Sygn. akt XVII AmE 220/23 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 października 2025 r. Sąd Okręgowy w Warszawie – XVII Wydział Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów w składzie: Przewodniczący – Sędzia SO Arkadiusz Zagrobelny Protokolant – sekretarz sądowy Dominika Zajdowska po rozpoznaniu w dniu 28 października 2025 r. w Warszawie na rozprawie sprawy z odwołania (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością (...) spółka komandytowa w J. przeciwko Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki z udziałem zainteresowanego (...) sp. z o.o. w P. o ustalenie obowiązku zawarcia umowy o przyłączenie do sieci elektroenergetycznej na skutek odwołania od decyzji Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki z dnia 19 lipca 2023 r., znak: (...)
(1)p.e. stanowi, że wypis i wyrys z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej lub pozwolenie na wznoszenie i wykorzystanie sztucznych wysp, konstrukcji i urządzeń w polskich obszarach morskich powinny potwierdzać dopuszczalność lokalizacji danego źródła na terenie objętym planowaną inwestycją. Sąd nie ma wątpliwości, że przedstawiona przez powoda przedwstępna umowa dzierżawy oraz przedwstępna umowa ustanowienia służebności przesyłu z dnia 6 sierpnia 2020 r. stanowi wystarczający tytuł prawny do korzystania z nieruchomości do którego energia ma być dostarczona. Niewątpliwie stanowiła ona tytuł prawny do korzystania przez powoda z nieruchomości działki o nr (...). Dodatkowo dopuszczalność lokalizacji źródła na działce nr (...) potwierdziła decyzja o warunkach zabudowy z dnia 7 czerwca 2021 r. Pojawiła się natomiast po stronie Zainteresowanego oraz Pozwanego wątpliwość, czy przedłożona umowa wraz z uproszczonym wypisem z rejestru gruntów, z uwagi na podział nieruchomości i zmianę numeracji działki na (...), jest dokumentem w rozumieniu art. 7 ust. 8d pkt. 4 p.e. Kluczowe znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy ma art. 27 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (Dz.U.2023.146 t.j. z dnia 2023.01.19), dalej k.w. Zgodnie z treścią art. 27 ust. 1 – 4 k.w., w razie niezgodności danych katastru nieruchomości z oznaczeniem nieruchomości w księdze wieczystej sąd rejonowy dokonuje - na wniosek właściciela nieruchomości lub wieczystego użytkownika – sprostowania oznaczenia nieruchomości na podstawie danych katastru nieruchomości. Sprostowanie, o którym mowa w ust. 1, może być dokonane także z urzędu, na skutek bezpośredniego sprawdzenia danych w bazie danych katastru nieruchomości lub zawiadomienia jednostki prowadzącej kataster nieruchomości. Do zawiadomienia, o którym mowa w ust. 2, dołącza się wypis z operatu katastralnego, a gdy jest to niezbędne - także wyrys z mapy katastralnej lub inny dokument stanowiący podstawę sprostowania oznaczenia nieruchomości. Organ prowadzący kataster nieruchomości zapewni nieodpłatnie sądom prowadzącym księgi wieczyste, w celu sprawdzenia oznaczenia nieruchomości, bezpośredni dostęp do bazy danych katastru nieruchomości poprzez zintegrowany system informacji o nieruchomościach. Natomiast zgodnie z przepisami par. 28 ust. 1 – 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 września 2001 r. w sprawie prowadzenia ksiąg wieczystych i zbiorów dokumentów. (Dz.U.2001.102.1122 z dnia 2001.09.21), dane dotyczące nieruchomości gruntowych i budynkowych wpisuje się w księdze wieczystej na podstawie wyrysu z mapy ewidencyjnej oraz wypisu z rejestru