XI GC 846/25 | Europaius

Sygnatura akt XI GC 846/25 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Z., dnia 21 stycznia 2026 r. Sąd Rejonowy Szczecin-Centrum w Szczecinie XI Wydział Gospodarczy w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia Sądu Rejonowego Andrzej Muzyka Protokolant: Sekretarz Sądowy Kornelia Biel po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2026 r. w Z. na rozprawie sprawy z powództwa T. M. przeciwko (...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w L. o zapłatę I. zasądza od pozwanej (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w L. na rzecz powoda T. M. kwotę 25 951,80 zł (dwadzieścia pięć tysięcy dziewięćset pięćdziesiąt jeden złotych, osiemdziesiąt groszy) wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w transakcjach handlowych liczonymi od dnia 18 czerwca 2025 r. do dnia zapłaty; II. zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 4915 zł (cztery tysiące dziewięćset piętnaście złotych) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty, tytułem zwrotu kosztów procesu. SSR Andrzej Muzyka Sygn. akt XI GC 846/25, dnia 23 lutego 2026 r. UZASADNIENIE T. M. złożył pozew przeciwko (...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w L. o zapłatę kwoty 25.951,80 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w transakcjach handlowych liczonymi od dnia 18 czerwca 2025 r. do dnia zapłaty oraz zasądzenia kosztów procesu według norm przesypianych. W uzasadnieniu wskazał, że sprzedał pozwanej pszenice konsumpcyjną, a nie otrzymał ceny. Towar został wydany. Pozwana wniosła o oddalenie powództwa w całości oraz zasądzenie kosztów procesu według norm przepisanych. Powołała się na umowę stron, która przewidywała, że wydanie towaru nastąpi po otrzymaniu certyfikatu jakościowego z laboratorium firmy kontrolnej w magazynie kupującego. W toku sprawy strony podtrzymały stanowiska w sprawie. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: T. M. zawarł z (...) spółką z ograniczoną odpowiedzialnością w L. umowę sprzedaży pszenicy konsumpcyjnej. Towar został wydany. Pozwana nie zgłaszała zastrzeżeń co do odebranego towaru. Cena została ustalona na kwotę 925 zł netto za tonę. Cena miała być podwyższona o podatek VAT. Na swoim terenie, tj. w gospodarstwie położonym obok H. pozwana dokonała ostatecznego przeliczenia wagi zakupionej pszenicy oraz sprawdzenia jakości. Przedstawiła T. M. rozliczenie ze wskazaniem wagi – 26,72 tony oraz ceny 925 zł za tonę. T. M. w oparciu o to rozliczenie wystawił fakturę VAT na kwotę 25.951,80 zł. Termin zapłaty wskazany w fakturze VAT upływał w dniu 17 czerwca 2025 r. Umowa sprzedaży przewidywała, że płatność 100 % nastąpi w terminie 21 dni, od daty otrzymania prawidłowo wystawionej faktury i dowodów wydania towaru, które wyda magazyn, dowodu dostawy wystawionego dla całej ilości na fakturze lub oddzielnie dla każdego środka transportu oraz po otrzymaniu certyfikatu jakościowego z laboratorium firmy kontrolnej w magazynie kupującego. Dowód: - umowa z dnia 9 maja 2025 r., k 10-11, wz, k. 12, rozliczenie, k. 13, faktura, k. 14, wezwanie z dnia 18 czerwca 2025 r., k. 15, przesłuchanie powoda, k. 47. Sąd zważył, co następuje: Powództwo zasługiwało na uwzględnienie. Podstawą żądania pozwu był przepis art. 535 § 1 kc, stosownie do którego przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy cenę. Strony zawarły umowę sprzedaży, którą powód wykonał, co potwierdzają dokumenty powoda i zeznania powoda. Ponadto powód przedstawił rozliczenie wykonane przez pozwaną (k. 13). Stosownie do tego rozliczenia wystawił fakturę VAT. Nie było w sprawie dowodów przeciwnych. Sąd dał dowodom wiarę. Strona pozwana nie zgłosiła do protokołu zastrzeżenia na postanowienie o pominięciu dowodu z zeznań świadka I. H. K.. W ocenie Sądu dowód zmierzał jedynie do przedłużenia postępowania art. 235

