Orzeczenie, sygn. akt VI C 1350/25

UZASADNIENIE wyroku z dnia 16 stycznia 2026 r.

STANOWISKA 1.

Pozwem z daty 11 sierpnia 2025 r. Powodowie: M. F. (1) i K. F. - reprezentowani przez Pełnomocnika procesowego - wnieśli o zasądzenie od Pozwanego (...) spółki akcyjnej z siedzibą w W. łącznie na swoją rzecz kwoty 34.007,36 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 24 czerwca 2025 r. do dnia zapłaty oraz zasądzenie od Pozwanego na rzecz Powodów łącznie kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych oraz dwóch opłat od pełnomocnictwa wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty. W uzasadnieniu wskazano m.in. na zawarte z Pozwanym umowy, w tym umowę deweloperską, która dotyczyła wybudowania oraz ustanowienie odrębnej własności lokalu; lokal miał mieć powierzchnię 71,31 m 2 , zaś cena za tenże Lokal została ustalona na 825.945,28 zł. Powołano się na m.in. § 7 tej umowy tj. na zapis o skorygowaniu ceny stosownie do ostatecznej powierzchni, w tym z prawem odstąpienia po stronie nabywcy jak i odwołano się do zapisów w § 7 o rozporządzeniu z 25.04.2012 r. i normie PN-ISO9836:1997 jak i opisie co jest wliczane do powierzchni. Powodowie otrzymywali dokumenty z których wynikało, iż powierzchnia jest znacznie niższa ta z umowy deweloperskiej i oczekiwali obniżenia ceny. Dalej Powodowie powołali się na zapis z umowy o ustanowieniu odrębnej własności lokalu i sprzedaży,, gdzie jako powierzchnię użytkową wskazano 68,49m 2. Podano także, iż poniżej podano także powierzchnię 71,38m 2. Powodowie zarzucili brak korekty ceny i że zapłacili 100 % ceny z umowy deweloperskiej. Powodowie kwestionowali zapisy umowy w zakresie dodatkowe opisu obliczenia powierzchni użytkowej jako wprowadzający w błąd, wskazywano na podawane różne wartości. Powodowie powołali się na normę nie zaś na zapisy względem niej odmienne. Wskazywali, iż umowy ich treść zapisy zostały im narzucone i nie mieli wpływu na treść tych postanowień, że Pozwany posługiwał się wzorcem a, kwestionowane zapisy nie były z nimi indywidualnie uzgadniane. Powodowie domagali się zwrotu (zapłaty) kwoty 34.007,36 zł podnosząc, iż Pozwany wbrew zapisom umowy deweloperskiej oraz przepisom prawa, uwzględnił w cenie także powierzchnię znajdującą się pod ścianami działowymi zakupionego lokalu. Podano, że zgodnie z § 4 ust. 1 punkt 1, w zw. z § 7 ust. 1 umowy deweloperskiej z dnia 27.10.2021 roku, strona pozwana w zamian za kwotę 825.945,29 zł zobowiązała się do spełnienia świadczenia ekwiwalentnego w postaci przeniesienia na Powodów własności lokalu mieszkalnego o powierzchni użytkowej 71,31m

2.W wykonaniu umowy deweloperskiej Pozwany zaoferował Powodom lokal o powierzchni użytkowej jedynie 68,49 m 2. Strona pozwana doliczyła zatem powierzchnię 2,82 m 2 znajdującą się pod ścianami działowymi wewnątrz lokalu. Zatem: 825.945,29 zł: 68,49 m 2 = 12.059,35 zł/1m 2, 2,82 m 2 x 12.059,35 zł/1 m 2 = 34.007,36 zł. Jako datę wymagalności roszczenia podano 23.06.2025 r., w którym to upłynął 7 dniowy termin płatności wyznaczony w reklamacji z dnia 12.06.2025 r., która skutecznie została doręczona pozwanemu w dniu 16.06.2025 r., w związku z czym żądanie odsetkowe zostało sformułowane od dnia 24 czerwca 2025 r.

W odpowiedzi na pozew z daty 19.09.2025 r. Pozwany: (...) spółka akcyjna z siedzibą w W. - reprezentowany przez Pełnomocnika procesowego - wniósł o oddalenie powództwa w całości, zasądzenie od Powodów na rzecz Pozwanego kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty. Pozwany podniósł zarzuty bezzasadności roszczenia co do zasady, jak również zarzut niewłaściwego oznaczenia wartości przedmiotu sporu. Pozwany potwierdził, iż doszło do zawarcia umów opisanych w pozwie jak i nie kwestionował, iż Powodowie mieli status konsumentów. Pozwany wskazywał zarazem na jednoznaczne zapisy umów i wiedze Powodów w tym przedmiocie podkreślając, iż w Umowie deweloperskiej zawarto kontraktowe unormowanie, w którym wyraźnie, tj. (i) słownie (§ 7 ust. 5 w zw. z § 7 ust. 1 Umowy deweloperskiej) oraz (ii) graficznie w Załączniku nr 1 do Umowy deweloperskiej określono, że powierzchnia pod zdefiniowanymi w Umowie deweloperskiej konkretnymi ściankami nadającym się do demontażu, w oznaczonym co do tożsamości Lokalu Powoda, jest wliczona do ceny za 1 m 2 Lokalu Powodów. Podano, iż zawarte w umowie deweloperskiej unormowanie opisane w pkt. 4 powyżej, określało główne świadczenie stron Umowy deweloperskiej, tj. cenę za nabywany przez Powodów Lokal. Sami zaś Powodowie w dniu 10.01.2024 r. dokonali odbioru Lokalu bez uwag. Pozwany zaprzeczył, aby wprowadzał w błąd Powodów co do sposobu wyliczania powierzchni użytkowej Lokalu, aby zastosowany w umowie deweloperskiej sposób wyliczania powierzchni użytkowej Lokalu mógł zostać zrozumiany niejednoznacznie, np. w taki sposób, że powierzchnia pod ściankami nadającym się do demontażu w Lokalu Powodów, oznaczona na rzucie lokalu stanowiącym Załącznik nr 1, nie wlicza się w cenę za 1m 2 Lokalu Powodów i pomniejsza powierzchnię użytkową Lokalu Powodów. Pozwany kwestionował, aby zawarty w Umowie deweloperskiej sposób pomiaru powierzchni użytkowej Lokalu stanowi klauzulę niedozwoloną oraz kwestionował, że Powodowie nie uzgadniali indywidualnie z Pozwaną postanowień Umowy deweloperskiej w zakresie ustalenia ceny Lokalu, w tym ceny za metr kwadratowy Lokalu i nie negocjował upustu. Pozwany kwestionował także, aby wskazana przez Powodów cena za Lokal była prawidłowa. Pozwany zakwestionował też, iż powierzchnia pod ściankami działowymi określona w pomiarze powykonawczym wynosi 2,82 m 2. Pozwany wreszcie zakwestionował także, iż powierzchnia Lokalu z uwzględnieniem powierzchni pod ściankami działowymi liczona stosownie do postanowień Umowy deweloperskiej wynosi 71,38 m

