1 wskazano, że zapłata należności za dostarczony towar będzie dokonywana przelewem każdorazowo a podstawie faktury VAT, w terminie do 60 dni od daty otrzymania prawidłowo wystawionej faktury, na konto wykonawcy wskazane każdorazowo na fakturze. W ust. 3 wskazano, że w przypadku powstania zaległości w płatnościach wynikających z umowy, spełnione przez zamawiającego świadczenie zarachowane zostanie w pierwszej kolejności na poczet zaległej należności głównej, a w następnej kolejności na poczet zaległych należności ubocznych. Jeżeli jest kilka długów wymagalnych zaliczenie nastąpi na poczet wierzytelności najdawniej wymagalnej. Umowa została zawarta na czas określony, od dnia 27 lipca 2021 r. do dnia 27 lipca 2023 r. (§ 10 ust. 1). W dniu 01 lipca 2022 r. strony zawarły Aneks nr (...) do umowy nr (...) (...), zgodnie z którym, w związku z zaistnieniem okoliczności związanych z niedostępnością towarów, których strony nie mogły przewidzieć na etapie zawierania umowy, a mających wpływ na należyte wykonanie umowy, strony postanowiły zmienić ceny i producenta wskazanych enumeratywnie w Aneksie nr (...) produktów objętych umową nr (...) (...). Dowód: okoliczności niesporne, a ponadto umowa nr (...) (...), k. 40-44, aneks k. 62-63 W dniu 30 maja 2022 r. (...) oraz Szpital zawarli, w wyniku rozstrzygniętego postępowania o udzielenie zamówienia publicznego prowadzonego w trybie przetargu nieograniczonego, Umowę nr (...).(...). Przedmiotem umowy była dostawa produktów leczniczych w ilościach i asortymencie wyszczególnionym w formularzu asortymentowo-cenowym, stanowiącym integralny załącznik do Umowy, zgodnie z ofertą, dopuszczonych do obrotu zgodnie z obowiązującymi przepisami, sukcesywnie w okresie 12 miesięcy od daty zawarcia umowy (§ 1 ust. 1). W § 1 ust. 2 wskazano, że wykonawca gwarantuje, że środki dezynfekcyjne posiadają termin ważności 12 miesięcy od daty dostawy. W § 3 ust. 1 strony ustaliły łączną wartość przedmiotu umowy na kwotę 61.231,14 zł brutto. W ust. 2 wskazano, że jest to kwota maksymalna i nie może ulec zmianie, z wyjątkiem okoliczności wskazanych w § 12 ust. 1. W § 8 ust. 1 ustalono, że za dostarczony towar wykonawca będzie wystawiał faktury według cen jednostkowych ustalonych w ofercie.
1 wskazano, że zapłata należności za dostarczony towar będzie dokonywana przelewem każdorazowo na podstawie faktury VAT, w terminie do 60 dni od daty otrzymania prawidłowo wystawionej faktury, na konto wykonawcy wskazane każdorazowo na fakturze. W ust. 3 wskazano, że w przypadku powstania zaległości w płatnościach wynikających z umowy, spełnione przez zamawiającego świadczenie zarachowane zostanie w pierwszej kolejności na poczet zaległej należności głównej, a w następnej kolejności na poczet zaległych należności ubocznych. Jeżeli jest kilka długów wymagalnych zaliczenie nastąpi na poczet wierzytelności najdawniej wymagalnej. Umowa została zawarta na czas określony, od dnia 30 maja 2022 r. do dnia 30 maja 2023 r. (§ 10 ust. 1). Aneksem nr (...) z 14 marca 2023 r. strony zmieniły czas obowiązywania umowy do 31 lipca 2023 r. Dowód: okoliczności niesporne, a ponadto umowa nr (...).