UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt IV Ka 443/25 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 2 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu

§ 1k.k.

w zw. z art. 115 § 21 k.k. oraz art. 158 § 1 k.k. poprzez ich błędną wykładnię i niezastosowanie do ustalonego stanu faktycznego. Zdaniem skarżącego czyn oskarżonych miał charakter chuligański, gdyż: • godził w dobra prawne wskazane w art. 115 § 21 k.k., • został popełniony bez powodu lub z oczywiście błahego powodu, • sprawcy wielokrotnie bili pokrzywdzonego w niebezpieczne miejsca, • kopali go ciężkim obuwiem, • działali wspólnie i przez dłuższy czas. Podniesiono również, że osoby narodowości ukraińskiej, które zwróciły napastnikom uwagę, zdążyły zejść z mieszkania, aby powstrzymać atak.

1. Rażącą niewspółmierności kary orzeczonej wobec oskarżonych, w szczególności wobec R. R., w sytuacji gdy – zdaniem skarżącego – kary te są niewspółmierne do stopnia zawinienia i społecznej szkodliwości czynu oraz nie realizują w należyty sposób funkcji prewencji indywidualnej i generalnej.
2. Naruszenia przepisów postępowania mającego istotny wpływ na treść orzeczenia, tj. naruszenie art. 170 § 1 pkt 2 k.p.k. i art. 170 § 1 pkt 5 k.p.k. w zw. z art. 167 k.p.k. poprzez bezzasadne oddalenie wniosku dowodowego o dopuszczenie dowodu z uzupełniającej opinii biegłych lekarzy różnych specjalności. Zdaniem skarżącego pokrzywdzony doznał licznych urazów głowy i tułowia, a sąd pominął konieczność: • uzupełnienia dokumentacji medycznej z okresu pobytu pokrzywdzonego w zakładzie karnym, • ponownego pełnego przesłuchania pokrzywdzonego. Uchybienia te – zdaniem skarżącego – doprowadziły do błędnej oceny skutków zdrowotnych i charakteru obrażeń, a także mogły mieć wpływ na kwalifikację prawną czynu. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny W pierwszej kolejności pełnomocnik podniósł zarzut naruszenia przepisów postępowania, w szczególności art. 7 k.p.k. oraz art. 410 k.p.k., wskazując, że sąd pierwszej instancji dokonał dowolnej oceny materiału dowodowego i nie rozważył w sposób należyty wszystkich okoliczności sprawy. Zarzut ten nie znajduje potwierdzenia w treści akt sprawy. Analiza uzasadnienia zaskarżonego wyroku w zestawieniu z zebranym materiałem dowodowym prowadzi do wniosku, że sąd pierwszej instancji szczegółowo odniósł się do wszystkich istotnych dowodów przeprowadzonych w toku postępowania, a następnie dokonał ich oceny w sposób odpowiadający wymogom wynikającym z zasady swobodnej oceny dowodów. Ocena ta została przedstawiona w sposób logiczny i spójny, a jej motywy zostały w uzasadnieniu wyraźnie wskazane. Nie można zgodzić się z twierdzeniem skarżącego, jakoby sąd bezpodstawnie odmówił wiarygodności zeznaniom pokrzywdzonego O. Ł.. Sąd Rejonowy wnikliwie przeanalizował treść tych zeznań, zestawiając je zarówno z relacjami pozostałych świadków, jak i z innymi dowodami zgromadzonymi w sprawie, w tym z dokumentacją medyczną. W wyniku tej analizy zasadnie uznał, że relacja pokrzywdzonego nie jest w pełni spójna i zawiera elementy, które nie znajdują potwierdzenia w innych dowodach. Istotne znaczenie dla oceny wiarygodności pokrzywdzonego miało przy tym jego zachowanie bezpośrednio po zdarzeniu. Z ustaleń faktycznych wynika bowiem, że po zakończeniu pobicia pokrzywdzony nie tylko nie oddalił się z miejsca zdarzenia, lecz przeciwnie – podjął działania o charakterze odwetowym wobec oskarżonych, w wyniku których ugodził jednego z nich nożem w okolice głowy. Okoliczność ta w sposób oczywisty wskazuje, że pokrzywdzony był w stanie aktywnie kontynuować konflikt i podejmować działania agresywne. Fakt ten pozostaje trudny do pogodzenia z przedstawianym przez niego obrazem całkowitej bezradności oraz bardzo poważnych skutków pobicia. Nie można również pomijać, że pokrzywdzony znajdował się w chwili zdarzenia pod wpływem alkoholu, co niewątpliwie mogło wpływać zarówno na jego percepcję przebiegu wydarzeń, jak i na późniejsze odtworzenie ich w relacji procesowej. W tej sytuacji uznanie przez sąd pierwszej instancji, że zeznania pokrzywdzonego wymagają ostrożnej oceny i nie mogą stanowić jedynej podstawy ustaleń faktycznych w zakresie przebiegu zdarzenia, było w pełni uzasadnione. Pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego zarzucił również błąd w ustaleniach faktycznych polegający na pominięciu okoliczności, że czyn oskarżonych miał charakter chuligański. Zarzut ten również nie zasługiwał na uwzględnienie. Zgodnie z definicją zawartą w art. 115 § 21 k.k. występkiem o charakterze chuligańskim jest czyn polegający na umyślnym zamachu na określone dobra prawne, popełniony publicznie oraz bez powodu lub z oczywiście błahego powodu, przy czym sprawca musi swoim zachowaniem okazać rażące lekceważenie porządku prawnego. W realiach niniejszej sprawy nie zostały spełnione wszystkie przesłanki tej definicji. Bezsporne jest wprawdzie, że zdarzenie miało miejsce w przestrzeni publicznej, jednakże sam ten fakt nie jest wystarczający do uznania czynu za występek o charakterze chuligańskim. Z materiału dowodowego wynika bowiem, że pomiędzy uczestnikami zdarzenia doszło wcześniej do wymiany zdań i konfliktu, który doprowadził do eskalacji agresji. Nie był to zatem przypadek zupełnie przypadkowego, niczym niesprowokowanego ataku na osobę postronną. Okoliczność ta wyklucza przyjęcie, że oskarżeni działali bez powodu lub z oczywiście błahego powodu w rozumieniu wskazanego przepisu. W konsekwencji brak było podstaw do zastosowania regulacji przewidzianej w art.