2 wobec czego Pozwana nie jest zobowiązana do korekty ceny i zwrotu na rzecz Powodów. Pozwany wskazywał, że umowa deweloperska nie zawiera postanowień abuzywnych w zakresie sposobu wyliczenia powierzchni Lokalu. Pozwana wskazuje, że zgodnie z załącznikami do Umowy deweloperskiej, deklaracji rezerwacyjnej oraz zgodnie z wydrukiem z (...) formularza rejestracyjnego do umowy z dnia 18.10.2021 r. cena za Lokal została ustalona na kwotę 790.685,28 zł brutto (11.088 zł/m 2 x 71,31m

2). Roszczenie Powoda związane jest z powierzchnią użytkową Lokalu, a nie miejscem garażowym czy udziałem w nieruchomości wspólnej. Ponadto Pozwany zaprzeczył, że powierzchnia pod ściankami działowymi określona w pomiarze powykonawczym (pomiarze który wskazuje realną powierzchnię po realizacji wybudowaniu budynku wraz z Lokalem (nie planowaną, projektowaną powierzchnię wskazaną w umowie deweloperskiej) wynosi 2,82 m 2. Strona powodowa błędnie obliczyła różnicę pomiędzy powierzchnią Lokalu z uwzględnieniem powierzchni pod ściankami działowymi liczoną stosownie do postanowień Umowy deweloperskiej wynoszącą 71,38 m 2, a powierzchnią Lokalu bez uwzględniania powierzchni pod ściankami działowymi wnoszącą 68,49 m 2. Powierzchnia pod ściankami działowymi w Lokalu wynosi 2,89 m 2. Wartość przedmiotu sporu powinna zostać określona w wysokości 11.088,00 zł/m 2 x 2,89 m 2 = 32.044,32 zł. Pozwany przedstawił szeroko stanowisko w aspekcie charakteru ścianek działowych wskazując m.in. iż ich usunięcie nie stanowi przebudowy. Zapisy zaś umów zostały ustalone w ramach swobody kontraktowej.

Z uwagi na zarzut z art. 25 k.p.c. w zw. z art. 19 k.p.c. - Sąd wydał odrębne postanowienie w tym przedmiocie - oddalając wniosek Pozwanego. Celem wyjaśnienia należy wskazać, iż sprawa zarzutu co do wartości przedmiotu sporu nie dotyczy w żadnym razie merytorycznej oceny zasadności dochodzonego roszczenia, a jedynie czy spełnione są zasady procesowe z art. 19 k.p.c. Zgodnie z art. 19 § 1 k.p.c. wartością przedmiotu sporu w sprawach o roszczenia pieniężne, zgłoszone choćby w zamian innego przedmiotu, podana kwota pieniężna stanowi wartość przedmiotu sporu. Skoro Powodowie żądali zapłaty kwoty 34.007,36 zł to ta kwota stanowi wartość przedmiotu sporu w rozumieniu art. 19 § 1 k.p.c. Odrębną kwestią jest merytoryczna ocena wysokości roszczenia, czemu sąd daje wyraz w wyroku.

Stanowiska Stron nie uległy zmianie i zostały zaprezentowane przez Pełnomocników w głosach końcowych. W szczególności Powodowie zwracali uwagę na kwestionowane zapisy umowne jako nieskuteczne wobec Powodów oraz na nienależyte wykonanie umowy deweloperskiej w aspekcie obniżenia ceny. Z kolei Pozwany podkreślał sprawę związania Stron zapisami umowy i podanych danych o obliczaniu powierzchni oraz okoliczności szczególne w tej sprawie związane z podaniem 2 powierzchni w umowie sprzedaży. Podtrzymano także stanowisko co do wysokości. Obie Strony podtrzymały stanowiska - odmienne oceny w aspekcie wykładni czy interpretacji normy PN w umowie deweloperskiej.

