458 10 k.p.c. dowody z przesłuchania świadków J. S., A. W. oraz W. S., jako nieistotne dla sprawy oraz zmierzające jedynie do przedłużenia postępowania. W trybie art. 156 1 k.p.c., przewodniczący poinformował strony o tym, że wnioskowane przez powoda dowody w świetle podstawy prawnej dochodzonego roszczenia i okoliczności faktycznej w złożonym pozwie, są nieprzydatne do rozpoznania sprawy, bowiem w ocenie Sądu I instancji udowodnienie wysokości dochodzonego roszczenia, a także samej zasadności tego roszczenia wymaga wiedzy specjalistycznej, zaś strona powodowa wniosków o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego nie składała. Sąd Okręgowy pominął również dowód z dokumentów z kart 16-21 z uwagi na przedłożenie ich przez profesjonalnego pełnomocnika powoda jedynie w języku angielskim bez tłumaczenia. Sąd Okręgowy stwierdził, że poza sporem w sprawie pozostawało to, że strony łączyły dwie umowy sprzedaży określonego w treści zamówień powoda koksiku, do których zastosowanie znajdują art. 535 i dalej k.c. Jak wywiódł Sąd Okręgowy powód reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika w toku całego postepowania opierał swoje roszczenie na wynikającym z przepisów o rękojmi uprawnieniu do żądania obniżenia ceny sprzedanego towaru z uwagi na jego wady fizyczne, co zostało uregulowane w art. 560 § 1 k.c. Wynika to jednoznacznie ze stanowiska powoda prezentowanego w sprawie, a zwłaszcza z treści repliki na odpowiedź na pozew, w której powód odpierając zarzut powagi rzeczy osądzonej i żądanie odrzucenia pozwu wyraźnie powoływał się na przepisy o rękojmi. Świadczy o tym również okoliczności faktyczne ustalone w sprawie a w szczególności treść noty obciążeniowej oraz treść korespondencji elektronicznej stron. Co istotne pozwana zarówno przed procesem jak i w trakcie postępowania konsekwentnie zaprzeczała by sprzedany towar posiadał jakiekolwiek wady wskazując na treść wydanych powodowi wraz z towarem certyfikatów. Powód z kolei niezmiennie twierdził, że wydany towar nie spełniał norm określonych w certyfikacie – jednak wskazywał na certyfikat z dnia 25 lipca 2018 r. a nie na certyfikaty wręczone wraz z przekazaniem partii sprzedanego koksiku z dnia 17 i 18 września 2018 r. Powód wystawiając notę obciążeniową nr (...) złożył jednostronne oświadczenie o obniżeniu ceny, w którym domagał się zwrotu jednostronnie, arbitralnie określonej kwoty 141 605,15 zł. Sąd Okręgowy wskazał dalej, że w toku postępowania powód nie złożył wniosku o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego celem ustalenia czy sprzedany koksik posiadał walory zgodne z certyfikatami czy nie, a jeśli nie to jaka powinna być właściwa cena za sprzedany koksik. Zresztą w treści zamówień sformułowanych przez powoda nie było w zakresie właściwości koksiku żadnych wymagań oprócz jego ceny, rozmiaru oraz ilości. Tym samym powód nie sprostał ciężarowi udowodnienia zasadności i wysokości swojego roszczenia w rozumieniu art. 6 k.c. Nie były w tym zakresie wystarczające dowody z zeznań świadków wnioskowane przez powoda bowiem wskazane wyżej okoliczności wymagają wiedzy specjalistycznej. Również prywatne ekspertyzy przedłożone przez powoda (a pominięte