k.p. Powód wyjaśnił, iż (...) Sp. z o.o. jest spółką-córką (...) S.A., której ta druga jest właścicielem praz istnieje częściowa tożsamość osób zarządzających. Odpowiedzialność solidarna pozwanych wynika z art.
Odpowiedzialność poprzedniego pracodawcy jest ograniczona do roszczeń powstałych przed przejęciem części zakładu pracy przez nowego pracodawcę – czyli odpowiedzialność solidarną pozwanego ad. 2 za rok 2018 i 11 miesięcy roku 2019.Powód wykorzystał w latach 2019 i 2020r. 18 dni urlop wypoczynkowego zaległego za rok
k.p. a czym innym jest przejęcie pracownika przez innego pracodawcę w ramach porozumienia zawartego przez dotychczasowego i nowego pracodawcę za zgodą tego pracownika. Przejęcie przez (...) Sp. z o.o. części działalności (...) S.A. w zakresie odzyskiwania wierzytelności nie nastąpiło w trybie art.
k.p. a na podstawie porozumienia zawartego przez pozwane oraz powoda. (...) Sp. z o.o. nie stało się zatem z mocy prawa stroną w dotychczasowym stosunku pracy łączącym powoda i (...) S.A. Jak wynika z treści tego porozumienia to (...) Sp. z o.o. zobowiązana jest udzielić powodowi niewykorzystanego urlopu wypoczynkowego. Nadto strona pozwana ad. 2 wskazała, że urlop wypoczynkowy, z którego korzystał powód w latach 2019-2020 w łącznym wymiarze 26 dni nie stanowił zaległego urlop za 2016r., lecz powinien zostać zaliczony na poczet zaległego urlop wypoczynkowego za 2017r. (w wymiarze 12 dni) i na poczet ukropu za 2018r. (w wymiarze 14 dni). W latach 2015-2017r.. powoda oraz ówczesnego prezesa zarządu (...) S.A. łączyły relacje rodzinne (syn-ojciec), przez co powód był stawiany w uprzywilejowanej sytuacji. Sam decydował o terminach urlopu i nie odnotowywał nigdzie swoich nieobecności w kartach ewidencji czasu pracy. Powód e-mailowo w dniu 11 lipca 2016r. poinformował współpracownicę J. N. w jakich okresach będzie przebywał na urlopie wypoczynkowym: 20-22 lipca 2016r., 25-29 lipca 2016r., 1-5 sierpnia 2016r. – łącznie 13 dni urlopu, 7-9 września 2016r., 12-16 września 2016r. – łącznie 8 dni urlopu, 17-21 października 2021r. – łącznie 5 dni urlopu. W 2016r. powód wykorzystał zatem cały 26-dniowy urlop wypoczynkowy. Kolejnym e-mailem z dnia 31 stycznia 2017r. powód poinformował J. N., że będzie przebywał na urlopie w następujących dniach: 31 maja- 2 czerwca 2017r, 2-9 czerwca 2017r. oraz 4-8 września 2017r. i w tych dniach faktycznie korzystał z urlopu wypoczynkowego. Dodatkowo powód przebył na urlopie w dniu 3 lipca 2017r. , zatem łącznie w 2017r. powód przebywał na urlopie 14 dni. Strona pozwana ad. 2 podała, że pozostałe 12 dni urlop z 2017r. powód wykorzystał w 2019r. (19-28 sierpnia 2019r. 8 dni zaległego urlopu, 23 -31 grudnia 2019r. - 4 dni urlopu). W 2020 r. powód wykorzystał część urlop wypoczynkowego za 2018r. – łącznie 14 dni: 10-11 lutego 2020r., 2-3 lipca 2020r., 13-17 lipca 2020 r., 3-7 sierpnia 2020 r. Postanowieniem z dnia 9 kwietnia 2021r. tutejszy Sąd wezwał do udziału w sprawie Zarządcę masy sanacyjnej (...) S.A. we G. O. E. oraz oznaczył stronę pozwaną ad. 2 jako Zarządca masy sanacyjnej (...) S.A. w restrukturyzacji we G.. Strona pozwana ad. 1 (...) Sp. z o.o. nie złożyła odpowiedzi na pozew, ale jej Prezes K. J. stawił się na rozprawie w dniu 8 listopada 2021 r. nosząc o oddalenie powództwa. Postanowieniem z dnia 9 lutego 2022 r. tut. Sąd