gruntów lub innego dokumentu sporządzonego na podstawie przepisów o ewidencji gruntów i budynków, chyba że odrębne przepisy stanowią inaczej. Jeżeli zmiana oznaczenia nieruchomości, o których mowa w ust. 1, dotyczy wyłącznie zmiany położenia nieruchomości, numeracji działek ewidencyjnych, obrębu ewidencyjnego lub sposobu korzystania z nieruchomości, podstawę wpisu w księdze wieczystej stanowi wypis z rejestru gruntów. Dokumenty wymienione w ust. 1 i 2 powinny być zaopatrzone w klauzulę właściwego organu prowadzącego ewidencję gruntów i budynków stwierdzającą, że przeznaczone są do dokonywania wpisów w księgach wieczystych. Powyższe przepisy mają zastosowanie w przypadku zmiany numeracji działek ewidencyjnych gruntu lub podziału działek gruntu. Omawiana niezgodność, podlegająca sprostowaniu, może mieć również charakter następczy (gdy po wpisie w księdze wieczystej doszło do zmiany danych katastru nieruchomości). Podstawę wpisu w księdze wieczystej zmiany oznaczenia nieruchomości w zakresie zmiany numeracji działki będzie stanowił wypis z rejestru gruntów. Istotne jest to, że informacje o stanie faktycznym nieruchomości, które zamieszczono w katastrze, mają charakter źródłowy (pierwotny) w stosunku do informacji wpisywanych w księgach wieczystych. W tym sensie można mówić o pierwszeństwie danych katastru nieruchomości przed księgami wieczystymi, gdy występuje między nimi rozbieżność co do oznaczenia nieruchomości. Powyższe potwierdza poniższe orzecznictwo. „W razie niezgodności opisu nieruchomości w księdze wieczystej z danymi ewidencji gruntów i budynków, pierwszeństwo mają dane z ewidencji a nie wpisane do księgi wieczystej. Dane te bowiem, stosownie do art. 21 ustawy P.g.k., są jedyną podstawą oznaczania nieruchomości w księgach wieczystych Należy więc przyjąć, że dopóty dopóki dane ewidencyjne dotyczące obszaru i granic nieruchomości nie zostaną zmienione we właściwym trybie administracyjnym, mają one charakter wiążący, przed danymi ujawnionymi w księdze wieczystej, o których mowa w art. 25 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r., o księgach wieczystych i hipotece (Dz. U. z 2013 r. poz. 707).” Tak: Wyrok WSA w Łodzi z 26.11.2019 r., I SA/Łd 306/19, LEX nr
- „Zasada spójności systemu prawnego, której w literaturze przedmiotu przypisuje się charakter nadrzędnej, ma zagwarantować zgodność w zakresie oznaczania nieruchomości w księdze wieczystej z danymi wynikającymi z przytoczonej ewidencji, zawierającej dokumentację o charakterze podstawowym dla zakładania i prowadzenia ksiąg wieczystych. Potwierdzeniem takiego właśnie dążenia ustawodawcy jest art. 27 ustawy o księgach wieczystych i hipotece normujący usunięcie niezgodności danych z ewidencji gruntów i budynków z oznaczeniem nieruchomości w księdze wieczystej. Przepis ten expresis verbis stanowi, iż podstawą usunięcia niezgodności są dane wynikające z ewidencji gruntów.” Tak: Postanowienie SN z 2.07.2004 r., II CK 3/04, LEX nr
