VIII U 1520/25

Sygnatura akt VIII U 1520/25 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 30 kwietnia 2025 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddział w Ł. z urzędu przyznał decyzją ostateczną emeryturę J. J. od 9 lutego 2025 r., tj. od osiągnięcia wieku emerytalnego. W uzasadnieniu decyzji organ rentowy wskazał, że podstawę obliczenia emerytury stanowi kwota składek na ubezpieczenie emerytalne z uwzględnieniem waloryzacji składek zewidencjonowanych na koncie do końca miesiąca poprzedzającego miesiąc, od którego przysługuje wypłata emerytury. Emerytura stanowi równowartość kwoty będącej wynikiem podzielenia podstawy obliczenia emerytury przez średnie dalsze trwanie życia dla osób w wieku równym wiekowi przejścia na emeryturę.  kwota składek zewidencjonowanych na koncie z uwzględnieniem waloryzacji wynosi 179135,46 zł,  średnie dalsze trwanie życia wynosi 264,20 m-cy,  wyliczona kwota emerytury wynosi 678,03 zł. Wysokość emerytury została obliczona zgodnie z zasadami określonymi w art. 26 ustawy emerytalnej: (...),46/264,20 = 678,03 zł. Przy ustalaniu wysokości emerytury uwzględniono: zwiększenie z tytułu opłacania składek na ubezpieczenie społeczne rolników za okres: 14 lat, 7 m-cy, 0 dni. Zwiększenie z tytułu opłacania składek na ubezpieczenie społeczne rolników wynosi: 233,70 zł. Emerytura z FUS po waloryzacji przysługuje w kwocie od 1 marca 2025 r. - 715,32 zł. Od 1 czerwca 2025 r. obliczona emerytura wynosi 961,88 zł brutto. (decyzja z dnia 30 kwietnia 2025 r.- k. 21-21 verte akt ZUS) Odwołanie od przedmiotowej decyzji w dniu 5 czerwca 2025 r. złożyła J. J., zaskarżając ją w części dotyczącej wysokości świadczenia przyznanego jej przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych. W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że zgodnie z dokumentami, które przedłożyła w organie rentowym w dniu 28 lutego 2025 r. wysokość opłaconych przez nią składek wynosi 179 135,46 zł. Jest to ogromna kwota, na którą pracowała od 2003 r. Biorąc pod uwagę wszystkie okresy zatrudnienia oraz okresy, w których pobierała zasiłek dla bezrobotnych (aktywnie poszukując pracy) ich liczba wynosi ponad 19 lat. Jednocześnie dodała, że przed przejściem na ubezpieczenie w ZUS pracowała w gospodarstwie rolnym, wspólnie z mężem. Okres ubezpieczenia rolniczego wynosi 14 lat i 7 miesięcy. W ocenie ubezpieczonej wysokość emerytury ZUS (bez świadczenia w KRUS) w kwocie 715,32 zł netto (po waloryzacji) jest zbyt niska, mając na względzie niemal 20-letni okres składkowy. Wnioskodawczyni zaznaczyła, że biorąc pod uwagę ponad 19 letni okres ubezpieczenia w ZUS i ponad 14 letni okres ubezpieczenia w KRUS składki ogółem opłacała ponad 30 lat. Ponadto podkreśliła, że cały czas w ramach świadczenia stosunku pracy odprowadzane są za nią składki, w tym emerytalne. W związku z powyższym wniosła o podwyższenie wysokości emerytury do jej minimalnej wysokości, obowiązującej obecnie w Polsce, czyli kwoty 1878,91 zł. (odwołanie - k. 3-5) Decyzją z dnia 11 czerwca 2025 r. zmieniającą decyzję z dnia 30 kwietnia 2025 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddział w Ł. z urzędu przyznał decyzją ostateczną emeryturę J. J. od 9 lutego 2025 r., tj. od osiągnięcia wieku emerytalnego. W uzasadnieniu decyzji organ rentowy wskazał, że podstawę obliczenia emerytury stanowi kwota składek na ubezpieczenie emerytalne z uwzględnieniem waloryzacji składek zewidencjonowanych na koncie do końca miesiąca poprzedzającego miesiąc, od którego przysługuje wypłata emerytury. Emerytura stanowi równowartość kwoty będącej wynikiem podzielenia podstawy obliczenia emerytury przez średnie dalsze trwanie życia dla osób w wieku równym wiekowi przejścia na emeryturę.  