na podstawie art. 177 § 1 pkt 1 k.p.c. zawiesił postępowanie w sprawie do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy o sygn. IV P 720/20 rozpoznawanej przed tutejszym Sądem Postanowieniem z dnia 20 stycznia 2025 r. tut. Sąd podjął zawieszone postępowanie (pkt I) oraz oznaczył stronę pozwaną ad. 2 jako (...) S.A. we G. wobec zakończenia postępowania restrukturyzacyjnego (pkt II). Sąd ustalił następujący stan faktyczny: (...) S.A. w restrukturyzacji we G. zgodnie z wpisem do Krajowego Rejestru Sądowego w przeważającej części zajmuje się pozostałą działalnością usługowa, nigdzie indziej niesklasyfikowaną, z wyłączeniem ubezpieczeń i funduszów emerytalnych. Obecnie prezesem zarządu spółki pozostaje K. J.. Powód M. W. od dnia 1 listopada 2004r. pozostawał zatrudniony w (...) S.A. w restrukturyzacji (wówczas (...) Sp. z o.o.) we G. na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony, początkowo w wymiarze 1/10 etatu, a od dnia 1 stycznia 2011r. w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku informatyk. Do obowiązków powoda należała opieka nad systemami informatycznymi, sprzętem komputerowym, wspomagał spółkę w sprawach organizacyjnych w szczególności z działem prawno- korespondencyjnym. W momencie podpisywania z powodem umowy o pracę prezesem (...) Sp. z o.o. był N. W. – ojciec powoda. Ostatnim aneksem do umowy o pracę z dnia 1 marca 2014r. ustalono, że wynagrodzenie powoda będzie wynosić miesięcznie 14 256,80 zł brutto. Dowód: umowa o pracę na czas nieokreślony z dn. 01.11.2004r., k. 6 aneksy do umowy o pracę, k. 7-8 odpis KRS (...) S.A. w restrukturyzacji we G., k. 14-22 przesłuchanie powoda e-protokół rozprawy z dnia 08.11.2021 r., protokół skrócony k. 261v-262v przesłuchanie w charakterze strony pozwanej (...) Sp. z o.o. K. J. e-protokół rozprawy z dnia 08.11.2021 r., protokół skrócony k. 262v-263 W okresie spornym powodowi przysługiwało prawo do urlopu wypoczynkowego w wymiarze 26 dni. Dowód: bezsporne Pracownicy (...) S.A. w restrukturyzacji we G. składali pisemne wnioski o udzielenie im urlopu wypoczynkowego, które musiały zostać zatwierdzone przez ich bezpośredniego przełożonego. Powód do 2018 r. z racji bliskich relacji łączących go z osobami zarządzającymi spółką przed udaniem się na urlop wypoczynkowy nie składał takich wniosków. E-mailowo informował on jedynie współpracowników: X. M., J. N. oraz G. M. o planowanych urlopach, aby w tym czasie byli oni obecni w firmie. (...) S.A. w restrukturyzacji we G. nie prowadziła wykazu urlopów pracowników. X. M. – asystent zarządu na początku każdego miesiąca skanowała wszystkie wnioski urlopowe i zwolnienia pracowników, a następnie przekazywała je go biura rachunkowego, którzy przygotowywali listę płac. Wśród tych dokumentów nigdy nie było wniosków urlopowych powoda. Powód zaczął składać wnioski urlopowe dopiero, gdy jego pracodawcą został (...) Sp. z o.o. we G.. Dowód: zeznania świadka X. M. e-protokół rozprawy z dnia 30.06.2021 r., protokół skrócony k. 131v-132 przesłuchanie powoda e-protokół rozprawy z dnia 08.11.2021 r., protokół skrócony k. 261v-262v przesłuchanie w charakterze strony pozwanej (...) Sp. z o.o. K. J. e-protokół rozprawy z dnia 08.11.2021 r., protokół skrócony k. 262v-263 (...) S.A. w restrukturyzacji we G. prowadziła ewidencję czasu pracy pracowników, którą codziennie mieli obowiązek podpisywać. Powód w okresie 2016 r.