V K 2724/23

(1)ustawy z dnia 26 października 1982 roku o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi na internetowym portalu społecznościowym (...) na profilu użytkownika o nazwie (...) co zostało ujawnione w I. przy ul. (...), prowadził reklamę napoju alkoholowego w postaci wódki (...) w ten sposób, że w dniu 12 lutego 2023 roku zamieścił na tym profilu, publicznie dostępny w wyżej wskazanym okresie czasu, post sponsorowany zawierające film i komentarz, w treści których widnieje zachęta do spożywania tego napoju alkoholowego z podaniem nazw (...), (...), (...) oraz wizerunek butelki tego napoju alkoholowego z widoczną etykietą i znaki handlowe wódki (...), tj. o przestępstwo określone w art. 45 2 ust. 1 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi; 4) Z. J., c. T. i L., ur. (...) w M., oskarżonej o to, że: w okresie od 31 stycznia 2023 roku do 17 lipca 2023 roku, wbrew przepisom art. 13

(1)ustawy z dnia 26 października 1982 roku o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi na internetowym portalu społecznościowym (...) na profilu użytkownika o nazwie (...) co zostało ujawnione w I. przy ul. (...), prowadziła reklamę napoju alkoholowego w postaci wódki (...) w ten sposób, że w dniu 31 stycznia 2023 roku zamieściła na tym profilu, publicznie, dostępny w wyżej wskazanym okresie czasu, post sponsorowany zawierający film i komentarz, w treści których widnieje zachęta do spożywania tego napoju alkoholowego z podaniem nazw (...), (...) (...), (...) oraz wizerunek butelki tego napoju alkoholowego z widoczną etykietą i znaki handlowe wódki (...), tj. o przestępstwo określone w art. 45 2 ust. 1 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi przyjął, że na podstawie zebranych dowodów okoliczności czynu i wina oskarżonych nie budzą wątpliwości, na podstawie art. 500 § 1 i 3 k.p.k., orzeka: I oskarżoną F. F. uznaje za winną popełnienia zarzucanego jej w punkcie 1. aktu oskarżenia czynu, wyczerpującego dyspozycję art. 45 2 ust. 1 ustawy z dnia 26.10.1982 roku o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi i na podstawie powołanego przepisu skazuje ją i wymierza jej karę 20 000 (dwadzieścia tysięcy) złotych; II oskarżonego R. R. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu w punkcie 2 aktu oskarżenia czynu, wyczerpującego dyspozycję art. 45 2 ust. 1 ustawy z dnia 26.10.1982 roku o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi i na podstawie powołanego przepisu skazuje go i wymierza mu karę 20 000 (dwadzieścia tysięcy) złotych; III oskarżonego T. K. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu w punkcie 3 aktu oskarżenia czynu, wyczerpującego dyspozycję art. 45 2 ust. 1 ustawy z dnia 26.10.1982 roku o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi i na podstawie powołanego przepisu skazuje go i wymierza mu karę 10 000 (dziesięciu tysięcy) złotych; IV oskarżoną Z. J. uznaje za winną popełnienia zarzucanego jej w punkcie 4 aktu oskarżenia czynu, wyczerpującego dyspozycję art. 45 2 ust. 1 ustawy z dnia 26.10.1982 roku o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi i na podstawie powołanego przepisu skazuje ją i wymierza jej karę 10 000 (dziesięciu tysięcy) złotych; V na podstawie art. 627 k.p.k. zasądza od oskarżonej F. F. na rzecz Skarbu Państwa 2070 (dwa tysiące siedemdziesiąt) złotych kosztów sądowych, w tym 70 (siedemdziesiąt) złotych tytułem opłaty; VI na podstawie art. 627 k.p.k. zasądza od oskarżonego R. R. na rzecz Skarbu Państwa 2070 (dwa tysiące siedemdziesiąt) złotych kosztów sądowych, w tym 70 (siedemdziesiąt) złotych tytułem opłaty; VII na podstawie art. 627 k.p.k. zasądza od oskarżonego T. K. na rzecz Skarbu Państwa 1070 (tysiąc siedemdziesiąt) złotych kosztów sądowych, w tym 70 (siedemdziesiąt) złotych tytułem opłaty; VIII na podstawie art. 627 k.p.k. zasądza od oskarżonej Z. J. na rzecz Skarbu Państwa 1070 (tysiąc siedemdziesiąt) złotych kosztów sądowych, w tym 70 (siedemdziesiąt) złotych tytułem opłaty; ZARZĄDZENIE Odpis wyroku doręczyć: - Oskarżonym z pouczeniem o prawie, terminie i sposobie wniesienia sprzeciwu oraz skutkach jego niewniesienia; - Obrońcom oskarżonych bez pouczenia; - Prokuratorowi. Pouczenie : 1) oskarżonemu i oskarżycielowi przysługuje prawo wniesienia sprzeciwu do Sądu , który wydał wyrok nakazowy , w terminie zawitym 7 dni od doręczenia tego wyroku (art. 506 § 1 kpk) 2) Prezes Sądu odmawia przyjęcia sprzeciwu, jeżeli został wniesiony po terminie lub przez osobę nieuprawnioną(art. 506 § 2 kpk) 3) warunkiem wniesienia sprzeciwu przez pokrzywdzonego jest złożenie w terminie, o którym mowa w art. 506 § 1 , nie później niż jednocześnie ze sprzeciwem oświadczenia, że będzie on działał w charakterze oskarżyciela posiłkowego (art. 506 § 2 zd. drugie kpk) 4) w razie wniesienia sprzeciwu wyrok nakazowy traci moc, a sprawa podlega rozpoznaniu na zasadach ogólnych (art. 506 § 3 kpk) 5) sprzeciw może być cofnięty do czasu rozpoczęcia przewodu sądowego na pierwszej rozprawie głównej. Wyrok nakazowy, od którego nie wniesiono sprzeciwu lub sprzeciw cofnięto, staje się prawomocny (art. 506 § 5 kpk i art. 507 kpk).