kwota składek zewidencjonowanych na koncie z uwzględnieniem waloryzacji wynosi 179135,46 zł,  średnie dalsze trwanie życia wynosi 264,20 m-cy,  wyliczona kwota emerytury wynosi 678,03 zł. Wysokość emerytury została obliczona zgodnie z zasadami określonymi w art. 26 ustawy emerytalnej: (...),46/264,20 = 678,03 zł. Przy ustalaniu wysokości emerytury uwzględniono zwiększenie z tytułu opłacania składek na ubezpieczenie społeczne rolników za okres: 14 lat, 7 m-cy, 0 dni. Zwiększenie z tytułu opłacania składek na ubezpieczenie społeczne rolników wynosi: 233,70 zł. Emerytura od 9 lutego 2025 r. przyznana w kwocie 678,03 zł, po waloryzacji od 1 marca 2025 r. wynosi 715,32 zł i jest niższa od najniższej emerytury, która od 9 lutego 2025 r. wynosi 1780,96 zł, a od 1 marca 2025 r. - 1878,91 zł. Emerytury nie podwyższa się do kwoty najniższej emerytury, ponieważ ubezpieczona osiąga przychód przekraczający kwotę podwyższenia. Emerytura z FUS po waloryzacji przysługuje w kwocie od 1 marca 2025 r. - 715,32 zł. Od 1 lipca 2025 r. obliczona emerytura brutto wynosi 961,88 zł. Organ zaznaczył, że niniejszą decyzją zmienia się decyzję z dnia 30 kwietnia 2025 r. w punkcie II, tj. obliczenie wysokości emerytury poprzez dodanie zapisu dotyczącego braku podwyższenia emerytury do kwoty najniższej emerytury. (decyzja z dnia 11 czerwca 2025 r. - k. 29-29 verte akt ZUS) W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, wskazując przy tym, że J. J. z tytułu zatrudnienia osiągnęła przychód w wysokości 5134,60 zł w lutym 2025 r., 5911,43 zł w marcu 2025 r., 4006,95 zł w kwietniu 2025 r. oraz 4917,90 zł w maju 2025 r. Natomiast najniższa emerytura do 28 lutego 2025 r. wynosiła 1780,96 zł, a od 1 marca 2025 r. wynosi 1878,91 zł. Tym samym przychód osiągany przez wnioskodawczynię przekracza kwotę podwyższenia. (odpowiedź na odwołanie - k. 7) Na rozprawie w dniu 12 listopada 2025 r., bezpośrednio poprzedzającej wydanie wyroku, wnioskodawczyni poparła odwołanie, jednocześnie oświadczając, że nadal pozostaje w zatrudnieniu, pracuje w systemie zmianowym na produkcji w firmie w S., zarabia więcej niż minimalne wynagrodzenie, ponadto otrzymuje premie i dodatki. Natomiast pełnomocnik organu rentowego wniósł o oddalenie odwołanie. (stanowiska końcowe stron na rozprawie w dniu 12 listopada 2025 r. e-protokół (...):00:18-00:03:15 - koperta k. 25) Sąd Okręgowy ustalił, co następuje: J. J. urodziła się w dniu (...) W dniu 28 lutego 2025 r. ubezpieczona złożyła w organie rentowym wniosek o emeryturę. (wniosek - k. 1-3 verte) Pismem z dnia 26 marca 2025 r. Kasa Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego poinformowała Zakład Ubezpieczeń Społecznych, że do dnia sporządzenia tego pisma, ubezpieczona nie złożyła wniosku ani nie miała ustalonego prawa do świadczenia z ubezpieczenia społecznego rolników. (pismo z KRUS - k. 19 akt ZUS) Decyzją z dnia 30 kwietnia 2025 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddział w Ł. z urzędu przyznał decyzją ostateczną emeryturę J. J. od 9 lutego 2025 r., tj. od osiągnięcia wieku emerytalnego. W uzasadnieniu decyzji organ rentowy wskazał, że podstawę obliczenia emerytury stanowi kwota składek na ubezpieczenie emerytalne z uwzględnieniem waloryzacji składek zewidencjonowanych na koncie do końca miesiąca poprzedzającego miesiąc, od którego przysługuje wypłata emerytury. Emerytura stanowi równowartość kwoty będącej wynikiem podzielenia podstawy obliczenia emerytury przez średnie dalsze trwanie życia dla osób w wieku równym wiekowi przejścia na emeryturę.  