I C 1135/25 | Europaius

Sygn. akt: I C 1135/25 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 lutego 2026 r. Sąd Rejonowy w T. I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: asesor sądowy H. M. Protokolant: starszy sekretarz sądowy M. M. po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2026 r. w F. na rozprawie sprawy z powództwa X. C. i D. C. przeciwko Bankowi (...) Spółce Akcyjnej w Ł. o zapłatę I. zasądza od pozwanego Banku (...) Spółki Akcyjnej w Ł. na rzecz powodów X. C. i D. C. kwotę 1 080,65 zł (tysiąc osiemdziesiąt złotych sześćdziesiąt pięć groszy) z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 25 września 2025 r. do dnia zapłaty; II. zasądza od pozwanego na rzecz powodów kwotę 4 617 zł (cztery tysiące sześćset siedemnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty. UZASADNIENIE Pozwem z dnia 8 sierpnia 2025 roku powodowie D. C. i X. C. wnieśli do Sądu Rejonowego w T. pozew o zasądzenie od pozwanego Bank (...) Spółki Akcyjnej w Ł. kwoty 17 282,54 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi: - od kwoty 1 794,52 zł od dnia 3 września 2024 roku do dnia zapłaty, - od kwoty 7 168,77 zł od dnia 14 stycznia 2025 roku do dnia zapłaty, - od kwoty 1 690,22 zł od dnia 15 lutego 2025 roku do dnia zapłaty, - od kwoty 6 629,03 zł od dnia 3 czerwca 2025 roku do dnia zapłaty, a także o zasądzenie od pozwanego kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu pozwu powodowie wskazali, że zawarli z pozwanym bankiem jako konsumenci w dniu 21 lutego 2008 roku umowę kredytu hipotecznego – umowę o kredyt hipoteczny (...). Powodowie wskazali, że Sąd Okręgowy w T. wyrokiem z dnia 6 czerwca 2025 roku wydanym w sprawie o sygn. akt I C (...) ustalił, że umowa (...) z 8 listopada 2006 roku jest nieważna oraz zasądził od Bank (...) Spółki Akcyjnej w Ł. na rzecz powodów kwotę 312 052,58 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od kwoty 253 577,20 zł od 20 sierpnia 2024 roku do dnia zapłaty i od kwoty 58 475,38 zł od 16 listopada 2024 roku do dnia zapłaty, oddalając powództwo o zapłatę odsetek w pozostałej części i rozstrzygnął o kosztach postępowania. Wyrok ten jest prawomocny. Powodowie wskazali, że pozwany rozliczył się z nimi wpłacając powodom zasądzoną kwotę należności głównej, odsetek (za wyjątkiem odsetek za jeden dzień) oraz kosztów procesu. Powodowie podali, że żądanie pozwu obejmuje zwrot części kwot wpłaconych przez powodów pozwanemu w wykonaniu umowy o kredyt hipoteczny nr (...) z dnia 21 lutego 2008 roku w jakiej nie zostały jeszcze zapłacone przez pozwanego powodom. Pozew obejmował żądanie zwrotu kwot wpłaconych przez powodów w okresie od sierpnia 2024 roku do maja 2025 roku. Powodowie dokonali w tym okresie następujących wpłat pozwanemu w wykonaniu nieważnej umowy: - 1 794,52 zł w sierpniu 2024 roku, - 1 785,65 zł we wrześniu 2024 roku, - 1 808,88 zł w październiku 2024 roku, - 1 803,23 zł w listopadzie 2024 roku, - 1 771,01 zł w grudniu 2024 roku, - 1 690,22 zł w styczniu 2025 roku, - 6 629,03 zł w okresie od lutego do maja 2025 roku. Powodowie wskazali, że wezwali pozwanego do zwrotu kwoty 1 794,52 zł uiszczonej w sierpniu 2024 roku w dniu 29 sierpnia 2024 roku. Powodowie wezwali też pozwanego do zapłaty kwoty 7 168,77 zł uiszczonej w okresie od września do grudnia 2024 roku w dniu 8 stycznia 2025 roku. Powodowie wezwali też pozwanego do zapłaty kwoty 1 690,22 zł uiszczonej w styczniu 2025 roku w dniu 11 lutego 2025 roku. Powodowie wezwali pozwanego do zapłaty kwoty 6 629,03 zł uiszczonych w okresie od lutego do maja 2025 roku w dniu 30 maja 2025 roku. Powodowie wskazali, że wezwali pozwanego do zapłaty wiadomością e-mail z dnia 19 maja 2024 roku, które pozwany otrzymał drogą mailową. Powodowie wskazali też, że pozwany nie zapłacił im kwoty 17 282,54 zł, która nie była objęta punktem I wyroku Sądu Okręgowego w T. z dnia 6 czerwca 2025 roku sygn. akt I C 2459/24, ale jest należna powodom w świetle stwierdzenia tym wyrokiem nieważności umowy. Powodowie wskazali, że wiadomością e-mail z dnia 6 sierpnia 2025 roku monitowali pozwanego do zapłaty kwoty 17 282,54 zł wraz z odsetkami uprzedzając o złożeniu powództwa (k. 4-8v). Zarządzeniem z dnia 18 sierpnia 2025 roku przewodniczący zwrócił pozew na podstawie art. 130 1a § 1 k.p.c. z uwagi na to, że do pozwu nie dołączono części spośród wymienionych w nim załączników (k. 49). Odpis zarządzenia doręczono pełnomocnikowi powodów w dniu 3 września 2025 roku. Powodowie w dniu 8 września 2025 roku wnieśli pozew wolny od braków formalnych wraz z pismem przewodnim z dnia 5 września 2025 roku (k. 51-98). W dniu 19 września 2025 roku Sąd Rejonowy w T. wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym orzekając zgodnie z żądaniem pozwu (k. 101). W ustawowym terminie pozwany wniósł sprzeciw od nakazu zapłaty zaskarżając go w całości i wnosząc o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie od powodów na rzecz pozwanego zwrotu kosztów procesu, w tym zwrotu kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Uzasadniając swoje stanowisko pozwany potwierdził wskazane w pozwie okoliczności związane z wydaniem przez Sąd Okręgowy w T. wyroku z dnia 6 czerwca 2025 roku i rozliczeniem go przez strony. Pozwany zaznaczył, że wszelkie wcześniejsze reklamacje powodów (z dnia 29 sierpnia 2024 roku, 8 stycznia 2025 roku, 11 lutego 2025 roku i 30 maja 2025 roku) zostały wysłane przed ogłoszeniem wyroku, w którym stwierdzono nieważność umowy. Pozwany podniósł, że po uprawomocnieniu wyroku bank przekazał do rozpatrzenia powodów z dnia 6 sierpnia 2025 roku. W konsekwencji pełnomocnik banku podjął kontakt z pełnomocnikiem kredytobiorców w celu realizacji reklamacji w dniu 23 sierpnia 2025 roku. Pozwany podniósł, że w dniu 24 września 2025 roku uwzględnił częściowo reklamację powodów wypłacając im kwotę 17 282,53 zł. Pozwany wskazał, że kwestionuje wysokość roszczenia ponad kwotę 17 282,53 zł. Pozwany zakwestionował też zasadność naliczenia odsetek przez kredytobiorców, bowiem wszystkie reklamacje oprócz reklamacji z dnia 6 sierpnia 2025 roku wpłynęły do banku przed wydaniem w dniu 6 czerwca 2025 roku przez Sąd Okręgowy w T. wyroku unieważniającego umowę. Pozwany wskazał, że chciał przez swojego pełnomocnika rozliczyć kredyt porozumieniem kompensacyjnym, które obejmowało kwotę objętą pozwem, a następnie uwzględnić reklamację w ustawowym terminie, lecz powodowie nie zdecydowali się na zawarcie porozumienia. Pozwany zaznaczył, że zapłacił kwotę główną wskazaną w pozwie za wyjątkiem kwoty 0,01 zł przed doręczeniem pozwu oraz nie dał powodu do wytoczenia niniejszej sprawy (k. 108-109). Powodowie pismem przygotowawczym z dnia 5 listopada 2025 roku oświadczyli, że cofają pozew