przez Sąd z uwagi na sporządzenie ich w języku obcym) przy stanowisku pozwanej nie byłyby wystarczającym dowodem pozwalającym na uwzględnienie powództwa. Sąd Okręgowy wskazał następnie, iż w piśmiennictwie wskazuje się, że w przypadku gdy sprzedawca kwestionuje wysokość kwoty, o jaką nastąpiło obniżenie ceny, kupujący ma obowiązek udowodnić przed sądem wysokość obniżenia (por. E. Habryn – Chojnacka [w:] Kodeks cywilny. Tom II. Komentarz art. 450 – 1088, red. M. Gutowski, Warszawa 2016, s. 435). Już z tej tylko przyczyny powództwo podlegało oddaleniu w całości jako niewykazane. Sądu I instancji wskazał dalej, że powód utracił uprawnienia z tytułu rękojmi w związku z treścią art. 563 § 1 k.c. Powód jako kupujący zaniechał niezwłocznego zbadania właściwości zakupionego towaru i podjął reakcję dopiero na skutek reklamacji złożonej względem siebie przez klienta końcowego. Powód przyjmował wydawane kolejno po sobie partie koksiku bez żadnych zastrzeżeń. Nie sposób przy tym, w ocenie Sądu I instancji podzielić argumentacji powoda, że pozwana „zataiła wadę” sprzedanego towaru, a więc jego właściwości, skoro pozwana dostarczyła wraz z przekazanymi partiami koksiku stosowne certyfikaty jakości i do niezbędnych działań powoda należało sprawdzenie czy koksik te parametry spełnia. W toku niniejszego postępowania powód nie wykazał, że sprzedany koksik miał inne właściwości niż określone w certyfikatach przekazanych przez pozwaną. Sąd Okręgowy na koniec odniósł się do zarzutu pozwanej jakoby roszczenie powoda o obniżenie ceny uległo przedawnieniu z uwagi na nieścisłą redakcję noty obciążeniowej. Przypomniał, że w ocenie pozwanej powód faktycznie i skutecznie nie złożył oświadczenia o obniżeniu ceny z umowy sprzedaży aż do dnia dzisiejszego, a co za tym idzie, jego uprawnienie z tytułu rękojmi, zgodnie z postanowieniami art. 568 § 3 k.c. uległo przedawnieniu. Zdaniem Sądu Okręgowego niezależnie od faktu zawarcia dwóch odrębnych umów sprzedaży na podstawie dwóch odrębnych zamówień cena i przedmiot umowy był ten sam zatem nie sposób uznać, że z noty obciążeniowej nie wynikało w jakim zakresie powód zażądał obniżenia ceny sprzedaży. Mając wszystko powyższe na uwadze Sąd Okręgowy oddalił powództwo w całości. Rozstrzygnięcie o kosztach zostało oparte na art. 98 § 1 i 3 k.p.c. W apelacji od powyższego wyroku powód zaskarżając go w całości zarzucił naruszenie art. 563 § 1 k.c., art. 232 k.p.c. w zw. z art. 205 12 § 2 k.p.c. w zw. z art. 6 k.c., art. 233 § 1 k.p.c., art.
1 i 5 k.p.c. w zw. z art. 227 k.p.c. Podnosząc powyższe zarzuty wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji, ewentualnie o zmianę zaskarżonego wyroku przez uwzględnienie powództwa oraz o zasądzenie kosztów postępowania apelacyjnego. W odpowiedzi na apelację pozwana wniosła o jej oddalenie oraz o zasądzenie od powoda na jej rzecz kosztów postępowania apelacyjnego. Sąd Apelacyjny ustalił i zważył, co następuje: Apelacja powoda podlegała oddaleniu. Wbrew zarzutom apelacji Sąd Okręgowy w sposób prawidłowy zgromadził i ocenił materiał dowodowy w sprawie nie uchybiając przy tym art. 233 § 1 k.p.c. i zastosował w sposób prawidłowy prawo materialne. Sąd Apelacyjny w całości