-2018 r. nie podpisywał ich. Nigdy z tego tytułu nie został pociągnięty do żadnych konsekwencji. Powód podpisywał listę obecności procując w (...) Sp. z o.o. we G.. Dowód: zeznania świadka X. M. e-protokół rozprawy z dnia 30.06.2021 r., protokół skrócony k. 131v-132 Postanowieniem z dnia 23 stycznia 2019r. Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Fabrycznej we Wrocławiu VIII Wydział Gospodarczy dla spraw upadłościowych i restrukturyzacyjnych w sprawie VIII GU 556/18 otworzył postępowanie układowe (...) S.A. we G.. Postanowieniem z dnia 31 października 2019 r. Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Fabrycznej we Wrocławiu VIII Wydział Gospodarczy dla spraw upadłościowych i restrukturyzacyjnych w sprawie VIII GRu 1/19 ustanowił zarządcę w osobie O. E.. Dowód: odpis KRS (...) S.A. w restrukturyzacji we G., k. 14-22 postanowienie Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Fabrycznej we Wrocławiu VIII Wydział Gospodarczy z dnia 23.01.2019r. w sprawie VIII GU 556/18, k. 118 postanowienie Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Fabrycznej we Wrocławiu VIII Wydział Gospodarczy z dnia 31.10.2019r. w sprawie VIII GRu 1/19, k. 145a Uchwałą nr 2 zarządu (...) S.A. w restrukturyzacji we G. w dniu 7 listopada 2019r. postanowił o przesunięciu części osób zatrudnionych w spółce (w tym powoda) na podstawie art.
k.p. do spółki (...) Sp. z o.o. we G., której udziały w całości należą do spółki (...) S.A. w restrukturyzacji we G. . Dowód: uchwała nr 2 zarządu (...) S.A. w restrukturyzacji we G. z dn. 07.11.2019r., k. 150 W dniu 18 listopada 2019r. (...) S.A. w restrukturyzacji we G., (...) Sp. z o.o. we G. oraz powód zawarli porozumienie w sprawie zmiany umowy o pracę i ustalono, że dotychczasowe warunki umowy o pracę nie ulegają zmianie i będą obowiązywać powoda i nowego pracodawcę. Ponadto nowy pracodawca zobowiązał się do udzielenia powodowi niewykorzystanego urlopu wypoczynkowego w wymiarze przysługującym mu u pracodawcy. Wskazano również, iż powodowi będzie przysługiwać u nowego pracodawcy urlop wypoczynkowy w taki samym wymiarze w jakim przysługiwał mu u dotychczasowego pracodawcy. Dodatkowo wskazano, ze pracodawca przenosi na nowego pracodawcę wszystkie prawa i obowiązki wynikające z umowy o pracę, a nowy pracodawca przyjmuje w całości te prawa i obowiązki, a pracownik wyraża na to całkowitą zgodę. W dniu 18 listopada 2019r. powód zawarł z (...) Sp. z o.o. we G. umowę o pracę na czas nieokreślony na stanowisku informatyka, w pełnym wymiarze czasu pracy za wynagrodzeniem wynoszącym 14 256,80 zł brutto miesięcznie. Dowód: porozumienie między zakładami pracy i pracownikiem w sprawie zmiany umowy o pracę, k. 11-12, 69- umowa o pracę z dn. 18.11.2019r., k. 10 przesłuchanie powoda e-protokół rozprawy z dnia 08.11.2021 r., protokół skrócony k. 261v-262v (...) Sp. z o.o. we G. zgodnie z wpisem do Krajowego Rejestru Sądowego w przeważającej części zajmuje się pozostałym pośrednictwem pieniężnym. Jedynym udziałowcem spółki jest (...) S.A. Dowód: odpis KRS strony pozwanej ad. 1, k. 23-30 Powód wykorzystał zaległy urlop z 2016r. w następujące dni: - 20 lipca-22 lipca 2016r., 25 lipca-29 lipca 2016r., 1 sierpnia-5 sierpnia 2016r.; - 7 września-9 września 2016r., 12 września-16 września 