← Polska

II K 193/25

UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 193/25 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. USTALENIE FAKTÓW Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) K. S. czyny zabronione z art. 286 § 1 k.k. – zarzucone w pkt I i II aktu oskarżenia Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty 1. Oskarżony od 2019 r. prowadził działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży wyposażenia wnętrz, towary sprzedawał za pośrednictwem strony internetowej completo.pl. 2. Pokrzywdzony Z. F.

(1)19 maja 2024 r. za pośrednictwem strony completo.pl dokonał zakupu towarów za 3015 zł i przelał tę kwotę na rachunek bankowy o nr (...) należący do przedsiębiorstwa oskarżonego.
  1. Oskarżony 20 maja 2024 r. przesłał zamówienie pokrzywdzonego do realizacji przez dostawcę - (...) sp. z o.o. w Ł..
  2. Pokrzywdzony P. M. 22 maja 2024 r. za pośrednictwem strony completo.pl dokonał zakupu towarów za 1165 zł i przelał tę kwotę na rachunek bankowy o nr (...).
  3. Oskarżony 23 maja 2024 r. przesłał zamówienie pokrzywdzonego do realizacji przez dostawcę - (...) sp. z o.o. w Ł..
  4. Wiosną 2024 r. przedsiębiorstwo oskarżonego miało problemy finansowe, w odpowiedzi na co oskarżony podjął próbę zredukowania kosztów prowadzonej działalności, w tym zwolnił magazyniera i sam zajął się tymi czynnościami, jak również zamieszkał w siedzibie przedsiębiorstwa.
  5. Do połowy lipca 2024 r. starał się realizować zaległe zamówienia.
  6. Pomimo podjętych działań przedsiębiorstwo oskarżonego utraciło płynność finansową i w lipcu 2024 r. musiał on zakończyć działalność i zwolnić pracowników.
  7. Nie doszło do zrealizowania zamówień na rzecz pokrzywdzonych. wyjaśnienia zeznania P. M. zeznania E. K. zeznania Z. F. wiadomości potwierdzenie przelewu wyciąg z rachunku lista wierzytelności ewidencja sprzedaży rejestr VAT świadectwa pracy faktura VAT zamówienie dowód nadania potwierdzenie odbioru faktury kosztowe faktury zakupowe zamówienie pokrzywdzonego zamówienie towaru dla pokrzywdzonego dokumentacja współpracy z dostawcą 253 254v 254 254v 7-10 74 207-217 259-298 308-487 488-516 517-523 524,527,541,557 528,538,542,558 526,539,553,570 554 571-596 597-624 625,626,627 628-632 633-658 Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) K. S. czyny zabronione z art. 286 § 1 k.k. – zarzucone w pkt I i II aktu oskarżenia Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty
  8. Oskarżony przyjmując zamówienia od pokrzywdzonych nie miał zamiaru ich zrealizowania. brak – teza aktu oskarżenia OCena DOWOdów 1.
  9. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1-9 wyjaśnienia zeznania P. M. zeznania E. K. zeznania Z. F. wiadomości potwierdzenie przelewu wyciąg z rachunku lista wierzytelności ewidencja sprzedaży rejestr VAT świadectwa pracy faktura VAT zamówienia dowody nadania potwierdzenia odbioru faktury kosztowe faktury zakupowe zamówienia pokrzywdzonych zamówienia towaru dla pokrzywdzonego dokumentacja współpracy z dostawcą - co do zasady stan faktyczny w sprawie był bezsporny, strony różniły się przede wszystkim w zakresie ocen dotyczących prawidłowości i trafności zachowań podejmowanych przez oskarżonego w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, przy czym sąd pominął je, gdyż opinie i oceny nie są przedmiotem dowodzenia w postępowaniu karnym, natomiast kwestie te będą przedmiotem rozważań prawnych w dalszej części uzasadnienia, - oskarżony nie przyznał się do tego, że chciał oszukać pokrzywdzonych, złożył obszerne wyjaśnienia dotyczące działań podejmowanych w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, przy czym co do zasady w zakresie istotnych okoliczności sprawy znalazły one potwierdzenie w przedłożonych dowodach z dokumentów, - wiarygodne były zeznania pokrzywdzonych i świadka, - dowody z dokumentów nie były kwestionowane przez strony, a ich prawdziwość i autentyczność nie budziły wątpliwości, 1.
  10. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 5 brak nie przedstawiono żadnego dowodu na poparcie tezy aktu oskarżenia, że oskarżony przyjmując zamówienia od pokrzywdzonych nie miał zamiaru ich zrealizowania, pozostałe dowody z dokumentów pozostałe dowody z dokumentów nie miały znaczenia dla ustalenia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☐ 1.
  11. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐ 1.
  12. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐ 1.
  13. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐ 1.
  14. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☒ 1.
