Wyrok Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 10 listopada 2025 r., sygn. akt I ACa 2269/23
Sygn. akt I ACa 2269/23 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 10 listopada 2025 r.
Sąd Apelacyjny w Gdańsku I Wydział Cywilny w składzie:
Przewodniczący:
SSA Małgorzata Zwierzyńska Protokolant: st. sekretarz sądowy Łukasz Droszkowski po rozpoznaniu w dniu 17 października 2025 r. w Gdańsku na rozprawie sprawy z powództwa (...) Bank (...) w W. prowadzącego w Polsce działalność poprzez (...) Bank (...) (Spółka Akcyjna) Oddział w Polsce z siedzibą w W. przeciwko R. D. i J. D. z udziałem Prokuratora Rejonowego B. (...) - Północ w B. (...) o zapłatę na skutek apelacji powoda od wyroku Sądu Okręgowego w Bydgoszczy z dnia 8 maja 2023 r. sygn. akt I C 40/22 I. oddala apelację co do kwoty 36.380,74zł;
II. umarza postępowanie apelacyjne w pozostałym zakresie;
III. zasądza od powoda na rzecz każdego z pozwanych kwotę po 8.100 (osiem tysięcy sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się niniejszego orzeczenia do dnia zapłaty.
Na oryginale właściwy podpis.
Sygn. akt I ACa 2269/23 UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 8 maja 2023 r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy z powództwa (...) Bank (...) z siedzibą w W. prowadzącego w Polsce działalność za pośrednictwem oddziału (...) Bank (...) (Spółka Akcyjna) Oddział w Polsce z siedzibą w W. przeciwko R. D. i J. D. przy udziale Prokuratora Rejonowego B. - Północ w B. o zapłatę orzekł następująco:
Szczegółowe ustalenia faktyczne i rozważania prawne Sąd przedstawił w pisemnym uzasadnieniu wyroku na kartach 282 - 286 akt sprawy.
Apelację od powyższego rozstrzygnięcia wywiódł powód, zaskarżając wyrok Sądu Okręgowego w części, tj. w zakresie pkt 1, 2 i 3, zarzucając naruszenie: -art. 233 § 1 k.p.c., -art. 235 2 § 1 pkt 2 k.p.c. w zw. z art. 227 k.p.c. w zw. z art. 278 § 1 k.p.c., -art. 98 k.p.c. w związku z art. 109 § 2 k.p.c., -art. 6 ust. 1. w zw. z art. 7 w zw. z art. 8 i 8b ust. 1 Dyrektywy 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich w zw. art. 405 k.c. w zw. z art. 410 § 1 i 2 k.c. w zw. z art. 385 1 k.c., -art. 5 k.c., -art. 405 k.c. w zw. z art. 410 § 1 i 2 k.c., -art. 455 k.c. w zw. z art. 481 § k.c., W oparciu o powyższe zarzuty skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w zaskarżonej części poprzez:
Nadto na podstawie art. 380 k.p.c. skarżący wniósł o rozpoznanie przez Sąd II instancji postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 26 kwietnia 2023 r. pomijającego wniosek o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego oraz o przeprowadzenie tego dowodu przez Sąd II instancji na podstawie art. 382 k.p.c. na okoliczności wskazane w pkt XI petitum pozwu.
Pozwani, w odpowiedzi na apelację wnieśli o jej oddalenie w całości na koszt powoda.
Powód w piśmie procesowym z dnia 10 października 2024 r. cofnął apelację w zakresie, w jakim dotyczyła oddalenia powództwa o zapłatę:
Powód popierał apelację co do kwoty 36.380,74 zł z tytułu odsetek za opóźnienie od kwoty wypłaconego powodom kapitału oraz rozstrzygnięcia o kosztach postępowania.
Pozwani wnosili o oddalenie apelacji w zmodyfikowanej części.
Sąd Apelacyjny zważył co następuje:
Postępowanie apelacyjne podlegało umorzeniu w zakresie, w jakim apelacja została cofnięta, o czym Sąd orzekł na mocy art. 391 § 2 k.p.c.