co do kwoty 16 201,89 zł wraz z odsetkami: - od kwoty 1 794,52 zł od dnia 3 września 2024 roku do dnia 24 września 2025 roku, - od kwoty 7 168,77 zł od dnia 14 stycznia 2025 roku do dnia 24 września 2025 roku, - od kwoty 1 690,22 zł od dnia 15 lutego 2025 roku do dnia 24 września 2025 roku, - od kwoty 5 548,38 zł od dnia 3 czerwca 2025 roku do dnia 24 września 2025 roku, w związku z zaliczeniem kwoty 17 282,54 zł, którą pozwany wpłacił powodom po wniesieniu powództwa w pierwszej kolejności na długi najdawniej wymagalne i w ramach danego długu najpierw na zaległe od niego należności uboczne. Powodowie wskazali w piśmie przygotowawczym z dnia 5 listopada 2025 roku, że jeszcze przed zapadnięciem wyroku stwierdzającego nieważność umowy o kredyt hipoteczny (...) z dnia 21 lutego 2008 roku pozwany bank pozwał powodów o zwrot kapitału wypłaconego kredytu. Sprawa z powództwa banku zarejestrowana jest pod sygn. akt I (...). Powodowie podnieśli, że w sprawie tej podnieśli zarzut przedawnienia. Powodowie wskazali też, że w dniu 22 lipca 2025 roku ich pełnomocnik poinformował przedstawiciela pozwanego, że powodowie nie zawrą porozumienia kompensacyjnego, gdyż nie zamierzają się zrzec zarzutu przedawnienia. Powodowie wskazali, że propozycja pozwanego banku odnośnie zawarcia porozumienia kompensacyjnego nie zmierzała do ugodowego zakończenia sprawy, lecz wynikała z przedawnienia roszczeń pozwanego wobec powodów dochodzonych przez pozwanego w sprawie toczącej się przed Sądem Okręgowym w T. pod sygn. akt I (...) i zmierzała wyłącznie do uchylenia się od skutków wieloletniej bezczynności banku w sprawie powodów. Powodowie zaznaczyli, że dokonując w dniu 24 września 2025 roku wpłaty kwoty 17 282,54 zł pozwany nie wskazał, że uiszcza kwotę objętą pozwem. Powodowie wskazali, że zaliczyli dokonaną przez pozwanego wpłatę na poczet długów najdawniej wymagalnych. Powodowie wskazali, że zaliczyli wpłatę pozwanego na: - należność główną w wysokości 1 794,52 zł z tytułu raty kredytu zapłaconej w sierpniu 2024 roku oraz na odsetki od tej kwoty naliczone w okresie od 3 września 2024 roku do 24 września 2025 roku w wysokości 209,32 zł, - należność główną w wysokości 7 168,77 zł z tytułu rat kredytu zapłaconych w okresie od września 2024 roku do grudnia 2024 roku oraz na odsetki od tej kwoty naliczone w okresie od 14 stycznia 2025 roku do 24 września 2025 roku w wysokości 542,33 zł, - należność główną w wysokości 1 690,22 zł z tytułu raty kredytu zapłaconej w styczniu 2025 roku oraz na odsetki od tej kwoty naliczone w okresie od 15 lutego 2025 roku do 24 września 2025 roku w wysokości 209,32 zł, - należność główną w wysokości 5 548,38 zł z tytułu rat kredytu zapłaconych w okresie od lutego 2025 roku do maja 2025 roku oraz na odsetki od tej kwoty naliczone w okresie od 3 czerwca 2025 roku do 24 września 2025 roku w wysokości 217,80 zł. Powodowie wskazali, że do zapłaty przez pozwanego pozostała kwota 1 080,65 zł z tytułu niezapłaconej przez pozwanego kwoty należności głównej z tytułu rat kredytu uiszczonych przez powodów w okresie od lutego 2025 roku do maja 2025 roku. Powodowie podnieśli też, że pozwany dał im powód do wytoczenia powództwa nie spełniając wymagalnego świadczenia, a ponadto pozwany spełnił dochodzone świadczenie w znacznej części w toku procesu zainicjowanego pozwem z dnia 8 sierpnia 2025 roku (k. 119-123). Pismem przygotowawczym z dnia 30 grudnia 2025 roku pozwany wniósł o zasądzenie solidarnie od powodów na rzecz pozwanego kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych w części dotyczącej cofniętego powództwa. W pozostałym zakresie pozwany podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Pozwany wskazał, że dochodzona przez powodów po częściowym cofnięciu pozwu kwota 1 080,64 zł została zapłacona przez bank w dniu 24 września 2025 roku, zaś kwota 0,01 zł jest sporna, gdyż zdaniem pozwanego powodowie zawyżyli roszczenie o tę kwotę (k. 157-158). Postanowieniem z dnia 8 stycznia 2026 roku sąd umorzył postępowanie w zakresie przewyższającym kwotę 1 080,65 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 25 września 2025 roku do dnia zapłaty (k. 160). Postanowienie stało się prawomocne od dnia 4 lutego 2026 roku. Na dalszym etapie postępowania, aż do zamknięcia rozprawy stanowiska stron pozostały bez zmian. Sąd ustalił, co następuje: W dniu 21 lutego 2008 roku X. C. i D. C. zawarli jako konsumenci z Bankiem (...) Spółką Akcyjną w Ł. umowę o kredyt hipoteczny nr (...). Bank udzielił kredytobiorcom kredytu w wysokości 200 000 zł. Był to kredyt indeksowany do (...). Fakty bezsporne, a nadto dowód : kopia umowy o kredyt hipoteczny nr (...) – k. 64-66v Wyrokiem z dnia 6 czerwca 2025 roku wydanym w sprawie o sygn. akt I (...) z powództwa D. C. i X. C. przeciwko Bankowi (...) Spółce Akcyjnej w Ł. o ustalenie i zapłatę Sąd Okręgowy w T. w punkcie I ustalił nieistnienie stosunku prawnego kredytu wynikającego z umowy o kredyt hipoteczny nr (...) z 21 lutego 2008 roku zawartej pomiędzy powodami X. C. i D. C. a pozwanym Bankiem (...) Spółką Akcyjną z siedzibą w Ł. z powodu nieważności umowy w całości. W punkcie II wyroku Sąd Okręgowy w T. zasądził od pozwanego Banku (...) Spółki Akcyjnej w Ł. łącznie na rzecz powodów D. C. i X. C. kwotę 312 052,58 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od kwoty 253 577,20 zł od 20 sierpnia 2024 roku do dnia zapłaty oraz od kwoty 58 475,38 zł od 16 listopada 2024 roku do dnia zapłaty. W punkcie III wyroku Sąd Okręgowy w T. oddalił powództwo o zapłatę w pozostałej części, zaś w punkcie IV zasądził od pozwanego na rzecz powodów kwotę 11 817 zł tytułem zwrotu kosztów procesu z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty. W uzasadnieniu wyroku wskazano m. in, że umowa o kredyt hipoteczny nr (...) z dnia 21 lutego 2008 roku jest nieważna w całości z uwagi na zawarte w niej abuzywne klauzule waloryzacyjne. Wyrok nie został zaskarżony przez żadną ze stron i stał się prawomocny. Powodowie są małżeństwem i zarówno w dniu zawarcia umowy, jak i obecnie pozostają w ustroju małżeńskiej wspólnoty majątkowej. Fakty bezsporne, a nadto dowód : wydruk wyroku Sądu Okręgowego w T. z dnia 6 czerwca 2025 r. wydanego w sprawie (...) wraz z uzasadnieniem – k. 67-72v Wiadomością e-mail z dnia 22 lipca 2025 roku kierowaną do pełnomocnika pozwanego pełnomocnik powodów oświadczył, że powodowie nie zamierzają zrzec się zarzutu przedawnienia, wobec czego nie wyrażają zgody na zawarcie umowy kompensacyjnej. W wiadomości wskazano także numery rachunków bankowych powodów oraz pełnomocnika powodów. W wiadomości e-mail z dnia 23 lipca 2025 roku pełnomocnik pozwanego banku zawiadomił pełnomocnika powodów, że wyrok Sądu Okręgowego w T. z dnia 6 