UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt IV Ka 389/25 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu

§ 1kk w zw.

z art. 4 § 1 kk wymierzył mu karę 200 stawek dziennych grzywny, po 15 złotych każda stawka. W realiach przypisanego oskarżonemu czynu przez sąd meriti oskarżony przewidywał możliwość i godził się na to, że ułatwia innej nieustalonej osobie popełnienie przestępstwa oszustwa, udostępnił jej dostęp do rachunku bankowego, którego był jedynym posiadaczem i który był wykorzystany przez sprawcę do popełnienia przestępstwa oszustwa na szkodę F. i Ł. P.. Udostępnienie obu rachunków bankowych praktycznie w bliskiej odległości czasowej przez oskarżonego świadczy o tym, że działał on umyślne z zamiarem ewentualnym udzielenia pomocnictwa do dokonywania przestępstwa oszustwa przy wykorzystaniu dostępu do rachunków bankowych, które świadomie udostępnił innym osobom. Prawidłowe są ustalenia sądu meriti, że dostęp do rachunku bankowego, na który przelano pieniądze w kwocie 4750 złotych z rachunku małżeństwa P. został świadomie udostępniony przez oskarżonego nieustalonej osobie, a nie bez wiedzy i zgody oskarżonego. Sąd meriti zmieniając opis czynu przypisanego oskarżonemu i jego kwalifikację prawną ustalił, że oskarżony udzielił pomocnictwa do przestępstwa oszustwa innej nieustalonej osobie popełnionego na szkodę F. i Ł. P. powodując szkodę w kwocie 4750 złotych , gdyż ta kwota była przetransferowana przez sprawcę na udostępniony mu przez oskarżonego rachunek bankowy. Po ustaleniu sprawcy popełnionego przestępstwa oszustwa na szkodę pokrzywdzonych będą oni mogli bezpośrednio od niego dochodzić swoich roszczeń związanych z wypłaconą z ich rachunku w sieci automatów (...) kwotą 20000 złotych. Wniosek O zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzuconego mu czynu. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Skoro zarzut podniesiony w punkcie drugim wniesionej apelacji przez obrońcę oskarżonego okazał się niezasadny, to brak było podstaw do zmiany zaskarżonego wyroku w sposób postulowany przez apelanta. 3.3. Obrońca oskarżonego w punkcie trzecim (3- numeracja przyjęta przez sąd okręgowy) zaskarżonemu wyrokowi zarzucił rażącą niewspółmierność orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności w wymiarze 6 miesięcy, w sytuacji w której sąd I instancji nie uwzględnił wszystkich dyrektyw sądowego wymiaru kary i pominął szereg okoliczności korzystnych dla oskarżonego w tym między innymi, postać jego zamiaru, warunków oraz właściwości oskarżonego, jak i roli jaką pełnił w popełnieniu przestępstwa, rozmiaru wyrządzonej czynem szkody, uprzedniej nie karalności oskarżonego na kary pozbawienia wolności, a których prawidłowe uwzględnienie powinno skutkować orzeczeniem wobec oskarżonego kary o charakterze wolnościowym, zwłaszcza mając na względzie szczególne dyrektywy wyboru rodzaju kary wskazane w art. 58 § 1 k.k. ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Sąd okręgowy w tym składzie podziela stanowisko zawarte w wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie, że zarzut rażącej niewspółmierności kary jako zarzut z kategorii ocen zasługuje na uwzględnienie wówczas gdy pomiędzy karą orzeczoną przez sąd I instancji a karą jaką należałoby orzec w instancji odwoławczej w następstwie prawidłowo zastosowanych dyrektyw wymiaru kary, istnieje wyraźna, istotna, „bijąca wręcz po oczach” różnica. Oznacza to, że zarzut określony w art. 438 pkt 4 kpk zasługuje na uwzględnienie wówczas gdy spełnione są łącznie dwa warunki. Pierwszy z nich to wskazana wyżej, wyraźna, istotna różnica pomiędzy karą orzeczoną a karą jaką należałoby orzec w instancji odwoławczej, a drugi to stwierdzenie naruszenia przez sąd meriti dyrektyw wymiaru kary określonych w art. 53 KK, co może nastąpić poprzez pominięcie określonych okoliczności o charakterze obciążającym lub łagodzącym lub też nie nadanie tym okolicznościom właściwego znaczenia przy określaniu rodzaju i wymiaru kary wobec osoby oskarżonej (wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 21.09.2021 r., II AKa 252/20).Sąd okręgowy uznał, że zachodzą przesłanki do warunkowego zawieszenia oskarżonemu wymierzonej kary 6 miesięcy pozbawienia wolności. Oskarżony jest dotychczas karany prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w (...) wydanym w dniu 19 grudnia 2023 roku w sprawie sygn. akt (...) za przestępstwo z art. 18 § 3 kk w zw. z art. 286 § 1 kk popełnione nie wcześniej niż 29 marca 2021 roku i nie później niż 08 sierpnia 2021 na karę 200 stawek dziennych grzywny, przy ustaleniu wysokości jednej stawki dziennej grzywny na kwotę 15 złotych. W czasie popełnienia przypisanego oskarżonemu czynu nie był on karany sądownie. W sprawie o sygn. akt (...) popełnił umyślne przestępstwo podobne w bliskiej odległości czasowej z przypisanym mu w zaskarżonym wyroku czynem. Sąd Rejonowy w (...) skazał oskarżonego za przypisany mu czyn na samoistną karę grzywny (przy zastosowaniu art.

§ 1kk).

Zaskarżonym wyrokiem został oskarżony skazany za przypisany mu czyn wypełniający dyspozycję 18 § 3 kk w zw. z art. 286 § 1 kk na bezwzględną karę 6 miesięcy pozbawienia wolności. Gdyby za popełnione ww. czyny odpowiadał w jednym postępowaniu, jako osoba niekarana zdaniem sadu okręgowego mógłby mieć wymierzoną karę wolnościową. Sąd okręgowy w tym składzie uznał, że dyrektywy wymiaru kary z art. 53 kk uzasadniają zastosowanie instytucji warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności oskarżanemu. Jest to kara sprawiedliwa, spełniająca swe cele w zakresie obu prewencji i przede wszystkim daje większe szanse na naprawienie wyrządzonej szkody przestępstwem pokrzywdzonym przez O. O.

§ 1kk).

Zaskarżonym wyrokiem został oskarżony skazany za przypisany mu czyn na bezwzględną karę pozbawienia wolności w wysokości 6 miesięcy. Gdyby za popełnione czyny odpowiadał w jednym postępowaniu, jako osoba niekarana mógłby mieć wymierzoną karę wolnościową. Sąd okręgowy w tym składzie uznał, że należy dać oskarżonemu szansę przede wszystkim na naprawienie wyrządzonej szkody przestępstwem pokrzywdzonym i warunkowo zawiesił O. O.