- „Zgodnie z art. 26 ust. 1 k.w.h., podstawą oznaczenia nieruchomości w księdze wieczystej są dane katastru nieruchomości. Natomiast art. 27 ust. 1 k.w.h. stanowi, że w razie niezgodności danych ewidencji gruntów z oznaczeniem nieruchomości w księdze wieczystej sąd rejonowy dokonuje - na wniosek właściciela nieruchomości lub wieczystego użytkownika - sprostowania oznaczenia nieruchomości na podstawie danych ewidencji gruntów. Regulacja ta oznacza, że dane dotyczące nieruchomości - ich położenia, granic, powierzchni, nie mogą być ujawniane w ewidencji na podstawie danych zawartych w księdze wieczystej. Relacja jest odwrotna - to ewidencja stanowi kryterium poprawności oznaczenia nieruchomości w księdze wieczystej i podstawę wpisów danych dotyczących gruntu do księgi wieczystej.(…)Relacja między dwoma systemami rejestrów - ewidencją gruntów i księgami wieczystymi jest taka, że wpisy dotyczące prawa własności do określonego gruntu ujawnione w księdze wieczystej, mogą stanowić podstawę do wpisania prawa własności w ewidencji, natomiast podstawą wpisów dotyczących gruntów księgi wieczyste być nie mogą.” Tak: Wyrok NSA z 18.12.2024 r., I OSK 1037/23, LEX nr
- Ponadto, sprostowania w księgach wieczystych na podstawie wypisu z rejestru gruntu nie wpływają na stan prawny nieruchomości. „Sprostowanie oznaczenia nieruchomości w księgach wieczystych, co do numerów ewidencyjnych działek nie dotyczy stanu prawnego nieruchomości.” Tak: Postanowienie SN z 26.06.2001 r., III CKN 766/00, LEX nr
- „Wpis w księdze wieczystej dotyczący oznaczenia nieruchomości nie przesądza o prawie własności lub innym prawie rzeczowym wpisanym do księgi wieczystej, nie jest objęty publiczną wiarą ksiąg wieczystych i nie powoduje także niezgodności treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym. Osoba uprawniona może w każdym czasie domagać się sprostowania na podstawie art. 27 ust. 1 u.k.w.h., jako że dział ten służy do wpisywania danych faktycznych dotyczących położenia i oznaczenia nieruchomości, a nie do wpisywania praw” tak: Wyrok SN z 25.02.2021 r., III CSKP 64/21, LEX nr
- Dodatkowo „ Ewidencja pełni zatem jedynie funkcje rejestrujące stanów prawnych ustalonych w innym trybie i przez inne organy. Deklaratoryjny charakter wpisów oznacza, że nie kształtują one nowego stanu prawnego, a jedynie potwierdzają stan prawny wynikający z dokumentów. Organy prowadzące ewidencję gruntów i budynków nie mogą więc tworzyć stanu prawnego, lecz jedynie odzwierciadlają w prowadzonych ewidencjach stan prawny.” Tak: Wyrok NSA z 18.12.2024 r., I OSK 1037/23, LEX nr
- Ze stanu faktycznego sprawy wynika, iż powód w załączniku nr A, do wniosku z dnia 21 czerwca 2021 r. o określenie warunków przyłączenia, wskazał w kolumnie numer działki – wiersz
- (...) (pierwotnie (...) przed podziałem geodezyjnym), w kolejnej kolumnie obręb ewidencyjny – C., Gmina – Ż., nr wypisu i wyrysu /decyzji -(...), a w ostatniej kolumnie nr i oznaczenie Księgi Wieczystej danej działku - (...). Do wniosku dostały również załączone takie dokumenty jak: decyzja o warunkach zabudowy z dnia 7 czerwca 2021 r., dot. działki nr (...), przedwstępna umowa dzierżawy oraz przedwstępna umowa ustanowienia służebności przesyłu z dnia 6 sierpnia 2020 r. dot. działki nr (...) oraz mapa z projektem podziału oraz wykazem zmian gruntowych. Na wezwanie Zainteresowanego, powód przedłożył dodatkowo uproszczony wypis z rejestru gruntów dla działki nr (...). W złożonym przez powoda uproszczonym wypisie z rejestru gruntów widniały adnotacje tj: „służebność przesyłu energii elektrycznej na działce (...) na rzecz Zainteresowanej”, Ci sami właściciele nieruchomości co na pierwotnej umowie z dnia 6 sierpnia 2020 r., nowy nr działki, ten sam nr księgi wieczystej, wskazany pierwotnie we wniosku tj. KW (...) oraz powierzchnia po podziale, również taka sama co we wniosku. W zaskarżonej decyzji Prezes URE wskazał, iż „To na podmiocie ubiegającym się o przyłączenie ciąży obowiązek przedłożenia