II Cz 103/13

Sygn. akt II Cz 103/13 POSTANOWIENIE Dnia 15 lutego 2013 r. Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze Wydział II Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący : SSO B. Kostaś/spr./ Sędziowie: SSO J. Jakubowska SSO M. Lechowska po rozpoznaniu w dniu 15 lutego 2013 r. w Jeleniej Górze na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi dłużniczki T. M. z udziałem wierzyciela (...) S.A. we W. z udziałem na czynności komornika na skutek zażalenia dłużniczki na postanowienie Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 18 grudnia 2012 r. sygn. akt I Co 4504/12 p o s t a n a w i a: oddalić zażalenie UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze odrzucił skargę dłużniczki na czynność komornika przy Sądzie Rejonowym w Jeleniej Górze M. K. w sprawie Km 2445/12 w postaci: - zawiadomienia z dnia 25.09.2012 r. o wszczęciu postępowania egzekucyjnego; - zawiadomienia z dnia 25.09.2012 r. o wszczęciu egzekucji z nieruchomości położonej w S. o numerze księgi wieczystej (...) i wezwania do zapłaty długu oraz oddalił wniosek dłużniczki o zawieszenie postępowania. W uzasadnieniu wskazano, iż skarga na czynność komornika została wniesiona po upływie terminu określonego w art. 767§4 kpc. Wprawdzie skargę złożono w ostatnim dniu tj. dnia 08.10.2012 r. jednak po jej przekazaniu do właściwego sądu w drodze niezaskarżalnego zarządzenia skuteczne wniesienie skargi nastąpiło dopiero w dniu 22.10.2012 r. Zażalenie na postanowienie Sądu Rejonowego złożyła dłużniczka i zaskarżając je w całości wnosiła o jego uchylenie. W uzasadnieniu zarzuciła, iż Sąd Rejonowy w Chodzieży powinien wydać postanowienie o uznaniu się niewłaściwym i przekazać sprawę Sądowi Rejonowemu w Jeleniej Górze, bowiem skarga na czynność komornika była pismem wszczynającym postępowanie w sprawie. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd Okręgowy w pełni podziela pogląd wyrażony w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 21.05.2010 r. w sprawie III CZP 28/10 powołanym w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. W szczególności zgodzić należy się ze stanowiskiem, iż przepis art.200 kpc nie może stanowić podstawy do przekazania skargi na czynność komornika do sądu właściwego. W uzasadnieniu tego postanowienia Sąd Najwyższy wyjaśnił, iż skarga na czynność komornika nie wszczyna „sprawy” (postępowania egzekucyjnego). Postępowanie wywoływane skargą ma bowiem charakter wpadkowy w stosunku do właściwego postępowania egzekucyjnego. Skoro zatem dłużniczka złożyła środek zaskarżenia do sądu niewłaściwego to zgodnie z utrwalonym w judykaturze poglądem datą skutecznego wniesienia skargi był dzień jej wpływu do sądu właściwego. Niewątpliwie skarga dłużniczki została złożona po upływie ustawowego terminu, a zatem na podstawie przepisu art.767 3 kpc podlegała odrzuceniu, zaś wniosek o umorzenie postępowania oddaleniu. Z tych względów na podstawie przepisu art.385 kpc w zw. z art. 397 § 2 kpc w zw. z art.13§2 kpc orzeczono jak w sentencji.