kwota składek zewidencjonowanych na koncie z uwzględnieniem waloryzacji wynosi 179135,46 zł,  średnie dalsze trwanie życia wynosi 264,20 m-cy,  wyliczona kwota emerytury wynosi 678,03 zł. Wysokość emerytury została obliczona zgodnie z zasadami określonymi w art. 26 ustawy emerytalnej: (...),46/264,20 = 678,03 zł. Przy ustalaniu wysokości emerytury uwzględniono: zwiększenie z tytułu opłacania składek na ubezpieczenie społeczne rolników za okres: 14 lat, 7 m-cy, 0 dni. Zwiększenie z tytułu opłacania składek na ubezpieczenie społeczne rolników wynosi: 233,70 zł. Emerytura z FUS po waloryzacji przysługuje w kwocie od 1 marca 2025 r. - 715,32 zł. Od 1 czerwca 2025 r. obliczona emerytura wynosi 961,88 zł brutto. (decyzja z dnia 30 kwietnia 2025 r.- k. 21-21 verte akt ZUS) Następnie decyzją z dnia 11 czerwca 2025 r. zmieniającą decyzję z dnia 30 kwietnia 2025 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddział w Ł. z urzędu przyznał decyzją ostateczną emeryturę J. J. od 9 lutego 2025 r., tj. od osiągnięcia wieku emerytalnego. W uzasadnieniu decyzji organ rentowy wskazał, że podstawę obliczenia emerytury stanowi kwota składek na ubezpieczenie emerytalne z uwzględnieniem waloryzacji składek zewidencjonowanych na koncie do końca miesiąca poprzedzającego miesiąc, od którego przysługuje wypłata emerytury. Emerytura stanowi równowartość kwoty będącej wynikiem podzielenia podstawy obliczenia emerytury przez średnie dalsze trwanie życia dla osób w wieku równym wiekowi przejścia na emeryturę.  kwota składek zewidencjonowanych na koncie z uwzględnieniem waloryzacji wynosi 179135,46 zł,  średnie dalsze trwanie życia wynosi 264,20 m-cy,  wyliczona kwota emerytury wynosi 678,03 zł. Wysokość emerytury została obliczona zgodnie z zasadami określonymi w art. 26 ustawy emerytalnej: (...),46/264,20 = 678,03 zł. Przy ustalaniu wysokości emerytury uwzględniono zwiększenie z tytułu opłacania składek na ubezpieczenie społeczne rolników za okres: 14 lat, 7 m-cy, 0 dni. Zwiększenie z tytułu opłacania składek na ubezpieczenie społeczne rolników wynosi: 233,70 zł. Emerytura od 9 lutego 2025 r. przyznana w kwocie 678,03 zł, po waloryzacji od 1 marca 2025 r. wynosi 715,32 zł i jest niższa od najniższej emerytury, która od 9 lutego 2025 r. wynosi 1780,96 zł, a od 1 marca 2025 r. - 1878,91 zł. Emerytury nie podwyższa się do kwoty najniższej emerytury, ponieważ ubezpieczona osiąga przychód przekraczający kwotę podwyższenia. Emerytura z FUS po waloryzacji przysługuje w kwocie od 1 marca 2025 r. - 715,32 zł. Od 1 lipca 2025 r. obliczona emerytura brutto wynosi 961,88 zł. Organ zaznaczył, że niniejszą decyzją zmienia się decyzję z dnia 30 kwietnia 2025 r. w punkcie II, tj. obliczenie wysokości emerytury poprzez dodanie zapisu dotyczącego braku podwyższenia emerytury do kwoty najniższej emerytury. (decyzja z dnia 11 czerwca 2025 r. - k. 29-29 verte akt ZUS) Wnioskodawczyni udokumentowała:  16 lat, 4 miesiące, 4 dni okresów składkowych (z uwzględnieniem proporcji w miesiącach, w których podstawa wymiaru była niższa od najniższego wynagrodzenia),  2 lata, 1 miesiąc i 17 dni okresów nieskładkowych,  13 lat, 16 dni okresów uzupełniających (opłacania składek na ubezpieczenie rolnicze nie pokrywających się z okresami ZUS). Po uzupełnieniu okresów składkowych i nieskładkowych okresami opłacania składek na ubezpieczenie rolnicze