Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty W dniu 7 sierpnia 2025 roku P. K. spożywał alkohol w restauracji w postaci wódki z sokiem. Po upływie kilku godzin kierował pojazdem mechanicznym. wyjaśnienia oskarżonego 25-26 W dniu 7 sierpnia 2025 roku około godziny 00:00 w W. przy ul. (...) P. K. kierował samochodem marki B. (...) o nr rej. (...). Funkcjonariusze policji dokonali rutynowej kontroli pojazdu pod kątem legalności posiadanych przez kierowcę uprawnień i jego stanu trzeźwości. Wynik badania wykonanego urządzeniem (...) wykonane o godzinie 00:08 wskazało na wynik 0,37 mg/l. W związku z powyższym kierowca został zatrzymany przez funkcjonariuszy policji i doprowadzony do (...) przy ul. (...). Po przybyciu do K. P. K. został ponownie przebadany na zawartość alkoholu urządzeniem(...) z wynikami: - I badanie, o godzinie 00:32, wynik: 0,38 mg/l, - II badanie, o godzinie 00:35, wynik: 0.,42 mg/l, - III badanie, o godzinie 00:48, wynik: 0,37 mg/l. wyjaśnienia oskarżonego 25-26 zeznania R. M. 11-12 protokół badania stanu trzeźwości 9-10 protokół zatrzymania 2-3 protokół przeszukania 7-8 P. K. nie był uprzednio karany. informacja z KRK 29 W dniu 7 sierpnia 2025 roku zatrzymano dokument prawa jazdy kategorii B,D o numerze (...) wydany przez władze (...) na dane P. K.. POSTANOWIENIE 34-35 1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.2.1. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty 2. OCena DOWOdów 2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1.1.1 wyjaśnienia oskarżonego Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego w zakresie w jakim wskazuje, że faktycznie w dniu 7 sierpnia 2025 roku będąc wówczas pod wpływem alkoholu kierował pojazdem marki B. (...) o nr rej. (...). Oskarżony przyznał się do popełnienia czynu zabronionego z art.
Wskazał, że przed rozpoczęciem jazdy pojazdem spożywał alkohol w postaci wódki z sokiem. zeznania R. M. Świadek zeznał na okoliczność przebiegu interwencji podjętej w dniu 7 sierpnia 2025 r. wobec P. K.. Sąd dał w całości wiarę zeznaniom funkcjonariusza Policji R. M., który w sposób rzeczowy, pozbawiony elementów ocennych opisał przebieg przeprowadzonej z jego udziałem interwencji, a podawane przez niego szczegóły zdarzenia znajdują potwierdzenie w pozostałych dowodach zgromadzonych w niniejszym postępowaniu, w szczególności w wyjaśnieniach oskarżonego, a także w protokole badania stanu trzeźwości. Jego zeznania są spójne i logiczne. Ponadto wskazać należy, iż funkcjonariusz Policji jako osoba obca w stosunku do oskarżonego nie była zainteresowana konkretnym rozstrzygnięciem sprawy, stąd brak jest podstaw do uznania, iż miałby relacjonować zdarzenie niezgodnie z rzeczywistością protokół badania stanu trzeźwości Dokument sporządzony przez uprawniony organ, w odpowiedniej formie. Brak podstaw do jego kwestionowania. Dowód na okoliczność, iż w dniu 7 sierpnia 2025 r. P. K. znajdował się w stanie nietrzeźwości z wynikiem 0,38 mg/l o godzinie 00:32, z wynikiem 0,42 mg/l o godzinie 00:35 oraz z wynikiem 0,37 mg/l o godzinie 00:
Wskazany przepis penalizuje prowadzenie pojazdu mechanicznego w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym przez osobę znajdującą się w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego. Stan nietrzeźwości jest zdefiniowany w art. 115 § 16 k.k. i zgodnie z tym przepisem zachodzi wtedy, gdy zawartość alkoholu we krwi przekracza 0,5‰ albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość lub gdy zawartość alkoholu w 1 dcm3 (litrze) wydychanego powietrza przekracza 0,25 mg albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość. W niniejszej sprawie oskarżony przyznał się do zarzucanego mu czynu. Ponadto z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że w dniu 7 sierpnia 2025 r. w W. przy ul. (...) znajdując się w stanie nietrzeźwości mając na 1 dm3 wydychanego powietrza: 0,38 mg/l (I pomiar), 0,42 mg/l (II pomiar), 0,37 mg/l (III pomiar) alkoholu prowadził pojazd mechaniczny w ruchu lądowym w postaci samochodu marki B. (...) o nr rej. (...). Ten stan nietrzeźwości wynikał, jak przyznał oskarżony, ze spożytego przez niego alkoholu. ☐ 3.
