kpc - w terminie dwóch miesięcy, pod rygorem zawieszenia postępowania. Postanowieniem z dnia 04 września 2025 roku Sąd Rejonowy w Ś. zawiesił postępowanie na podstawie art. 177 § 1 pkt 6 kpc, ponieważ powód nie doręczył pozwanemu korespondencji za pośrednictwem komornika sądowego (k. 109). Pismem procesowym z dnia 02 grudnia 2025 roku (k. 113-114) powód wniósł o podjęcie zawieszonego postępowania i doręczenie pozwanemu korespondencji na nowy adres, tj. ul. (...), (...)-(...) W., a ewentualnie o podjęcie zawieszonego postępowania i wydanie kolejnego zobowiązania do doręczenia odpisu pozwu za pośrednictwem komornika sądowego pod nowo wskazanym adresem. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że wobec tego, iż komornik przesłał mu wyniki zapytania oraz protokół dopiero w dniu 28 listopada 2025 roku, a termin na złożenie wniosku o podjęcie zawieszonego postępowania upływał w dniu 04 grudnia 2025 roku, to nie miał możliwości złożenia kolejnego wniosku o doręczenie odpisu pozwu pod nowym adresem bez uchybienia terminu. Nie jest zaś winą powoda, że działania komornika podejmowane były przewlekle, a przy tym powód dysponował wyłącznie jednym odpisem pozwu, co uniemożliwiało podjęcie stosownych działań. W ocenie powoda, w związku z ustaniem przyczyny zawieszenia postępowania i możliwością prawidłowego zawiadomienia pozwanego o toczącym się postępowaniu pod wskazanymi adresami i nadania sprawie dalszego biegu, postępowanie winno zostać podjęte. Sąd zważył, co następuje: Wniosek powoda o podjęcie zawieszonego postępowania nie zasługiwał na uwzględnienie. Zgodnie z art.
i § 2 kpc w przypadku, gdy pozwany, pomimo powtórzenia zawiadomienia, nie odebrał pozwu lub innego pisma procesowego wywołującego potrzebę podjęcia obrony jego praw, a w sprawie nie doręczono mu wcześniej żadnego pisma w sposób przewidziany w artykułach poprzedzających i nie ma zastosowania art.
–3 lub inny przepis szczególny przewidujący skutek doręczenia, przewodniczący zawiadamia o tym powoda, przesyłając mu przy tym odpis pisma dla pozwanego i zobowiązując do doręczenia tego pisma pozwanemu za pośrednictwem komornika. Powód w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia mu zobowiązania, o którym mowa w § 1, składa do akt potwierdzenie doręczenia pisma pozwanemu za pośrednictwem komornika albo zwraca korespondencję wraz z dowodem na piśmie, że pozwany zamieszkuje pod adresem wskazanym w pozwie. Przywołany przepis art.
kpc w aktualnym brzmieniu nie przewiduje już zatem wariantu polegającego na tym, że powód zwraca pismo i wskazuje aktualny adres pozwanego, a ustawodawca redagując przepis posłużył się spójnikiem "albo" określającym alternatywę o charakterze rozłącznym, która oznacza konieczność wybrania jednego z przewidzianych wariantów (zob. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 09 września 2008 roku, sygn. akt. III CZP 31/08). Oznacza to, że w przypadku, gdy komornik sądowy ustali w toku czynności nowy adres pozwanego, to powód od razu powinien zlecić doręczenie odpisu pisma na tak ustalony adres komornikowi sądowemu i przedłożyć Sądowi potwierdzenie dokonania owego doręczenia, a w sytuacji powzięcia od komornika informacji, że wskazany w pozwie adres pozwanego jest nieprawidłowy - adresat nie zamieszkuje pod wskazanym w pozwie adresem – powód powinien wystąpić do komornika z wnioskiem o podjęcie czynności zmierzających do ustalenia aktualnego adresu zamieszkania adresata, a w którym to celu komornik może żądać niezbędnych informacji od podmiotów wymienionych w art. 761 § 1 1 pkt 3-6 ustawy Kodeks postępowania cywilnego, jak również korzystać z informacji posiadanych z urzędu, jeżeli aktualny adres zamieszkania adresata jest mu znany (art. 3b ustawy z dnia 22 marca 2018 roku o komornikach sądowych (Dz.U. z 2024r., poz. 1458), a po ustaleniu nowego adresu sam powód winien zlecić doręczenie pism sądowych pozwanemu. W sytuacji bowiem ustalenia nowego adresu pozwanego doręczenia, o którym stanowi przepis art. 3 ust. 4 pkt 1 ustawy o komornikach sądowych, komornik powinien dokonać w sposób wskazany w art. 3a tej ustawy, a zatem winno ono zostać dokonane w terminie 14 dni od dnia otrzymania zlecenia, a w przypadku gdy próba doręczenia okaże się bezskuteczna - a zgodnie z ustaleniami komornika adresat nie zamieszkuje pod wskazanym adresem - komornik zwraca pismo podmiotowi zlecającemu doręczenie informując go o dokonanych ustaleniach. Tymczasem w okolicznościach faktycznych niniejszej sprawy powód - reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika będącego adwokatem - nie złożył do akt sprawy potwierdzenia doręczenia korespondencji pozwanemu za pośrednictwem komornika, jak też nie zwrócił korespondencji wraz z dowodem na piśmie, że pozwany zamieszkuje pod adresem wskazanym w pozwie. Godzi się przy tym wskazać, że choć analiza akt sprawy wskazuje, że niedoręczona pozwanemu korespondencja została powodowi faktycznie zwrócona dopiero w dniu 28 listopada 2025 roku (vide: k. 115), to jednak protokół z czynności podjęcia próby doręczenia korespondencji datowany jest na dzień 15 sierpnia 2025 roku, a odpowiedź na wniosek o udostępnianie danych z dnia 17 września 2025 roku wpłynęła do komornika sądowego w dniu 25 września 2025 roku (vide: k. 118), wobec czego powód już dużo wcześniej – gdyby tylko wykazał w tym zakresie inicjatywę – miał możliwość powzięcia informacji o stanie sprawy, bezskuteczności podjętej przez komornika sądowego czynności doręczenia oraz o ustalonym przez komornika sądowego - innym aniżeli wskazany w pozwie - adresie pozwanego. Co równie warte zważenia, udowodnienie, że pozwany zamieszkuje pod adresem wskazanym w pozwie nastąpić może za pomocą wszelkich środków dowodowych z katalogu dowodów wymienionych w Rozdziale 2 Działu III Kodeksu postępowania cywilnego, które Sąd ocenia wedle własnego przekonania i na podstawie wszechstronnego rozważenia zebranego materiału dowodowego (zob. postanowienie Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z dnia 23 lutego 2021 roku, sygn. akt I ACz 254/20), choć z tym zastrzeżeniem – wynikającym wprost z treści
Oznacza to, że w za „dowód na piśmie” w rozumieniu przepisu art.