(...), k. 64-68, aneks nr (...) – k. 73 W dniu 19 sierpnia 2022 r. (...) oraz Szpital zawarli, w wyniku rozstrzygniętego postępowania o udzielenie zamówienia publicznego prowadzonego w trybie przetargu nieograniczonego (numer postępowania (...)), Umowę nr (...) (...). Przedmiotem umowy był zakup i dostawa sprzętu medycznego jednorazowego i wielorazowego użytku na potrzeby Szpitala, w ilościach i asortymentach wyszczególnionym w tabeli asortymentowo-cenowej, stanowiącej integralny składnik umowy (załącznik) o parametrach i jakości zgodnej z normami i obowiązującymi przepisami, sukcesywnie w okresie 24 miesięcy od daty zawarcia umowy (§ 1 ust. 1 umowy nr (...) (...)). W § 2 ust. 1 umowy nr (...) (...) strony ustaliły łączną wartość przedmiotu umowy na kwotę 195.736,54 zł brutto. W ust. 2 wskazano, że jest to kwota maksymalna i nie może ulec zmianie, z wyjątkiem okoliczności wskazanych w § 11 i § 12. W § 7 ust. 1 umowy nr (...) (...) ustalono, że za dostarczony towar wykonawca będzie wystawiał faktury według cen jednostkowych ustalonych w ofercie.
1 wskazano, że zapłata należności za dostarczony towar będzie dokonywana przelewem każdorazowo a podstawie faktury VAT, w terminie do 60 dni od daty otrzymania prawidłowo wystawionej faktury, na konto wykonawcy wskazane każdorazowo na fakturze. W ust. 3 wskazano, że w przypadku powstania zaległości w płatnościach wynikających z umowy, spełnione przez zamawiającego świadczenie zarachowane zostanie w pierwszej kolejności na poczet zaległej należności głównej, a w następnej kolejności na poczet zaległych należności ubocznych. Jeżeli jest kilka długów wymagalnych zaliczenie nastąpi na poczet wierzytelności najdawniej wymagalnej. Umowa została zawarta na czas określony, od dnia 19 sierpnia 2022 r. do dnia 19 sierpnia 2024 r. (§ 9 ust. 1). Dowód: okoliczność bezsporna, a ponadto umowa (...) (...) k. 104-109, W dniu 09 września 2022 r. (...) oraz Szpital zawarli, w wyniku rozstrzygniętego postępowania o udzielenie zamówienia publicznego prowadzonego w trybie przetargu nieograniczonego, Umowy nr (...) (...) oraz (...) (...). Przedmiotem obu umów była dostawa produktów leczniczych w ilościach i asortymencie wyszczególnionym w formularzu asortymentowo-cenowym, stanowiącym integralny załącznik do Umowy, zgodnie z ofertą, dopuszczonych do obrotu zgodnie z obowiązującymi przepisami, sukcesywnie w okresie 12 miesięcy od daty zawarcia umowy (§ 1 ust. 1). Strony ustaliły łączną wartość przedmiotu umowy (...) (...) na kwotę 14.742,00 zło, zaś umowy (...) (...). na kwotę 1.078.530,91 zł brutto. W § 9 ust. 1 wskazano, że zapłata należności za dostarczony towar będzie dokonywana przelewem każdorazowo a podstawie faktury VAT, w terminie do 60 dni od daty otrzymania prawidłowo wystawionej faktury, na konto wykonawcy wskazane każdorazowo na fakturze (§ 8) Umowy zostały zawarte na czas określony, od dnia 9 września 2022 r. do 9 września 2023 r. (§ 10 ust. 1). Aneksami nr (...) z dnia 18 czerwca 2023 r. strony zmieniły czas obowiązywania umów do dna 31 grudnia 2023 r Dowód: okoliczności bezsporne, a ponadto umowa (...) (...), k. 74-79, umowa (...) (...), k. 86-91 aneks nr (...), k. 85 i 103 W dniu 01 grudnia 2022 r. (...) oraz Szpital zawarli, w wyniku rozstrzygniętego postępowania o udzielenie zamówienia publicznego prowadzonego w trybie przetargu nieograniczonego, Umowę nr (...) (...). Przedmiotem umowy była dostawa preparatów dezynfekcyjnych na potrzeby szpitala. W § 3 ust. 1 strony ustaliły łączną wartość przedmiotu umowy na kwotę 454.705,11 zł brutto. W § 8 ust. 1 ustalono, że za dostarczony towar wykonawca będzie wystawiał faktury według cen jednostkowych ustalonych w ofercie.
