II Ka 684/25

Sygn. akt II Ka 684/25 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 listopada 2025r. Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSO Agnieszka Karłowicz Sędziowie: SO Paweł Mądry (spr.) SO Karol Troć Protokolant: st. sekr. sąd. Anna Sieczkiewicz przy udziale prokuratora Rafała Guza po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2025 r. sprawy skazanego P. P. na skutek apelacji, wniesionej przez prokuratora od wyroku łącznego Sądu Rejonowego w Siedlcach z dnia 24 lipca 2025 r. sygn. akt II K 664/25 I. zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; II. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz r.pr. P. Ś. kwotę 295, 20 zł (w tym 55,20 zł podatku VAT) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skazanemu z urzędu w postępowaniu odwoławczym; III. zwalnia skazanego od zapłaty wydatków za postępowanie odwoławcze określając, że ponosi je Skarb Państwa. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt II Ka 684/25 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1

1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 6.
2. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji wyrok łączny Sądu Rejonowego w Siedlcach z dnia 24 lipca 2025r. w sprawie II K 664/25 6.
3. Podmiot wnoszący apelację ☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☐ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 6.
4. Granice zaskarżenia 6.1.
5. Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 6.1.
6. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☒ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 6.
7. Wnioski ☒ uchylenie ☐ zmiana
8. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 6.
9. Ustalenie faktów 6.1.
10. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.1.
11. ------------------ --------------------------------------------------------- ------------- --------------- 6.1.
12. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.2.
13. ------------------- -------------------------------------------------------- ------------- --------------- 6.
14. Ocena dowodów 6.1.
15. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu -------------- --------------------------------------------------------------- ------------------------------------------------ 6.1.
16. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu ---------------- -------------------------------------------------------------- -----------------------------------------------
17. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 3.
18. zarzut obrazy przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu, a mianowicie art. 4 § 1 kk w zw. z art. 81 ust. 1 ustawy z dnia 19 czerwca 2020 r. o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych udzielanych przedsiębiorcom dotkniętym skutkami COVID-19 oraz uproszczonym postępowaniu o zatwierdzenie układu w związku z wystąpieniem COVID-19 oraz art. 85 § 1 kk w brzmieniu sprzed obowiązywania ustawy z dnia 19 czerwca 2020r. o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych udzielanym przedsiębiorcom dotkniętym skutkami C0VID-19 oraz uproszczonym postępowaniu o zatwierdzenie układu w związku z wystąpieniem COVID-19 w odniesieniu do stwierdzenia przesłanki do objęcia wyrokiem łącznym kary orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Siedlcach z dnia 24 lipca 2025 roku w sprawie II K 664/25, co skutkowało naruszeniem art. 85 § 1 kk w brzmieniu po 24 czerwca 2020 r., polegającym połączeniu kar pozbawienia wolności orzeczonych wyrokami: Sądu Rejonowego w Siedlcach z dnia 16 lutego 2024 roku prawomocnym z dniem 13 maja 2024 roku w sprawie II K 905/23 oraz Sądu Rejonowego w Siedlcach z dnia 2 października 2024 roku w sprawie II K 729/24 ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny - prokurator w swej apelacji zarzucił, iż zaskarżony wyrok został wydany z naruszeniem przepisów prawa materialnego. Zdaniem skarżącego, fakt wydania wyroków skazujących w sprawach II K 905/23 i II K 729/24 po dniu 24 czerwca 2020r. stanowi, zgodnie z treścią art. 81 ust. 