z art. 37a § 1 kk wymierzył oskarżonemu 180 stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 50,00 zł. W ocenie Sądu, wymiar tej kary jest adekwatny zarówno do stopnia winy, który ocenić należało jako wysoki, jak też do stopnia społecznej szkodliwości tego czynu. W odniesieniu do stopnia winy wskazać należy, iż oskarżony, jest już osobą w pełni dojrzałą społecznie, znającą reguły obowiązujące w społeczeństwie, jest świadomy nie tylko naganności, ale i sprzeczności z prawem zachowań polegających na kierowaniu pojazdami mechanicznymi przez osoby będące w stanie nietrzeźwości. Mimo tego zdecydował się być uczestnikiem ruchu drogowego, kierować pojazdem mechanicznym, chociaż nie znajdował się w żadnej ekstraordynaryjnej sytuacji, która chociażby częściowo mogła usprawiedliwiać jego zachowanie. Z tej przyczyny wyrażenie przez oskarżonego żalu i skruchy może jedynie w niewielkim stopniu wpłynąć na wymiar kary. Ta refleksja co do naganności własnego zachowania, która pojawiła się u oskarżonego wskutek jego zatrzymania i toczącego się postępowania karnego, nie może stanowić przesłanki ekskulpującej czy też – jak postulowała obrona – uzasadniającej warunkowe umorzenie postępowania. Stopień społecznej szkodliwości tego czynu był również wysoki. Czynu tego oskarżony dopuścił się, poruszając się po centrum największego z miast w Polsce, gdzie niezależnie od pory dnia natężenie ruchu jest znaczne, odnosi się to nie tylko do ruchu pojazdów, ale i pieszych, gdzie kierowca musi liczyć się z częstą koniecznością podjęcia manewrów obronnych, aby nie doszło do niebezpiecznych zdarzeń. Argumentacja zatem ze strony obrony, iż oskarżony "nie dążył do wyrządzenia komukolwiek krzywdy ani szkód majątkowych", nie może skłaniać do wniosku, że zagrożeń ze strony oskarżonego na drodze w czasie popełnienia czynu nie było. O wysokim stopniu społecznej szkodliwości tego czynu świadczy także poziom alkoholu w wydychanym powietrzu, jak też fakt, że wartości te były rosnące. Poziom stężenia alkoholu w wydychanym powietrzu nie był graniczny, gdyż przewyższał go o 13 mg/l w odniesieniu do wyniku 0,38 mg/l z pierwszego badania, zaś o 0,17 mg/l w odniesieniu do drugiego badania. Dodatkowo oskarżony przewoził samochodem pasażera, czym także zwiększał zagrożenie bezpieczeństwa. Te wszystkie okoliczności nakazywały zatem wymierzenie oskarżonemu kary odpowiednio dolegliwej, która będzie przy tym wystarczająca dla osiągnięcia wobec oskarżonego celów zapobiegawczych i wychowawczych. Jako okoliczność łagodzącą Sąd uwzględnił uprzednią niekaralność oskarżonego oraz fakt, że nie kwestionował on swojego zawinienia. Okolicznością obostrzającą był natomiast stopień społecznej szkodliwości tego czynu, który Sąd ocenił jako wysoki. Sąd wymierzył zatem oskarżonemu karę 180 stawek dziennych grzywny. Wysokość stawki dziennej grzywny uzasadniona była natomiast wysokością dochodów sprawcy, które obecnie deklarował na kwotę 20.000-25.000 zł netto miesięcznie. W ocenie Sądu, biorąc pod uwagę, stosunkowo młody wiek i zdolności zarobkowe oskarżonego, osiągane przez niego dochody, pozwolą mu na uiszczenie grzywny w orzeczonej wysokości. P. K. II.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.