2016r.; - 17 października-21 października 2016r. tj. łącznie 26 dni urlopu. Powód wykorzystał zaległy urlop z 2017r. w następujące dni: - 31 maja 2017r. – 2 czerwca 2017r., 5 czerwca - 9 czerwca 2017r.; - 3 lipca 2017r.; - 4 września – 8 września 2017r.; - 19 sierpnia – 28 sierpnia 2019.; - 23 – 31 grudnia 2019r. tj. łącznie 26 dni urlopu. Powód wykorzystał część zaległego urlopu z 2018r. w następujące dni: -10 lutego-11 lutego 2020r.; - 2-3 lipca 2020r. - 13-17 lipca 2020r. - 3-7 sierpnia 2020r. tj. łącznie 14 dni. Powód posiadał zaległy niewykorzystany urlop wypoczynkowy za: - za 2018r. w ilości 12 dni, - za 2019r. w ilości 26 dni, - za 2020r. w ilości 18 dni. W 2019r. i 2020r. od czasu zmiany pracodawcy powód składał podania o urlop wypoczynkowy na piśmie. Dowód: podania o urlop powoda, k. 33-37, 79-85 e-mail powoda z dn. 11.07.2016r., k. 71 e-mail powoda z dn. 31.01.2017r., 74 e-mail powoda z dn. 03.07.2017r., k. 75 Z dniem 27 sierpnia 2020r. strona pozwana ad. 1 rozwiązała z powodem umowę o pracę bez zachowania okresu wypowiedzenia z powodu ciężkiego naruszenia obowiązków pracowniczych poprzez dokonanie w okresie miesiąca sierpnia (m.in. w dniu 12-13.08) przeniesienia/zgrania/transportu lub innego przeniesienia danych informatycznych należących do pracodawcy i podmiotów współpracujących z pracodawcą zawierających dane związane z prowadzoną przez pracodawcę działalnością gospodarczą, ze środowiska informatycznego wykorzystywanego przez pracodawcę w ramach prowadzonej działalności, poza to środowisko, do środowiska nie należącego do pracodawcy ani nie wykorzystywanego przez niego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, o czym pracodawca dowiedział się podczas weryfikacji informatycznego środowiska pracy w okresie od dnia 10.08 do dnia 27.08.2020 r. Świadome działania powoda wywołujące m.in. skutek zagrożenia interesów pracodawcy wyczerpują czyn naruszenia podstawowych obowiązków pracowniczych. Dowód: rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia z dn. 27.08.2020r., k. 13 Powód odwołał się od rozwiązania z nim umowy o pracę do Sądu Pracy. Sprawa toczyła się w tutejszym Sądzie pod sygn. akt IV P 689/21 poprzednio X P 627/20 i zakończyła się ugodą na mocy której strony rozwiązały umowę o pracę za porozumienie stron. Dowód: bezsporne W dniu 2 września 2020r. (...) S.A. w restrukturyzacji we G. wystawiła powodowi świadectwo pracy, w którym wskazano w pkt 6 ppkt 1, że powód wykorzystał 24 dni urlopu wypoczynkowego. Powód w dniu 22 września 2020 r. wniósł wniosek o sprostowanie świadectwa pracy wskazując, że przebywając na urlopie w 2019 r. wykorzystał zaległy urlop z 2016 r. w ilości 8 dni. Ponadto zarzucił, że nie został mu wypłacony ekwiwalent za niewykorzystany urlop wypoczynkowy za lata 2016-
stanowi, iż w razie przejścia zakładu pracy lub jego części na innego pracodawcę staje się on z mocy prawa stroną w dotychczasowych stosunkach pracy, z zastrzeżeniem przepisów § 5. Zgodnie z art.
za zobowiązania wynikające ze stosunku pracy, powstałe przed przejściem części zakładu pracy na innego pracodawcę, dotychczasowy i nowy pracodawca odpowiadają solidarnie. W okolicznościach sprawy koniecznym w pierwszy kolejności stało się rozważenie czy doszło do przejścia części zakładu pracy – (...) S.A. do innej spółki – (...) Sp. z o.o. Unormowana w art.
