kpk, jest możliwe orzeczenie kary łącznej. a jeżeli tak, to jakiej. Poczynienie powyższych ustaleń wymagało prawidłowego ustalenia pierwszego chronologicznie wyroku. Tym orzeczeniem – w ramach analizy skazań dotyczących C. H. - jest wyrok Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 30 grudnia 2022 roku w sprawie II K 416/ 22, zmieniony wyrokiem Sadu Okręgowego w Toruniu z dnia 21 czerwca 2023 roku w sprawie IX Ka 189/23, za czyn z art. 310 § 2 kk popełniony w okresie od 3 do 5 listopada 2020 roku na karę 2 lat i6 miesięcy pozbawienia wolności. Wymieniony wyrok pozostaje w zbiegu realnym z wyrokiem Sądu Rejonowego w Piotrkowie Tryb. z dnia 3 lipca 2023 roku w sprawie II K 548/23, utrzymany w mocy wyrokiem Sądu Okręgowego w Piotrkowie Tryb. z dnia 27 października 2023 roku w sprawie IV Ka 548/23, w którym wymierzono: -za czyn z art. 190 § 1 kk popełniany 14 lutego 2022 roku karę 6 miesięcy pozbawienia wolności; -za czyn z art. 288 § 1 kk w zw. z art. 12 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk popełniany 15 lutego 2022 roku karę 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności; co do których orzeczono karę łączną pozbawienia wolności w wysokości 1 roku i 8 miesięcy; albowiem czyny w tej sprawie zostały popełnione przed zapadnięciem nieprawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w Toruniu. Zgodnie jednak z treścią, statuującego zasadę specjalności art.
kpk, osoby przekazanej w wyniku wykonania nakazu nie można ścigać za przestępstwa inne niż te, które stanowiły podstawę przekazania, ani wykonać orzeczonych wobec niej za te przestępstwa kar pozbawienia wolności albo innych środków polegających na pozbawieniu wolności. Z kolei stosownie do art.
pkt 6 i 7 kpk, przywołanego powyżej przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli osoba ścigana wyraziła zgodę na przekazanie i zrzekła się korzystania z prawa określonego w § 1 lub po jej przekazaniu, złożyła przed sądem właściwym do rozpoznania sprawy oświadczenie o zrzeczeniu się korzystania z prawa określonego w § 1 w odniesieniu do czynów popełnionych przed przekazaniem. Analiza akt niniejszej sprawy, prowadzi do wniosku, że Sąd Rejonowy w Piotrkowie Tryb. procedując w przedmiocie wydania wyroku łącznego, miał na uwadze wszystkie wskazane komparycji zaskarżonego wyroku prawomocne skazania objęte ENA; natomiast sprawa II (...) Sądu Rejonowego w (...), znajdująca się wówczas również na etapie postępowania wykonawczego nie była objęta przekazaniem w wyniku wykonania ENA. Zauważyć przy tym należy, że skazany do tej pory nie zrzekł się korzystania w tej sprawie z zasady specjalności. W orzecznictwie Sądu Najwyższego niekwestionowany jest pogląd, że zasada specjalności sformułowana w art.
kpk stanowi przesłankę ujemną dla orzeczenia kary łącznej obejmującej kary pozbawienia wolności, wymierzone za przestępstwa inne, niż te, które stanowiły podstawę wydania na podstawie europejskiego nakazu aresztowania. Rażące naruszenie art.
kpk i zawartej w nim zasady specjalności stanowić będzie zarówno wydanie wyroku łącznego obejmującego kary pozbawienia wolności nieobjęte decyzją o przekazaniu, niezależnie od zasady przyjętej za podstawę ukształtowania kary łącznej, jak i wykonanie uprzednio orzeczonej kary łącznej obejmującej takie kary (tak np. w wyrokach z: 20 października 2011 r. sygn. akt III KK 140/11, Lex 1044023; 14 stycznia 2014 r. sygn. akt V KK 357/13, Lex 1491071; 13 stycznia 2016 r. sygn. akt III KK 471/15, Lex 1956353; 6 grudnia 2018 r. sygn. akt IV KK 502/17, Lex 2627992; 12 października 2022 r. sygn. akt I KK 343/22, Lex 3521321; 9 stycznia 2024 r. sygn. akt II KK 426/23, Lex 3652111). Uchylenie przeszkody do wydania wyroku obejmującego kary pozbawienia wolności za inne czyny popełnione przez skazanego przed przekazaniem i niewskazane w orzeczeniu o przekazaniu, przy jednoczesnym braku oświadczenia państwa wykonania nakazu, może nastąpić poprzez wyrażenie przez skazanego zgody na wykonanie tych kar i zrzeczenia się korzystania z zasady specjalności po przekazaniu, przy czym zrzeczenie to winno nastąpić w sposób jednoznaczny, dobrowolny, ze świadomością konsekwencji, a także poprzedzać wydanie wyroku łącznego (np. wyrok Sądu Najwyższego z 19 sierpnia 2009 r. sygn. akt II K 181/09, Lex 519672). Dlatego sąd odwoławczy nie rozszerzył przedmiotu tego postępowania o wydanie wyroku łącznego o wyrok Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 30 grudnia 2022 roku w sprawie II K 416/ 22 Natomiast drugie ze skazań uwzględnionych w ramach przedmiotu niniejszego postępowania dotyczy wyroku Sądu Rejonowego w Piotrkowie Tryb. z dnia 19 stycznia 2024 roku w sprawie II K (...), w którym wymierzono: -za czyn z art. 226 § 1 KK popełniony 12 lipca 2023 roku, karę 3 miesięcy pozbawienia wolności; -za czyn z art. 226 § 1 KK popełniony 14 lipca 2023 roku, karę 3 miesięcy pozbawienia wolności; -za czyn z art. 224 § 2 KK popełniony 14 lipca 2022 roku, karę 5 miesięcy pozbawienia wolności; co do których orzeczono karę łączną pozbawienia wolności w wysokości 8 miesięcy. Czyny te zostały popełnione po wydaniu ( chociażby nieprawomocnego ) wyroku Sądu Rejonowego w Piotrkowie Tryb. z dnia 3 lipca 2023 roku w sprawie II K 548/
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.