Sygn. akt IX W 1750/14 WYROK ZAOCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 11 czerwca 2014 r. Sąd Rejonowy w Olsztynie Wydział IX Karny w składzie: Przewodniczący: SSR Wojciech Kottik Protokolant: Kalina Pawełko w obecności oskarżyciela publ. M. N. po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2014 r. sprawy P. Ś. syna M. i B. z domu K. ur. (...) w O. obwinionego o to, że: w dniu 07 marca 2014 r., o godz. 13
(30)w sklepie (...) przy ul. (...) w O. wspólnie i w porozumieniu z n/n osoba dokonał kradzieży artykułów spożywczych i alkoholowych o łącznej wartości 61,65 zł na szkodę PHU (...) (...) - tj. za wykroczenie z art. 119 § 1 kw ORZEKA: I. obwinionego P. Ś. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na podstawie art. 119 § 1 kw skazuje go na karę 30 (trzydziestu) dni aresztu; II. na podstawie art. 119 § 4 kw orzeka wobec obwinionego środek karny w postaci obowiązku naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego PHU (...) (...)kwoty 61,65 (sześćdziesiąt jeden i 65/100) złotych; III. na podstawie art. 624 § 1 kpk w zw. z art. 119 kpw zwalnia obwinionego od kosztów postępowania i opłaty. UZASADNIENIE Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 07 marca 2014 r., około godziny 13 30 kasjer sprzedawca sklepu sieci (...) przy ul. (...) w O. B. S.
(1)spostrzegła dwóch mężczyzn, którzy po wejściu do tego sklepu podeszli do lady sprzedażowej. Poprosili stojącą za nią pracownicę, przyuczającą się wówczas do zawodu, E. S.
(1)o podanie im czteropaku piwa puszkowego (...), napoju (...), żelków (...), wódki 0,7 l (...) i reklamówki. Jeden z tych mężczyzn spakował te zakupy do reklamówki po czym zaczął wychodzić ze sklepu. Kiedy sprzedawczyni zwróciła mu uwagę, że trzeba zapłacić, powiedział, że kolega zapłaci, zabrał zakupy i wyszedł. Drugi z mężczyzn wyjął portfel i poprosił jeszcze o papierosy. Kiedy sprzedawczyni próbowała „nabić’ ten towar na kasę zablokował się terminal, więc o pomoc poprosiła B. S.. Wykorzystując chwilowe zamieszanie również drugi z mężczyzn wyszedł ze sklepu nie płacą należności za zabrane towary w łącznej kwocie 61,65 zł. (dowody: zeznania świadków – B. S. - k. 4-5, 29, E. S. – k. 6-7 zawiadomienie o popełnieniu wykroczenia – k. 3, notatka urzędowa – k. 8, płyta z nagraniem – k.21;dane o karalności – k. 24a; odpisy wyroków – k. 25- 28) Obwiniony przesłuchany na etapie czynności wyjaśniających nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i odmówił składania dalszych wyjaśnień. Prawidłowo wezwany na termin rozprawy nie stawił się na nią i nie nadesłał usprawiedliwienia (wyjaśnienia – k. 14) Sąd zważył, co następuje Sąd uznał, że przeprowadzone w niniejszym postępowaniu dowody pozwalają na uznanie, że formalne nieprzyznanie się obwinionego do popełnienia zarzucanego mu czynu jest jedynie przejawem przyjętej przez niego linii obrony a dowody te pozwalają na przypisanie mu popełnienia zarzucanego mu czynu. Z jednoznacznych zeznań obu pracownic sklepu (...) wynika bezspornie, że dwaj mężczyźni, którzy pojawili się w dniu zdarzenia w ich sklepie, działając wspólnie i w porozumieniu dokonało zuchwałej kradzieży produktów na kwotę ponad 60,- zł. Z wersją przedstawioną przez tych świadków w pełni koresponduje całkowicie obiektywny dowód w postaci nagrania z kamer zamontowanych w tym sklepie. Z nagrania tego wynika, że obaj sprawcy pojawili się w sklepie o godz. 13 29’13’’ przy czym jeden z nich miał założoną na głowę charakterystyczną czapkę tzw. bejsbolówkę a ich zachowanie wskazywało bezspornie, że działali wspólnie i w porozumieniu. Policjantka prowadząca czynności wyjaśniające w niniejszej sprawie po zapoznaniu się z nagraniem z tego zdarzenia nie miała wątpliwości, że jednym ze sprawców widocznym na nim był właśnie obwiniony P. Ś.. Jest on z powodu wielu podobnych postępowań prowadzonych w przeszłości doskonale znany funkcjonariuszom, więc rozpoznanie to ma wszelkie walory wiarygodności. Tym samym w świetle przeprowadzonych dowodów należało uznać, że wina obwinionego i okoliczności popełnienia zarzucanego mu czynu nie budzą wątpliwości. Kwestią, która natomiast wywołała najwięcej kontrowersji w niniejszej sprawie jest rodzaj i wymiar kary orzeczonej wobec obwinionego. Obwiniony od 2011 r. był aż (...)karany za wykroczenia przed tutejszym Sądem, z czego aż (...)za wykroczenia z art. 119 § 1 kw W ocenie sądu świadczy to o nieskuteczności dotychczas stosowanych kar i niepoprawności obwinionego. Podkreślić należy też, że dotychczas wymierzane również łagodniejsze kary bez wątpienia nie odniosły skutku, nie wpłynęły na zmianę postępowania obwinionego, sposobu życia i nie wykształciły właściwej postawy, co do cudzej własności i prawa i nie zapobiegły popełnieniu przez obwinionego kolejnych czynów zabronionych . Wobec powyższego, Sąd uznał, iż są spełnione przesłanki wskazane w art. 35 kw i jedynie orzeczenie kary aresztu w orzeczonym wymiarze spełni cele kary w zakresie społecznego oddziaływania oraz cele zapobiegawcze i wychowawcze w stosunku do obwinionego. W tej sytuacji, nawet stosunkowo niska wartość ukradzionego mienia nie mogła być podstawą wymierzenia obwinionemu łagodniejszej kary. Obwiniony dopuścił się tego czynu współdziałając z inną nieustaloną osobą, w sposób zuchwały, w pełni dnia, wykorzystując zaskoczenie pracownic sklepu. Z uwagi, na fakt, że szkoda wyrządzona tym czynem nie została naprawiona Sąd orzekł wobec obwinionego środek karny w postaci obowiązku jej naprawienia. Mając na względzie sytuację materialną obwinionego, Sąd, w oparciu o przepisy art. 624§1 kpk w zw. z art. 119 kpw zwolnił go od uiszczenia kosztów postępowania i opłaty.