podzielił ustalenia faktyczne dokonane przez Sąd I instancji co czyni zbędnym ich powtarzanie zgodnie z art. 387 § 2 1 pkt. 1 k.p.c. Sąd Okręgowy zbadał wszystkie przeprowadzone dowody. Ocenił je także zgodnie z zasadami logiki, wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego, czemu dał wyraz w pisemnym uzasadnieniu przywołując je w treści tego uzasadnienia. Należąca do Sądu meriti ocena dowodów, wszechstronna i logiczna, czyni zadość wymaganiom stawianym przez art. 233 § 1 k.p.c., zaś argumenty kierowane przez pozwaną przeciwko orzeczeniu Sądu I instancji ocenić należy jedynie jako polemikę z wynikami swobodnej oceny dowodów dokonanej przez ten Sąd. Sąd I Instancji wskazał w treści uzasadnienia wyroku, iż poczynił ustalenia także na podstawie korespondencji e-mail stron, więc nie można się zgodzić z tezą jakoby pominął ten dowód w sprawie. Ocena czy sprzedany powodowi koksik był wadliwy i nie spełniał odpowiednich przewidzianych umową stron parametrów w sytuacji sprzecznych w tym zakresie stanowisk stron wymagała wiadomości specjalnych a zatem dopuszczenia dowodu z opinii biegłego (art. 278 § 1 k.p.c.). Wiadomości specjalnych wymagało także ustalenie ewentualnej adekwatnej rynkowej ceny koksiku na wypadek gdyby rzeczywiście nie spełniał umówionych parametrów. Powód tymczasem obciążony w tym zakresie ciężarem dowodu wynikającym z art. 6 k.c. nie złożył wniosku o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego celem ustalenia, czy sprzedany koksik posiadał walory zgodne z certyfikatami czy nie, a jeśli nie to jaka powinna być właściwa cena za sprzedany koksik. Przedstawiane przez powódkę dowody, w tym prywatne ekspertyzy nie stanowią dowodu z opinii biegłego w rozumieniu art. 278 k.p.c. i takowego dowodu nie mogą zastąpić a są jedynie uzupełnieniem stanowiska strony. W efekcie ekspertyzy te były nie wystarczające dla przyjęcia, że powód wykazał wadliwość dostarczonego mu towaru. Wbrew stanowisku skarżącego, nie można przyjąć by w korespondencji e-mail jaka miała miejsce pomiędzy stronami pozwana przyznała, iż zataiła wadę, czy towar był niezgodny z parametrami. Wiadomości te stanowiły wymianę korespondencji pomiędzy stronami w celu rozwiązania zaistniałego sporu i nie wyrażały zgody na obniżenie płatności. Przeciwnie, pozwana wskazywała w wiadomościach e-mail że dla każdej dostawy był wydawany Certyfikat Jakości Koksu z rzeczywistymi wynikami. Parametry te w konsekwencji z chwilą otrzymania dokumentów były powódce znane. Sąd I Instancji pominął dowód z przesłuchania świadków na rozprawie z dnia 21 marca 2022 r. Jednakże zachowanie uprawnienia do powoływania się na uchybienia przepisom postępowania, z wyjątkiem przewidzianym w art. 162 zd. 2 k.p.c., wymaga - poza dochowaniem terminu zgłoszenia zastrzeżenia - wskazania spostrzeżonego przez stronę uchybienia z wyczerpującym przytoczeniem naruszonych przepisów postępowania wraz z wnioskiem o wpisanie tak sformułowanego zastrzeżenia do protokołu (wyrok Sądu Najwyższego z 10 sierpnia 2006 r., V CSK 237/06). Strona powodowa nie złożyła zastrzeżenia w tym zakresie, zatem zgodnie z art. 162 § 2 k.p.c. straciła możliwość powoływania się na zarzut naruszenia art.