2 ustawy z dnia 19 czerwca 2020r., podstawę do zastosowania w sprawie przepisu art. 85 § 1 kk w brzmieniu obowiązującym od dnia 24 czerwca 2020r. W konsekwencji, zdaniem prokuratora, z uwagi na brak realnego zbiegu przestępstw objętych ww. wyrokami należało w sprawie umorzyć postępowanie o wydanie wyroku łącznego. W dalszej części uzasadnienia apelacji skarżący odniósł się do wykładni przepisu art. 81 ustawy z dnia 19 czerwca 2020r., aby sformułować następnie wniosek o tym, że łącząc kary pozbawienia wolności orzeczone w sprawach II K 905/23 i II K 729/24 Sąd Rejonowy dopuścił się obrazy przepisu art. 4 § 1 kk w zw. z art. 81 ust. 1 ustawy z dnia 19 czerwca 2020r. - oceniając powyższe twierdzenia prokuratora należy na wstępie zauważyć, iż za podstawę prawną wydanego wyroku łącznego Sąd Rejonowy przyjął przepis art. 4 § 1 kk w powiązaniu z odpowiednimi przepisami IX rozdziału Kodeksu Karnego w brzmieniu obowiązującym do 24 czerwca 2020r. Z tego względu bezprzedmiotowe są rozważania prawne prokuratora dotyczące wykładni przepisu art. 81 ustawy z dnia 19 czerwca 2020r., gdyż ten przepis nie ma zastosowania w sprawie. - Sąd Okręgowy nie podziela także stanowiska prokuratora, iż pogląd Sądu Najwyższego wyrażony w wyroku z dnia 19 października 20222r. w sprawie IV KK 350/22 (Lex nr 3522522), a na który powołał się Sąd Rejonowy w swych rozważaniach, jest błędny. Sąd Okręgowy w tym składzie w całości podziela zaprezentowane w tym wyroku stanowisko Sądu Najwyższego, gdyż właściwa wykładnia przepisu art. 4 § 1 kk, na gruncie orzekania w przedmiocie kary łącznej, nakazuje sądowi właściwemu do wydania wyroku łącznego właśnie takie działanie, jakie podjął w tej sprawie Sąd Rejonowy. Zdaniem Sądu Okręgowego, zarzut prokuratora, iż Sąd Rejonowy w wyniku błędnego rozumowania doprowadził do sytuacji, w której doszło do „dowolnego dobierania wyroków wchodzących w skład wyroku łącznego”, oznacza właśnie brak właściwego rozumienia instytucji wyroku łącznego. Należy podkreślić, że działanie Sądu Rejonowego, który w komparycji wyroku łącznego wymienił wszystkie wyroki skazujące wydane wobec P. P., a następnie w tych granicach poszukiwał właściwego stanu prawnego, było właśnie działaniem legalnym, a nie dowolnym, znajdującym uzasadnienie we właściwe rozumianym przepisie art. 4 § 1 kk. Należy zatem ponownie (aczkolwiek Sąd Rejonowy przedstawił tę kwestię w sposób zrozumiały w uzasadnieniu swego wyroku) podnieść, że właściwe rozumienie art. 4 § 1 kk oznacza, iż sąd w postępowaniu o wydanie wyroku łącznego powinien, ustalając ustawę względniejszą dla sprawcy, porównać przede wszystkim stan normatywny z dnia orzekania w przedmiocie wyroku łącznego oraz stan normatywny z czasu popełnienia każdego z przestępstw. „Oznacza to, że w układzie, gdy część badanych pod kątem możliwości połączenia kar, prawomocnych wyroków została wydana przed wejściem w życie nowych przepisów, a część po, stosowanie przepisu art. 4 § 1 kk winno polegać na dokonaniu oceny wszystkich wydanych prawomocnych wyroków pod kątem tego, czy poprzedni stan prawny, czy też nowy, jest względniejszy dla skazanego przy orzekaniu kary łącznej” (tak Sąd Najwyższy w wyroku w sprawie IV KK 350/22, a wcześniej m.in. w wyroku z 17 stycznia 2013 r. w sprawie II KK 84/12, czy w wyroku z dnia 10 czerwca 2020 r. w sprawie IV KK 739/18). - z powyższych względów nie sposób zgodzić się z prokuratorem, iż Sąd Rejonowy „dołączył ten wyrok (tj. wyrok w sprawie II K 975/19) tylko po to, aby móc zastosować przepis art. 4 § 1 kk, aby orzec o łagodniejszy stan prawny dla oskarżonego” (pisownia oryginalna). Wręcz przeciwnie, w ocenie Sądu Okręgowego, procedowanie Sądu Rejonowego w tej sprawie było właściwe i wynikało z konsekwentnego zastosowania przepisu art. 4 § 1 kk. Odnosząc się wprost do zarzutu prokuratora co do dowolności w działaniu Sądu Rejonowego należy stwierdzić, że o ile orzeczenie o karze łącznej stanowi obowiązek sądu (w przypadku zaistnienia ustawowych przesłanek), nawet jeżeli takie rozstrzygnięcie będzie skutkowało surowszymi