  15. Uniewinnienie 1 K. S. Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia Przestępstwo z art. 286 § 1 k.k. popełnia ten, kto w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadza inną osobę do niekorzystnego rozporządzenia własnym lub cudzymi mieniem za pomocą wprowadzenia jej w błąd albo wyzyskania błędu lub niezdolności do należytego pojmowania przedsiębranego działania. Trafnie wskazuje się w orzecznictwie, że droga pochodu przestępstwa oszustwa kończy się z chwilą dokonania przez pokrzywdzonego rozporządzenia mieniem. Dlatego korzystność czy też niekorzystność rozporządzenia należy oceniać tylko z punktu widzenia okoliczności istniejących w czasie rozporządzania mieniem, a nie tych, które następują później (tak m.in wyrok SN z 30 sierpnia 2000 r., sygn. akt V KKN 267/00). W ocenie sąd brak było jakiegokolwiek dowodu na to, że w chwili rozporządzenia mieniem przez pokrzywdzonych, oskarżonemu towarzyszył oszukańczy zamiar. Przez okres kilku lat prowadził on działalność gospodarczą i wywiązywał się ze swoich zobowiązań. Kwestia późniejszej oceny, że w ogólnym rozrachunku decyzje podejmowane przy prowadzeniu działalności gospodarczej były błędne lub chybione, jak i to, że oskarżony ze względu na różnorakie okoliczności nie był w stanie spłacić swoich zobowiązań, nie może niejako wstecznie prowadzić do domniemania zamiaru oszustwa. Przepis art. 286 § 1 k.k. ze swojej istoty nie służy do karania za nietrafne decyzje gospodarcze. Zgodnie z poglądem utrwalonych tak w orzecznictwie, jak i w doktrynie dla przypisania odpowiedzialności karnej elementy przedmiotowe oszustwa muszą od początku działania mieścić się w świadomości sprawcy i muszą być objęte jego wolą. Sprawca nie tylko musi chcieć uzyskać korzyść majątkową, lecz musi także chcieć w tym celu użyć określonego sposobu działania lub zaniechania. Nie można uznać za wypełnienie znamion strony podmiotowej oszustwa w sytuacji, w której chociażby jeden z wymienionych wyżej elementów nie jest objęty świadomością sprawcy. Brak jest również realizacji znamion strony podmiotowej w przypadku, gdy sprawca chociażby jednego z wymienionych elementów nie obejmuje chęcią, lecz tylko na niego się godzi. Oszustwo z punktu widzenia znamion strony podmiotowej może być bowiem popełnione wyłącznie z zamiarem bezpośrednim, szczególnie zabarwionym (kierunkowym – dolus coloratus), obejmującym zarówno cel, jak i sposób działania sprawcy (tak m.in. wyrok SN z 22 listopada 1973 r., sygn. akt III KR 278/73; wyrok SN z 19 lipca 2007 r., sygn. akt V KK 384/06 czy wyrok SN z 3 kwietnia 2007 r., sygn. akt III KK 362/06). Reasumując, w niniejszej sprawie nie budziło wątpliwości, że w ostatnich miesiącach działalności oskarżony, którego zobowiązania rosły, podejmował nieudane próby ratowania sytuacji swojego przedsiębiorstwa, co skutkowało między innymi niezrealizowaniem zamówień na rzecz pokrzywdzonych. Jednak sam fakt niewywiązania się z umów zawartych z pokrzywdzonymi nie mógł stanowić podstawy do uznania, że dopuścił się on przestępstwa oszustwa, gdyż sąd nie stwierdził, by w momencie ich zawierania oskarżony działał z zamiarem bezpośrednim osiągnięcia korzyści majątkowej, ani by chciał doprowadzić pokrzywdzonych do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, co jest warunkiem koniecznym przypisania odpowiedzialności karnej za czyn zabroniony z art. 286 § 1 k.k. Wręcz przeciwnie, jego postawa wskazywała, że zamierzał zrealizować te zamówienia, choć post factum można uznać podejmowane działania za nieskuteczne, czy wręcz nieudolne. Zauważyć przy tym należy, iż w ocenie sądu fakt zawierania kolejnych umów przez osobę prowadzącą działalność gospodarczą, która ma wcześniejsze zobowiązania, nie może być utożsamiany z działaniem takiej osoby w celu oszukania nowych kontrahentów, jeżeli inne elementy zachowania takiej osoby nie wskazują na taki zamiar. Prowadziłoby to do niczym nieuzasadnionego poglądu, iż osoba taka nie powinna zaciągać już nowych zobowiązań, wobec niespłacenia dotychczasowych, a co za tym idzie do jej eliminacji z życia gospodarczego. Podejmowanie przez przedsiębiorcę starań o finansowanie wcześniejszych zobowiązań z przychodów uzyskiwanych z bieżącej działalności mieści się wszakże w ramach ryzyka gospodarczego. Tak więc skoro oskarżony swoim zachowaniem nie wyczerpał znamion zarzucanych mu czynów, zachodziła negatywna przesłanka procesowa z art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k. Mając to na uwadze sąd zgodnie z art. 414 § 1 k.p.k. wydał wyrok uniewinniający. KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności 1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności
  16. inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę
  17. KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 2 zgodnie z art. 632 pkt 2 k.p.k. kosztami procesu obciążono Skarb Państwa, w tym zasądzono na rzecz oskarżonego 1008 zł tytułem zwrotu kosztów ustanowienia obrońcy w sprawie. 1Podpis

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.