IV Ka 681/25

Sygn. akt IV Ka 681/25 UZASADNIENIE W wyniku wniesienia apelacji przez skazanego V. N. i jego obrońcę zaistniały podstawy do uchylenia zaskarżonego wyroku i umorzenia postępowania w przedmiocie wydania wyroku łącznego w sprawie II K 781/24 Sądu Rejonowego w Bełchatowie wobec skazanego. Zaskarżonym wyrokiem łącznym z dnia 26 czerwca 2025 roku w sprawie II K 781/24 Sąd Rejonowy w Bełchatowie połączył skazania z czterech prawomocnych wyroków: - Sądu Rejonowego w Piszu z dnia 30 września 2022 roku (sygn. akt II K 609/21) za czyny wyczerpujące dyspozycję art. 279 § 1 kk i innych popełnione w dniach:14 maja 2021 roku i 20 maja 2021 roku na karę 3 lat pozbawienia wolności, - Sądu Rejonowego w Łomży z dnia 09 listopada 2023 roku (sygn. akt II K 13/23) za czyn z art. 279 § 1 kk i innych popełnionych w dniach: 17 czerwca 2022 roku, 27 maja 2022 roku, 14 czerwca 2022 roku i 13 czerwca 2022 na karę 2 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności, - Sądu Rejonowego w Pruszkowie z dnia 20 grudnia 2023 roku (sygn. akt II K 1248/22) za czyn z art. 279 § 1 kk i innych popełnione w dniu 23 lipca 2018 roku na karę 2 lat pozbawienia wolności, - Sądu Rejonowego w Bełchatowie z dnia 04 listopada 2024 roku (sygn. akt II K 285/24) za czyn z art. 279 § 1 kk i innych popełniony w dniu 03 czerwca 2022 roku na karę 2 lat pozbawienia wolności. Na podstawie art. 85 § 1 i 2 kk, art. 85a kk, art. 86 § 1 kk w zw. z art. 569 § 1 kpk łącząc jednostkowe kary pozbawienia wolności orzeczone w powyższych sprawach, Sąd Rejonowy w Bełchatowie wymierzył skazanemu V. N. karę łączną 9 lat pozbawienia wolności, zaliczając mu na jej poczet: - okres odbywania kary pozbawienia wolności w sprawie sygn. akt II K 609/21 od dnia 27 maja 2021 roku, godz. 14:20 do dnia 29 listopada 2021 roku, godz. 14:20, - okres odbywania kary pozbawienia wolności w sprawie sygn. akt II K 1248/22 od dnia 29 listopada 2021 roku, godz. 14:20 do dnia 29 marca 2022 roku, godz. 15:05, - okres odbywania kary pozbawienia wolności w sprawie sygn. akt II K 13/23 od dnia 06 lipca 2022 roku, godz. 06:08 do dnia 08 marca 2023 roku, godz. 06:08, - okres odbywania kary pozbawienia wolności w sprawie sygn. akt II K 609/21 od dnia 08 marca 2023 roku, godz. 06:08. Z ustaleń sądu okręgowego wynika, że inny sąd wydał prawomocny wyrok łączny wobec skazanego i dokonał połączenia między innymi dokładnie tych samych wyroków (dowód: prawomocny wyrok łączny wydany przez Sąd Rejonowy w Garwolinie w dniu 12 grudnia 2025 roku w sprawie o sygn. akt II K 533/25 k- 61- 64 akt II K 533/25, kserokopia wyroku k-363-366). Prawomocnym wyrokiem łącznym z dnia 12 grudnia 2025 roku wydanym w sprawie II K 533/25 Sąd Rejonowy w Garwolinie połączył V. N. skazania z następujących prawomocnych wyroków: Sądu Rejonowego w Piszu z dnia 30 września 2022 roku (sygn. akt II K 609/21) za czyny wyczerpujące dyspozycję art. 279 § 1 kk w zw. z art. 64 § 2 kk i z art. 281 kk w zw. z art. 64 § 2 kk popełnione w dniach: 14 maja 2021 roku oraz 20 maja 2021 roku (omyłkowo wskazano daty popełnienia czynów w części wstępnej wyroku łącznego - pkt XVI na 14 maja 2022 roku oraz 20 maja 2022 roku) na karę 3 lat pozbawienia wolności; - Sądu Rejonowego w Łomży z dnia 09 listopada 2023 roku (sygn. akt II K 13/23) za czyn z art. 279 § 1 kk w