Sygn. akt I ACa 2155/22 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 czerwca 2025 r. Sąd Apelacyjny w Krakowie – I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSA Sławomir Jamróg po rozpoznaniu w
§ 2k.p.c.
polegające na braku zarządzenia zwrotu odpowiedzi na pozew złożonej z uchybieniem terminu, o którym mowa w art.
§1k.p.c.; - art. 327
(1)§ 1 pkt 1 k.p.c. polegające na braku wskazania przez Sąd meriti dlaczego uznał wyliczenia wartości szkody dokonane przez pozwaną za wiarygodne oraz braku wskazania przyczyn, dla których odmówił wiarygodności i mocy dowodowej dokumentom przedłożonym przez powódkę, podczas gdy dokumenty w postaci ekspertyzy technicznej z dn30.11.2019 r. nr (...)), wyceny E. nr (...), historycznych ogłoszeń sprzedażowych tożsamego pojazdu w stanie nieuszkodzonym (iii) są dowodami sporządzonymi przez niezaangażowane w proces osoby trzecie (w tym podmioty fachowe, wyspecjalizowane],zatem są dowodami obiektywnymi, nie będącymi autorstwa samych stron postępowania. Powódka wniosła o zmianę zaskarżonego orzeczenia poprzez podwyższenie zasądzonej kwoty 67.290,00 zł o kwotę dodatkową wynoszącą 52.800,00 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 17.09.2019 r. (zgodnie z żądaniem wyrażonym w piśmie procesowym pełnomocnika powódki (z dn. 5.06.2020 r.) do dnia zapłaty dla kwoty 52.800,00 zł oraz od dnia 17.09.2019 r. do dnia 21.10.2022 r. (data zaksięgowania na rachunku bankowym kwoty wynikającej z orzeczenia Sądu | - instancji) dla kwoty 67.290,00 zł.. Z ostrożności procesowej, wniosła o przeprowadzenie i dopuszczenie dowodu z opinii biegłego rzeczoznawcy samochodowego w zakresie wyceny wartości pojazdów na fakt wartości rynkowej pojazdu B. (...) model (...) o nr nadwozia (...) o nr rej. (...) na dzień przed wystąpieniem zdarzenia ubezpieczeniowego tj. 6.03.2019 r., mając na względzie, iż potrzeba powołania w/w dowodu powstała później niż na etapie postępowania dowodowego przed Sądem |-instancji, a to na podstawie art. 381 in fine w zw. z art. 278§ 1w zw. z art. 327 1§ 1 pkt 1 k.p.c. Strona pozwana wniosła o oddalenie apelacji i o zasądzenie kosztów postępowania apelacyjnego. Pozwana wskazała, że kwestionowała zasadność powództwa tak co do zasady jak i co do wysokości. Podała, że wartość szkody to kwota 67290 zł zgodnie z § 18 ust. 4 owu AC. Rozpoznając apelację Sąd Apelacyjny ustalił , że wartość pojazdu według stanu sprzed uszkodzeń oraz przy uwzględnieniu stanu wyposażenia pojazdu opartego na numerze VIN a także przy uwzględnieniu kalkulacji naprawy do wyceny (...),oraz przy uwzględnieniu danych dotyczących stanu pojazdu wynikających z opinii biegłego inż. B. K.
(1), wynosi 224300 zł a wartość pojazdu w stanie uszkodzonym wynosi 109.310 zł. (dowód: opinia biegłego inz M. R. k 344-403, opinia uzupełniająca k 438). W pozostały zakresie uznano ustalenia Sądu pierwszej instancji za własne. Sąd Apelacyjny zważył co następuje: Na tym etapie postępowania spór dotyczy jedynie wysokości szkody. Strona pozwana otrzymała odpis pozwu w dniu 23 marca 2020r. Sąd wyznaczył termin 14 dni dla złożenia odpowiedzi na pozew . Odpowiedź zaś wpłynęła do Sądu w dniu 6 kwietnia 2020r. a wiec w terminie. Przepis art. art.
§ 2k.p.c.