czerwca 2025 roku został przekazany do realizacji. dowód : wiadomość e-mail pełnomocnika Banku (...) Spółki Akcyjnej z dnia 23 lipca 2025 r. – k. 126, wiadomość e-mail pełnomocnika powodów z dnia 22 lipca 2025 r. – k. 126v Pozwany Bank (...) Spółka Akcyjna w Ł. uiścił na rzecz powodów D. C. i X. C. w związku z wydanym w sprawie (...) wyrokiem Sądu Okręgowego w T. z dnia 6 czerwca 2025 roku kwoty, do których zapłaty był zobowiązany na mocy tego wyroku, wpłacając na rachunek bankowy powodów w dniu 24 lipca 2025 roku kwoty 1 017 zł, 253 577,20 zł, 58 475,38 zł i 4 417,70 zł. dowód : potwierdzenie przelewu z dnia 24 lipca 2025 r. na kwotę 1 017 zł – k. 73, potwierdzenie przelewu z dnia 24 lipca 2025 r. na kwotę 253 577,20 zł – k. 74, potwierdzenie przelewu z dnia 24 lipca 2025 r. na kwotę 58 475,38 zł – k. 75, potwierdzenie przelewu z dnia 24 lipca 2025 r. na kwotę 4 417,70 zł – k. 76 W dniu 28 sierpnia 2024 roku pozwany Bank (...) Spółka Akcyjna w Ł. pobrał z rachunku bankowego powodów D. C. i X. C. o numerze (...) kwotę 1 794,52 zł z tytułu spłaty raty kapitałowo-odsetkowej w ramach wykonania umowy kredytu hipotecznego nr (...) z dnia 21 lutego 2008 roku. W dniu 28 września 2024 roku pozwany Bank (...) Spółka Akcyjna w Ł. pobrał z rachunku bankowego powodów D. C. i X. C. o numerze (...) kwotę 1 785,65 zł z tytułu spłaty raty kapitałowo-odsetkowej w ramach wykonania umowy kredytu hipotecznego nr (...) z dnia 21 lutego 2008 roku. W dniu 28 października 2024 roku pozwany Bank (...) Spółka Akcyjna w Ł. pobrał z rachunku bankowego powodów D. C. i X. C. o numerze (...) kwotę 1 808,88 zł z tytułu spłaty raty kapitałowo-odsetkowej w ramach wykonania umowy kredytu hipotecznego nr (...) z dnia 21 lutego 2008 roku. W dniu 28 listopada 2024 roku pozwany Bank (...) Spółka Akcyjna w Ł. pobrał z rachunku bankowego powodów D. C. i X. C. o numerze (...) kwotę 1 803,23 zł z tytułu spłaty raty kapitałowo-odsetkowej w ramach wykonania umowy kredytu hipotecznego nr (...) z dnia 21 lutego 2008 roku. W dniu 28 grudnia 2024 roku pozwany Bank (...) Spółka Akcyjna w Ł. pobrał z rachunku bankowego powodów D. C. i X. C. o numerze (...) kwotę 1 771,01 zł z tytułu spłaty raty kapitałowo-odsetkowej w ramach wykonania umowy kredytu hipotecznego nr (...) z dnia 21 lutego 2008 roku. W dniu 28 stycznia 2025 roku pozwany Bank (...) Spółka Akcyjna w Ł. pobrał z rachunku bankowego powodów D. C. i X. C. o numerze 59 1160 (...) kwotę 1 690,22 zł z tytułu spłaty raty kapitałowo-odsetkowej w ramach wykonania umowy kredytu hipotecznego nr (...) z dnia 21 lutego 2008 roku. W dniu 28 lutego 2025 roku pozwany Bank (...) Spółka Akcyjna w Ł. pobrał z rachunku bankowego powodów D. C. i X. C. o numerze 59 1160 (...) kwotę 1 659,50 zł z tytułu spłaty raty kapitałowo-odsetkowej w ramach wykonania umowy kredytu hipotecznego nr (...) z dnia 21 lutego 2008 roku. W dniu 28 marca 2025 roku pozwany Bank (...) Spółka Akcyjna w Ł. pobrał z rachunku bankowego powodów D. C. i X. C. o numerze (...) kwotę 1 658,56 zł z tytułu spłaty raty kapitałowo-odsetkowej w ramach wykonania umowy kredytu hipotecznego nr (...) z dnia 21 lutego 2008 roku. W dniu 28 kwietnia 2025 roku pozwany Bank (...) Spółka Akcyjna w Ł. pobrał z rachunku bankowego powodów D. C. i X. C. o numerze (...) kwotę 1 657,36 zł z tytułu spłaty raty kapitałowo-odsetkowej w ramach wykonania umowy kredytu hipotecznego nr (...) z dnia 21 lutego 2008 roku. W dniu 28 maja 2025 roku pozwany Bank (...) Spółka Akcyjna w Ł. pobrał z rachunku bankowego powodów D. C. i X. C. o numerze (...) kwotę 1 653,61 zł z tytułu spłaty raty kapitałowo-odsetkowej w ramach wykonania umowy kredytu hipotecznego nr (...) z dnia 21 lutego 2008 roku. Łącznie w okresie od 28 sierpnia 2024 roku do 28 maja 2025 roku powodowie spłacili tytułem rat kapitałowo-odsetkowych na poczet umowy kredytu hipotecznego nr (...) z dnia 21 lutego 2008 roku kwotę 17 282,54 zł. Kwoty te nie stanowiły przedmiotu rozstrzygnięcia zapadłego w sprawie (...) rozpatrywanej przez Sąd Okręgowy w T., zakończonej wyrokiem wydanym w dniu 6 czerwca 2025 roku. dowód : wyciąg łączony z dnia 7 lipca 2025 r. – k. 86, wyciąg łączony z dnia 5 czerwca 2025 r. – k. 87, wyciąg łączony z dnia 8 maja 2025 r. – k. 88, wyciąg łączony z dnia 4 kwietnia 2025 r. – k. 89, wyciąg łączony z dnia 7 marca 2025 r. – k. 90, wyciąg łączony z dnia 6 lutego 2025 r. – k. 91, wyciąg łączony z dnia 8 stycznia 2025 r. – k. 92, wyciąg łączony z dnia 6 grudnia 2024 r. – k. 93, wyciąg łączony z dnia 8 listopada 2024 r. – k. 94, wyciąg łączony z dnia 5 października 2024 r. – k. 95, wyciąg łączony z dnia 6 września 2024 r. – k. 96 W dniu 28 sierpnia 2024 roku Bank (...) Spółka Akcyjna w Ł. wiadomością e-mail wysłaną o godzinie 14:52 z adresu poczty elektronicznej (...).pl na adres poczty elektronicznej powodów: (...).pl potwierdził otrzymanie wiadomości zgłoszonej przez X. C., którą powód zwrócił się o podanie adresu poczty elektronicznej do wysłania reklamacji. Kolejną wiadomością e-mail z dnia 28 sierpnia 2024 roku o godzinie 14:57 Bank (...) Spółka Akcyjna w Ł. wskazał X. C., że może przesłać wiadomość z ewentualnymi załącznikami na adres poczty elektronicznej: (...).pl. (...) takiej wiadomości bank zarejestruje zgłoszenie. Powodowie wiadomością e-mail z dnia 29 sierpnia 2024 roku wysłaną z adresu poczty elektronicznej (...).pl na adres poczty elektronicznej Banku (...) Spółki Akcyjnej w Ł. (...).pl skierowali do pozwanego wezwanie do zapłaty kwoty 1 794,52 zł uiszczonej przez powodów w sierpniu 2024 roku tytułem raty kredytu hipotecznego udzielonego umową (...) z dnia 21 lutego 2008 roku. W wiadomości wskazano, że umowa kredytu jest nieważna ze względu na zastosowane w niej klauzule abuzywne. Powodowie wezwali pozwany bank do zwrotu kwoty 1 794,52 zł na rachunek bankowy 58 (...) w terminie trzech dni od dnia otrzymania wezwania. Powodowie wiadomością e-mail z dnia 8 stycznia 2025 roku wysłaną z adresu poczty elektronicznej (...).pl na adres poczty elektronicznej Banku (...) Spółki Akcyjnej w Ł. (...).pl skierowali do pozwanego wezwanie do zapłaty kwoty 7 168,77 zł uiszczonej przez powodów we wrześniu 2024 roku, październiku 2024 roku, listopadzie 2024 roku i grudniu 2024 roku tytułem rat kredytu hipotecznego udzielonego umową (...) z dnia 21 lutego 2008 roku. W wiadomości zaznaczono, że powodowie opłacili ratę kredytową w wysokości 1 785,65 zł w miesiącu wrześniu 2024 roku, ratę kredytową 1 808,88 zł w miesiącu październiku 2024 roku, ratę kredytową 1 803,23 zł w miesiącu listopadzie 2024 roku i ratę kredytową 1 771,01 zł w miesiącu grudniu 2024 roku. W wiadomości wskazano, że umowa kredytu jest nieważna ze względu na zastosowane w niej klauzule abuzywne. Powodowie