k.p. instytucja przejścia zakładu lub jego części na innego pracodawcę oznacza sytuację, gdy w wyniku różnego rodzaju zdarzeń prawnych, a nawet faktycznych zakład pracy (rozumiany jako zorganizowany zespół środków materialnych i niematerialnych, służący realizacji przez pracodawcę konkretnej działalności i stanowiący dla związanych z nim pracowników placówkę zatrudnienia) bądź jego część przechodzi z posiadania jednego podmiotu (dotychczasowego pracodawcy) w posiadanie kolejnego, który wskutek tego staje się pracodawcą dla przejętych pracowników (por. wyrok Sądu Najwyższego z 29 sierpnia 1995 r. w sprawie I PRN 38/95). Konsekwencją jest zmiana pracodawcy i wstąpienie nabywcy zakładu w prawa oraz obowiązki zbywcy, będącego do tej pory stroną w stosunkach pracy z załogą. Skutek ten następuje w chwili przejęcia zakładu, automatycznie, z mocy prawa, bez potrzeby dokonywania przez strony jakichkolwiek dodatkowych czynności. Z racji ściśle, bezwzględnie obowiązującego charakteru unormowań art.
k.p. nie jest możliwe ich wyłączenie w drodze porozumienia pracownika z pracodawcą lub stron transferu. Przepis art.
gwarantuje pracownikom zakładu objętego transferem nie tylko ciągłość stosunków pracy, ale także ich niezmienialność, co do terminowego lub bezterminowego charakteru oraz treści. Sąd nie miał żadnych wątpliwości, że faktycznie doszło do przejścia części zakładu pracy (...) S.A. na (...) Sp. z o.o. U. o tym bowiem treść umowy zawarte między pracodawcami, a powodem oraz treść uchwały (...) S.A. w restrukturyzacji z dnia 7 listopada 2019 r., gdzie wprost wskazano, że doszło do przejęcia części działalności poprzedniego pracodawcy na jego następcę. Z chwilą podpisania przez część pracowników, w tym powoda, porozumienia o rozwiązaniu umów o pracę z dotychczasowym pracodawcą oraz podpisania przez nich nowych umów o pracę z (...) Sp. z o.o. doszło do faktycznego przejęcia władztwa nad częścią zakładu pracy przez nowego pracodawcę. Było to konsekwencją uchwały nr 2 z dnia 7 listopada 2019 r. wydanej przez (...) S.A. w restrukturyzacji, w której postanowił przesunąć część pracowników do spółki (...) Sp. z o.o. wskazując wyraźnie jako podstawę prawną art.
k.p. W treści porozumienia z dnia 18 listopada 2019 r. między zakładami pracy i pracownikiem wskazano, że nowy pracodawca przejmie od dotychczasowego pracodawcy część dotychczasowej działalności w zakresie odzyskiwania wierzytelności własnych przysługujących dotychczasowemu pracodawcy oraz wykonywania przez nowego pracodawcę niektórych czynności związanych z takim odzyskiwaniem wierzytelności dotychczasowego pracodawcy oraz wierzytelności serwisowanych przez dotychczasowego pracodawcę na rzecz podmiotów trzecich. Nadto wskazano, że intencją stron jest kontynuowanie zatrudnienia pracownika (powoda) do wykonywania w dalszym ciągu tych czynności w ramach pracy wykonywanej na rzecz nowego pracodawcy. Dotychczasowe warunki umowy o pracę zawartej z dotychczasowym pracodawcą nie ulegną zmianie i będą obowiązywać pracownika i nowego pracodawcę. Nie ulega też wątpliwości, że umowa o pracę zawarta przez powoda z (...) Sp. z o.o. w dniu 18 listopada 2019r. nie odbiega w swej treści od umowy zawartej ówcześnie z (...) S.A. Powód zachował dotychczasowe wynagrodzenie za pracę, dotychczasowe stanowisko oraz wymiar czasu pracy. Co więcej, (...) S.A. w restrukturyzacji we G. oraz (...) Sp. z o.o. we G. są podmiotami powiązanymi kapitałowo i osobowo. Spółka (...) S.A. jest jedynym udziałowcem spółki (...) Sp. z o.o. a ponadto prezesem spółek przez pewien czas była również ta sama osoba - K. J.. Biorąc pod uwagę całokształt materiału dowodowego, należało stwierdzić, że doszło do przejścia części zakładu pracy – (...) S.A. we G. na nowego pracodawcę (...) Sp. z o.o. we G.. Skutki przejścia zakładu pracy na nowego pracodawcę zostały uregulowane w Kodeksie pracy . Na podstawie art.