Co do pozostałej części, w jakiej powód popierał apelację dotyczącej kwoty skapitalizowanych odsetek za opóźnienie od kwoty udostępnionego im kapitału za okres od 2 września 2022 r. do 9 marca 2023 r., to apelacja ta podlegała oddaleniu.
Dla rozstrzygnięcia o tym żądaniu istotne były ustalenia Sądu Okręgowego w przedmiocie kwoty wypłaconej powodem na podstawie nieważnej umowy, wyroków Sądu Okręgowego w Bydgoszczy w sprawie sygn. akt I C 329/20 oraz Sądu Apelacyjnego w Gdańsku w sprawie sygn. akt V ACa 311/21, dokonanych przez strony rozliczeń oraz oświadczenia powoda o potrąceniu .
Sąd Apelacyjny przyjmuje za własne ustalenia faktyczne Sądu pierwszej instancji w tym zakresie, co nie wymaga ich ponownego przytaczania (art. 387 § 2 1 k.p.c.).
Sąd Okręgowy analizując zgłoszone przez powoda żądanie zapłaty kwoty 576.907,61 zł, dokonaną przez pozwanych wpłatę kwoty 535.212,02 zł oraz oświadczenie powoda o potrąceniu własnej wierzytelności z wierzytelnością pozwanych doszedł do wniosku, że pozwani nie popadli w opóźnienie.
Powód wezwał pozwanych do zapłaty kwoty pismem z dnia 8 grudnia 2022 r., pozwani odebrali je w dniu 19 grudnia 2022 r., zakreślono w nim termin siedmiu dni. Pozwani uregulowali kwotę w dniu 4 stycznia 2023 r., co biorąc pod uwagę okres świąteczno – noworoczny nie może być poczytane za uchybienie obowiązkowi spełnienia świadczenia niezwłocznie po otrzymaniu wezwania od wierzyciela przewidzianego w art. 455 k.c.). W pozostałym zakresie, to jest co do kwoty 41.695,59 zł, wierzytelność pozwanego wygasła wskutek złożonego przez pozwanych oświadczenia o potrąceniu zawartego w odpowiedzi na pozew złożonej w niniejszej sprawie doręczonej również bezpośrednio pozwanemu (k. 253).
Podkreślić należy, że skapitalizowane odsetki dochodzone po częściowym cofnięciu apelacji obejmują okres od 22 września 2022 r. do 9 marca 2023 r., co nie koreluje ani z datą wystosowania wezwania do zapłaty datowanego na 8 grudnia 2022 r. ani ze wskazanymi wyżej datami spełnienia świadczenia przez pozwanych.
W tym stanie rzeczy nie sposób mówić o opóźnieniu pozwanych, a zatem w zakresie skapitalizowanych odsetek Sąd na mocy art. 385 k.p.c. oddalił apelację.
O kosztach postępowania Sąd orzekł zgodnie z art. 98 k.p.c. i art. 99 k.p.c. § 2 pkt 7 w związku z § 10 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych uznając powoda za przegrywającego postępowanie w całości.
Wyjaśnić w tym miejscu należy, że postanowienie o kosztach zawarte w punkcie trzecim wyroku zostało sprostowane przez Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 10 listopada 2025 r. wydanym na posiedzeniu niejawnym w ten sposób, że w miejsce słów: „od pozwanego na rzecz każdego z powodów” wpisano: „od powoda na rzecz każdego z pozwanych”. Koszty zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym zasądzono na rzecz każdego z pozwanych, gdyż ustanowili oni odrębnych pełnomocników, co mieści się w pojęciu kosztów celowej obrony (art. 98 § 1 i 2 k.p.c.), dlatego też nie znalazł podstaw do zmiany wyroku Sądu Okręgowego nie dopatrując się naruszenia przez ten Sąd art. 98 k.p.c. w zw. z art. 109 § 2 k.p.c. Każdy współuczestnik działa bowiem w imieniu własnym (art. 73 § 1 k.p.c.) i ma prawo do ustanowienia własnego pełnomocnika.
Na oryginale właściwy podpis.