VII Ka 508/14

Sygn. akt VII Ka 508/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 lipca 2014 r. Sąd Okręgowy w Olsztynie w VII Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący: SSO Danuta Hryniewicz, Sędziowie: SO Magdalena Chudy, SO Dariusz Firkowski (spr.) Protokolant: st. sekr. sad. Jolanta Jankowska przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej Marii Kuleszy-Chaleckiej po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2014r. sprawy L. S. oskarżonego o przestępstwo z art. 13§1 kk w zw. z art. 279§1 kk w zw. z art. 64§2 kk, art. 193 kk na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 2 kwietnia 2014r., sygn. akt II K 1095/13 I zaskarżony wyrok uchyla i sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Olsztynie przekazuje, II zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokat M. C. kwotę 420 ( czterysta dwadzieścia ) zł tytułem opłaty za obronę z urzędu oskarżonego L. S. wykonywanej w postępowaniu odwoławczym oraz kwotę 96,60 (dziewięćdziesiąt sześć złotych i sześćdziesiąt groszy ) zł tytułem podatku VAT od tej opłaty. Sygn. akt VII ka 508/14 UZASADNIENIE Wyrokiem zaocznym z dnia 2 kwietnia 2014 r. Sąd Rejonowy w Olsztynie w sprawie II K 1095/13 I oskarżonego L. S. uznał za winnego tego, iż : - w dniu 17 stycznia 2013r. w D. przy ul. (...) usiłował dokonać kradzieży z włamaniem do samochodu osobowego marki V. (...) o nr rej. (...) , gdzie dostał się po uprzednim wybiciu szyby w drzwiach od strony pasażera, jednak niczego z niego nie zabrał z uwagi na brak przedmiotów będących w jego zainteresowaniu ,czym działał na szkodę A. W. ,przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się w będąc uprzednio skazanym w warunkach określonych w art.64§1 kk po odbyciu łącznie co najmniej roku kary pozbawienia wolności i w ciągu 5 lat po odbyciu w części ostatniej kary, przy czym czyn ten stanowi przypadek mniejszej wagi tj. przestępstwa z art. 13§1 kk w zw. z art. 279§1 kk w zw. z art. 283 kk w zw. z art.64§2 kk, - w dniu 17 stycznia 2013r. w D. przy ul. (...) po uprzednim wyrwaniu zamka patentowego w drzwiach wejściowych wbrew woli i wiedzy W. B. wdarł się do jej mieszkania , a następnie położył się w nim spać tj. przestępstwa z art,193 kk i skazał go: - za czyn z pkt. I na karę 4 miesięcy pozbawienia wolności, - za czyn z pkt. II na karę 1 miesiąca pozbawienia wolności, II na podstawie art.85 i 86§1 kk wymierzył oskarżonemu karę łączną 4 (czterech ) miesięcy pozbawienia wolności. Powyższy wyrok w całości na korzyść oskarżonego L. S. zaskarżył prokurator i zarzucił mu rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów prawa karnego procesowego to jest art.469 kpk polegające na rozpoznaniu sprawy w trybie uproszczonym i wydanie wyroku zaocznego na podstawie art.479§1 kpk pomimo ,iż postępowanie przygotowawcze prowadzone było w formie śledztwa z uwagi na pozbawienie L. S. wolności w innej sprawie Podnosząc powyższy zarzut na zasadzie art. 427 § 1 k.p.k. i art. 437 §1 k.p.k. skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja w całości zasługuje na podzielenie. Zwrócić bowiem uwagę należy, że już w akcie oskarżenia wskazano, że postępowanie będzie się toczyło w trybie zwyczajnym- porównaj k.119. Spowodowane to było faktem poddania oskarżonego badaniom psychiatrycznym – k.94-97 i prowadzeniem postępowania przygotowawczego w formie śledztwa-k.106. W tej sytuacji przed Sądem Rejonowym postępowanie winno toczyć się w trybie zwyczajnym, między innymi z konsekwencjami przewidzianymi w art.374§1 kpk. Powyższe wykluczało możliwość procedowania w oparciu o art.469 kpk i sprzeciwiało się wydaniu wyroku zaocznego. Mając powyższe na uwadze i podzielając stanowisko skarżącego co do występowania bezwzględnej przyczyny odwoławczej z art.439§1pkt.11 kpk zaskarżony wyrok uchylono i sprawę przekazano do ponownego rozpoznania- art.437§2 kpk. Przy ponownym rozpoznaniu w postępowaniu zwyczajnym należy przeprowadzić dotychczasowe dowody i poddać je ocenie co winno pozwolić na wydanie trafnego orzeczenia w sprawie. O opłacie i podatku VAT dla obrońcy z urzędu orzeczono na podstawie art.. 29 ustawy prawo o adwokaturze i odpowiedniego rozporządzenia wykonawczego do tej ustawy.