego popełnienia nie budzą wątpliwości, a postawa sprawcy niekaranego za przestępstwo umyślne, jego właściwości i warunki osobiste oraz dotychczasowy sposób życia uzasadniają przypuszczenie, że pomimo umorzenia postępowania będzie przestrzegał porządku prawnego, w szczególności nie popełni przestępstwa. W ocenie Sądu wszystkie te warunki zostały w niniejszej sprawie spełnione. Stopień winy i społecznej szkodliwości czynu oskarżonej nie jest znaczny. Oskarżona nie była dotychczas karana, ma 28 lat, prowadzi ustabilizowany tryb życia, ma małe dziecko na utrzymaniu, pracuje w przedszkolu jako pomoc nauczyciela. Nie figuruje w ewidencji kierujących pojazdami silnikowymi lub motorowerami naruszających przepisy ruchu drogowego, przeprowadzony przez kuratora sądowego wywiad środowiskowy jest pozytywny. Jak wyjaśniła, dalsza jej praca w przedszkolu zależy od wyniku niniejszego postępowania. W ocenie Sądu skazanie oskarżonej spowodowałoby dla niej skutki przekraczające konieczną dolegliwość kary. Straciłaby bowiem pracę, a spłaca z mężem kredyt mieszkaniowy. Praca w oświacie, w tym w przedszkolu jako pomoc nauczyciela uzależniona jest od niekaralności pracownika. Postawa oskarżonej zaprezentowana w toku postępowania przygotowawczego i przed Sądem pozwala uznać, że pomimo umorzenia postępowania będzie przestrzegała porządku prawnego. Oskarżona przyznała się do popełnienia zarzuconego jej czynu, wyraziła skruchę, szczerze żałuje swojego zachowania. Zaprezentowana przez oskarżoną postawa przed Sądem pozwala na twierdzenie, że już samo postępowanie karne wszczęte przeciwko niej dostatecznie uzmysłowiło jej nieopłacalność popełniania przestępstw. Okres próby 2 lata będzie w ocenie Sądu wystarczający by zweryfikować zasadność zastosowania wobec oskarżonej tego środka probacyjnego. Zagrożenie sankcją karną, przewidziane w art.
mieści się w granicach określonych przez art. 66 § 2 k.k. ☐ 3.
mając w organizmie więcej niż 0,75 mg/l alkoholu, zgodnie z art.
zachodziła podstawa do obligatoryjnego orzeczenia przepadku równowartości pojazdu, który prowadziła, a który wchodził w skład wspólnoty majątkowej małżeńskiej. Zgodnie z art. 44b § 2 k.k. jeżeli w czasie popełnienia przestępstwa pojazd nie stanowił wyłącznej własności sprawcy albo po popełnieniu przestępstwa sprawca zbył, darował lub ukrył podlegający przepadkowi pojazd, orzeka się przepadek równowartości pojazdu. Zgodnie z art. 44b § 5 k.k. Sąd nie orzekł przepadku równowartości pojazdu, co znalazło wyraz w punkcie V. wyroku. W ocenie Sądu orzeczenie przepadku równowartości pojazdu, który prowadziła oskarżona jest niecelowe z uwagi na znaczne uszkodzenie pojazdu przez oskarżoną. Samochód, który został kupiony za 4600 zł i był już wcześniej uszkodzony, w złym stanie technicznym, został znacznie uszkodzony w wyniku uderzenia w słup telekomunikacyjny, co odzwierciedla protokół oględzin pojazdu.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.