1 wskazano, że zapłata należności za dostarczony towar będzie dokonywana przelewem każdorazowo a podstawie faktury VAT, w terminie do 60 dni od daty otrzymania prawidłowo wystawionej faktury, na konto wykonawcy wskazane każdorazowo na fakturze. W ust. 3 wskazano, że w przypadku powstania zaległości w płatnościach wynikających z umowy, spełnione przez zamawiającego świadczenie zarachowane zostanie w pierwszej kolejności na poczet zaległej należności głównej, a w następnej kolejności na poczet zaległych należności ubocznych. Jeżeli jest kilka długów wymagalnych zaliczenie nastąpi na poczet wierzytelności najdawniej wymagalnej. Umowa została zawarta na czas określony, od dnia jej zawarcia do dnia 01 grudnia 2023 r. (§ 10 ust. 1). Aneksem nr (...) z dnia 23 sierpnia 2023 r. strony zmieniły wartość przedmiotu umowy na kwotę 1.255.012,57 zł Dowód: okoliczności niesporne, a ponadto umowa (...) (...) k. 141-146, aneks k. 140 W dniu 09 grudnia 2022 r. (...) oraz Szpital zawarli, w wyniku rozstrzygniętego postępowania o udzielenie zamówienia publicznego prowadzonego w trybie przetargu nieograniczonego, Umowę nr (...) (...). Przedmiotem umowy była dostawa preparatów i sprzętu do żywienia pozajelitowego. W § 2 ust. 1 strony ustaliły łączną wartość przedmiotu umowy na kwotę 1.141.128 zł brutto. W § 7 ust. 1 ustalono, że za dostarczony towar wykonawca będzie wystawiał faktury według cen jednostkowych ustalonych w ofercie.
1 wskazano, że zapłata należności za dostarczony towar będzie dokonywana przelewem każdorazowo a podstawie faktury VAT, w terminie do 60 dni od daty otrzymania prawidłowo wystawionej faktury, na konto wykonawcy wskazane każdorazowo na fakturze. W ust. 3 wskazano, że w przypadku powstania zaległości w płatnościach wynikających z umowy, spełnione przez zamawiającego świadczenie zarachowane zostanie w pierwszej kolejności na poczet zaległej należności głównej, a w następnej kolejności na poczet zaległych należności ubocznych. Jeżeli jest kilka długów wymagalnych zaliczenie nastąpi na poczet wierzytelności najdawniej wymagalnej. Umowa została zawarta na czas określony, od dnia jej zawarcia do dnia 09 grudnia 2023 r. (§ 9 ust. 1). Aneksem nr (...) z dnia 23 sierpnia 2023 r. strony zmieniły wartość przedmiotu umowy na kwotę 1.255.012,57 zł Dowód: okoliczności niesporne, a ponadto (...) (...), k. 129-134, aneks k. 140 W dniu 13 grudnia 2022 r. (...) oraz Szpital zawarli, w wyniku rozstrzygniętego postępowania o udzielenie zamówienia publicznego prowadzonego w trybie przetargu nieograniczonego, Umowę nr (...) (...). Przedmiotem umowy była dostawa preparatów dezynfekcyjnych na potrzeby szpitala z podziałem na 11 pakietów w ilościach i asortymencie wyszczególnionym w formularzu asortymentowo-cenowym, stanowiącym integralny załącznik do Umowy, zgodnie z ofertą, dopuszczonych do obrotu zgodnie z obowiązującymi przepisami, sukcesywnie w okresie 12 miesięcy od daty zawarcia umowy. W § 3 ust. 1 strony ustaliły łączną wartość przedmiotu umowy na kwotę 37.575,63 zł brutto. W § 8 ust. 1 umowy nr (...) (...) ustalono, że za dostarczony towar wykonawca będzie wystawiał faktury według cen jednostkowych ustalonych w ofercie.