zw. z art. 64 § 2 kk popełnionych w dniach: 13 czerwca 2022 roku oraz 17 czerwca 2022 roku na karę 2 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności; - Sądu Rejonowego w Pruszkowie z dnia 20 grudnia 2023 roku (sygn. akt II K 1248/22) za czyn z art. 279 § 1 kk w zw. z art. 64 § 2 kk popełniony w dniu 23 lipca 2018 roku na karę 2 lat pozbawienia wolności; - Sądu Rejonowego w Bełchatowie z dnia 04 listopada 2024 roku (sygn. akt II K 285/24) za czyn z art. 279 § 1 kk w zw. z art. 64 § 2 kk popełniony w dniu 03 czerwca 2022 roku na karę 2 lat pozbawienia wolności; Sądu Rejonowego w Garwolinie z dnia 13 marca 2025 roku (sygn. akt II K 625/21) za ciąg przestępstw z art. 279 § 1 kk w zw. z art. 64 § 2 kk i art. 31 § 2 kk popełniony w dniu 10 maja 2017 roku oraz 12 maja 2017 roku na karę 3 lat pozbawienia wolności i 140 stawek dziennych grzywny, przy ustaleniu jednej stawki dziennej grzywny na kwotę 80 złotych. Sąd Rejonowy w Garwolinie łącząc jednostkowe kary pozbawienia wolności orzeczone w powyższych sprawach, na podstawie art. 85 § 1 kk, art. 85a kk i art. 86 § 1 kk wymierzył skazanemu V. N. karę łączną 12 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Z powyższego wynika jednoznacznie, że w niniejszej sprawie zaszła ujemna przesłanka procesowa w postaci powagi rzeczy osądzonej, o której mowa w art. 17 § 1 pkt 7 kpk. Niedopuszczalność ponownego merytorycznego orzekania w przedmiocie nowego wyroku łącznego zachodzi bowiem w każdym przypadku, gdy po wydaniu prawomocnego wyroku łącznego lub postanowienia o umorzeniu postępowania w tej kwestii na podstawie art. 572 kpk, dojdzie do rozpoznania wniosku o wydanie wyroku łącznego w odniesieniu do tej samej osoby i tych samych jednostkowych wyroków skazujących. W wyroku z dnia 17 listopada 2004 roku, V KK 326/04, Sąd Najwyższy wyraźnie podkreślił, że: „odpowiednie stosowanie art. 17 § 1 pkt 7 kpk w postępowaniu w przedmiocie wydania wyroku łącznego decyduje o powstaniu ujemnej przesłanki procesowej o charakterze bezwzględnym w każdym przypadku, gdy po wydaniu prawomocnego wyroku łącznego lub postanowienia o umorzeniu postępowania w tej kwestii na podstawie art. 572 kpk, dojdzie do rozpoznania wniosku domagającego się wydania wyroku łącznego w odniesieniu do tej samej osoby i tych samych wyroków skazujących różnych sądów”. Wobec stwierdzenia na etapie postępowania odwoławczego istnienia negatywnej przesłanki procesowej w postaci powagi rzeczy osądzonej (art. 17 § 1 pkt 7 kpk), zachodzi bezwzględna przyczyna odwoławcza (art. 439 § 1 pkt 9 kpk), która musi skutkować – niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów – uchyleniem zaskarżonego wyroku i umorzeniem postępowania w rozpoznawanej sprawie. Dlatego też orzeczono jak w sentencji wyroku. Ponieważ skazany reprezentowany był przez obrońcę z urzędu, na podstawie § 4 ust. 1 i 3, § 17 ust. 5 i § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu, zasądzono kwotę 354,24 złotych (w tym podatek VAT) na jego rzecz z tytułu zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skazanemu z urzędu w postępowaniu odwoławczym. Biorąc pod uwagę aktualną sytuację materialną skazanego, Sąd Okręgowy – na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. – zwolnił go w całości od wydatków w sprawie, którymi obciążył Skarb Państwa.