Ponieważ pismo przygotowawcze Strony Powodowej nie nosiło sygnatury, wpłynęło z opóźnieniem do akt, tj. po wydaniu zarządzenia, w tym kierowanego do Strony Pozwanej. Mając na uwadze stanowiska obu Stron, art. 6 § 1 k.p.c. i zakres sporu oraz możliwość wysłuchanie stanowisk Pełnomocników na rozprawie - Sąd zmienił decyzję co do wymiany pism przygotowawczych, albowiem sprawa i zakres sporu nie wymagał powyższego, a w konsekwencji zwrócił pismo przygotowawcze Powodów; zarazem pominięto wniosek w zakresie załącznika przy tym piśmi , albowiem nie był on niezbędny do rozstrzygnięcia, zaś oceny prawnej sąd dokonuje samodzielnie, a argumentację Powodowie mogli zaprezentować na rozprawie. W ten zarazem sposób, sprawa mogła zostać zakończona na pierwszym terminie, uwzględniono opóźnienie w złożeniu pisma do niniejszej sprawy i zachowano równość Stron w zakresie prezentacji stanowiska jak i czasu na prezentację dowodów. Należy zauważyć, iż Strony zaprezentowały stanowiska i materiał dowodowy w sposób dostateczny już przy pierwszych pismach i także w.w. kolejne pisma nie wskazywały na potrzebę wymiany pism, stąd w.w. decyzje procesowe.

FAKTY I. (...) spółka akcyjna z siedzibą w W. (dalej także Spółka lub (...)) prowadzi działalność polegającą m.in. na: realizacji projektów budowlanych związanych ze wznoszeniem budynków, budownictwie i inwestycjach związanych z nieruchomościami, budowie lokali mieszkalnych oraz sprzedaży tych lokali osobom prawnym i fizycznym. {D ane jawne w KRS art. 228 § 2 k.p.c., ponadto wydruk z KRS - art. 244 k.p.c., załączniki do pism obu Stron - odpowiednio art. 243 1, 245, 244 i 309 k.p.c.}.

II. (...)prowadził różne przedsięwzięcia inwestycyjne m.in. w 2018, 2020 r. Dysponuje szerokim doświadczeniem w tego rodzaju inwestycjach budowlanych i w ogólnym zarysie, co do zasady proces ten jest profesjonalny. Nadto w sytuacjach wątpliwych np. zamawia opinie techniczne czy prawne. Sam zaś proces budowlany, jest złożony nie tylko sferze technicznej, ale i prawnej. W dniu 18.10.2021 r. Spółka sporządziła prospekt informacyjny dotyczący inwestycji (...) (dalej także PI lub Prospekt). W PI podano dotychczasowe doświadczenia, zaś co do prezentowanej inwestycji (...) (dalej także Inwestycja) wskazano na adres działki rejon ul. (...) w W., podano m.in. księgę wieczystą, informacje z publicznych dokumentów oraz informację o sposobie pomiaru powierzchni lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzonego. Zapisano tu: „Powierzchnia użytkowa Lokalu jest określona na podstawie Rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz.U. z 2012 roku poz. 462 ze zm.) zgodnie z zasadami zawartymi w polskiej normie PN-ISO 9836:1997 zatytułowanej „Właściwości użytkowe w budownictwie. Określenie i obliczenie wskaźników powierzchniowych i kubaturowych” (dalej także PN 97) – wymienionej w załączniku do rozporządzenia i opisanymi poniżej: 1. powierzchnia użytkowa lokalu jest obliczana w metrach kwadratowych z dokładnością do dwóch miejsc po przecinku (tj. z dokładnością do 0,01 m (

2)); 2. powierzchnia użytkowa lokalu jest obliczana dla wymiary lokalu, w stanie wykończonym na poziomie podłogi, nie licząc listew przypodłogowych, progów itp.; 3. do powierzchni użytkowej lokalu nie są wliczane powierzchnię otworów na drzwi i okna oraz nisze w elementach zamykających; 4. do powierzchni użytkowej lokalu wliczane są elementy nadające się do demontażu takie jak ścianki działowe, rury, kanały. Odnośnie do Inwestycji powstał załącznik nr 1, który przedstawiał m.in. zestawienie mieszkań rzut rozmieszenia lokali, w tym Lokal (...) (znajdujący się na (...) piętrze) – opisano i oznaczono ten Lokal z powierzchnią 71,31 m (

2)Spółka posługiwała się w swej działalności m.in. opinią - spółki z o.o. pod firmą (...) z kwietnia 2015 r., która to opinia została wydana na zamówienie (...) W konkluzji tej pinii wskazano, iż: „w ocenie autorów opinii powierzchnia lokalu powinna być liczona w obrębie stałych elementów konstrukcji budynku, a powierzchnia rzutu ścianek działowych wchodzi do powierzchni użytkowej lokalu. Ponadto (...) (...) zawarł umowę z (...) r. z dr hab. inż. W. M. i dr inż. A. N., na podstawie której wydana została opinia z grudnia 2015 r. co do powierzchni użytkowej lokalu. W tej opinii postawiono wnioski co do obowiązkowego stosowania jednolitych norm w aspekcie PN 97 i że powierzchnia pod ściankami działowymi , które mogą ulec demontażowi podlega wliczeniu do powierzchni użytkowej lokalu. Na podstawie kolejnej umowy w.w. wydali opinię) w marcu 2016 r. w aspekcie m.in. normy PN-ISO 9836:2015-12; we wnioskach tej opinii wskazano, iż powierzchnia pod ściankami działowymi nie będącymi trwałymi elementami budynku, stanowi część powierzchni kondygnacji netto, tym samym powinna być wliczana do powierzchni użytkowej. Uzyskano także stanowisko z Rady języka polskiego w grudniu 2018 r. w aspekcie takich pojęć jak demontaż i jego 2 znaczeń. Projekt Inwestycji mający uwzględniać w.w. PN czasowo musiał poprzedzać decyzje o pozwoleniu z 30.08.2021 r. (k. 29), sama ta norma podlegała bowiem zmianom (2015-12, 2022). {Prospekt Informacyjny,, załączniki do pozwu i odpowiedzi na pozew - odpowiednio art. 243 1, 245, 309 k.p.c. nr 1 k. 25-33, 34 - art. 231 i 233 k.p.c.).

