IC 44/24 upr UZASADNIENIE Pozwem z dnia 24 października 2023 roku (data nadania) powód wniósł o orzeczenie nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym, że strona pozwana ma zapłacić powodowi kwotę 9.691,95 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu w elektronicznym postępowaniu upominawczym, tj. 18 sierpnia 2023 roku do dnia zapłaty oraz o zasądzenie kosztów procesu wraz z odsetkami za opóźnienie od uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty. W przypadku zaś skierowania sprawy do rozpoznania w postępowaniu zwykłym lub po skutecznym wniesieniu sprzeciwu o wydanie wyroku zasądzającego wskazane wyżej roszczenia od pozwanej na rzecz powoda i zasądzenie kosztów procesu (k. 3). W uzasadnieniu pozwu powód wskazał, że przedmiotowa wierzytelność powstała w wyniku zawarcia przez stronę pozwaną w dniu 05 lutego 2020 roku umowy kredytu konsumenckiego ze (...) sp. z o. o., którego przedmiotem była kwota 20.550,00 zł, na którą składały się: całkowita kwota kredytu 15.000,00 zł, prowizja 5.500,00 zł. Od kwoty 20.550,00 zł naliczane były odsetki umowne wg zmiennej stopy procentowej. Wskazano również, że w przypadku opóźnienia w spłacie kredytu wierzyciel naliczał odsetki za opóźnienie wg zmiennej stopy procentowej równej wysokości odsetek maksymalnych odsetek za opóźnienie. Wskazano również, że na dochodzone roszczenie składa się kwota 6.686,78 tytułem kwoty niespłaconego kredytu, 2.417,87 zł z tytułu niespłaconej prowizji, 279,83 zł jako odsetki umowne, 130,18 zł jako kwota odsetek ustawowych za opóźnienie naliczonych do dnia zamknięcia salda, tj. 31 maja 2023 roku oraz 177,29 zł z tytułu odsetek ustawowych za opóźnienie od dnia 31 maja 2023 roku do dnia 18 sierpnia 2023 roku. Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 05 lutego 2020 roku pozwana zawarła umowę kredytu konsumenckiego ze (...) sp. z o. o. z siedzibą w W., za pośrednictwem pośrednika kredytowego (...) sp. z o. o. na łączną kwotę 26.195,36 zł (dowód: umowa k. 5-7, częściowo zeznania pozwanej k. 83-83v, pismo pozwanej k. 35). Na kwotę tę składała się całkowita kwota kredytu 15.000,00 zł, prowizja 5.550,00 zł oraz odsetki za cały okres umowy. (...) na poziomie 27,50 %. Umowa została zawarta na 60 rat po 436,63 zł rata, która miała być płatna do 5 dnia każdego miesiąca (dowód: umowa k. 5-7). W umowie wskazano również numer konta, na który ma być przelana kwota kredytu oraz numer konta do spłaty. W umowie wskazano, że kredytodawca może wypowiedzieć umowę w przypadku opóźnienia w spłacie dwóch pełnych rat kredytu, natomiast z upływem okresu wypowiedzenia, umowa rozwiązuje się (dowód: umowa k. 6). U. L. podpisując umowę kredytu otrzymała również w postaci załączników harmonogram spłaty kredytu, formularz odstąpienia od umowy, formularz informacyjny kredytu (dowód: wskazane formularze k. 8-11v). Tego samego dnia, kredytobiorczyni otrzymała od pożyczkodawcy, na wskazane przy podpisywaniu umowy konto, kwotę 15.000 zł (potwierdzenie przelewu k. 13). U. L. spłacała swoje zadłużenie względnie regularnie do dnia 16 listopada 2021 roku. Było ono spłacane w różnych wysokościach i w różnych terminach. Część rat spłacana była po terminie (k. dowód: harmonogram k. 81). Kolejnej wpłaty dokonano 02 lutego 2022 roku (harmonogram k. 81). W związku z opóźnieniem w płatnościach dwóch pełnych rat, pismem z dnia 07 lutego 2022 roku umowa została wypowiedziana. W wypowiedzeniu wskazano, że w przypadku spłaty zaległości w