wnioskodawczyni posiada wymagane 20 lat stażu w myśl art. 87 ustawy emerytalnej. (pismo organu rentowego wraz z załącznikami - k. 19-21) Ubezpieczona pomimo przyznania prawa do emerytury nadal pozostaje w zatrudnieniu. (bezsporne) Odwołująca z tytułu zatrudnienia osiągnęła przychód w wysokości: 5134,60 zł w lutym 2025 r., 5911,43 zł w marcu 2025 r., 4006,95 zł w kwietniu 2025 r. oraz 4917,90 zł w maju 2025 r. (bezsporne) Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie. Tytułem wstępu przypomnieć należy, iż ogólne zasady nabywania prawa do emerytury dla ubezpieczonych urodzonych po dniu 31 grudnia 1948 r., a więc dla osób takich jak wnioskodawczyni, określa przepis art. 24 ustawy o emeryturach i rentach z FUS (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1631 z późn. zm., dalej: ustawa emerytalna), zgodnie z którym ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku emerytalnego wynoszącego co najmniej 60 lat dla kobiet i co najmniej 65 lat dla mężczyzn, z zastrzeżeniem art. 46, 47, 50, 50a, 50e i 184, a także art. 88a ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela (Dz. U. z 2024 r. poz. 986). Stosownie natomiast do treści art. 25 ust. 1 ustawy emerytalnej, podstawę obliczenia emerytury, o której mowa w art. 24, stanowi kwota składek na ubezpieczenie emerytalne, z uwzględnieniem waloryzacji składek zewidencjonowanych na koncie ubezpieczonego do końca miesiąca poprzedzającego miesiąc, od którego przysługuje wypłata emerytury, zwaloryzowanego kapitału początkowego określonego w art. 173-175 oraz kwot środków zewidencjonowanych na subkoncie, o którym mowa wart 40a ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, z zastrzeżeniem ust. 1a i 1b oraz art.

1. Z kolei zgodnie z treścią art. 26 ust. 1 ustawy emerytalnej, emerytura stanowi równowartość kwoty będącej wynikiem podzielenia podstawy obliczenia ustalonej w sposób określony w art. 25 przez średnie dalsze trwanie życia dla osób w wieku równym wiekowi przejścia na emeryturę danego ubezpieczonego, z uwzględnieniem ust. 5 i art.
2. W ust. 2 wskazano, że wiek ubezpieczonego w dniu przejścia na emeryturę wyraża się w ukończonych latach i miesiącach. Średnie dalsze trwanie życia ustala się wspólnie dla mężczyzn i kobiet oraz wyraża się w miesiącach (ust. 3). Przy czym w ust. 4 i 5 wskazano, że tablice trwania życia ogłasza w formie komunikatu w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski" corocznie w terminie do dnia 31 marca Prezes Głównego Urzędu Statystycznego. Tablice, o których mowa w ust. 4, są podstawą przyznawania emerytur na wnioski zgłoszone od dnia 1 kwietnia do dnia 31 marca następnego roku kalendarzowego. Z powyższych przepisów wynika jednoznacznie, że zasadą obowiązującą przy ustalaniu wysokości emerytury dla ubezpieczonych urodzonych po dniu 31 grudnia 1948 r. jest zasada zdefiniowanej składki, zgodnie z którą wysokość świadczenia zależy z jednej strony od sumy składek emerytalnych jakie zostały zgromadzone na indywidualnym koncie ubezpieczonego w ZUS za okres poczynając od 1 stycznia 1999 r., zaś z drugiej od wysokości kapitału początkowego, tj. od kwoty ustalonej oddzielnie dla każdego ubezpieczonego według ustalonego przez ustawodawcę wzoru, odzwierciedlającej w przybliżeniu stan jego konta ubezpieczeniowego za okres do 31 grudnia 1998 r. Na gruncie rozpoznawanej sprawy prawo wnioskodawczyni do emerytury nie jest kwestionowane. Organ rentowy odmówił jednak w/w prawa do podwyższenia wskazanego świadczenia do poziomu emerytury minimalnej wskazując, iż ubezpieczona osiąga przychód przekraczający kwotę podwyższenia. Mając na względzie powyższe wskazania wymaga, iż stosownie do treści art. 85 ust. 2 kwota najniższej emerytury, z zastrzeżeniem art. 24a ust. 6, art. 54, art. 54a ust. 2 i art. 87, oraz renty rodzinnej wynosi 1588,44 zł miesięcznie. W myśl ust. 3 tego przepisu kwoty najniższych świadczeń, o których mowa w ust. 1- 2a, podwyższa się przy zastosowaniu wskaźnika waloryzacji, o którym mowa w art. 89-