III.

Norma PN - ISO 9836 jest powoływana w.w. Rozporządzeniu wydanym na podstawie art. 34 Prawa budowlanego. W tej normie z 97 r. powołana w Prospekcie dotyczącym Inwestycji tj. PN 97 zapisano m.in., iż jest to polska wersją normy międzynarodowej ISO 9836:1992. Została ona przetłumaczona przez Polski Komitet Normalizacyjny. W Definicjach wskazano w pkt 3.1., iż wskaźniki powierzchniowe to wskaźniki określające wielkości poszczególnych rodzajów powierzchni (np. powierzchni użytkowej) oraz zależności między nimi (np. powierzchnia zajmowana przez konstrukcję/powierzchnia użytkowa). Nie ma tu definicji ściany działowej. We Wprowadzeniu zapisano m.in., iż stosunek pola powierzchni zajętej przez budynek do pola powierzchni użytkowej wskazuje, czy nakłady na roboty budowlane i materiały zostały właściwie wykorzystane.

Ponadto zapisano w PN 97, iż w celu określenia wymiarów powierzchniowych w niniejszej normie międzynarodowej rozróżniono powierzchnie ograniczone ścianami i powierzchnie zajmowane przez ściany. Norma ta nie dotyczy wymiarów w osiach elementów budowlanych. W punkcie 5.1.7. zapisano, iż powierzchnia użytkowa jest to część powierzchni kondygnacji netto, która odpowiada celom i przeznaczeniu budynku oraz jest ona określana oddzielnie dla każdej kondygnacji i dodatkowo dzielona zgodnie z 5.1.3.1. 5.1.7.3; powierzchnie użytkowe klasyfikowane są zgodnie z celem i przeznaczeniem budynków, dla których są one wznoszone. O ściankach działowych nadających się do demontażu mowa w art. 5.1.5.3., gdzie zapisano, iż do powierzchni kondygnacji netto wliczane są także elementy nadające się do demontażu takie jak: ścianki działowe, rury, kanały.

Wśród definicji ściana działowa nie została objęta odrębna definicją. Pojawiają się też takie pojęcia jak ściany zewnętrzne czy przegrody wewnętrzne oraz ściany nośne zewnętrzne i wewnętrzne. W punkcie 5.1.6.1. opisano, iż powierzchnia konstrukcji jest częścią powierzchni całkowitej kondygnacji (na rzucie poziomym na poziomie podłogi) i jest to powierzchnia utworzona przez elementy zamykające (np. ściany nośne zewnętrzne i wewnętrzne) i powierzchnie słupów, pionów wentylacyjnych, kominów, ścian działowych itp. oraz powierzchnie, przez które nie można przejść. W powołanym w PI rozporządzeniu Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (dalej także Rozporządzenie), w § 11 ust. 2 zapisano m.in. w aspekcie zawartości opisu technicznego , iż powinien określać m.in. w stosunku do budynku mieszkalnego jednorodzinnego i lokali mieszkalnych - zestawienie powierzchni użytkowych obliczanych według Polskiej Normy, o której mowa w § 8 ust. 2 pkt 9, z uwzględnieniem następujących zasad: przez lokal mieszkalny należy rozumieć wydzielone trwałymi ścianami w obrębie budynku pomieszczenie lub zespół pomieszczeń przeznaczonych na stały pobyt ludzi, które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych, powierzchnię pomieszczeń lub ich części o wysokości w świetle równej lub większej od 2,20 m należy zaliczać do obliczeń w 100%, o wysokości równej lub większej od 1,40 m, lecz mniejszej od 2,20 m - w 50%, natomiast o wysokości mniejszej od 1,40 m pomija się całkowicie.

Załącznik do tego Rozporządzenia wskazywał na normę PN 97. {Dane jawne, publikowane w tym powoływane przez Strony - co do samej treści zgodnie - art. 228 i 229 k.p.c.} IV.

M. F. (1) i T. F. w 2021 r. pozostawali w związku małżeńskim. Byli zainteresowani nabyciem dla siebie lokalu mieszkalnego w.w. (...) opisanej w (...) (dalej także Małżonkowi, Konsumenci) do swojego majątku wspólnego. Nie przesyłali do Spółki swoich wzorów dokumentów, w tym wzorców umownych. Nie mieli też wpływu na kształt zapisów, jakie znalazły się zapisów w umowie deweloperskiej czy umowie sprzedającej lokal, a dotyczących sprawy powierzchni użytkowej lokalu. Wzorcami umów posługiwała się Spółka, w tym załączając wzór umowy deweloperskiej z kształtem m.in.§ 4 i § 7 . W dniu 18.10.2021 r. (...) (...) dysponował w systemie elektronicznym danymi z datą 18.10.2021 r. jako data wysłania do zatwierdzenia z oznaczeniem jako właściciela T. S. oznaczeniem mieszkania (...) z ceną ofertową po upuście (k. 190). Nie ma tu danych Powodów czy ich podpisu. Na druku tych danych uzyskanym w późniejszym czasie tj. 2025 r. (dalej także Druk) podano m.in. : Umowa nr (...) – oznaczenie Lokalu – (...), powierzchnia m (