1 i 5 k.p.c. w zw. z art. 227 k.p.c. w postępowaniu apelacyjnym. Przy tym powód nie złożył wniosku o rozpoznanie sprawy z pominięciem przepisów o postępowaniu w sprawach gospodarczych. W sprawach gospodarczych dowód z zeznań świadków jest jedynie pomocniczy i Sąd dopuszcza taki dowód po wyczerpaniu innych środków dowodowych lub gdy pozostały niewyjaśnione fakty mające istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Powód nie wykazał, aby w sprawie pozostały niewyjaśnione fakty istotne dla wyjaśnienia sporu, a jednocześnie fakty te nie zostały wykazane innymi środkami dowodowymi. W tej sytuacji i przy braku złożenia wniosku o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego przesłuchanie wnioskowanych przez powoda świadków zmierzałoby jedynie do zbędnie do przedłużenia postępowania. W konsekwencji Sąd Okręgowy prawidłowo zgodnie również z art. 458 10 k.p.c. dowód ten pominął. Sąd I Instancji pominął także dowód z dokumentów z kart 16-21 z uwagi na przedłożenie ich w języku angielskim bez tłumaczenia na rozprawie z dnia 21 marca 2022 r. W zakresie pominięcia tych dowodów powód również nie złożył zastrzeżenia co skutkowało zgodnie z art. 162 § 2 k.p.c. utratą możliwości powoływania się na owo uchybienie w postępowaniu apelacyjnym. W sytuacji braku złożenia wniosku o opinię biegłego również i te dokumenty były bez znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. W konsekwencji prawidłowo ocenił Sąd Okręgowy, że powód nie sprostał zgodnie z art. 6 k.c. ciężarowi udowodnienia faktu, z którego wywodzi skutki prawne, ani też art. 232 k.p.c. w zw. z art. 205 12 § 2 k.p.c. w zw. z art. 6 k.c. Pozwana nie zgadzała się na obniżenie ceny w zakresie wskazanym przez powoda, powód nie wykazał w jaki sposób i na jakiej podstawie obniżył cenę, ani podstaw dla jej obniżenia wywodzonych z wad sprzedanego towaru. Niezasadnymi okazały się także zarzuty dotyczące naruszenia art. 563 § 1 k.c. Zamówienia odbywały się na bazie FCA ( Incoterms ) koksownia B. wskazanemu przez powoda przewoźnikowi. Zastosowanie reguły FCA powoduje, że towar uważa się za dostarczony w momencie załadunku przez przewoźnika. Powód mimo obowiązku zbadania towaru nie kwestionował wcześniej jakości dostarczanego mu towaru, a dopiero po zakończeniu wszystkich dostaw przyjmując przy tym wszystkie pozostałe dostawy. Do każdej z dostaw pozwana przedłożyła certyfikaty jakości wystawione przez producenta, które zawierały informacje o właściwościach fizyko-chemicznych koksiku oraz zawierające dopuszczalne wielkości odchyłek od wartości parametrów podanych w każdym certyfikacie. Powód miał możliwość sprawdzenia dostarczanego koksiku z parametrami wskazanymi przez producenta i pobrania próbek laboratoryjnych. Powód nie wykazał, by pozwana nieprawidłowo zrealizowała dostawy, wydając powódce koksik o niezgodnych z umową parametrach, po innej niż uzgodniona cenie. Bez znaczenia jest w tej sytuacji twierdzenie powoda, że w transakcjach tego typu nie jest praktykowane niezwłoczne badanie jakości. Biorąc pod uwagę dostarczane z towarem certyfikaty producenta nie można uznać, że pozwana zataiła przed powodem wady zbywanego towaru. W konsekwencji jak prawidłowo uznał to Sąd I Instancji zgodnie z art. 563 § 1 k.c. powód stracił uprawnienia z tytułu rękojmi, ponieważ zaniechał niezwłocznego zbadania właściwości zakupionego towaru i podjął reakcję dopiero na skutek reklamacji złożonej względem siebie przez klienta końcowego. Powód przyjmował wszystkie partie koksiku bez żadnych zastrzeżeń, zatem nie dochował należytej staranności i nie podjął odpowiednich działań celem zgłoszenia roszczeń reklamacyjnych w odpowiednim czasie. Odpowiedzialność za sprawdzenie odpowiednich parametrów koksiku należała do powoda, niezależnie od tłumaczenia powoda o nadmierności kosztów, czy też trudnościach logistycznych związanych z koniecznością zbadania sprzedawanego towaru w momencie przeniesienia prawa własności sprzedanego towaru W tej sytuacji apelacja podlegała oddaleniu w całości, o czym Sąd Apelacyjny orzekł na podstawie art. 385 k.p.c. O kosztach postępowania apelacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 k.p.c. w zw. z § w zw. z § 2 pkt 6 i § 10 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1935). O odsetkach ustawowych od kosztów postępowania apelacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 1 zd. 1 i 3 k.p.c. biorąc pod uwagę, że rozstrzygnięcie w tym zakresie nie jest prawomocne z chwilą wydania wyroku Sądu Apelacyjnego. SSA Barbara Konińska
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.