konsekwencjami dla sprawcy niż w przypadku odrębnego wykonania poszczególnych wyroków skazujących, to już zastosowanie w sprawie przepisu art. 4 § 1 kk nakazuje sądowi poszukiwanie stanu prawnego korzystniejszego dla sprawcy. Innymi słowy, prokurator zarzuca dowolność w działaniu Sądu Rejonowego w sytuacji, gdy to kwestionowane działanie Sądu stanowi realizację nakazu wynikającego z przepisu art. 4 § 1 kk. - reasumując, Sąd Okręgowy nie podziela stanowiska prokuratora, iż „Sąd Rejonowy bez dokonania prawidłowej oceny ich względności w kontekście art. 4 § 1 kk naruszył wskazany przepis prawa materialnego”. Wręcz przeciwnie, Sąd Rejonowy prawidłowo określił przedmiotowy zakres postępowania o wydanie wyroku łącznego, następnie zasadnie przyjął, że zastosowanie w sprawie ma przepis art. 4 § 1 kk, aby finalnie, po dokonaniu prawidłowej wykładni tego przepisu, ustalić stan normatywny i ukształtować karę łączną pozbawienia wolności. Co istotne, Sąd Rejonowy uzasadnił swe rozstrzygnięcie w sposób wyczerpujący, odwołując się szeroko do dorobku orzecznictwa Sądu Najwyższego. W kontekście treści uzasadnienia zaskarżonego wyroku, apelacja prokuratora jawi się wyłącznie jako polemiczna, nacechowana błędnym rozumieniem przepisu art. 4 § 1 kk. Wniosek wniosek o uchylenie zaskarżonego wyroku i na podstawie art. 572 kpk umorzenie postępowania w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. bezzasadność zarzutu apelacji warunkowała brak podstaw do uwzględnienia wniosku apelacji
19. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 4.
20. -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
21. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 6.
22. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 5.1.
23. Przedmiot utrzymania w mocy cały zaskarżony wyrok Zwięźle o powodach utrzymania w mocy bezzasadność zarzutu apelacji i brak okoliczności uwzględnianych przez sąd odwoławczy z urzędu 6.
24. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 5.2.
25. Przedmiot i zakres zmiany --------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Zwięźle o powodach zmiany --------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 6.
26. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 6.1.
27. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 5.3.1.1.
28. ------------------------------------------------------------------------ ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia --------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.3.1.2.
29. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia --------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.3.1.3.
30. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia --------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.3.1.4.
31. ------------------------------------------------------------------------ ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 6.1.
32. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 6.
33. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności ---------------- ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------
34. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności II, III - Sąd Okręgowy uwzględnił wniosek obrońcy i na podstawie art. 22 3 ust. 2 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 499) w zw. z § 17 ust. 5 oraz § 4 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. 2024, poz. 764) zasądził na rzecz obrońcy koszty nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu w postępowaniu odwoławczym; - apelacja prokuratora okazała się bezzasadna, zatem z mocy przepisów art. 636 § 1 kpk Sąd Okręgowy stwierdził, że wydatki za postępowanie odwoławcze ponosi Skarb Państwa.
35. PODPIS 1.
36. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację prokurator Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja cały wyrok 1.3.
37. Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.
38. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☒ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.
39. Wnioski ☒ uchylenie ☐ zmiana