2)- 71,31 m (

2), cena za 1 m (

2)Lokalu w stanie deweloperskim 11.200,00 zł (cena ofertowa), 11.088,00 zł (cena po opuście); wartość Lokalu w stanie deweloperskim 798.672 zł (cena ofertowa), 790.685,28 zł (cena po opuście), dodatkowe produkty garaż/pojedynczy schowek 43.240,00 zł (cena ofertowa), 35.260,00 zł (cena po opuście). Łączna wartość 841.912,00 zł (cena ofertowa) 825.945,28 zł (cena po opuście). { Dane co do statusu Konsumentów i małżeństwa niesporne, nadto dane z podpisanych umów deweloperskiej i ostatecznej - brak danych o działalności gospodarczej Powodów - odpowiednio art. 229, 245, 244 k.p.c. w zw. z art. 309 k.p.c., wydruk - druk z 18.10.2021 r. k. 190 - brak danych Powodów, brak ich podpisów , brak danych o tym „druku” w DR opisanym poniżej, brak danych o tym „druku” czy cenach, upustach w umowie deweloperskiej w tym jako załącznik § 18 - art. 243 1 k.p.c. , art. 231, 233 i 385 1 § 4 k.p.c. - ciężar indywidualnych uzgodnień po stronie Pozwanego - brak wniosku Pozwanego przesłuchanie Powodów, brak dowodu udziału Powodów w tworzeniu tego druku czy zapisu podanych tam danych - art. 243 1, 231, 233 k.p.c. } V.

W dniu 18.10.2021 r. (...) (...) jako inwestor oraz Małżonkowie jako rezerwujący podpisali dokument Deklarację rezerwacyjną (dalej także DR). DR zawierała w istocie głównie oświadczenia inwestora w tym co do Inwestycji oraz lokalu nr (...) o powierzchni użytkowej 71,31m (

2)w budynku (...) (dalej także Lokal). Podano tu iż lokalem tym będzie związany udział w nieruchomości wspólnej wyliczony zgodnie z art. 3 ustawy o własności lokali i że z Lokalem związane jest prawo do korzystania z miejsca garażowego i schowka. Lokal opisano jako przedmiot rezerwacji do 29.10.2021 r. Załącznikiem do DR był PI z załącznikami tj. rzut kondygnacji z zaznaczeniem Lokalu i wzór umowy deweloperskiej z załącznikami, wśród których znajdował się m.in. rzut Lokalu gdzie widniały ścinaki oznaczone jako ścianki do demontażu (k. 173), zarazem w samym załączniku opisu Inwestycji (...), k. 174) w pozycji ściany wewnętrzne nie było informacji o ściankach do demontażu. W samej DR Małżonkowi oświadczyli, że zapoznali się m.in. z rzutem Lokalu. W DR nie było odwołania do druku czy danych z systemu elektronicznego (opisanego w pkt IV) odnośnie cen. Spółka przy tej Inwestycji posługiwała się wzorami umów, w tym deweloperskiej. Na wzorze Spółki Małżonkowie podpisali także regulamin dotyczący faktur, oświadczenie co do pełnomocnictwa, kartę informacyjną w aspekcie rękojmi. { Status Powodów niesporny, w tym wynikający z umów z aktów notarialnych - art. 229k.p.c. i odpowiednio z art. 245-244 k.p.c. w zw. z art. 309 k.p.c., kopia DR, kopia PI i załączników w tym k. 1250v, 155v, 156 i odpowiednio zgodnie z PI przy pozwie k. 25-34 , i załączniki przy odpowiedzi na pozew k.142v i 148 - art. 245, 309 i 233 k.p.c., k. 173i 174, zestawienie umów, wzorców - art. 245, 233 k.p.c. w zw. z art. 385 (

1)§ 4 k.c. - brak dowodu na wpływ Powodów na zapisy - kształt postanowień umownych na przedstawienie wzorów umów przez Powodów - art. 231, 233 i 245, 243 (

1)k.p.c. } VI.

W dniu 27.10.2021 r. Konsumenci jako nabywcy i (...) (...) jako deweloper podpisali w formie aktu notarialnego umowę deweloperską rep (...) (dalej także UD, pełna treść odpowiednio na k. 35-46 oraz 126- 137 kopia wypisu, odpis - wyciąg elektroniczny). W UD Małżonkowie oświadczyli m.in., iż odebrali od Dewelopera Prospekt informacyjny dotyczący Inwestycji obejmującej Lokal wraz z załącznikami, to jest: rzutem kondygnacji z zaznaczeniem lokalu mieszkalnego oraz wzorem umowy deweloperskiej oraz że opisane dokumenty Spółka dostarczyła im przed zawarciem UD, a także że zapoznali się z ich treścią. Oświadczyli, iż zostali poinformowani o możliwości zapoznania się z aktualnym stanem ksiąg wieczystych powołanych w §1 ust. 1, kopią aktualnego odpisu z KRS, kopią pozwolenia na budowę, sprawozdaniami finansowymi dewelopera za ostatnie dwa lata, oraz projektem budowlanym. Z § 3 ust. 1 UD wynikało zobowiązanie Spółki do wybudowania na części Nieruchomości Budynku oraz do ustanowienia odrębnej własności Lokalu wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej liczonym na zasadach art.3 ustawy o własności lokali oraz do przeniesienia własności tego Lokalu w stanie wolnym od wszelkich obciążeń wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej oraz prawami niezbędnymi do korzystania z Lokalu na rzecz nabywcy na podstawie umowy sprzedaży, w terminie do dnia 23.10.2024 r., po zapłacie przez Nabywcę ceny, o której mowa w § 7 UD, należnych odsetek, kosztów zamówionych przez nabywcę zmian lokatorskich oraz po odbiorze lokalu przez nabywcę. Nabywcy oświadczyli, że nabycia Lokalu wraz z rzeczami niezbędnymi do korzystania z Lokalu dokonają do majątku objętego wspólnością majątkową małżeńską. W § 4 ust. 1 UD Pełnomocnik Dewelopera oświadczył, że lokal mieszkalny będący przedmiotem umowy deweloperskiej oznaczony jest numerem (...) (zwany dalej Lokalem), składa się z salonu, 2 pokoi, kuchni, łazienki, wc, holu o powierzchni użytkowej 71,31 m (