1 wskazano, że zapłata należności za dostarczony towar będzie dokonywana przelewem każdorazowo a podstawie faktury VAT, w terminie do 60 dni od daty otrzymania prawidłowo wystawionej faktury, na konto wykonawcy wskazane każdorazowo na fakturze. W ust. 3 wskazano, że w przypadku powstania zaległości w płatnościach wynikających z umowy, spełnione przez zamawiającego świadczenie zarachowane zostanie w pierwszej kolejności na poczet zaległej należności głównej, a w następnej kolejności na poczet zaległych należności ubocznych. Jeżeli jest kilka długów wymagalnych zaliczenie nastąpi na poczet wierzytelności najdawniej wymagalnej. Umowa została zawarta na czas określony, od dnia jej zawarcia do dnia 13 grudnia 2023 r. (§ 10 ust. 1). Dowód: umowa (...) (...) k. 118-123 (...) wykonał umowy terminowo i z tego tytułu wystawił następujące faktury VAT nr: (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...) na łączną kwotę 260.357,63 zł. Szpital nie uregulował płatności wynikających z powyższych faktur. Dowód: wyliczenie salda, k. 21, faktury VAT – k. 154-191 Pismem z 20 marca 2024 r. (...) wystąpił do Szpitala z wnioskiem o polubowne rozwiązanie sporu załączając wyliczenie salda na łączna kwotę 298.435,57 złotych, w tym kwota główna 260.357,63 zł oraz odsetki 38.077,94 zł Dowód: okoliczności niesporne, a ponadto pismo z dnia 20 marca 2024 r.,k. 20, wyliczenie salda należności, k. 21 Kurs średni euro NBP na dzień 31 stycznia 2023 roku wynosił 4,7089 złotych Dowód: okoliczności niesporne, a ponadto Tabele NBP, k. 25 Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie złożonych do akt sprawy dokumentów. Sąd dał wiarę przedłożonym dokumentom wymienionym w uzasadnieniu (w zakresie w jakim tworzyły spójny obraz stanu faktycznego). Sąd miał przy tym na względzie, iż żadna ze stron nie kwestionowała ich autentyczności, a Sąd nie miał podstaw do kwestionowania ich wiarygodności, bądź zawartej w nich treści z urzędu. Wskazać jednocześnie należy, iż Sąd pominął wnioski o przeprowadzenie dowodu z osobowych źródeł dowodowych oraz dowodu z opinii biegłego, albowiem były one irrelewantne dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy, zaś ich dopuszczenie zmierzałoby jedynie do przedłużenia postępowania. Zaprezentowane przez strony orzecznictwo stanowi jedynie uzupełnienie argumentacji przedstawionej przez strony niniejszego postępowania, nie miało natomiast wpływu na dokonane przez Sąd ustalenia faktyczne, ponieważ nie jest dla Sądu wiążące w niniejszej sprawie. Sąd nie jest bowiem związany przedstawionymi wyrokami sądów powszechnych, opiniami instytucji, wydrukami prasowymi, opiniami biegłych wydawanymi w innych sprawach itp., które stanowią jedynie uzupełnienie stanowisk procesowych stron i powoływanych przez nich argumentacji prawnych. Pozostałe zgromadzone w aktach sprawy dokumenty, niewymienione dotychczas, okazały się irrelewantne z punktu widzenia rekonstrukcji stanu faktycznego, ponieważ nie odnosiły się do okoliczności, które miały istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy w rozumieniu art. 227 k.p.c. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Powództwo zasługiwało na uwzględnienie w całości. W niniejszej sprawie bezspornym pomiędzy stronami było zawarcie umów sprzedaży między (...) Szpitalem (...) (...) z siedzibą w W., a (...) sp. z o.o. z siedzibą w W.. Co więcej pozwany nie kwestionował wykonania zamówień, w związku z którymi zostały wystawione faktury VAT. Podstawę prawną roszczenia stanowi w niniejszej sprawie art. 535 k.c., zgodnie z którym przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy cenę. Osią sporu w niniejszej sprawie była kwestia generalnego uprawnienia powoda do dochodzenia zapłaty od pozwanego. Stanowisko pozwanego opierało się na twierdzeniu, że na skutek umów o finansowanie zawartych z podmiotem trzecim powód utracił możliwość dochodzenia zapłaty od pozwanego za dostarczone produkty lecznicze. Pozwany odwoływał się także do art. 54 ust. 5 i 6 ustawy o działalności leczniczej z dnia 15 kwietnia 2011 r., zgodnie z którym czynność prawna mająca na celu zmianę wierzyciela samodzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej może nastąpić po wyrażeniu zgody przez podmiot tworzący, zaś czynność prawna dokonana z naruszeniem tego zakazu jest nieważna. Zdaniem Sądu stanowisko pozwanego należy uznać za bezpodstawne w okolicznościach faktycznych przedmiotowej sprawy. Argumentacja pozwanego - oparta na art. 54 ust. 5 i 6 ustawy o działalności leczniczej miałaby znaczenie jedynie w wypadku, gdyby to nie (...) sp. z o.o., który jest stroną umów zawartych z pozwanych, lecz inny podmiot dochodził zapłaty powołując się na nabycie wierzytelności od tej spółki. Taka sytuacja w niniejszej sprawie nie zachodzi. Gdyby nawet umowy takie został zawarte, byłyby bezwzględnie nieważne, z uwagi na treść art. 54 ust. 5 i 6 ustawy o działalności leczniczej. Warto w tym miejscu nadmienić, iż zaakceptowanie stanowiska pozwanego oznaczałoby przyzwolenie na całkowite zwolnienie pozwanego z obowiązku zapłaty za dostarczone mu produkty lecznicze, skoro zdaniem pozwanego zapłaty nie może dochodzić powód, jeżeli uzyskał finansowanie od podmiotu trzeciego np. w ramach umowy o subpartycypację, a równocześnie i ten trzeci podmiot nie mógłby dochodzić zapłaty, skoro w świetle art. 54 ust. 5 i 6 ustawy o działalności leczniczej nie mógłby nabyć wierzytelności względem pozwanego bez zgody podmiotu tworzącego. W konsekwencji powyższego powodowa spółka nadal jest legitymowana czynnie do domagania się od pozwanego szpitala zapłaty za dostarczony mu towar, w oparciu o przepis art. 535 k.c. bowiem ewentualne uzyskanie przez nią środków pieniężnych na podstawie jakiejkolwiek umowy nie mogło skutkować wygaśnięciem zobowiązania pozwanego, które wynikało z łączących go z powodową spółką umów wskazanych w pozwie po wykonaniu, których zostały wystawione faktury dołączone do pozwu. Niezależnie od powyższego wskazać należy, iż w aktach sprawy brak jest dowodu potwierdzającego, aby jakikolwiek podmiot trzeci zmierzał do zaspokojenia długu pozwanego szpitala, w tym z zamiarem wygaśnięcia tego zobowiązania, czyli w istocie dokonania nieodpłatnego przysporzenia na jego rzecz. Za nieprzekonującą uznać także należy argumentację pozwanego odwołującą się do okoliczności pozaumownych, a przede wszystkim wartości, których dotyczy art. 5 k.c. Klauzula generalna zawarta w art. 5 k.c. wskazuje na niedopuszczalność czynienia ze swego prawa użytku, który byłby sprzeczny z zasadami współżycia społecznego i ma na celu zapobieżenie stosowaniu prawa w sposób, który prowadzi do skutków nieakceptowalnych z aksjologicznego punktu widzenia ( por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 4 kwietnia 1997 r., II CKN 118/97, OSP 1998, z. 1, poz. 3, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 3 lutego 1998 r., I CKN 459/97). Przez zasady współżycia społecznego należy rozumieć podstawowe reguły etycznego i uczciwego postępowania, akceptowane i godne ochrony reguły rzetelnego postępowania w stosunkach społecznych ( por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 3 lutego 1998 r., I CKN 459/97). Należą do nich zasady słuszności, zasady uczciwego obrotu, zasady uczciwości czy lojalności (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 14 października 1998 r., II CKN 928/05, OSN 1999 Nr 4, poz. 75). Analizując okoliczności przedmiotowej sprawy przypomnieć należy, iż to pozwany nie uregulował należności z tytułu dostawy towarów, próbując zwolnić się od zapłaty długu poprzez przerzucenie go na podmioty, które tego długu nie wygenerowały. Powodowa spółka na skutek nierzetelnego postępowania pozwanego znalazła się w sytuacji, w której musi dochodzić ochrony swoich praw występując na drogę postępowania sądowego. Nie może natomiast powoływać się na zasady współżycia społecznego podmiot, który pomimo, że twierdzi, że nieważne są wszelkie umowy zmierzające do zbycia wierzytelności należne od szpitala, jednocześnie powołuje się na ich zaspokojenie przez podmiot trzeci, któremu nigdy nie będą przysługiwały jakiekolwiek roszczenia wobec pozwanego. Działanie takie prowadziłoby bowiem do finansowania służby zdrowia przez podmiot, który nie jest zobowiązany do ponoszenia takiego ciężaru. Przyjmując za prawdziwe twierdzenie pozwanego, że zaległości szpitali publicznych względem ich kontrahentów wynikają z niewystraczającego finansowania systemu opieki zdrowotnej, brak jest przekonujących motywów usprawiedliwiających stawiany powodowi zarzut, że nie chce przyjąć na siebie obowiązku zapewnienia współfinansowania publicznej służby zdrowia, który ciąży wszak na organach władzy publicznej. Reasumując powyższe wskazać należy, iż powodowa Spółka nadal pozostaje wierzycielem pozwanego, nie doszło do spełnienia świadczenia, którego wysokość, jak i terminy wymagalności nie były kwestionowane, uchylanie się przez pozwany szpital od wypełnienia zobowiązania umownego, wydaje się całkowicie niezrozumiałe, stanowiąc nieudolną próbę uniknięcia odpowiedzialności za zaciągnięte zobowiązanie. Stanowisko pozwanego w istocie sprowadza się do pozbawionej racjonalności konkluzji, że pomimo braku wypełnienia przez niego zobowiązania nie powinien on świadczyć na rzecz żadnego podmiotu (tak SA w Warszawie w uzasadnieniu wyroku z 4 czerwca 2019 r., V ACa 35/19). Za zasadne uznać należało także żądanie zasądzenia rekompensaty za koszty odzyskiwania należności w wysokości 470,89 złotych, stanowiące równowartość kwoty 100 euro. Zgodnie z treścią art. 10 ust. 1 ustawy z 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych, wierzycielowi, od dnia nabycia uprawnienia do odsetek, o których mowa w art. 7 ust. 1 lub art. 8 ust. 1, przysługuje od dłużnika, bez wezwania, rekompensata za koszty odzyskiwania należności, stanowiąca równowartość kwoty 100 euro - gdy wartość świadczenia pieniężnego jest równa lub wyższa od 50 000 złotych. Równowartość kwoty rekompensaty, o której mowa w ust. 1, jest ustalana przy zastosowaniu średniego kursu euro ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski ostatniego dnia roboczego miesiąca poprzedzającego miesiąc, w którym świadczenie pieniężne