IV Ka 845/25

Sygn. akt IV Ka 845/25 UZASADNIENIE Tytułem wstępu Sąd wyjaśni powody odstąpienia od sporządzenia uzasadnienia na formularzu. Sporządzanie uzasadnienia na formularzu wymusza wielokrotne powtarzanie tych samych kwestii, względnie odwoływanie się do różnych rubryk formularza, zmuszając czytelnika do wielokrotnego wertowania tekstu w poszukiwaniu odniesień, czyniąc z tego dokumentu zawiłą szaradę. Dlatego Sąd Okręgowy odstąpił od sporządzenia uzasadnienia na formularzu, gdyż sporządzenie go w tej formie byłoby nieczytelne dla stron i nie zapewniłoby pełnej transparentności, a tym samym swobodnej realizacji prawa do obrony naruszając prawo stron do rzetelnego procesu. Ma to również oparcie w orzecznictwie Sądu Najwyższego ( por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 kwietnia 2021 roku w sprawie III KK 77/21, opubl. Legalis). Przeprowadzona z urzędu przez sąd odwoławczy tzw generalna kontrola instancyjna prowadzi do wniosku, że Sąd Rejonowy prawidłowo ustalił stan faktyczny w oparciu o rzetelnie i wszechstronnie oceniony materiał dowodowy. Każdy istotny dowód został poddany analizie i oceniony w kontekście innych, powiązanych z nim dowodów. Ocena materiału dowodowego dokonana przez Sąd Rejonowy jest obiektywna, prawidłowa, zgodna z zasadami logiki i doświadczenia życiowego, oparta o całokształt ujawnionego na rozprawie materiału dowodowego i jako taka korzysta z ochrony jaką daje art. 7 kpk. Sąd Okręgowy nie będzie w tym miejscu tej oceny i tych ustaleń powielał, albowiem wobec doręczenia stronom odpisu uzasadnienia zaskarżonego wyroku analiza ta jest ( a przynajmniej powinna być ) im znana, a samo uzasadnienie spełnia najwyższe standardy - dość powiedzieć, że Sąd odwoławczy aprobuje dokonaną przez Sąd Rejonowy ocenę dowodów oraz oparte na niej ustalenia faktyczne. Przechodząc do omawiania zarzutów apelacji, to całkowicie chybiony jest zarzut rażącej niewspółmierności orzeczonych wobec oskarżonego kar jednostkowych i kary łącznej. Sama wysokość tych kar, biorąc pod uwagę karalność oskarżonego i ilość przypisanych czynów ( w tym w ramach ciągów przestępstw) oraz okres ich popełniania (ponad 4 lata, bo od dnia 14 grudnia 2018 roku – czyn z punktu I aktu oskarżenia, do dnia 20 grudnia 2022 roku – czyn z punktu IX aktu oskarżenia ) jawi się jako łagodna, a karę łączną wymierzono przy przyjęciu zasady mieszanej zbliżonej do absorbcji ( Sąd poruszał się w granicach od 10 miesięcy do 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, a karę łączną pozbawienia wolności wymierzył w rozmiarze zaledwie jednego roku). Oczywiście bezzasadny jest zarzut niezastosowania instytucji warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonych kar pozbawienia wolności. Oskarżony w chwili popełniania czynów z punktów VIIII i IX aktu oskarżenia przypisanych mu w punkcie 10 wyroku był już prawomocnie skazany na karę pozbawienia wolności wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi – Południe w Warszawie z dnia 22 lutego 2022 roku w sprawie IV K 677/17 ( k. 554-555). Wyrok ten uprawomocnił się w dniu 2 marca 2022 roku, a czyny z punktów VIIII i IX aktu oskarżenia przypisane oskarżonemu w punkcie 10 wyroku były popełnione odpowiednio w dniach 19 października 2022 roku i 20 grudnia 2022 roku. Zgodnie z treścią art. 69 § 1 kk wyklucza to zastosowanie instytucji warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności. Poza tym, nawet gdyby nie powyższe uprzednie skazanie, to oskarżony i tak nie zasługiwałby na warunkowe zawieszenie wykonania kary pozbawienia wolności, albowiem biorąc pod uwagę skalę jego działalności przestępczej i okres, w którym działał ( popełnił w okresie 4 lat 23 przestępstwa, w tym w ramach trzech ciągów przestępstw ), nie spełnia on pozytywnej prognozy kryminologicznej, a orzekanie wobec niego kary pozbawienia wolności z warunkowym zwieszeniem jej wykonania doprowadziłoby do wymierzenia kary rażąco łagodnej. Na podstawie art. 636 § 1 kpk Sąd zasądził od oskarżonego S. B. na rzecz oskarżyciela posiłkowego F. M. 1200 ( jeden tysiąc dwieście ) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu odwoławczym. Oskarżyciel posiłkowy poniósł taki wydatek, co wynika z załączonego do odpowiedzi na apelację paragonu fiskalnego. Wynagrodzenie to jest zbliżone do stawki minimalnej obliczonej w oparciu o treść § 11 ust 2 pkt pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie z dnia 22 października 2015 r. (Dz.U. z 2015 r. poz. 1800) i stanowi jej 1,4 krotność. Biorąc pod uwagę obszerność sprawy i jej stopień skomplikowania, złożenie obszernej odpowiedzi na apelację, a przede wszystkim udokumentowanie poniesienia przez oskarżyciela posiłkowego tego wydatku i jego wysokość nieznacznie odbiegającą od stawki minimalnej Sąd Okręgowy uwzględnił w całości wniosek o zasądzenie takiej kwoty zawarty w odpowiedzi na apelację i powtórzony w mowie końcowej pełnomocnika. Na podstawie art. 636 § 1 kpk i art. 8 ustawy o opłatach w sprawach karnych Sąd zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa wydatki za postępowanie odwoławcze, na które złożył się ryczałt za doręczenia w kwocie 20 zł, oraz opłatę za drugą instancję. Koszty te nie są wysokie i oskarżony jest je w stanie ponieść bez uszczerbku dla niezbędnego utrzymania siebie i swoich najbliższych. Oskarżony jest zdrowym mężczyzną w sile wieku, ma średnie wykształcenie ( z zawodu jest górnikiem technicznych eksploatacji złóż ) i prowadzi działalność gospodarczą deklarując dochód rzędu 6 – 8 tysięcy złotych miesięcznie. Nie ma podstaw do zwalniania go od kosztów sądowych.