terminie 14 dni, wypowiedzenie straci moc, a pożyczkobiorca będzie mógł kontynuować spłatę zadłużenia zgodnie z harmonogramem (dowód: wypowiedzenie k. 14). Po otrzymaniu wypowiedzenia, U. L. wpłaciła na początku marca kwotę 1.000 zł na poczet zadłużenia i umowa była kontynuowana. Kolejno dokonywała wpłat każdego miesiąca w różnych wysokościach aż do września 2022 roku, później w listopadzie i grudniu 2022 roku oraz w lutym 2023 roku. Wystąpiło kolejne opóźnienie w spłacie wynikające z 36 i 37 raty (pismo k. 78v). W kwietniu 2023 roku na konto pozwanej wpłynęło 900 zł (pismo k. 78v, harmonogram k. 81). Była to ostatnia wpłata na poczet zadłużenia. Łącznie spłaciła kwotę 16.131,28 zł (dowód: harmonogram k. 81). Pozwana zaprzestała spłacania zadłużenia na skutek problemów zdrowotnych swoich i męża, które spowodowały kolejne problemy finansowe. W dniu 04 kwietnia 2023 roku (...) sp. z o. o. zawała umowę ramową przelewu wierzytelności z (...) (Luxembourg) s.a. z siedzibą w Luksemburgu (k. 15-19). Na mocy powyższego zbywca zobowiązał się przenieść na nabywcę wierzytelności przysługujących zbywcy od dłużników wraz ze wszystkimi dodatkowymi, ubocznymi i następczymi prawami. Aktem cesji nr 2 z dnia 02 czerwca 2023 roku cedent zobowiązał się przelać na cesjonariusza pakietu wierzytelności określonych w umowie z 04 kwietnia 2023 roku pod warunkiem zapłaty ceny, która została uiszczona (dowód: oświadczenie o zapłacie ceny k. 18v). Pismami z dnia 12 czerwca 2023 roku U. L. została zawiadomiona o przeniesieniu wierzytelności i wezwana do zapłaty kwoty 9.644,70 zł do dnia 27 czerwca 2023 roku (pisma k. 22, 24). Sąd zważył, co następuje: W ocenie Sądu powództwo zasługiwało na częściowe uwzględnienie. Na wstępie warto wskazać, że powód wykazał swą legitymację do wytoczenia powództwa, a także istnienie samej wierzytelność przeciwko pozwanej, przedkładając między innymi umowę przelewu wierzytelności oraz załącznik do niej, czy też zawiadomienie o dokonaniu cesji. Zgodnie z art. 509 § 1 k.c. wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na rzecz osoby trzeciej, chyba, że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania. Na podstawie wskazanego przepisu przelew wierzytelności jest umową, na podstawie której dotychczasowy wierzyciel przenosi wierzytelność ze swojego majątku do majątku osoby trzeciej, a przedmiotem przelewu jest wierzytelność istniejąca, którą cedent może swobodnie rozporządzać i która jest w dostateczny sposób oznaczona (zindywidualizowana). Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego w postaci dokumentów załączonych do pozwu oraz częściowo na podstawie pisma złożonego przez spółkę (...) wraz z harmonogramem spłaty, bowiem ich treść w większości stanowiła przekonujący i miarodajny dowód istnienia roszczenia i częściowo jego wysokości. Sąd swe ustalenia oparł także częściowo o zeznania pozwanej, które z uwagi na ich treść i zaprezentowanie istotnych faktów potwierdzonych w pozostałych dowodach uznanych przez sąd za wiarygodne okazały się przydatne do wydania rozstrzygnięcia. W polskim porządku prawnym obowiązuje zasada, że miedzy stronami stosunku cywilnoprawnego obowiązek (ciężar dowodu) udowodnienia faktów mających znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne, co wynika wprost z treści art. 6 k.c. Zasada kontradyktoryjności i dyspozycyjności zobowiązuje strony do wskazania dowodów dla rozstrzygnięcia faktów, z których wywodzą skutki prawne (art. 232 