dokumentu potwierdzającego posiadanie tytułu prawnego do podzielonych działek nieruchomości gruntowej oraz udowodnienia, że działka wskazana w Księdze wieczystej jest częścią jej podziału przez organ gminy. Wnioskodawca (podmiot profesjonalnie działający na rynku (...)) nie przedłożył Przedsiębiorstwu prawomocnej decyzji w przedmiocie zatwierdzenia podziału nieruchomości, wobec braku ujawnienia aktualizacji numeru działek w Księdze Wieczystej. Przedsiębiorstwo, wobec braku usunięcia powyższych wątpliwości, mogło uznać wniosek za niekompletny.” W decyzji pozwany wskazał, że „z akt sprawy wynika, że Przedsiębiorstwo dokonało analizy przedłożonej przez Wnioskodawcę Przedwstępnej umowy dzierżawy oraz przedwstępnej umowy ustanowienia służebności przesyłu z dnia 6 sierpnia 2020 r. W umowie powyższej wskazana została Księga wieczysta nieruchomości gruntowej działki nr (...) - w załączniku A wniosku wskazano natomiast działkę nr (...) wraz z adnotacją „pierwotnie (...) przed podziałem geodezyjnym". Odnosząc, się do twierdzeń zainteresowanego, przy piśmie z dnia 8.3.2022, iż „w analogicznych stanach prawnych Wnioskodawcy, co do zasady doręczają (...) Sp. z o.o. oryginały lub poświadczone za zgodność z oryginałem prawomocne decyzje w przedmiocie zatwierdzenia podziału nieruchomości, z których jednoznacznie wynika posiadanie tytułu prawnego do podzielonych działek nieruchomości gruntowej, bez konieczności odwoływania się do zapisów jej Księgi Wieczystej wobec braku wpisu podziału przedmiotowej działki”. Przedsiębiorstwu chodziło więc o potwierdzenie tytułu prawnego do nowo wydzielonej nieruchomości, jednak problem w istocie sprowadzał się jedynie do zmiany numeracji działki bez zmian własnościowych nieruchomości. W istocie Zainteresowany oraz Pozwany oczekiwali przedłożenia prawomocnej decyzji w przedmiocie zatwierdzenia podziału nieruchomości lub wydruku z księgi wieczystej, z której wynikałaby zmiana numeracji działek (tj. w wezwaniu). W ocenie Sądu nie było to konieczne. Należy również zwrócić uwagę na dokumenty potwierdzające tytuł prawny Wnioskodawcy, które zostały wymienione we wzorze wniosku (k. 030 akt adm.). Rację ma powód, że nieaktualność wpisów w księdze wieczystej, zwłaszcza w oznaczeniu nieruchomości nie prowadzi do nieważności czy bezskuteczności czynności dotyczących takich nieruchomości (k. 15). Rację ma również twierdząc, iż literalne brzmienie przepisów nie stwarza katalogu dokumentów, które będą właściwe do wykazania tytułu prawnego (k. 83v). Ostatecznie podział działki nie wpłynął na tytuł prawny do korzystania z nieruchomości od momentu złożenia wniosku do chwili wydania decyzji. W sprawie nie wystąpiły nowe okoliczności, w postaci złożonego odpisu z księgi wieczystej, gdyż podział działek był znany Zainteresowanemu już w momencie złożenia wniosku wraz z planem podziału i potwierdzony wypisem z rejestru gruntów. Zainteresowany na podstawie przedłożonych dokumentów, do momentu pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia, mógł dokonać merytorycznej oceny dokumentów. Jedynie pomiędzy złożeniem wypisu z rejestru gruntów doszło do zaktualizowania treści księgi wieczystej. Przepisy nie precyzują, iż niezakończone postępowanie działowe ma wpływ na tytuł prawny do nieruchomości, prawidłowość wypełniania wniosku oraz wzór stosowany przez Zainteresowanego. Z przedłożonego przez powoda wypisu nie wynika, aby doszło do zmiany właściciela nieruchomości – tj. stanu prawnego