, nowy pracodawca staje się z mocy prawa automatycznie stroną dotychczasowego stosunku pracy. Oznacza to, iż wszystkie prawa pracownika wynikające z dotychczasowego stosunku pracy stają się integralną częścią stosunku pracy kontynuowanego u nowego pracodawcy. Tym samym uprawnienia powoda do należnego mu ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy za 2018 r. i 2019 r. w chwili przejęcia powoda jako pracownika przez stronę pozwaną ad. 1 w trybie art.
k.p., stały się integralną częścią stosunku pracy łączącego powoda i pozwaną ad 1. Należy wskazać, iż w treści porozumienia z dnia 18 listopada 2019 r. wskazano, że nowy pracodawca zobowiązuje się do udzielenia pracownikowi niewykorzystanego urlopu wypoczynkowego w wymiarze przysługującym u dotychczasowego pracodawcy. W związku jednak z tym, że w czasie zatrudnienia w (...) Sp. z o. o. powód nie wykorzystał zaległego urlopu strona pozwana ad. 1 była zobowiązana wypłacić powodowi solidarnie ze stroną pozwaną ad. 2 ekwiwalent za niewykorzystany urlop wypoczynkowy. Podkreślenia wymaga, że art.
k.p. wyraźnie stanowi, iż nowy pracodawca staje się stroną w dotychczasowych stosunkach pracy i że nowy i dotychczasowy pracodawca odpowiadają solidarnie za zobowiązania wynikające ze stosunku pracy (…). Nowy pracodawca powoda – pozwany ad. 1 był zobowiązany do wypłaty powodowi należnego mu ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy. Obowiązek ten wynikał bowiem z integralnej części stosunków pracy przejętego pracownika (powoda). Skoro zatem powód nie wykorzystał w pełni należnego mu urlopu wypoczynkowego za lata: 2018, 2019 i 2020 w momencie rozwiązania z nim umowy o pracę to nabył on prawo do ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy. Zaznaczyć przy tym należy, że odpowiedzialność solidarna strony pozwanej ad. 2 uległa ograniczeniu do okresu styczeń 2018 r. – listopad 2019 r., bowiem z dniem 17 listopada 2019 r. doszło do rozwiązania łączącego go z powodem stosunku pracy ostatecznie na mocy porozumienia stron. Po przeprowadzeniu postępowania dowodowego ustalono, że powód od 1 listopada 2004 r. pozostawał w stosunku pracy z (...) S.A. a od 18 listopada 2019r. na mocy art.
k.p. pracodawcą powoda stał się (...) Sp. z o.o. Wymiar urlopu przysługujący powodowi wynosił 26 dni. Nadto ustalono, że powód nie wykorzystał urlopu wypoczynkowego za 2018r. w ilości 12 dni, za 2019r. w ilości 26 dni oraz za 2020r. w ilości 18 dni, przy czym strona pozwana ad. 1 nie wypłaciła powodowi należnego ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy. W toku sprawy strona pozwana ad. 2 podnosiła, że powód wykorzystał zaległy urlop za 2016 r., 2017 r. i 14 dni urlopu z 2018 r. zarzucając, że urlop z 2016 r. wykorzystał on w pełni w 2016r., urlop z 2017 r. wykorzystał częściowo (14 dni) w 2017r. a resztę w 2019 r. Natomiast urlop z 2018 r. w ilości 14 dni wykorzystał w 2020r. Jednocześnie strona pozwana ad 2 nie zaprzeczyła, że powód nie wykorzystał części pozostałego urlopu za 2018 r. oraz całości urlopu za 2019 r. Swoje twierdzenia o wykorzystaniu przez powoda urlopu za lata 2016, 2017 i część 2018r. opierała głównie na korespondencji e-mailowej między powodem a jego współpracownikami i kontrahentami, w których to powód wskazywał w jakie dni będzie przebywał na urlopie wypoczynkowym. Wyrokiem z dnia 27 listopada 2023 r. w sprawie rozpoznawanej pod sygn. IV P 720/20 tut. Sąd oddalił powództwo uznając, że nie sposób przyjąć, aby powód nie wykorzystał w całości w naturze urlopu wypoczynkowego przysługującego mu za poszczególne lata kalendarzowe 2016 i
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.