k.p.c.). Strona pozwana zaś przedstawiła swoje argumenty zarówno w sprzeciwie od nakazu zapłaty, jak i na rozprawie składając zeznania oraz prezentując stanowisko procesowe za pośrednictwem ustanowionego z urzędu pełnomocnika. Wskazać należy, że pozwana w sprzeciwie od nakazu zapłaty, mimo iż wnosiła o oddalenie powództwa, nie kwestionowała tego, że wzięła kredyt, a wręcz wprost to przyznała. Wnosiła również o skierowanie stron do mediacji celem zawarcia ugody, by mogła spłacać zadłużenie w ratach. Na rozprawie pozwana również potwierdziła zawarcie przedmiotowej umowy, podała jej przybliżoną kwotę oraz, że nie kwestionuje tej zaległości i chciałaby to spłacić w ratach po ok. 300 zł. Wskazać należy, że pozwana w swoich zeznaniach nie zaprzeczyła wprost, że dostała wypowiedzenie umowy oraz czy była informowana o zmianach oprocentowania, ale podała, że tego nie pamięta. Co istotne wskazała, że przed zawarciem rzeczonej umowy nie korzystała z adresu mailowego, ale została przez spółkę (...) do tego zmuszona. Jak wynika z umowy o zmianach w oprocentowaniu, kredytobiorca miał być informowany mailowo, w Strefie Klienta lub za pośrednictwem poczty. Pełnomocnik działający w imieniu pozwanej kwestionował powództwo wnosząc o jego oddalenie i wskazując, że umowa jest nieważna albowiem pozwana nie była należycie informowana o zmianie oprocentowania, o szczegółach umowy na etapie jej zawierania a sama umowa winna być oceniona pod kaątem klauzul abuzywnych. Wskazywał również, że wypowiedzenie złożone do akt jest niepodpisane, brak jest dowodu doręczenia go pozwanej i nie wiadomo czy wskazana tam kwota stanowi zaległość za dwa pełne okresy mogące być podstawą do wypowiedzenia umowy. Sąd nie podzielił zarzutów pełnomocnika pozwanej o nieważności umowy. W pierwszej kolejności nie może być mowy o nieważności umowy z powodu nie poinformowania kredytobiorcy o zmianie oprocentowanie. Zważyć należy, że sama pozwana definitywnie temu nie zaprzeczyła. Po pierwsze wskazała, że „jeśli przychodziły jakieś pisma to mało” i „że nie pamięta czy była informowana o zmianie oprocentowania”. Powyższe oznacza, że nie można kategorycznie tego wykluczyć, że takie informacje były przekazywane chociażby bacząc na to, że umowie istnieje zapis o możliwości informowania kredytobiorcy w tym zakresie, mailowo a kreydtodawca zobowiązał pozwaną do założenia adresu mailowego. Gdyby nawet jednak okazało się, że pozwana nie była informowana o zmianach oprocentowania, to mimo, iż istotnie jest to uchybienie kredytodawcy, nie stanowi ono o nieważności umowy. Ponadto, uchybienie kredytodawcy w tym względzie nie może być również podstawą do skorzystania z sankcji kredytu darmowego lub do odstąpienia od umowy. Kredytodawca może jedynie w takiej sytuacji ponosić odpowiedzialność odszkodowawczą ex contaractu wobec konsumenta za niewykonanie lub nienależyte wykonanie obowiązków informacyjnych określonych w art. 36 ustawy o kredycie konsumenckim (art. 471 i następne KC), a także odpowiedzialność publicznoprawną za stosowanie praktyki naruszającej zbiorowe interesy konsumentów (art. 24 ust. 2 pkt 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów). Przechodząc zaś do zarzutu pozwanej dotyczącego wypowiedzenia wskazać należy, iż powód nie wywodzi skutków prawnych z tego wypowiedzenia, które zostało złożone do akt sprawy i co do którego zastrzeżenia wnosił pełnomocnik pozwanej, znajdującego się na k.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.