2), będzie usytuowany na (...) piętrze – (...) kondygnacyjnego budynku (...) i zostanie wybudowany w terminie do 30 sierpnia 2023 roku (pkt 1). W ppkt 2 zapisano, iż z Lokalem związane będzie prawo do korzystania z miejsca garażowego wraz ze schowkiem nr 35, 35S usytuowanego na 2 kondygnacji podziemnej budynku (§ 4 ust. 1 pkt 2). Zgodnie z § 5 UD Strony uzgodniły procedurę odbioru Lokalu. Termin odbioru i wydania Lokalu oraz praw niezbędnych do korzystania z Lokalu przez Nabywcę nastąpić miało po uzyskaniu przez Developera decyzji o pozwoleniu na użytkowanie, nie później niż w terminie do 27 stycznia 2024 r., po zapłacie przez Nabywcę ceny opisanej w § 7, należnych odsetek, kosztów zamówionych przez Nabywcę zmian lokatorskich, o terminie odbioru Lokalu Deweloper zawiadomi nabywcę, co najmniej na 7 dni przed planowanym odbiorem. W § 7 ust. 1 UD zapisano, iż strony ustaliły że całkowita cena z tytułu sprzedaży Lokalu wraz z prawami niezbędnymi do korzystania z Lokalu przez Nabywcę z zastrzeżeniem ust. 5 § 5 oraz § 14 AN wynosi 825.945.28 zł (w tym należny podatek od towarów i usług VAT, dalej także Cena). Cena powyższa miała być płatna przez Nabywcę na otwarty mieszkaniowy rachunek powierniczy w następujący sposób: kwota 41.297,26 zł do dnia 08.11.2021 r., kwota 123.891,79 zł w terminie do 28.02.2022 r., kwota 123.891,79 zł do dnia 29.07.2022 r., kwota 165.189,06 zł do dnia 30.08.2022 r., kwota 165.189,06 zł do dnia 30.11.2022 r., kwota 123.891,79 zł do dnia 03.04.2023 r., kwota 82.594,53 zł do dnia 01.07.2023r. Zgodnie z § 7 ust. 5 zapisano, że Strony postanawiają, że jeżeli po odbiorze Lokalu jego powierzchnia użytkowa będzie mniejsza od określonej w § 4 ust. 1 pkt 1, to Cena zostanie odpowiednio skorygowana najpóźniej do dnia zawarcia umowy przyrzeczonej. W przypadku, gdy powierzchnia Lokalu będzie większa lub mniejsza o więcej niż 1,5% (półtora procent) od określonej w § 4 ust. 1 pkt 1, Nabywcy przysługiwać będzie prawo odstąpienia od niniejszej umowy deweloperskiej w terminie 14 dni kalendarzowych od otrzymania przez Nabywcę zawiadomienia o zmianie powierzchni, w stosunku do powierzchni określonej w § 4 ust. 1 pkt 1) nie później jednak niż w terminie do dnia, do którego ma nastąpić zawarcie umowy przyrzeczonej, o której mowa w § 3 ust. 1 AN. Powyższe ustalenie obejmuje realizację budowy Lokalu według planu Lokalu stanowiącego Załącznik do Umowy i nie dotyczy przypadku wprowadzenia zmian lokatorskich przez Nabywcę, o ile zmiany te wpływają na powierzchnię Lokalu. Deweloper nie będzie uprawniony do żądania od Nabywcy dopłaty, gdy powierzchnia będzie większa od określonej w § 4 ust. 1 pkt 1).

W § 7 ust. 5 zdanie ostatnie zapisano nadto, iż powierzchnia użytkowa Lokalu jest określona na podstawie Rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 roku w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. z 2012 r., poz. 462 ze zm.), zgodnie z zasadami, zawartymi w polskiej normie PN-ISO 9836:1997 zatytułowanej „Właściwości użytkowe w budownictwie. Określanie i obliczanie wskaźników powierzchniowych i kubaturowych”, wymienionej w załączniku do rozporządzenia i opisanymi poniżej: 1. powierzchnia użytkowa lokalu jest obliczana w metrach kwadratowych z dokładnością do dwóch miejsc po przecinku (tj. z dokładnością do 0,01 m (

2)); 2. powierzchnia użytkowa Lokalu jest obliczana dla wymiarów lokalu w stanie wykończonym, na poziomie podłogi, nie licząc listew przypodłogowych, progów itp.; 3. do powierzchni użytkowej lokalu nie są wliczane powierzchnie otworów na drzwi i okna oraz nisze w elementach zamykających; 4. do powierzchni użytkowej lokalu wliczane są elementy nadające się do demontażu takie jak: ścianki działowe, rury, kanały (pkt 4).Zgodnie z § 18 załącznikami do umowy były: a) usytuowanie i plan Lokalu, b) plan zagospodarowania terenu, c) standard konstrukcji wykończenia, d) usytuowanie miejsca garażowego ze schowkiem, e) harmonogram wpłat, f) PI z jego załącznikami. Konstrukcja opisu Lokalu, Ceny i powierzchni użytkowej pochodziły od Spółki. W UD nie było zapisu o rozbiciu składników Ceny; Cenę wiązano z Lokalem (który oznaczał lokal mieszkalny o danej powierzchni), a prawo korzystania z miejsca garażowego i schowka opisano jako związane z Lokalem, gdyż ani garaż ani schowek nie stanowiły odrębnego lokalu. {Kopie UD odpowiednio kopia, odpis wyciągu - - odpowiednio art. 245, 244 k.p.c. w zw. z art. 309 k.p.c., sama treść UD w jej treści zapisach literalnych niesporna - spór co do oceny - art. 230 k.p.c. i 227 k.p.c.}.