wezwali pozwany bank do zwrotu kwoty 7 168,77 zł na rachunek bankowy (...) w terminie trzech dni od dnia otrzymania wezwania. Tego samego dnia, tj. 8 stycznia 2025 roku Bank (...) Spółka Akcyjna w Ł. wiadomością e-mail potwierdził otrzymanie wiadomości zawierającej wezwanie do zapłaty, informując jednocześnie powodów o zarejestrowaniu ich wiadomości zawierającej wezwanie do zapłaty jako zgłoszenie o numerze (...). Powodowie wiadomością e-mail z dnia 11 lutego 2025 roku wysłaną z adresu poczty elektronicznej (...).pl na adres poczty elektronicznej Banku (...) Spółki Akcyjnej w Ł. (...).pl skierowali do pozwanego wezwanie do zapłaty kwoty 1 690,22 zł uiszczonej przez powodów w styczniu 2025 roku tytułem raty kredytu hipotecznego udzielonego umową (...) z dnia 21 lutego 2008 roku. W wiadomości wskazano, że umowa kredytu jest nieważna ze względu na zastosowane w niej klauzule abuzywne. Powodowie wezwali pozwany bank do zwrotu kwoty 1 690,22 zł na rachunek bankowy (...) w terminie trzech dni od dnia otrzymania wezwania. Tego samego dnia, tj. 11 lutego 2025 roku Bank (...) Spółka Akcyjna w Ł. wiadomością e-mail potwierdził otrzymanie wiadomości zawierającej wezwanie do zapłaty, informując jednocześnie powodów o zarejestrowaniu ich wiadomości zawierającej wezwanie do zapłaty jako zgłoszenie o numerze (...). Powodowie wiadomością e-mail z dnia 30 maja 2025 roku wysłaną z adresu poczty elektronicznej (...).pl na adres poczty elektronicznej Banku (...) Spółki Akcyjnej w Ł. (...).pl skierowali do pozwanego wezwanie do zapłaty kwoty 6 629,03 zł uiszczonej przez powodów w lutym 2025 roku, marcu 2025 roku, kwietniu 2025 roku i maju 2025 roku tytułem rat kredytu hipotecznego udzielonego umową (...) z dnia 21 lutego 2008 roku. W wiadomości wskazano, że umowa kredytu jest nieważna ze względu na zastosowane w niej klauzule abuzywne. Powodowie wezwali pozwany bank do zwrotu kwoty 6 629,03 zł na rachunek bankowy (...) w terminie trzech dni od dnia otrzymania wezwania. Tego samego dnia, tj. 30 maja 2025 roku Bank (...) Spółka Akcyjna w Ł. wiadomością e-mail potwierdził otrzymanie wiadomości zawierającej wezwanie do zapłaty, lecz wskazano w odpowiedzi, że w systemie banku nie ma umowy o numerze wskazanym w umowie. Wiadomością e-mail z dnia 2 czerwca 2025 roku Bank (...) powiadomił wiadomością e-mail pozwanych o zarejestrowaniu ich wiadomości zawierającej wezwanie do zapłaty jako zgłoszenie o numerze (...). dowód : wezwanie do zapłaty skierowane przez powodów do pozwanego w formie wiadomości e-mail z dnia 29 sierpnia 2024 r. – k. 77, wiadomość e-mail Banku (...) z dnia 28 sierpnia 2024 r. godz. 14:52 – k. 77v, wiadomość e-mail Banku (...) z dnia 28 sierpnia 2024 r. godz. 14:57 – k. 78, wezwanie do zapłaty skierowane przez powodów do pozwanego w formie wiadomości e-mail z dnia 8 stycznia 2025 r. – k. 79, wiadomość e-mail Banku (...) z dnia 8 stycznia 2025 r. – k. 80-80v, wezwanie do zapłaty skierowane przez powodów do pozwanego w formie wiadomości e-mail z dnia 11 lutego 2025 r. – k. 81, wiadomość e-mail Banku (...) z dnia 11 lutego 2025 r. – k. 82-82v, wezwanie do zapłaty skierowane przez powodów do pozwanego w formie wiadomości e-mail z dnia 30 maja 2025 r. – k. 83, wiadomość e-mail Banku (...) z dnia 2 czerwca 2025 r. – k. 84-84v, wiadomość e-mail Banku (...) z dnia 30 maja 2025 r. – k. 84v-85v Powodowie wiadomością e-mail z dnia 6 sierpnia 2025 roku wysłaną z adresu poczty elektronicznej (...).pl na adres poczty elektronicznej Banku (...) Spółki Akcyjnej w Ł. (...)@(...) wskazali, że w nawiązaniu do wcześniejszych wezwań do zapłaty z 29 sierpnia 2024 roku, 8 stycznia 2025 roku, 11 lutego 2025 roku i 30 maja 2025 roku oraz wyroku Sądu Okręgowego w T. z dnia 6 czerwca 2025 roku sygn. akt I C 2459/24 oczekują od pozwanego wpłaty kwot uiszczonych przez powodów w okresie od sierpnia 2024 roku do maja 2025 roku tytułem wykonywania kredytu hipotecznego udzielonego umową (...) z dnia 21 lutego 2008 roku w łącznej sumie 17 282,54 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi: - od kwoty 1 794,52 zł od dnia 3 września 2024 roku, - od kwoty 7 168,77 zł od dnia 14 stycznia 2025 roku, - od kwoty 1 690,22 zł od dnia 15 lutego 2025 roku, - od kwoty 6 629,03 zł od dnia 3 czerwca 2025 roku do dnia zapłaty w terminie do następnego dnia. Powodowie wskazali, że brak zapłaty spowoduje skierowanie przez nich sprawy na drogę postepowania sądowego. Tego samego dnia, tj. 6 sierpnia 2025 roku Bank (...) Spółka Akcyjna w Ł. wiadomością e-mail potwierdził otrzymanie wiadomości zawierającej przedsądowe wezwanie do zapłaty informując jednocześnie o zarejestrowaniu wiadomości jako zgłoszenia o numerze (...). dowód : przedsądowe wezwanie do zapłaty skierowane przez powodów do pozwanego w formie wiadomości e-mail z dnia 6 sierpnia 2025 r. wraz z wiadomością e-mail Banku (...) z dnia 6 sierpnia 2025 r. – k. 97-98 Pismem z dnia 27 sierpnia 2025 roku Bank (...) Spółka Akcyjna w Ł. poinformował X. C., że bank przekazał do swojego pełnomocnika, który reprezentował banku w sprawie przed Sądem Okręgowym w T. pod sygn. akt I C 2459/24 zgłoszenie o numerze (...) dotyczące kredytu nr (...). Bank wskazał w tym piśmie, że jego pełnomocnik skontaktuje się z pełnomocnikiem powoda umocowanym do prowadzenia spraw dotyczących umowy nr (...) w celu rozliczenia niespornych wierzytelności przedstawionych w zgłoszeniu. Wiadomością e-mail z dnia 23 sierpnia 2025 roku pełnomocnik Banku (...) Spółki Akcyjnej w Ł. poinformował pełnomocnika powodów, że bank zapłaci na rzecz X. C. i D. C. kwotę 17 282,53 zł, która została na księgach rachunkowych. dowód : pismo Banku (...) Spółki Akcyjnej w Ł. z dni 27 sierpnia 2025 r. – k. 125, wiadomość e-mail pełnomocnika Banku (...) Spółki Akcyjnej z dnia 23 sierpnia 2025 r. – k. 126 Pozwany Bank (...) Spółka Akcyjna w Ł. uiścił na rzecz powodów D. C. i X. C. kwotę 17 282,53 zł wpłacając ją na rachunek bankowy powodów w dniu 24 września 2025 roku. Jako tytuł przelewu podano: (...) Kwoty po reklamacji – sprawa po wyroku SO Toruń I C (...)/24 ((...) p-ko Bank (...) S.A.). dowód : potwierdzenie przelewu z dnia 24 września 2025 r. na kwotę 17 282,53 zł – k. 114 W Sądzie Okręgowym w T. sprawie o sygn. akt (...) toczy się postępowanie z powództwa Banku (...) Spółki Akcyjnej w Ł. przeciwko pozwanym D. C. i X. C. o zapłatę kwoty 200 000 zł z tytułu zwrotu nominalnej kwoty odpowiadającej sumie wypłaconego na podstawie umowy kredytu (...) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia 19 grudnia 2024 roku do dnia zapłaty. D. C. i X. C. podnieśli w odpowiedzi na pozew z dnia 11 czerwca 2025 roku m. in. zarzut przedawnienia dochodzonych przez Bank (...) Spółkę Akcyjną w Ł. roszczeń. dowód : pismo z Sądu Okręgowego w T. z dnia 25 lutego 2025 r. w sprawie o sygn. akt I C (...) kierowane do D. C. – k. 131, kopia pozwu z dnia 23 grudnia 2024 r. wniesionego przez Bank (...) Spółkę Akcyjną w Ł. w sprawie (...) prowadzonej przez Sąd Okręgowy w T. – k. 132-139, kopia odpowiedzi na pozew z dnia 11 czerwca 2025 r. wniesionej przez D. C. i X. C. w sprawie (...) prowadzonej przez Sąd Okręgowy w Toruniu – k. 140-145 Sąd zważył, co następuje: L. faktyczny Sąd ustalił w oparciu o okoliczności bezsporne oraz przedłożone przez strony dokumenty. Sąd przyznał walor wiarygodności dowodom w postaci dokumentów zgromadzonych w toku procesu, albowiem były kompletne i jasne, a także obrazowały dokładny stan faktyczny sprawy. Ich prawdziwość nie budziła, w ocenie Sądu, jakichkolwiek wątpliwości. Co więcej, wiarygodność i autentyczność przedłożonych dokumentów oraz ich kopii nie była kwestionowana przez żadną ze stron. Poza tym w istocie rzeczy stan faktyczny był pomiędzy stronami bezsporny z tym wyjątkiem, że strony nie były zgodne co do tego jaka była suma dokonanych wpłat przez powodów w okresie od 28 sierpnia 2024 roku do 28 maja 2025 roku spłacili tytułem rat kapitałowo-odsetkowych na poczet umowy kredytu hipotecznego nr (...) z dnia 21 lutego 2008 roku. Powodowie wskazywali, że w tym okresie wpłacili na rzecz banku kwotę 17 282,54 zł tytułem rat kapitałowo-odsetkowych, zaś pozwany bank twierdził, że była to kwota 17 282,53 zł. Pozwany nie był w stanie jednak uargumentować swojego stanowiska w sprawie, zaś z przedłożonych przez powodów wraz z pozwem wyciągów łączonych wynikało, że łącznie uiszczona przez powodów w okresie od 28 sierpnia 2024 roku do 28 maja 2025 roku tytułem rat kapitałowo-odsetkowych na poczet umowy kredytu hipotecznego nr (...) z dnia 21 lutego 2008 roku kwota wynosiła 17 282,54 zł. Mając na uwadze całokształt zebranego w sprawie materiału dowodowego, w ocenie Sądu, powództwo zasługiwało na uwzględnienie w zakresie, w jakim powodowie nie cofnęli pozwu. Wymaga zauważenia, że sąd był związany prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w T. z dnia 6 czerwca 2025 roku, w którym Sąd ten m. in. ustalił nieistnienie stosunku prawnego kredytu wynikającego z umowy o kredyt hipoteczny nr (...) z 21 lutego 2008 roku zawartej pomiędzy powodami X. C. i D. C. a pozwanym Bankiem (...) Spółką Akcyjną z siedzibą w Ł. z powodu nieważności umowy w całości. Zgodnie bowiem z art. 365 § 1 k.p.c., orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy oraz inne organy państwowe i organy administracji publicznej, a w wypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Związanie wyrokiem sądu cywilnego oznacza brak możliwości zignorowania zarówno ustaleń faktycznych stanowiących bezpośrednio podstawę rozstrzygnięcia, jak i podstawy prawnej. Dotyczy to jednak tylko tych ustaleń faktycznych, które w związku z podstawą sporu stanowiły przedmiot rozstrzygnięcia. Nie jest dopuszczalne odmienne ustalenie zaistnienia, przebiegu i oceny istotnych dla danego stosunku prawnego zdarzeń faktycznych w kolejnych procesach sądowych między tymi samymi stronami, chociażby przedmiot tych spraw się różnił. Zakazane jest również prowadzenie postępowania dowodowego na okoliczności podważające ustalenia faktyczne zawarte w wiążącym orzeczeniu (tak M. Manowska(w:) Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz aktualizowany. Tom I. Art. 1-477

(16), red. M. Manowska, LEX 2022, uwagi do art. 365, teza 3). W związku z tym, że umowa o kredyt hipoteczny nr (...) z 21 lutego 2008 roku była nieważna, pobrane przez pozwanego w okresie od 28 sierpnia 2024 roku do 28 maja 2025 roku tytułem rat kapitałowo-odsetkowych kwoty w łącznej wysokości 17 282,54 zł były kwotami pobranymi nienależnie. Podstawę prawną powództwa stanowił art. 410 § 1 k.c. w zw. z art. 405 k.c. Zgodnie z art. 405 k.c., kto bez podstawy prawnej uzyskał korzyść majątkową kosztem innej osoby, obowiązany jest do wydania korzyści w naturze, a gdyby to nie było możliwe, do zwrotu jej wartości. Przepis ten stosuje się w szczególności do świadczenia nienależnego (art. 410 § 1 k.c.). Zgodnie z art. 410 § 2 k.c., świadczenie jest nienależne, jeżeli ten, kto je spełnił, nie był w ogóle zobowiązany lub nie był zobowiązany względem osoby, której świadczył, albo jeżeli podstawa świadczenia odpadła lub zamierzony cel świadczenia nie został osiągnięty, albo jeżeli czynność prawna zobowiązująca do świadczenia była nieważna i nie stała się ważna po spełnieniu świadczenia. Powodowie opierali swoje powództwo na jednej podstawie faktycznej – na fakcie uiszczenia w okresie od 28 sierpnia 2024 roku do 28 maja 2025 roku tytułem rat kapitałowo-odsetkowych na poczet nieważnej umowy kredytu hipotecznego nr (...) z dnia 21 lutego 2008 roku kwoty 17 282,54 zł. Konsekwencje nieważności umowy określają właśnie powołane wcześniej art. 405 k.c. w zw. z art. 410 k.c. Świadczenie spełnione w wykonaniu nieważnej czynności prawnej jest objęte ostatnią z wymienionych w art. 410 § 2 k.c. kondykcji - czynność prawna zobowiązująca do świadczenia była nieważna i nie stała się ważna po spełnieniu świadczenia (condictio sine causa). O kwestii sposobu rozliczenia świadczeń z nieważnej umowy kredytowej przesądził Sąd Najwyższy w uchwale z 7 maja 2021 r., III CZP 6/21 (LEX nr 3170921), w której uzasadnieniu wskazano, że umowa, która nie może wiązać bez niedozwolonego postanowienia - o czym decydują obiektywne kryteria wynikające z prawa krajowego - jest w całości bezskuteczna, a w konsekwencji konsument i kredytodawca mogą żądać zwrotu świadczeń spełnionych na jej podstawie jako nienależnych (art. 410 § 1 k.c.). Roszczenia stron mają charakter odrębny (niezależny), co oznacza, że nie ulegają automatycznie wzajemnej kompensacji i konsument może żądać zwrotu w całości spłaconych rat kredytu niezależnie od tego, czy i w jakim zakresie jest dłużnikiem banku z tytułu zwrotu nienależnie otrzymanej kwoty kredytu. W tej kwestii Sąd Najwyższy potwierdził stanowisko wyrażone w uchwale Sądu Najwyższego z dnia 16 lutego 2021 r. wydanej w sprawie III CZP 11/20 (LEX nr 3120579). Pozwany nie kwestionował prawa powodów do zwrotu spełnionych na poczet nieważnej umowy kredytu w okresie od 28 sierpnia 2024 roku do 28 maja 2025 roku tytułem rat kapitałowo-odsetkowych świadczeń pieniężnych, które jak wykazało postępowanie dowodowe wynosiły łącznie 17 282,54 zł. Pozwany spełnił na rzecz powodów świadczenie w zakresie kwoty 17 282,53 zł w dniu 24 września 2025 roku. Pozwany spełnił to świadczenie już po wytoczeniu powództwa, mimo że został wezwany do spełnienia świadczeń znacznie wcześniej. Zobowiązanie do zwrotu nienależnego świadczenia ma charakter bezterminowy i powinno być spełnione