Sygn. akt IV P 79/21 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 października 2023r. Sąd Rejonowy w Świdnicy IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: Sędzia Maja Sn
§2
kp za pracę w niedzielę lub święto uważa się pracę wykonywaną między godziną 6:00 w tym dniu a godziną 6:00 w następnym dniu, chyba że u danego pracodawcy została ustalona inna godzina. Wysokość dodatku za pracę w niedzielę i święto określają przepisy art. 151 11 § 2 i 3 kp wskazując, że za każdą godzinę pracy w niedzielę i święto przysługuje dodatek do wynagrodzenia w wysokości określonej w art. 151 1 §1 pkt 1 kp za każdą godzinę pracy w niedzielę (święto), czyli dodatek w wysokości 100% wynagrodzenia. W niniejszej sprawie w zasadzie bezspornym był fakt, że kiedy powód pracował na trzecią zmianę zaczynał prace w niedziele o godzinie 22, a kończył w poniedziałek o 6 rano. Okoliczność ta wynika zarówno z zeznań świadków M. M., R. B., Z. S., potwierdzają to także zapisy ewidencji czasu pracy. Sporną była natomiast interpretacja zapisów art.
§2
kpw szczególności czy w regulaminie można było określić, że za pracę w niedzielę i święto uważa się pracę wykonaną między godziną 22:00 w dniu poprzednim, a godziną 22:00 w tym dniu. Zdaniem Sądu praca wykonywana w niedzielę od godziny 22:00 do godziny 0:00 powinna zostać zaliczona jako zmiana niedzielna, bowiem nie można przyjąć stwierdzenia, że jest to zmiana poniedziałkowa poranna. Zauważyć należy, że art.
§2
kp wskazuje, że za pracę w niedzielę lub święto uważa się pracę wykonywaną między godziną 6:00 w tym dniu (czyli w niedzielę lub święto) a godziną 6:00 w następnym dniu, chyba że u danego pracodawcy została ustalona inna godzina. Tym samym ustawodawca wskazał, że pracodawca może ustalić inną godzinę rozpoczęcia pracy w niedzielę, nie zaś inny dzień. Wskazać należy, iż w analogicznym stanie faktycznym Sąd Okręgowy (...) w sprawie sygn. akt (...) zajął stanowisko, iż praca od godz. 22:00 do godz. 0:00 w niedzielę zostać winna zakwalifikowana do niedzielnej doby czasu pracy, w związku z czym za dwie godziny pracy w niedzielę przysługiwać powinno wynagrodzenie powiększone o 100% dodatku w związku z art. 151
(11)kp lub dzień wolny od pracy. Tym samym mając na uwadze ilość dni i stawkę wynagrodzenia za 1 godzinę wskazanych w pismach powoda z dnia (...) roku należało zasądzić na rzecz powoda kwotę 690,56 zł. Wskazać należy, że powód w pismach wskazywał, że pracował przez 17 dni, jednak w zestawieniu dat (pismo powoda z 27 kwietnia 2023 roku) za które powód żąda wynagrodzenia wskazał jedynie 16 dni. Tym samym należną powodowi kwotę dodatku wyliczono mnożąc ilość dni razy stawkę zasadniczą za 1 godzinę i razy 2 godziny - czas pracy wg kalendarzowej niedzieli w godzinach 22:00 do 0:00 (21,58 zł x 2 godz. x 16 dni). Za zwłokę w zapłacie należności zgodnie z treścią art. 481 kc wierzycielowi przysługują odsetki za opóźnienie w wysokości ustawowej (przy braku - jak w niniejszej sprawie – innej umowy stron). Odsetki za opóźnienie zasądzono zgodnie z żądaniem powoda od dnia wniesienia pozwu. Na podstawie art. 235 2 §1 pkt 2 kpc pominięto wniosek: - z opinii biegłego z zakresu organizacji i techniki pracy, gdyż biegły ocenić miał wywiązanie się przez pozwaną z obowiązków w zakresie zapewnienia prawidłowej organizacji pracy oraz przeciwdziałania dezorganizacji pracy oceny zjawisk dezorganizacji oraz przyczyn ich wystąpienia, zaś nie ma to znaczenia dla niniejszego postępowania; analizie Sądu podlegała jedynie okoliczność czy powód miał liczne nieobecności i czy dezorganizowały one pracę u strony pozwanej, natomiast nie ma znaczenia czy występowały inne przyczyny dezorganizacji pracy, ponadto podkreślić należy, że to pracodawca jako podmiot ponoszący odpowiedzialność za swoje działanie decyduje o organizacji pracy - zeznań świadka P. T., który zeznawać miał na okoliczność sposobu rozwiązania umowy o pracę ze świadkiem – tym samym zeznania te nie miały znaczenia w niniejszej sprawie, skoro nie dotyczyły przyczyn rozwiązania umowy z powodem - informacji ZUS znajdującej się w sprawie przeciwko (...) sp. z o.o. – dokument ten jako dotyczący innej spółki nie ma znaczenia w niniejszej sprawie. Mając powyższe na uwadze zasądzono od strony pozwanej na rzecz powoda kwotę 690,56 zł brutto wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od dnia 22 października 2019 roku do dnia zapłaty, zaś dalej idące powództwo oddalono. Sąd z urzędu, na podstawie art. 477 2 kpc nadał wyrokowi w punkcie I rygor natychmiastowej wykonalności. Na podstawie art. 102 kpc nie obciążono powoda kosztami postępowania, mając na uwadze sytuację materialną powoda, w szczególności, że z powodem rozwiązano umowę o pracę, zaś powód ma na utrzymaniu dwoje małoletnich dzieci, w tym jedno chore na (...)dodatkowo rodzina powoda ponosi koszty spłaty kredytu. Na podstawie art. 96 ust. 1 pkt 4 w zw. art. 113 ustawy z dnia 28 lipca 2005r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych Sąd nakazał stronie pozwanej uiścić na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego (...)kwotę 100,00 zł tytułem zwrotu kosztów sądowych – częściowej opłaty od pozwu, od której uiszczenia której powód był ustawowo zwolniony (w zakresie, w którym strona pozwana proces przegrała).