(2)§ 1 pkt 2 i 5 kpc. Zasady i warunki rozliczenia pszenicy wynikają z umowy oraz z rozliczenia wystawionego przez pozwaną. Zeznania świadka są w kontekście dowodów z dokumentów w ocenie Sądu nieistotne. W ocenie Sądu zapis umowy uzależniający zapłatę ceny po odbiorze towaru od otrzymania certyfikatu jakościowego z laboratorium firmy kontrolnej w magazynie kupującego jest nieważny jako sprzeczny z naturą stosunku prawnego 353

(1)kpc oraz z zasadami współżycia społecznego art. 58 § 2 kpc. Nie sprecyzowano bowiem jaka firma, w jakim terminie, w oparciu o jakie przepisy, zasady będzie badać jakościowo odebrany towar. Ten zapis czytany w sposób, w jaki został podany w sprzeciwie oznacza w istocie, że pozwana dopóki nie wystąpi do firmy kontrolnej o otrzymanie certyfikatu jakościowego z jej laboratorium, nie ma obowiązku zapłaty. Jednocześnie w umowie nie wprowadzono mechanizmu, który dla sprzedającego w sytuacji bierności kupującego przewidywałby procedurę wymuszającą uzyskanie takiego certyfikatu, czy też gwarantowałby uzyskanie zapłaty bez tego certyfikatu po upływie określonego terminu od dnia wydania towaru. Jednostronny zapis umowy jest w ocenie Sądu sprzeczny z naturą umowy sprzedaży, która przewiduje cenę za towar, czy też jeżeli nie ma zapłaty ceny to zwrot towaru, ewentualnie dostosowanie wysokości ceny do jakości towaru. Zapis umowy, który umożliwia odebranie towaru bez skonkretyzowanego obowiązku w jaki sposób sprzedający ma uzyskać cenę, nie da się pogodzić z ww. wskazaną naturą umowy sprzedaży. Taki zapis jest też sprzeczny z zasadami współżycia społecznego. Prowadzi do nieograniczonego, dowolnego kredytowania się kupującego kosztem sprzedającego. Odsetki ustawowe za opóźnienie w transakcjach handlowych oraz należność w kwocie 40 Euro orzeczono na podstawie ustawy z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych. Strony wchodzą do katalogu podmiotów (art. 2) i zakresy przedmiotowego (art. 3) ustawy z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych. Umowa łącząca strony jest transakcją handlową w rozumieniu art. art. 4 pkt 1 ww. ustawy. W rozumieniu tego przepisu transakcja handlowa to umowa, której przedmiotem jest odpłatna dostawa towaru lub odpłatne świadczenie usługi, jeżeli strony, o których mowa w art. 2, zawierają ją w związku z wykonywaną działalnością. Stosownie do art. 7 ust. 1 ww. ustawy, w transakcjach handlowych - z wyłączeniem transakcji, w których dłużnikiem jest podmiot publiczny - wierzycielowi, bez wezwania, przysługują odsetki ustawowe za opóźnienie w transakcjach handlowych, chyba że strony uzgodniły wyższe odsetki, za okres od dnia wymagalności świadczenia pieniężnego do dnia zapłaty, jeżeli są spełnione łącznie następujące warunki: 1) wierzyciel spełnił swoje świadczenie; 2) wierzyciel nie otrzymał zapłaty w terminie określonym w umowie. Powyższe przesłanki zostały w niniejszej sprawie spełnione. Wobec powyższego orzeczono jak w pkt I wyroku. W pkt II wyroku orzeczono o kosztach procesu. Na koszty składało się wynagrodzenie pełnomocnika procesowego w stawce minimalnej 3600 zł oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa 17 zł, opłata sądowa od pozwu 1298 zł (art. 98 § 1 i § 1

(1)kpc). Powódka przegrała proces w całości. SSR Andrzej Muzyka Sygn. akt XI GC 846/25, dnia 23 lutego 2026 r. ZARZĄDZENIE 1. (...) 2. (...) 3. (...) (...)

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.