niezwłocznie po wezwaniu dłużnika do wykonania (art. 455 k.c.), które powoduje jego wymagalność i zaskarżalność. Na gruncie art. 455 k.c. przyjmuje się, że dłużnik powinien spełnić świadczenie po dojściu do jego wiadomości wezwania wierzyciela do spełnienia świadczenia. Spełnienie świadczenia niezwłocznie w rozumieniu art. 455 k.c. nie oznacza jednak uiszczenia dochodzonej kwoty natychmiast, lecz stanowi nakaz świadczenia bez nieuzasadnionego zwlekania. Świadczenie powinno być spełnione w terminie realnym w okolicznościach sprawy, a przy jego ustaleniu należy uwzględnić okoliczności miejsca, czasu, rodzaju i rozmiaru świadczenia. Termin ustalony stosownie do art. 455 k.c. powinien uwzględniać okres niezbędny dla podjęcia czynności związanych z weryfikacją żądania i organizacją procesu spełnienia świadczenia (a zatem w przypadku świadczenia pieniężnego - zapewnieniem lub pozyskaniem środków niezbędnych dla wykonania obowiązku dłużnika). W ocenie sądu w zupełności wystarczającym terminem na spełnienie świadczeń, których realizacji domagali się od pozwanego powodowie był termin trzech dni, który został zakreślony w wezwaniach do zapłaty. Pozwany miał pełną świadomość toczącego się przed Sądem Okręgowym w T. postępowania, w którym powodowie zażądali zarówno ustalenia nieistnienia stosunku prawnego kredytu wynikającego z umowy o kredyt (...) z 21 lutego 2008 roku z powodu nieważności umowy, a także zwrotu nienależnie spełnionych świadczeń. Biorąc pod uwagę powszechność roszczeń konsumentów wynikających z kredytów denominowanych bądź indeksowanych do franka szwajcarskiego, a także dominującą linię orzeczniczą, pozwany miał pełną świadomość ciążących na nim zobowiązań. Powód miał także świadomość linii orzeczniczej w sprawach analogicznych dotyczących umów kredytów denominowanych bądź indeksowanych do franka szwajcarskiego, biorąc pod uwagę fakt, że pozwany brał i nadal bierze udział w licznych sprawach podobnych. Poza tym wykonanie świadczenia wymagało wyłącznie dokonania przelewu bankowego na podany w wezwaniu do zapłaty na rachunek bankowy powodów, co nie wymagało ani dalszych ustaleń, ani dodatkowego czasu. Powodowie wzywali pozwanego do zapłaty w dniach 29 sierpnia 2024 roku, 8 stycznia 2025 roku, 11 lutego 2025 roku i 30 maja 2025 roku kolejnych sum, które były pobierane z ich rachunku bankowego na poczet wykonywania nieważnej umowy kredytu. Pozwany natomiast potwierdzał otrzymanie tych wezwań tego samego dnia. Powodowie zakreślili pozwanemu bankowi trzydniowy termin na spełnienie tych świadczeń i w ocenie sądu był to termin w zupełności wystarczający na spełnienie świadczenia. Nie ma przy tym znaczenia dla oceny terminu na spełnienie świadczenia okoliczność, że pozwany bank oczekiwał z przekazywaniem wezwań do zapłaty potraktowanych jako reklamacje do czasu uprawomocnienia się wyroku wydanego przez Sąd Okręgowy w T. w sprawie (...) C (...). Nie wymagało dodatkowych czynności związanych z kontaktem z pełnomocnikiem powodów w dniu 23 sierpnia 2025 roku spełnienie na rzecz powodów świadczenia w kwocie 17 282,53 zł. Poza tym pozwany bank spełnił w dniu 24 lipca 2025 roku świadczenia, do których był zobligowany do spełnienia na podstawie wyroku Sąd Okręgowy w T. z dnia 6 czerwca 2025 roku wydanego w sprawie I C (...). Było to na długo po wysłaniu pozwanemu wezwań do zapłaty kwot, które zostały przez niego pobrane z rachunku bankowego powodów na poczet nieważnej umowy kredytu w okresie od 28 sierpnia 2024 roku do 28 maja 2025 roku. Pozwany miał w tej dacie świadomość nieważnej umowy kredytu, ale mimo to nie spełnił świadczenia. Zgodnie z treścią art. 481 § 1 k.c., jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi. Zgodnie natomiast z art. 481 § 2 k.c., jeżeli stopa odsetek za opóźnienie nie była oznaczona, należą się odsetki ustawowe za opóźnienie w wysokości równej sumie stopy referencyjnej Narodowego Banku Polskiego i 5,5 punktów procentowych. Jednakże gdy wierzytelność jest oprocentowana według stopy wyższej, wierzyciel może żądać odsetek za opóźnienie według tej wyższej stopy. Zgodnie natomiast z art. 451 § 1 k.c., dłużnik mający względem tego samego wierzyciela kilka długów tego samego rodzaju może przy spełnieniu świadczenia wskazać, który dług chce zaspokoić. Jednakże to, co przypada na poczet danego długu, wierzyciel może przede wszystkim zaliczyć na związane z tym długiem zaległe należności uboczne oraz na zalegające świadczenia główne. Zgodnie z art. 451 § 2 k.c., jeżeli dłużnik nie wskazał, który z kilku długów chce zaspokoić, a przyjął pokwitowanie, w którym wierzyciel zaliczył otrzymane świadczenie na poczet jednego z tych długów, dłużnik nie może już żądać zaliczenia na poczet innego długu. Zgodnie natomiast z art. 451 § 3 k.c., w braku oświadczenia dłużnika lub wierzyciela spełnione świadczenie zalicza się przede wszystkim na poczet długu wymagalnego, a jeżeli jest kilka długów wymagalnych - na poczet najdawniej wymagalnego. Pozwany spełniając świadczenie w kwocie 17 282,53 zł w dniu 24 września 2025 roku nie oznaczył świadczenia, na poczet którego je spełnia, wobec czego powodowie mieli prawo zaliczyć je w pierwszej kolejności na zaległości odsetkowe. Wiadomością e-mail z dnia 29 sierpnia 2024 roku powodowie wezwali pozwanego do zapłaty kwoty 1 794,52 zł uiszczonej w sierpniu 2024 roku tytułem raty kredytu hipotecznego udzielonego umową (...) z dnia 21 lutego 2008 roku. Powodowie zakreślili pozwanemu trzydniowy termin do spełnienia świadczenia. Termin ten upływał z dniem 1 września 2024 roku. 1 września 2024 roku przypadał na niedzielę, w związku z czym termin spełnienia przez pozwanego świadczenia upływał w dniu 2 września 2024 roku (art. 115 k.c.). Od dnia 3 września 2024 roku pozwany był więc w opóźnieniu w spełnieniu świadczenia w kwocie 1 794,52 zł. Powodowie naliczali więc od kwoty 1 794,52 zł od dnia 3 września 2024 roku do dnia 24 września 2025 roku, tj. do dnia spełnienia przez pozwanego świadczenia w kwocie 17 282,53 zł. Odsetki naliczone od dnia 3 września 2024 roku do dnia 24 września 2025 roku od kwoty 1 794,52 zł wynoszą 209,32 zł. Wiadomością e-mail z dnia 8 stycznia 2025 roku powodowie wezwali pozwanego do zapłaty kwoty 7 168,77 zł uiszczonej przez powodów we wrześniu 2024 roku, październiku 2024 roku, listopadzie 2024 roku i grudniu 2024 roku tytułem rat kredytu hipotecznego udzielonego umową (...) z dnia 21 lutego 2008 roku. Powodowie zakreślili pozwanemu trzydniowy termin do spełnienia świadczenia. Termin ten upływał z dniem 11 stycznia 2025 roku, lecz 11 stycznia 2025 roku przypadał na sobotę, w związku z czym termin spełnienia przez pozwanego świadczenia upływał w dniu 13 stycznia 2025 roku (art. 115 k.c.). Od dnia 14 stycznia 