3. Natomiast zgodnie z ust. 4 i 5 tego przepisu świadczenia ustalone w kwotach niższych niż określone w ust. 1-3, w tym także świadczenia ustalone wraz ze zwiększeniami, o których mowa w art. 56 ust. 3 i 4 oraz w art. 73 ust. 3 i 4, podwyższa się do tych kwot z urzędu, a jeżeli ich wypłata była wstrzymana - po wznowieniu wypłaty. Przepis ust. 4 stosuje się do świadczeń przyznanych zgodnie z postanowieniami umów międzynarodowych ubezpieczonym zamieszkałym w Polsce, w taki sposób, aby suma świadczenia przyznanego na podstawie ustawy i świadczenia zagranicznego nie była niższa od kwoty świadczeń określonych w ust. 1 -
4. Zgodnie zaś z treścią art. 87 ust. 1 ustawy emerytalnej w przypadku gdy emerytura przysługująca z Funduszu określona w art. 26, łącznie z okresową emeryturą kapitałową, albo emerytura przysługująca z Funduszu określona w art. 26, jest niższa niż kwota, o której mowa w art. 85 ust. 2 i 3, emeryturę przysługującą z Funduszu, w tym emeryturę ustaloną ze zwiększeniem, o którym mowa w art. 26a, podwyższa się w taki sposób, aby suma tych świadczeń nie była niższa od tej kwoty, o ile ubezpieczony:
5. mężczyzna - osiągnął wiek emerytalny wynoszący 65 lat i ma okres składkowy i nieskładkowy wynoszący co najmniej 25 lat,
6. kobieta - osiągnęła wiek emerytalny wynoszący 60 lat i ma okres składkowy i nieskładkowy wynoszący co najmniej 20 lat, - z uwzględnieniem ust. 3-
7. Przepis art. 5 ust. 2 stosuje się odpowiednio. Realizacja funkcji gwarancyjnych państwa dotycząca minimalnej emerytury polega w tym przypadku na tym, że w sytuacji gdy emerytura przysługująca z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (łącznie z emeryturą kapitałową, tj. drugofilarową, chyba że ubezpieczony nie był członkiem Otwartego Funduszu Emerytalnego) jest niższa niż kwota, o której mowa w art. 85 ust. 2 , emeryturę przysługującą z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych podwyższa się w taki sposób, aby suma tych świadczeń nie była niższa od kwoty minimalnej emerytury. Kwota podwyższenia świadczenia dotyczy więc różnicy pomiędzy wysokością minimalnej emerytury a ustalonym świadczeniem z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych i z segmentu kapitałowego. Kwota podwyższenia realizowana jest ze środków Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, a następnie podlega refundacji z budżetu państwa. Na gwarancyjną funkcję państwa wskazuje wyraźnie art. 87 ust. 2 ustawy o FUS, a jako źródło finansowania wymienia właśnie budżet państwa. Prawo do podwyższenia świadczenia do kwoty emerytury minimalnej uzależnione jest zatem od udowodnienia na datę jej przyznania odpowiedniego okresu składkowego i nieskładkowego, w przypadku kobiet jest to 20-letni okres składkowy i nieskładkowy. W przedmiotowej sprawie bezspornym jest, iż odwołująca spełnia w/w warunek. Co jednak istotne, w myśl art. 87 ust. 5 ustawy emerytalnej prawo do podwyższenia, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje emerytom, którzy osiągają przychód z tytułu działalności, o której mowa w art. 104 ust. 1-4, jeżeli przychód ten przekracza kwotę podwyższenia. Zgodnie natomiast z art. 104 ust. 1 cyt. ustawy prawo do emerytury lub renty ulega zawieszeniu lub świadczenia te ulegają zmniejszeniu, na zasadach określonych w ust. 3-8 oraz w art. 105, w razie osiągania przychodu z tytułu działalności podlegającej obowiązkowi ubezpieczenia społecznego, o której mowa w ust. 2 oraz z tytułu służby wymienionej w art. 6 ust. 1 pkt 4 i