VII.

W dniu 10.01.2024 r. Lokal został odebrany przez Konsumentów w porozumieniu z (...) (...). Spisany został protokół (dalej także PO). W PO nie była podana powierzchnia użytkowa Lokalu. Konsumenci oświadczyli, iż nie zgłaszają zastrzeżeń do jakości wykonania robót i przyjmują Lokal bez uwag (k. 188). Podpisali także deklarację uiszczenia opłat za odpady komunalne. Postanowieniem z dnia 24 maja 2024 r. Prezydent (...) W. odmówił wydania zaświadczenia o samodzielności lokali mieszkalnych i usługowych w budynkach (...). W uzasadnieniu postanowienia Prezydent (...) W. stwierdził, że powierzchnie użytkowe lokali mieszkalnych, wskazane jako podlegające ujawnieniu w księgach wieczystych, odbiegają od powierzchni użytkowej wskazanej na dokumentacji powykonawczej na podstawie, której wydano decyzję o pozwoleniu na użytkowanie budynków przy ul. (...). Spółka wyjaśniła, że różnice wynikają z wliczenia do powierzchni użytkowej lokali powierzchni pod ścianami nadającymi się do demontażu. Od postanowienia z dnia 24.05.2024 r. Spółka złożyła odwołanie, po rozpoznaniu którego Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia 23 października 2024 r. utrzymało decyzje Prezydenta(...) W. z dnia 24.05.2024 r. (...) (...) odwołał się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na postanowienie SKO. {Kopia odpisu wyroku WSA - art. 244 k.p.c. w zw. z art. 309 k.p.c.} VIII.

T. F. oraz M. F. (1) jako kupujący oraz (...) (...) jako sprzedający podpisali w formie aktu notarialnego w dniu 05.05.2025 r. umowę ustanowienia odrębnej własności Lokalu mieszkalnego i jego sprzedaży oraz umowę o podział do korzystania z nieruchomości wspólnej (dalej także US).

Przed planowanym podpisaniem US Strony kontaktowały się ze sobą. M.in. Spółka kierowała informację w sprawie naliczeń czynszowych w aspekcie powierzchni użytkowej Lokalu (k. 57). M.in. wskazywano, iż urzędowa ewidencja lokali została utworzona w oparciu o powierzchnie ewidencyjne, które nie uwzględniały powierzchni pod ściankami działowymi nadającymi się do demontażu; Spółka oceniała, iż te dokumenty urzędowe stanowiły istotne odstępstwo od dotychczasowej utrwalonej praktyki Urzędu (...) ; podniesiono, iż długi czas oczekiwania na procedurę odwoławczą przekonał Spółkę do rozpoczęcia procesu przenoszenia własności mimo tych zastrzeżeń wskazując, iż Spółka wybudowała lokale zgodnie z umowami deweloperskimi. Z kolei w korespondencji e-mail M. F., przed samym dniem podpisani US pisał (k. 56) , że z otrzymanej korespondencji wynika, iż rzeczywista powierzchnia zakupionego Lokalu jest znacznie mniejsza w zestawieniu z zapłaconą Ceną; wskazywał, że różnica jest znaczna około 3 m (

2), wskazał, że kupił mieszkanie (...) m (

2), zaś otrzymał 68 m (

2). Podnosił, iż „nie na takie rozwiązanie się umawialiśmy” oraz że przedpłacił ponad PLN 30.000 w latach 2022-2023.

Konsument dopytywał, jak Spółka zamierza to rozliczyć i wyraził nadzieję, że stosowny zapis znajdzie się przygotowanej na jutro ostatecznej umowie notarialnej przeniesienia własności. W dniu podpisania US okazano m. in. wypis z kartoteki lokali (opatrzony klauzulą, że jest przeznaczony do dokonania wpisu w księdze wieczystej, wydany dnia 14 marca 2025 r. k. 51), z którego wynika, że w budynku przy ul. (...) usytuowany jest lokal mieszkalny oznaczony numerem (...) o powierzchni użytkowej 68,49 m (

2), zaś łączna powierzchnia użytkowa lokali w budynku (...) przy ul. (...) po zliczeniu wynosi 6.471,83 m (

2)(§ (...) II ppkt 3). Pełnomocnik Spółki oświadczył, że na (...) piętrze w budynku przy ul. (...) w W. usytuowany jest samodzielny lokal mieszkalny nr (...) składający się z holu, kuchni, salonu, dwóch pokoi, łazienki, WC o powierzchni użytkowej 68,49 m (