nie został naruszony. Sąd pierwszej instancji zasądzając kwotę 67.290zł wskazał, że jest to kwota w wysokości jaką wyliczyła strona pozwana w toku postępowania likwidacyjnego szkody, zanim odmówiła powódce wypłaty. W istocie więc oparł rozstrzygnięcie przy przyjęciu wartości pojazdu na kwotę 174.600 zł wskazaną w ekspertyzie strony pozwanej k 21. W sytuacji jednak rozbieżności w przedstawionych przez strony wycenach dokonanych przez profesjonalistów, wskazane było dopuszczenie dowodu z opinii biegłego z urzędu . Zauważyć bowiem należy, że ekspertyza (...) stanowiąca podstawę skierowania do powódki pisma z dnia 20 marca 2019r. (k 200) znacznie różniła się od wartości pojazdu wskazanej w polisie . Sąd Apelacyjny nie kwestionuje wprawdzie, że suma ubezpieczenia wyznacza górnej granicy odpowiedzialności ubezpieczyciela i nie stanowi kwoty, której wprost może zażądać ubezpieczający (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 28 marca 2024 r. II CSKP 1652/22), zwraca jednak uwagę, że obie strony uznawały tak określoną wartość pojazdu za adekwatną w chwili zawarcia umowy tj 252545zł (k 10). W tym kontekście bardziej wiarygodna była wartość wskazana w ekspertyzie strony powodowej i to nawet przy uwzględnieniu, że zdarzenie szkodowe nastąpiło w końcowym okresie objętym ochroną ubezpieczeniową. Słusznie strona powodowa zarzuca, że Sąd Okręgowy bliżej nie rozważył wartości wskazanej w ekspertyzie prywatnej, która również stanowi dowód na oszacowanie w aspekcie jej wydania przez profesjonalistę. Sąd Apelacyjny w tym składzie opowiada się za linią orzecznictwa , zgodnie z którą, dowód z opinii biegłego powinien zostać dopuszczony jeżeli rozstrzygnięcie wymaga wiadomości specjalnych i dowód jest niezbędny dla właściwej oceny zasadności powództwa. Dotyczy to także sytuacji, w której stronę reprezentuje fachowy pełnomocnik procesowy (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 7 lipca 2017 r. V CSK 629/16). Dopuszczona w postępowaniu apelacyjnym opinia biegłego potwierdziła stanowisko powódki o wyższej wartości pojazdu sprzed zdarzenia. Szkodę powódki określa więc różnica pomiędzy wartością pojazdu wskazaną przez biegłego wg stanu sprzed uszkodzenia 224300zł a wartością w stanie uszkodzonym tj107310 zł . Nie wykazano by powódka sprzedała pozostałości za wyższą cenę. Powyższe oznacza, że powództwo oparte na art. 805§1 i§2 pkt 1 k.c. w zw. z art. 824
(1)§1 k.c. i §7 ust. 1 OWU (...) (k77) było zasadne w odniesieniu do kwoty 116.990 zł (vide opinia uzupełniająca k.440). Słusznie Sąd Okręgowy uznawał, że świadczenie powinno zostać wypłacone w terminie 30 dni od zgłoszenia szkody i w dniu 8 kwietnia 2019r pozwana pozostawała w opóźnieniu , tym bardziej , że wcześniej zostało zakończone dochodzenie (art. 817§1 k.c.). Sąd Okręgowy jednak przeoczył, że wyrażając stanowisko końcowe powódka dochodziła należności od dnia 17 września 2019r. (k239/2) . Odsetki więc powinny zostać zasądzone zgodnie z rozszerzonym żądaniem . Sąd Apelacyjny zmienił więc na podstawie art. 386§1 k.p.c. zaskarżone orzeczenie w punkcie II w ten sposób, że dodatkowo zasądził od strony pozwanej na rzecz powódki kwotę 49.700 zł (czterdzieści dziewięć tysięcy siedemset złotych) z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 17 września 2019r. do dnia zapłaty a ponadto odsetki ustawowe za opóźnienie liczone od wskazanej w punkcie I kwoty 67.290 zł za okres od dnia 17 września 2020r. do dnia 14 stycznia 2020r. (w którym doszło do zaspokojenia roszczenia w tej części) . Powyższe uzasadniało zmianę rozstrzygnięcia o kosztach według zasady odpowiedzialności za wynik sprawy przy zastosowaniu art.100 k.p.c. zdanie drugie w zw. z art. 98§1i§1 1 k.p.c. uznaniu , że powódka jest wygrywającym w wobec nieznaczności oddalenia powództwa. Na rzecz powódki zasądzono więc koszty procesu, na które składała się kwota opłaty od pozwu 6.005 zł, wynagrodzenie pełnomocnika w osobie adwokata w wysokości 5.400,00 zł, opłata za złożenie pełnomocnictwa – 17 zł, czyli łącznie 11.422 zł. Pozwana winna ponadto pokryć na podstawie art. 113 uk.s.c. koszty sądowe w wysokości 1131,77 zł stanowiące wydatki związane z kosztami opinii biegłego, które nie zostały pokryte zaliczą. Dalej idącą apelację oddalono na podstawie art. 385 k.p.c. . O kosztach postępowania apelacyjnego orzeczono na podstawie art. 98§1i§1 1 k.p.c. w zw. z art. 391§1 k.p.c. przy zastosowaniu §2 pkt 6 i §10 ust.1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U.2023.1964 t.j.) i również przy uznaniu że na tym etapie powódka uległa tylko co do nieznacznej części swego żądania. Na zasądzone koszty postępowania apelacyjnego w wysokość 8.600 zł składała się opłata od apelacji 2.640 zł, , wynagrodzenie pełnomocnika 4.050 zł oraz wykorzystana zaliczka na koszt dowodu z opinii biegłego 1910 zł (1300zl +610zł ).