§ 1k.k.

Nie mógł również odnieść skutku zarzut naruszenia przepisów postępowania poprzez oddalenie wniosków dowodowych o dopuszczenie uzupełniającej opinii biegłych lekarzy. Z akt sprawy wynika, że sąd pierwszej instancji dysponował opinią sądowo-lekarską sporządzoną przez uprawniony podmiot, która była jasna, spójna i nie zawierała sprzeczności wymagających wyjaśnienia. Biegli jednoznacznie wskazali, że obrażenia odniesione przez pokrzywdzonego O. Ł. skutkowały naruszeniem czynności narządów ciała na okres nieprzekraczający siedmiu dni. W takiej sytuacji brak było podstaw do prowadzenia dalszego postępowania dowodowego w tym zakresie, a oddalenie wniosku dowodowego należało uznać za zgodne z przesłankami określonymi w art. 170 § 1 k.p.k. Skarżący nie wykazał przy tym, aby w zgromadzonym materiale dowodowym istniały jakiekolwiek luki lub sprzeczności, które uzasadniałyby konieczność powołania kolejnych biegłych. Niezasadny był również zarzut rażącej niewspółmierności kar orzeczonych wobec oskarżonych w sensie ich łagodności w kierunku postulowanym przez pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego. Po dokonanej przez sąd odwoławczy korekcie w stosunku do oskarżonego R. R. i to na jego korzyść, wymierzone kary pozostają adekwatne do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu. Uwzględniają one zarówno okoliczności obciążające, takie jak brutalny charakter zdarzenia, działanie wspólnie i w porozumieniu oraz zadawanie uderzeń w okolice głowy, jak i okoliczności łagodzące, w tym przyznanie się oskarżonych do udziału w zdarzeniu oraz ich sytuację osobistą. W tej sytuacji brak było podstaw do dalszego zaostrzenia reakcji karnej w sposób postulowany przez skarżącego. W konsekwencji żaden z zarzutów podniesionych w apelacji pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego nie wykazał uchybień, które mogłyby skutkować zmianą zaskarżonego wyroku w kierunku przez niego postulowanym. Wniosek Wniosek o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uzupełnienie opisu czynu o stwierdzenie, że oskarżeni działali bez powodu lub z oczywiście błahego powodu, a czyn miał charakter chuligański, oraz przyjęcie kwalifikacji prawnej z art. 158 § 1 k.k. w zw. z art.

§ 1k.k.

oraz art. 115 § 21 k.k., a także wymierzenie Ł. V. kary 2 lat pozbawienia wolności, R. R. kary 3 lat pozbawienia wolności. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Wniosek niezasadny z przyczyn wskazanych szczegółowo powyżej.

1. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 4.
2. -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności --------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
3. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 1.
4. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 5.1.
5. Przedmiot utrzymania w mocy Utrzymanie w mocy wyroku w zakresie nie podlegającym modyfikacji orzeczeniem sądu odwoławczego opisanej w punkcie 5.2.
6. Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Prawidłowość rozstrzygnięcia Sądu I instancji w zakresie ustalenia sprawstwa oskarżonych Ł. V. i R. R., kwestii ich winy i kwalifikacji prawnej przypisanych im czynów. Sąd Okręgowy podziela ocenę materiału dowodowego dokonaną przez Sąd Rejonowy w zakresie czynów przypisanych oskarżonym, jak i odtworzony na podstawie tego materiału stan faktyczny. Kontrola odwoławcza wykazała wszak, że Sąd Rejonowy dokonując ustaleń faktycznych w tym względzie działał w zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów, w ramach i na podstawie obowiązującego prawa oraz zasad doświadczenia życiowego. Stąd też rozumowanie Sądu Rejonowego, które doprowadziło do dokonania ustaleń faktycznych na kanwie przedmiotowej sprawy w tym zakresie, znajduje odzwierciedlenie w treści uzasadnienia, w którym Sąd Rejonowy w sposób syntetyczny i trafny odniósł się do poszczególnych dowodów, a Sąd odwoławczy w pełni ocenę tą aprobuje. Brak stwierdzenia uchybień wskazanych w środku odwoławczym pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego w tym zakresie, a także uznania zasadności podniesionych zarzutów oraz uwzględnienia sformułowanych wniosków. Zarzuty zawarte w złożonej apelacji pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego oraz zaprezentowane twierdzenia w tej części, stanowią polemikę z prawidłowymi ustaleniami Sądu I instancji. Sąd Okręgowy, nie dopatrując się również uchybień podlegających uwzględnieniu z urzędu, określonych w art. 439 k.p.k. i art. 440 k.p.k., zaskarżony wyrok wobec oskarżonych utrzymał w mocy w zakresie nie podlegającym modyfikacji opisanej w punkcie 5.2.
7. 1.
8. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 5.2.
9. Przedmiot i zakres zmiany Zmieniono zaskarżony wyrok, w ten sposób, że: - obniżono orzeczoną w punkcie 1 w stosunku do oskarżonego R. R. karę pozbawienia wolności do 1 roku; - na podstawie art. 69 § 1 i 2 k.k., art. 70 § 1 k.k. warunkowo zawieszono wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego R. R. kary 1 roku pozbawienia wolności na okres próby 3 lat, - na podstawie art. 71 § 1 k.k. wymierzono oskarżonemu R. R. karę 200 stawek dziennych grzywny, przyjmując wysokość każdej stawki na kwotę 10 złotych. Zwięźle o powodach zmiany Powyższe zmiany wynikały z częściowego uwzględnienia zarzutów i wniosków apelacji skarżącego prokuratora, o czym szerzej w części 3 uzasadnienia. 1.
10. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 1.1.
11. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 5.3.1.1.
12. ----------------------------------------------------------------------- ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.3.1.2.
13. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.3.1.3.
14. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.3.1.4.
15. ----------------------------------------------------------------------- ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 1.1.
16. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 1.
17. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności ----------------- ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------
18. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 3.-
19. Zgodnie z treścią art. 636 § 1 i 2 k.p.k. w zw. z art. 633 k.p.k. i art. 8 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych (t.j. Dz. U. z 1983 r., Nr 49 poz. 223 ze zm.) w związku z uwzględnieniem środka odwoławczego wniesionego przez prokuratora, a nieuwzględnieniem apelacji pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego, Sąd Odwoławczy: - zasądził od oskarżonych R. R. i Ł. V. na rzecz oskarżyciela posiłkowego O. Ł. kwoty po 504 złote tytułem zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej oskarżycielowi posiłkowemu w postępowaniu przed sądem odwoławczym; - zasądził od oskarżonego R. R. na rzecz Skarbu Państwa kwotę 380 złotych tytułem opłaty obie instancje oraz kwotę 10 złotych tytułem zwrotu wydatków poniesionych w postępowaniu odwoławczym; - zasądził od oskarżonego Ł. V. na rzecz Skarbu Państwa kwotę 330 złotych tytułem opłaty drugą instancję oraz kwotę 10 złotych tytułem zwrotu wydatków poniesionych w postępowaniu odwoławczym.
20. PODPIS 0.1.1.
21. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację Prokurator Prokuratury Rejonowej w Radomsku. Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Wyrok Sądu Rejonowego w Radomsku z dnia 26 marca 2025 roku w sprawie II K 373/
22. 0.1.1.3.
23. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☐w całości ☒w części ☐co do winy ☒co do kary ☒co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.1.1.3.
24. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐art. 439 k.p.k. ☐brak zarzutów 0.1.1.
25. Wnioski ☐uchylenie ☒zmiana 0.1.1.
26. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 2 Podmiot wnoszący apelację Pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego O. Ł.. Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Wyrok Sądu Rejonowego w Radomsku z dnia 26 marca 2025 roku w sprawie II K 373/
27. 0.1.1.3.
28. Kierunek i zakres zaskarżenia ☐na korzyść ☒na niekorzyść ☐w całości ☒w części ☐co do winy ☒co do kary ☒co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.1.1.3.
29. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☒art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐art. 439 k.p.k. ☐brak zarzutów 0.1.1.
30. Wnioski ☐uchylenie ☒zmiana