8. Za działalność podlegającą obowiązkowi ubezpieczenia społecznego, o której mowa w ust. 1, uważa się zatrudnienie, służbę lub inną pracę zarobkową albo prowadzenie pozarolniczej działalności, z uwzględnieniem ust. 3 (ust 2). Ubezpieczona nabyła prawo do emerytury o 9 lutego 2025 r., tj. od osiągnięcia wieku emerytalnego. Nadal jednak pozostaje w zatrudnieniu. Pracuje na produkcji w firmie w S. w pełnym wymiarze czasu pracy w systemie zmianowym. Zarabia więcej niż minimalne wynagrodzenie. Otrzymuje premie i dodatki. Dla przykładu zauważenia wymaga, że z tytułu zatrudnienia osiągnęła przychód w wysokości: 5134,60 zł w lutym 2025 r., 5911,43 zł w marcu 2025 r., 4006,95 zł w kwietniu 2025 r. oraz 4917,90 zł w maju 2025 r. Stosownie natomiast do treści Komunikatu Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 14 lutego 2024 r. w sprawie kwoty najniższej emerytury i renty, dodatku pielęgnacyjnego i dodatku dla sierot zupełnych, kwot maksymalnych zmniejszeń emerytur i rent oraz kwot emerytur i rent wolnych od egzekucji i potrąceń (M. P. z 2024 r. poz. 133) najniższa emerytura do 28 lutego 2025 r. wynosiła 1780,96 zł miesięcznie. Zgodnie zaś z Komunikatem Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 18 lutego 2025 r. w sprawie kwoty najniższej emerytury i renty, dodatku pielęgnacyjnego i dodatku dla sierot zupełnych, kwot maksymalnych zmniejszeń emerytur i rent oraz kwot emerytur i rent wolnych od egzekucji i potrąceń (M. P. z 2025 r. poz. 152) od 1 marca 2025 r. wynosi 1878,91 zł miesięcznie. W konsekwencji stwierdzenia wymaga, że rację ma organ rentowy, że ubezpieczona nie spełnia przesłanek do podwyższenia emerytury do najniższej emerytury, ponieważ uzyskuje przychód z tytułu zatrudnienia przekraczający kwotę podwyższenia. Nie jest natomiast możliwe nawet z uwagi na zasady współżycia społecznego przyznanie świadczeń w oderwaniu od zasad wyraźnie w przepisach określonych. Bezwzględnie argumenty odnoszące się do zasad współżycia społecznego pozostają bowiem bez wpływu na uzyskanie świadczeń bądź uprawnień z zakresu prawa ubezpieczeń społecznych. Do złagodzenia rygorów prawa ubezpieczeń społecznych nie stosuje się ani art. 5 k.c. ani też art. 8 k.p. (por. wyrok SN z dnia 4.06.2013, (...) UK 5/13, wyrok SA w Szczecinie z dnia 17.03.2016, III AUa 568/15, wyrok SA w Lublinie z dnia 21 października 2015 r., III AUa 629/15, postanowienie SA w Szczecinie z dnia 27.11.2013, III AUa 814/13). W sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych art. 5 k.c. nie ma zastosowania, zaś materialnoprawną podstawą świadczeń emerytalno-rentowych mogą być tylko przepisy prawa, a nie zasady współżycia społecznego (por. orzeczenia Sądu Najwyższego: wyrok z 19 czerwca 1986 r., II URN 96/86, wyrok z 29 października 1997 r., II UKN 311/97, wyrok z 26 maja 1999 r., II UKN 669/98, wyrok z 12 stycznia 2000 r., II UKN 293/99, postanowienie z 26 maja 1999 r., II UKN 670/98). Mając na względzie powyższe okoliczności Sąd Okręgowy nie znalazł podstaw do zmiany zaskarżonej decyzji zgodnie ze stanowiskiem ubezpieczonej, w konsekwencji, czego oddalił odwołanie na podstawie art. 477 14 § 1 k.p.c.