II K 665/21

UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 665/21 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

1. USTALENIE FAKTÓW 1.1 Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) M. W. Zarzucany: art. 217 § 1 kk Przypisany: art. 217 § 1 kk i art. 216 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty W dniu 27 listopada 2020 roku na terenie Aresztu Śledczego w K. M. W. uderzył P. K. w tył głowy oraz kopnął go w tułów.
2. Zeznania pokrzywdzonego P. K.
3. zeznania D. M.
4. kserokopia dokumentacji Aresztu Śledczego w K., dotyczącej incydentu z dnia 27.
5. 2020r.
6. k. 203
7. k. 201
8. k. 91-96 Ponadto M. W. znieważał P. K. za pomocą słów wulgarnych. M. W. był uprzednio karany. Dane o karalności k. 84-85 1.2 Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty
9. OCena DOWOdów 2.1 Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu Zeznania pokrzywdzonego P. K. Jasne, spójne, rzeczowe. Ponadto znajdują one potwierdzenie w kserokopii dokumentacji Aresztu Śledczego w K., dotyczącej incydentu z dnia 27.
10. 2020r. kserokopia dokumentacji Aresztu Śledczego w K. dotyczącej incydentu z dnia 27.
11. 2020r. Sporządzony przez uprawniony podmiot, zgodnie z obowiązującymi przepisami. Zeznania D. M. Jasne, spójne, rzeczowe. Dane o karalności Dokument Urzędowy. 2.2 Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu Wyjaśnienia oskarżonego Oskarżony nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i wyjaśnił, że na skutek tego, że P. K. go prowokował doszło między nimi do wzajemnej szarpaniny. Wyjaśnienia oskarżonego stoją w sprzeczności z dowodami w postaci: zeznań pokrzywdzonego oraz kserokopii dokumentacji Aresztu Śledczego w K. dotyczącej incydentu z dnia 27.
12. 2020r., a także z zeznaniami D. M..
13. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☐ 3.1 Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐ 3.2 Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem I M. W. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Zgodnie z art. 217 § 1 k.k. odpowiedzialności karnej podlega ten, kto uderza człowieka lub w inny sposób narusza jego nietykalność cielesną. Dobrem chronionym jest tutaj swoboda dysponowania ciałem i zagwarantowania człowiekowi wolności od fizycznych oddziaływań na jego ciało oraz wolność od niepożądanych doznań. Naruszeniem nietykalności cielesnej jest każde bezprawne dotknięcie innej osoby czy inny krzywdzący kontakt. Wchodzą tu w grę wszelkie kontakty fizyczne, które są obraźliwe, kłopotliwe czy po prostu niepożądane. Zwrot normatywny "w inny sposób narusza jego nietykalność cielesną" jest katalogiem otwartym (obejmuje wszelkie możliwe sposoby ingerencji sprawcy w nietykalność cielesną innej osoby). Jako przykłady podaje: kopnięcie, szarpanie, oblanie płynem, lekkie spoliczkowanie, pociągnięcie za ucho, oplucie, podstawienie nogi, rzucenie w kogoś przedmiotem oraz popchnięcie. Występek z art. 217 § 1kk jest przestępstwem umyślnym, które można popełnić z zamiarem bezpośrednim i ewentualnym (M. Mozgawa, Komentarz do art. 217 (w:) Kodeks karny. Komentarz, M. Mozgawa (red.), M. Budyn-Kulik, P. Kozłowska-Kalisz, M. Kulik, Wyd. IV 2012, LEX). Przedmiotem ochrony przestępstwa z art. 216 § 1 k.k. jest cześć wewnętrzna, czyli godność każdej osoby fizycznej, bez względu na jej płeć, wiek, status społeczny czy pochodzenie. W/wym. przepis określa trzy „podtypy" zniewagi: w obecności znieważanego, pod nieobecność znieważanego, lecz publicznie oraz niepublicznie i pod nieobecność znieważanego, lecz w zamiarze, aby zniewaga do tej osoby dotarła. Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że M. W. w dniu 27 listopada 2020 roku w K. naruszył nietykalność cielesną P. K., w ten sposób, że uderzył go pięścią w tył głowy, a następnie kopnął w tułów, znieważając go jednocześnie poprzez używanie wobec niego słów powszechnie uznawanych za obelżywe. To zachowanie należało zakwalifikować jako przestępstwo z art. 216 § 1 k.k. i art. 217 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. Dlatego Sąd dokonał modyfikacji zarówno w opisie zarzucanego oskarżonemu czynu jak i kwalifikacji prawnej czynu. ☐ 3.3 Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐ 3.4 Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☐ 3.5 Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia
14. KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności M. W. I I Wina w przypadku zachowania się oskarżonego nie budzi wątpliwości. Stwierdzić należy, iż M. W. miał pełną możliwość zachowania się zgodnie z obowiązującymi przepisami, gdyż nic nie ograniczało jej w podejmowaniu decyzji co do właściwego postępowania. Poczytalność i stan zdrowia psychicznego oskarżonego nie budziła wątpliwości, nie zachodziły również warunki ograniczające możliwość właściwego zachowania się, jak działanie w stanie wyższej konieczności czy działanie w błędzie. Stopień winy należy zatem za znaczny. Oceniając stopień społecznej szkodliwości popełnionego przez oskarżonego czynu z art. 216 § 1 kk, stwierdzić należy, że jest on znaczny. Słowa, których użył oskarżony względem siebie uznać należy za bardzo wulgarne, a przez to bardzo nieprzyjemne. Oskarżony swoim działaniem naruszył istotne dobro prawne chronione prawem, jakim jest godność osobista człowieka. Także stopień społecznej szkodliwości czynu z art. 217§ 1 kk jest wysoki. Dobrem chronionym przez treść tego przepisu jest nietykalność cielesna i zawarty w niej element godności człowieka, wolność człowieka od fizycznych, niezgodnych z jego wolą odziaływań na jego ciało (M. M. Ustawowe znamiona, s. 67) . Stopień winy i społecznej szkodliwości czynu to zatem okoliczności obciążające. Podobnie jak to, że oskarżony był uprzednio karany. Wymierzając oskarżonemu karę Sąd kierował się wskazaniami zawartymi w art. 53 kk i określił ją w ten sposób, by jej dolegliwość nie przekraczała stopnia winy, a kara uwzględniała stopień społecznej szkodliwości czynów. Wzięto również pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze, które kara ma osiągnąć w stosunku do skazanych, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. W ocenie Sądu karą spełniającą wyżej określone wymogi w stosunku do: oskarżonego M. W. jest kara grzywny w rozmiarze 50 stawek dziennych przy ustaleniu wysokości jednej stawki na kwotę 10 złotych za czyn przypisany mu, a stanowiący przestępstwo z art. 216 § 1 kk i art. 217 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk. Sąd karę wymierzył w oparciu o dyrektywy art. 11 § 3 kk w zw. z art. 217 § 1 kk. M. W. I II Natomiast na podstawie art. 46 § 1 k.k. Sąd zasądził od oskarżonego M. W. kwotę 300 (trzysta) złotych na rzecz pokrzywdzonego P. K. tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę.
15. 1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności 1.
16. inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę
17. KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności III Oskarżyciel posiłkowy był reprezentowany przez pełnomocnika z urzędu adw. T. D. stąd zasądzono od Skarbu Państwa kwotę 619,92 złotych tytułem na rzecz adw. T. D. wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną P. K. z urzędu. IV Na podstawie art. 29 ust. Ustawy z dnia 26 maja 1982 roku Prawo o adwokaturze w zw. z § 2, § 4 ust. 1 i 3, § 17 ust. 2 pkt 3 i § 20 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu, Sąd zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. A. B. kwotę 442,80 złotych tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu. V Na podstawie art. 624§ 1 kpk Sąd zwolnił M. W. od ponoszenia kosztów sądowych albowiem z uwagi na ograniczone możliwości zarobkowe, związane z odbywaniem przez niego kary pozbawienia wolności uznając, że uiszczenie choćby części kosztów sądowych byłoby dla niego nadmiernie uciążliwe. 1.Podpis