nieruchomości, który wymagał by wpisu w księgach wieczystych, dlatego też, w ocenie Sądu żądanie przez Zainteresowanego odpisu księgi wieczystej było, w przedmiotowej sprawie, nietrafne. Dokumentem, która strona powinna była złożyć na okoliczność dokonania podziału działki i nowej numeracji był wypis z rejestru gruntów. Na moment wezwania, strona nie przedłożyła odpisu z KW, gdyż zmiana numeracji działek, nie była jeszcze ujawniona. Dodatkowo, powód w toku postepowania administracyjnego przedłożył odpis z księgi wieczystej na potwierdzenie prawa do nieruchomości, która miała być dzierżawiona. 4.11.2021 r. nastąpiło ujawnienie w treści księgi wieczystej o nr (...) działki o nr (...), która została wskazana we wniosku. Dodatkowo powód w toku postępowania administracyjnego przedłożył Aneks do umowy z dnia 6 sierpnia 2020 r., który został zawarty dopiero w dniu 21 grudnia 2021 r. Rep. A(...), tj. po pozostawieniu wniosku powoda do rozpatrzenia, natomiast został złożony przed wydaniem decyzji. Ujawnienie zaktualizowanej numeracji w KW nastąpiło dopiero 4 listopada 2021 r. po pozostawieniu wniosku powoda bez rozpatrzenia. Pierwotnie zawarta umowa poświadczała tytuł prawny i zasady korzystania z nieruchomości przed podziałem. Zapewne mogła być zmieniona po prawomocnym podziale nieruchomości, to jednak rację ma powód twierdząc, iż pierwotnie zawarta umowa dawała jej prawo do korzystania z całej nieruchomości przed podziałem tj. z całej działki o nr (...), a podział działki miał jedynie charakter faktyczny. Mając na uwadze powyższe, złożenie przez powoda przy piśmie z dnia 4.10.2021 r. wypisu z rejestru gruntów, przedłożone było prawidłowo, oraz pozostałe dokumenty, były wystarczające do potwierdzenia tytułu prawnego podmiotu do korzystania z nieruchomości, na której jest planowana inwestycja określona we wniosku. W tym stanie rzeczy Sąd uchylił zaskarżoną Decyzję na podstawie art. 479 53 par. 2 kpc (pkt 1 sentencji wyroku). Podkreślić w tym miejscu należy, że uchylenie zaskarżonej decyzji z omawianych przyczyn nie kończy definitywnie sprawy administracyjnej zawisłej przed organem regulacyjnym, który będzie musiał w dalszym toku postępowania rozstrzygnąć spór związany z odmową zawarcia przez Zainteresowanego z Powodem umowy o przyłączenie do sieci elektroenergetycznej poprzez zbadanie, czy są zrealizowane przesłanki z art. 7 ust. 1 p.e. O kosztach procesu (pkt 2 sentencji wyroku) Sąd orzekł na podstawie art. 98 k.p.c., zgodnie z którym strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu). Z uwagi na uwzględnienie odwołania, Pozwanego należało uznać za stronę, która przegrała proces i zasądzić od niego na rzecz Powoda zwrot kosztów procesu, na które złożyło się wynagrodzenie pełnomocnika powoda w wysokości 720 zł ustalone w oparciu o § 14 ust. 2 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz.U. 2018, poz. 265), opłata skarbowa od złożonego pełnomocnictwa w wysokości 17 zł oraz opłata od odwołania w wysokości 1 000 zł. Sąd oddalił wniosek Zainteresowanego o zasadzenia na jego rzecz od Powoda zwrotu kosztów ( pkt 3 sentencji wyroku). Zainteresowany prezentował pogląd, że zaskarżona decyzja jest prawidłowa. Skoro Sąd uchylił omawianą decyzję, to nie sposób uznać, że Zainteresowany może domagać się zwrotu koszów procesu od Powoda (który to sprawę wygrał). /sędzia Arkadiusz Zagrobelny/ Sygn. akt XVII AmE 220/23 ZARZĄDZENIE
- (...) a. (...) b. (...)
- (...) a. (...) b. (...) /sędzia Arkadiusz Zagrobelny/