stało się wymagalne (ust. 2 przywołanego przepisu). Zdaniem Sądu zarzuty pozwanego dotyczącego tej kwoty nie są zasadne, a zarzut nadużycia prawa należy uznać za bezpodstawny, w szczególności uwzględniwszy fakt, iż pozwem objęto należność wynikającą z niemalżeac 40 faktur. W świetle powyższego Sąd zasądził od pozwanego na rzecz powodowej spółki całość dochodzonego pozwem roszczenia Zgodnie z art. 481 § 1 i 2 k.c. jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi, a jeżeli stopa odsetek za opóźnienie nie była oznaczona, należą się odsetki ustawowe za opóźnienie w wysokości równej sumie stopy referencyjnej Narodowego Banku Polskiego i 5,5 punktów procentowych. Jednakże gdy wierzytelność jest oprocentowana według stopy wyższej, wierzyciel może żądać odsetek za opóźnienie według tej wyższej stopy. W realiach niniejszej sprawy, ze względu na status zamawiającego oraz zawarcie przedmiotowych umów w trybie zamówień publicznych, zgodnie z art. 4a w zw. z art. 4 pkt 1 i art. 2 ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych z dnia 8 marca 2013 r. (tj. Dz.U. z 2023 r. poz. 1790) do transakcji handlowych nie stosuje się przepisu art. 481 § 2 Kodeksu cywilnego. Zgodnie z art. 8 ww. ustawy w transakcjach handlowych, w których dłużnikiem jest podmiot publiczny, wierzycielowi, bez wezwania, przysługują odsetki ustawowe za opóźnienie w transakcjach handlowych, za okres od dnia wymagalności świadczenia pieniężnego do dnia zapłaty, jeżeli wierzyciel spełnił swoje świadczenie i nie otrzymał zapłaty w terminie określonym w umowie, przy czym termin zapłaty określony w umowie nie może przekraczać 30 dni, liczonych od dnia doręczenia dłużnikowi faktury lub rachunku, potwierdzających dostawę towaru lub wykonanie usługi, a w transakcjach handlowych, w których dłużnikiem jest podmiot publiczny będący podmiotem leczniczym, termin ten nie może przekraczać 60 dni. Bezsporny pozostaje fakt, że pozwany Szpital nie wykonał świadczenia, do którego był względem powódki zobowiązany. Okoliczność, iż Szpital pozostaje podmiotem publicznym leczniczym, zgodnie z treścią art. 20 ust. 3 ustawy z dnia 19 lipca 2019 roku o zmianie niektórych ustaw w celu ograniczenia zatorów płatniczych uzasadniała zasądzenie od pozwanego na rzecz powódki odsetek ustawowych za opóźnienie w transakcjach handlowych od kwoty roszczenia za okres od dnia wytoczenia powództwa dnia zapłaty. Art. 482 k.c. daje bowiem prawo na wskazanych tam warunkach do naliczania odsetek z opóźnienie od skapitalizowanej kwoty odsetek, zgodnie art. 8 oraz 10 ustawy o przeciwdziałaniom nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych w zw. z art. 482 k.c.. Powódka była zatem uprawniona do żądania zapłaty kwoty roszczenia głównego z odsetkami od dnia wniesienia pozwu, tj. 04 czerwca 2024 roku do dnia zapłaty. O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie art. 98 k.p.c. Sąd zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 26.113,00 zł na która złożyły się: 15.296,00 tytułem opłaty od pozwu, 17 zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, 10.800 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego obliczonej na podstawie § 2 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych z dnia 22 października 2015 r. Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji. Sędzia (del.) Agnieszka Onichimowska
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.