2025 roku pozwany był więc w opóźnieniu w spełnieniu świadczenia w kwocie 7 168,77 zł. Powodowie naliczali więc od kwoty 7 168,77 zł od dnia 12 stycznia 2025 roku do dnia 24 września 2025 roku, tj. do dnia spełnienia przez pozwanego świadczenia w kwocie 17 282,53 zł. Odsetki naliczone od dnia 12 stycznia 2025 roku do dnia 24 września 2025 roku od kwoty 7 168,77 zł wynoszą 542,33 zł. Wiadomością e-mail z dnia 11 lutego 2025 roku powodowie wezwali pozwanego do zapłaty kwoty 1 690,22 zł uiszczonej w styczniu 2025 roku tytułem raty kredytu hipotecznego udzielonego umową (...) z dnia 21 lutego 2008 roku. Powodowie zakreślili pozwanemu trzydniowy termin do spełnienia świadczenia. Termin ten upływał z dniem 14 lutego 2025 roku. Od dnia 15 lutego 2025 roku pozwany był więc w opóźnieniu w spełnieniu świadczenia w kwocie 1 690,22 zł. Powodowie naliczali więc od kwoty 1 690,22 zł od dnia 15 lutego 2024 roku do dnia 24 września 2025 roku, tj. do dnia spełnienia przez pozwanego świadczenia w kwocie 17 282,53 zł. Odsetki naliczone od dnia 15 lutego 2025 roku do dnia 24 września 2025 roku od kwoty 1 690,22 zł wynoszą 111,20 zł. Wiadomością e-mail z dnia 30 maja 2025 roku powodowie wezwali pozwanego do zapłaty kwoty 6 629,03 zł uiszczonej przez powodów w lutym 2025 roku, marcu 2025 roku, kwietniu 2025 roku i maju 2025 roku tytułem rat kredytu hipotecznego udzielonego umową (...) z dnia 21 lutego 2008 roku. Powodowie zakreślili pozwanemu trzydniowy termin do spełnienia świadczenia. Termin ten upływał z dniem 2 czerwca 2025 roku. Od dnia 3 czerwca 2025 roku pozwany był więc w opóźnieniu w spełnieniu świadczenia w kwocie 7 168,77 zł. Powodowie naliczali więc od kwoty 7 168,77 zł od dnia 3 czerwca 2025 roku do dnia 24 września 2025 roku, tj. do dnia spełnienia przez pozwanego świadczenia w kwocie 17 282,53 zł. Odsetki naliczone od dnia 3 czerwca 2025 roku do dnia 24 września 2025 roku od kwoty 6 629,03 zł wynoszą 217,80 zł. Łączna suma naliczonych przez powodów odsetek za opóźnienie w spełnieniu świadczenia do dnia 24 września 2025 roku wynosi 1 080,65 zł. Powodowie mieli więc prawo zaliczyć kwotę spełnionego przez pozwanego świadczenia w kwocie 17 282,53 zł w części na naliczone odsetki ustawowe za opóźnienie w kwocie 1 080,65 zł. Pozostała po odjęciu sumy 1 080,65 zł kwota uiszczona przez pozwanego w wysokości 16 201,88 zł podlegała zaliczeniu na poczet świadczeń należności głównych dochodzonych przez powodów w kolejności od najdawniej wymagalnego długu (art. 451 § 3 k.c.). Po zaliczeniu przez powodów uiszczonej przez pozwanego kwoty 17 282,53 zł na poczet odsetek za opóźnienie (1 080,65 zł) oraz w pozostałej części (16 201,88 zł) na należność główną dochodzonych pozwem pozostała do zapłaty kwota 1 080,66 zł. Powodowie zaliczyli jednak na poczet spłaty należności głównej kwotę 16 201,89 zł, czyli kwotę o jeden grosz wyższą aniżeli kwota, która pozostała po zaliczeniu świadczenia w wysokości 17 282,53 zł spełnionego przez pozwanego w dniu 24 września 2025 roku na poczet odsetek za opóźnienie naliczonych do dnia 24 września 2025 roku w wysokości 1 080,65 zł. Powodowie cofnęli pozew w zakresie przewyższającym kwotę 1 080,65 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie do dnia 25 września 2025 roku. Kwota 1 080,65 zł stanowi część nienależnie spełnionego przez powodów świadczenia w kwocie 6 629,03 zł uiszczonej w lutym 2025 roku, marcu 2025 roku, kwietniu 2025 roku i maju 2025 roku tytułem rat kredytu hipotecznego udzielonego umową (...) z dnia 21 lutego 2008 roku (powodowie zaliczyli uiszczoną przez pozwanego w dniu 24 września 2025 roku na poczet należności głównej do kwoty 5 548,38 zł). Powodowie zaliczyli także część spełnionego przez pozwanego w dniu 24 września 2025 roku na poczet odsetek od kwot należności głównych naliczonych do dnia 24 września 2025 roku. Zgodnie z treścią art. 203 § 1 k.p.c., pozew może być cofnięty bez zezwolenia pozwanego aż do rozpoczęcia rozprawy, a jeżeli z cofnięciem połączone jest zrzeczenie się roszczenia - aż do wydania wyroku. Powodowie skutecznie cofnęli pozew w części pismem procesowym z dnia 5 listopada 2025 roku, a sąd umorzył postępowanie postanowieniem z dnia 8 stycznia 2026 roku w zakresie przewyższającym kwotę 1 080,65 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 25 września 2025 roku do dnia zapłaty. Mając na uwadze powyższe okoliczność, należało uznać, że powództwo w zakresie, w jakim powodowie nie cofnęli pozwu, tj. co do kwoty 1 080,65 zł było uzasadnione, ponieważ w tym zakresie, w związku z zaliczeniem przez powodów świadczenia spełnionego przez pozwanego w dniu 24 września 2025 roku w pierwszej kolejności na poczet odsetek, a w następnej na poczet należności głównej, do zapłaty przez pozwanego pozostała kwota 1 080,66 zł. Z uwagi na to, że powodowie cofnęli pozew w zakresie przewyższającym kwotę 1 080,65 zł, roszczenie to było uzasadnione. Podobnie uzasadnione było żądanie zapłaty dalszych odsetek od dochodzonej tytułem należności głównej kwoty 1 080,65 zł od dnia 25 września 2025 roku do dnia zapłaty. Pozwany spełnił bowiem świadczenie odsetkowe od tej kwoty za okres do dnia 24 września 2025 roku. Pozwany nie spełnił natomiast świadczenia w kwocie 1 080,65 zł oraz świadczenia odsetkowego od tej kwoty za okres przypadający po dniu uiszczenia przez niego w dniu 24 września 2025 roku na rzecz powodów kwoty 17 282,53 zł. Podsumowując, w ocenie sądu spełnione przez powodów w okresie od 28 sierpnia 2024 roku do 28 maja 2025 roku tytułem rat kapitałowo-odsetkowych na poczet umowy (...) z dnia 21 lutego 2008 roku świadczenie w kwocie 17 282,54 zł było świadczeniem nienależnym pozwanemu, który był obowiązany do jego zwrotu. Pozwany zwrócił powodom kwotę 17 282,53 zł, a zatem kwotę niższą aniżeli należna, a w dodatku uczynił to na długo po wezwaniu go do spełnienia tego świadczenia. Powodowie mieli więc prawo zaliczyć spełnione przez pozwanego świadczenie w kwocie 17 282,53 zł w dniu 24 września 2025 roku na poczet świadczenia odsetkowego naliczonego do dnia 24 września 2025 roku oraz w dalszej kolejności na poczet najdawniej wymagalnego długu. Po dokonaniu tego zaliczenia i częściowym cofnięciu pozwu przez powodów pozostała kwota 1 080,65 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od tej kwoty od dnia 25 września 2025 roku do dnia zapłaty, w zakresie których to kwot powodowie nie cofnęli pozwu. Mając na uwadze powyższe, Sąd uznał roszczenie powodów, w zakresie którego nie cofnęli pozwu za należne, a powództwo za zasadne w tej części i w efekcie orzekł jak w punkcie I sentencji wyroku zasądzając od pozwanego Banku (...) Spółki Akcyjnej w Ł. na rzecz powodów X. C. i D. C. kwotę 1 080,65 