kpc należy rozumieć każdy utrwalony zapis informacji w formie pisemnej, pochodzący z możliwego do ustalenia źródła, który pozwala na uprawdopodobnienie okoliczności przebywania pozwanego pod wskazanym adresem. W praktyce zatem takim dowodem na piśmie może być zaświadczenie wspólnoty mieszkaniowej, spółdzielni mieszkaniowej tudzież administracji budynku, z którego wynika, że pozwany zamieszkuje aktualnie pod danym adresem, pisma bankowe, ubezpieczeniowe czy windykacyjne jeśli wynika z nich, że zostały one skutecznie pod adresem zamieszkania doręczone pozwanemu, a nawet oświadczenie właściciela wynajmowanego przez pozwanego lokalu czy też oświadczenie sąsiada, dozorcy bądź członka rodziny pozwanego, z którego wynika, że zamieszkuje on pod określonym adresem. Nie jest zatem tak, na co powoływał się powód we wniosku o podjęcie zawieszonego postępowania, że wobec przewlekle podejmowanych przez komornika sądowego czynności, nie był on w stanie podjąć stosownych działań. W przedmiotowej sprawie przyczyną zawieszenia postępowania był brak prawidłowego adresu pozwanego, a w konsekwencji niemożność nadania sprawie biegu. Choć sformułowanie art. 182 § 1 kpc może wskazywać, że dla zapobieżenia umorzeniu postępowania zawieszonego na podstawie art. 177 § 1 pkt 6 kpc wystarczy samo zgłoszenie wniosku o jego podjęcie przed upływem trzech miesięcy od daty postanowienia o zawieszeniu postępowania, to jednak tego rodzaju werbalna i formalistyczna wykładnia nie odpowiada intencji ustawodawcy i celowi instytucji procesowej z art. 177 § 1 pkt 6 kpc. Z treści przepisów art. 180 kpc i art. 181 kpc wynika, że podjęcie postępowania, zarówno z urzędu jak i na wniosek, następuje zawsze na podstawie postanowienia sądu wtedy, gdy ustanie przyczyna zawieszenia postępowania. Skoro zaś powód nie wskazał adresu pozwanego, pod którym możliwe jest doręczenie mu odpisu pozwu wraz z załącznikami, to nie można uznać, że ustała przyczyna zawieszenia postępowania, co implikowało oddalenie wniosku powoda o podjęcie postępowania w sprawie, o czym orzeczono jak w punkcie 1. sentencji postanowienia. Jak zaś stanowi przepis art. 182 § 1 pkt 1 kpc Sąd umarza postępowanie zawieszone z przyczyn wskazanych w art. 177 § 1 pkt 5 i 6 kpc, jeżeli wniosek o podjęcie postępowania nie został zgłoszony w ciągu trzech miesięcy od daty postanowienia o zawieszeniu postępowania. Podkreślić raz jeszcze należy, że samo złożenie - bezzasadnego - wniosku o podjęcie zawieszonego postępowania jest procesowo jałowe, jeśli wniosek taki podlega oddaleniu, gdyż przyczyna zawieszenia postępowania, udaremniająca jego dalszy bieg, nie zostaje usunięta, a w związku z czym postępowanie wciąż nie może się toczyć. Na marginesie wskazać trzeba, że adres podany przez powoda: (...)-(...) W., ul. (...), jest adresem płatnika składek ZUS, nie zaś adresem zamieszkania pozwanego (k. 118). W przedmiotowej sprawie powód, w terminie 3 miesięcy od daty postanowienia o zawieszeniu postępowania, nie złożył skutecznie wniosku o podjęcie zawieszonego postępowania, dlatego też na mocy art. 182 § 1 pkt 1 kpc, Sąd umorzył postępowanie, o czym orzekł jak w punkcie 2. sentencji postanowienia. SSR Agnieszka Trytek - Błaszak ZARZĄDZENIE 1. (...) 2. (...) 3. (...) 4. (...) Dnia 15 stycznia 2026 roku SSR Agnieszka Trytek Błaszak
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.