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 25 września 2025 roku do dnia zapłaty. Należność określoną w punkcie I wyroku zasądzono od pozwanego na rzecz powodów będących małżonkami do ich majątku wspólnego. Jak słusznie wskazuje się w literaturze, poprawną formułą jest tutaj zasądzenie świadczenia na rzecz powodów, bez zastosowania konstrukcji zasądzenia solidarnego, ale także bez rozdzielania świadczenia na części przypadające każdemu z małżonków. Jest zaś oczywistością, że zasądzone na rzecz obojga małżonków świadczenie wejdzie, po jego wyegzekwowaniu, do majątku wspólnego małżonków stanowiącego przedmiot wspólności łącznej (por. E. Gniewek, O wadliwościach stosowania zasad solidarności czynnej w postępowaniu sądowym - uwag kilka, Monitor Prawniczy 2009, Nr 3, str. 121). O kosztach procesu Sąd orzekł w punkcie II wyroku na podstawie art. 98 § 1, § 1 1 i § 3 k.p.c. oraz art. 99 k.p.c. zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu. Należało przy tym rozważyć jakie konsekwencje dla kosztów procesu miało częściowe cofnięcie pozwu przez powodów. Zgodnie z treścią art. 98 § 1 k.p.c., strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu). W przypadku umorzenia postępowania ustalenie która strona jest stroną przegrywającą proces jest uzależnione od tego jakie rzeczywiste przyczyny stanowią podstawę orzeczenia o umorzeniu postępowania. Co do zasady jeśli przyczyną umorzenia postępowania jest cofnięcie pozwu, oznacza to przegraną powoda. Niemniej jednak w orzecznictwie wskazuje się, że w sytuacji gdy powód wytoczył zasadne i dopuszczalne powództwo, zaś w toku postępowania pozwany zaspokoi jego roszczenie, należy uznać powoda za stronę wygrywającą proces. Podtrzymywanie roszczenia w sytuacji gdy zostało zaspokojone prowadziłoby niechybnie do oddalenia powództwa, wobec czego cofnięcie pozwu jest zasadnym i celowym działaniem powoda. W sytuacji, w której do cofnięcia pozwu doszło na skutek poddania się przez pozwanego żądaniu pozwu w ocenie Sądu istnieją podstawy, by uznać powoda za stronę wygrywającą proces. Przenosząc powyższe wywody na kanwę przedmiotowej sprawy w ocenie Sądu istnieją podstawy, by uznać powodów za stronę wygrywającą proces zarówno w zakresie roszczenia zasądzonego w punkcie I wyroku, jak i w zakresie roszczenia, co do którego powodowie skutecznie cofnęli pozew i postępowanie zostało umorzone postanowieniem z dnia 8 stycznia 2026 roku. Zgodnie z treścią art. 101 k.p.c., zwrot kosztów należy się pozwanemu pomimo uwzględnienia powództwa, jeżeli nie dał powodu do wytoczenia sprawy i uznał przy pierwszej czynności procesowej żądanie pozwu. W ocenie sądu, wbrew stanowisku pozwanego przepis ten nie mógł znaleźć zastosowania w przedmiotowej sprawie. Bank (...) Spółka Akcyjna w Ł. dał bowiem X. C. i D. C. powód do wytoczenia sprawy. Pozwany spełnił na rzecz powodów świadczenie dopiero po wytoczeniu powództwa, na wiele miesięcy po kierowaniu do niego wezwań do zapłaty. Nie można także uznać, że pozwany uznał przy pierwszej czynności procesowej żądanie pozwu – wszak pierwszą czynnością procesową pozwanego w sprawie było wniesienie sprzeciwu od nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym z dnia 19 września 2025 roku, w którym zawarł żądanie oddalenia powództwa w całości. Skoro zatem pozwany zakwestionował roszczenie powodów zaskarżając w całości nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym i domagając się oddalenia powództwa w całości, żadną miarą nie można uznać, że uznał żądanie pozwu. Dodatkowo należy zauważyć, że pozwany nie spełnił świadczenia dochodzonego przez powodów w całości, bowiem uiścił na ich rzecz kwotę 17 282,53 zł, podczas gdy powodowie dochodzili kwoty 17 282,54 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie. Tym samym w ocenie sądu nie było podstaw do zastosowania art. 101 k.p.c., bowiem pozwany zarówno dał powody do wytoczenia sprawy, a ponadto nie uznał przy pierwszej czynności procesowej żądania pozwu. Ponieważ pozwany dał powody do wytoczenia sprawy i spełnił świadczenie po wytoczeniu powództwa, należało uznać, że w zakresie spełnionego świadczenia przegrał sprawę. W tej części powodowie cofnęli pozew zaliczając wpłatę pozwanego z dnia 24 września 2025 roku na poczet należności głównej dochodzonej pierwotnie pozwem do kwoty 16 201,89 zł oraz w zakresie kwoty 1 080,65 zł na poczet odsetek ustawowych za opóźnienie naliczonych: - w okresie od dnia 3 września 2024 roku do dnia 24 września 2025 roku od kwoty 1 794,52 zł (209,32 zł), - w okresie od dnia 14 stycznia 2025 roku do dnia 24 września 2025 roku od kwoty 7 168,77 zł (542,33 zł), - w okresie od dnia 15 lutego 2025 roku do dnia 24 września 2025 roku od kwoty 1 690,22 zł (111,20 zł), - w okresie od dnia 3 czerwca 2025 roku do dnia 24 września 2025 roku od kwoty 6 629,03 zł (217,80 zł). W zakresie powyższych kwot powodowie wygrali sprawę, podobnie jak w zakresie kwoty 1 080,65 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 25 września 2025 roku do dnia zapłaty, którą sąd zasądził od pozwanego na rzecz powodów w punkcie I wyroku. Tym samym sąd uznał, że pozwany przegrał sprawę w całości, zaś powodowie wygrali sprawę w całości. Wobec tego Sąd uznał, że powodom należy się zwrot kosztów procesu w całości. Na koszty procesu poniesione przez powodów składały się: opłata sądowa od pozwu w kwocie 1000 zł, koszty zastępstwa procesowego ustalone na podstawie § 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 118) - 3 600 zł oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł. Mimo że po stronie powodów występowały dwie osoby reprezentowane przez tego samego radcę prawnego, Sąd uznał, że stronie powodowej należy się zwrot kosztów procesu w zakresie zastępstwa procesowego sprowadzających się do wynagrodzenia jednego pełnomocnika. Sąd orzekający w tym zakresie podzielił pogląd Sądu Najwyższego, że wygrywającym współuczestnikom materialnym (art. 72 § 1 pkt 1 k.p.c.), reprezentowanym przez tego samego radcę prawnego, sąd przyznaje zwrot kosztów w wysokości odpowiadającej wynagrodzeniu jednego pełnomocnika (uchwała Sądu Najwyższego z dnia 30 stycznia 2007 r., III CZP 130/06, LEX 212453). Łącznie Sąd zasądził od pozwanego na rzecz powodów kwotę 4 617 zł tytułem zwrotu kosztów procesu. Kwota 4 617 zł tytułem zwrotu kosztów procesu została od pozwanego na rzecz powodów zasądzona wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty, zgodnie z brzmieniem art. 98 § 1 1 k.p.c., w myśl którego, od kwoty zasądzonej tytułem zwrotu kosztów procesu należą się odsetki, w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego, za czas od dnia uprawomocnienia się orzeczenia, którym je zasądzono, do dnia zapłaty.

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.