2)wraz z przylegającym do niego balkonem (§ 1 ust. 6). Zapisano, iż US zostaje zawarta w wykonaniu UD, ze zmianami wynikającymi z zawartej umowy z dnia 05.05.2025 r., zaś samo jej zawarcie nie pozbawiało kupującego możliwości dochodzenia ewentualnych roszczeń z tytułu sposobu określenia i obliczenia powierzchni użytkowej lokalu - § 1 ust. 9 (k. 51v) . W § (...) zapisano, że Pełnomocnik Spółki oraz Strona Kupująca niniejszym, stosownie do treści art. 7 i 8 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 roku o własności lokali, ustanawiają odrębną własność Lokalu (opisanego wyżej tj. o powierzchni 68,49 m (

2)) wraz ze związanym z nim udziałem ( wyliczonym stosownie do treści art. 3 ust. 5 ustawy o własności lokali ) wynoszącym 6849/3161374 (części w Nieruchomości Wspólnej, którą stanowią wyżej opisane: działki gruntu oraz części wspólne budynków posadowionych na tym gruncie i innych urządzeń, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli poszczególnych lokali, a następnie że Lokal ten wraz z udziałem (i prawami związanymi z Lokalem) Spółka sprzedaje Konsumentom, za cenę brutto w kwocie 825.945,28 zł (dalej także Cena US), a Konsumenci ten Lokal kupują do majątku objętego wspólnością ustawową majątkową małżeńską. W § 3.1. zapisano strony oświadczają, że Cena US stanowi kwotę brutto, na którą składa się kwota netto oraz należny podatek od towarów i usług (VAT) według właściwej stawki oraz wyliczona została w oparciu o powierzchnię Lokalu określoną na podstawie Rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 roku w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego, zgodnie z zasadami, zawartymi w polskiej normie PN-ISO 9836:1997 zatytułowanej „Właściwości użytkowe w budownictwie. Określanie i obliczanie wskaźników powierzchniowych i kubaturowych”, wymienionej w załączniku do rozporządzenia i opisanymi poniżej: 1. powierzchnia użytkowa lokalu jest obliczana w metrach kwadratowych z dokładnością do dwóch miejsc po przecinku (tj. z dokładnością do 0,01 m (

2)), 2. powierzchnia użytkowa lokalu jest obliczana dla wymiarów lokalu w stanie wykończonym, na poziomie podłogi, nie licząc listew przypodłogowych, progów itp., 3. do powierzchni użytkowej lokalu nie są wliczane powierzchnie otworów na drzwi i okna oraz nisze w elementach zamykających, 4. do powierzchni użytkowej lokalu wliczane są elementy nadające się do demontażu takie jak: ścianki działowe, rury, kanały. Poniżej podano dwie powierzchnię wskazując, iż na rzucie kondygnacji nadziemnej budynku(...), na którym zaznaczono Lokal wskazano następujące powierzchnie po obmiarze:

-powierzchnię Lokalu z uwzględnieniem powierzchni pod ściankami działowymi liczoną stosownie do postanowień umowy deweloperskiej/umowy przyrzeczenia sprzedaży wynoszącą 71,38 m (

2), oraz - powierzchnię Lokalu bez uwzględnienia powierzchni pod ściankami działowymi wynoszącą 68,49 m (

2).

Spółka oświadczyła, iż Konsumenci zapłacili już tę Cenę US. W § (...) US zapisano, że wobec zawarcia niniejszej Umowy, Strony żądają, aby Notariusz dokonał czynności polegające na złożeniu wniosku wieczystoksięgowego w zakresie m. in. wyodrębnienia z księgi wieczystej KW (...) Lokalu o powierzchni użytkowej 68,49 m (

2)i założenie dla tego Lokalu nowej księgi wieczystej, wpis w dziale I-Sp nowozałożonej księgi wieczystej przysługującego właścicielowi tego Lokalu udziału wynoszącego 6849/3161374 części w Nieruchomości Wspólnej, wpisu w dziale II nowozałożonej księgi wieczystej dla Lokalu jako właścicieli - Małżonków. Załącznikiem do Umowy był m. in. rzut Lokalu, gdzie zostały podane dwie powierzchnie. Konstrukcie zapisu o Cenie US, sposób jej wyliczenia i co do powierzchni użytkowej i podania także 2 powierzchni pochodziły od Spółki. Spółka wiązała to z kwestiami podnoszonymi w aspekcie urzędowej ewidencji lokali i kwestionowanymi przez Spółkę decyzjami administracji samorządowej (w.w. droga administracyjna). Konsumenci z kolei nie zrezygnowali ze swoich roszczeń i zastrzeżeń, jakie poruszał M. F. w swoim e-mailu i już w czerwcu 2025 r., zostało to też zapisane w US w § 1 ust. 9 i po podpisaniu US skorzystali z pomocy prawnej - kancelarii radcowskiej. { Kopia US, załączniki i e-mail, informacja z 01.04.2025 r. odpowiedni art. 245, 244 w zw. z art. 309 k.p.c., brak dowodu wpływu na kształt zapisów o Cenie US i powierzchni Lokalu ze strony Powodów - art. 385 1 k.p.c.} IX.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w sprawie VII (...) wydał wyroku w sprawie skargi Spółki na w.w. orzeczenie SKO w dniu 16.06.2025 r. i wyrokiem tym uchylił zaskarżone postanowienie oraz utrzymane nim w mocy postanowienie Prezydenta (...) W. z dnia 24 maja 2024 r. nr (...) (dalej także wyrok WSA). W wyroku tym Sąd podniósł kwestie związane z rozbieżnością w interpretacji PN dotyczącej powierzchni użytkowej wskazując zarazem, że odrębną kwestią jest tu ocena kwestii samodzielności Lokalu tj. spór o powierzchnię użytkową nie stanowi przeszkody do wydania zaświadczenia o samodzielności danego lokalu. {Kopia odpisu wyroku i uzasadnienia - art. 244 w zw. z art. 309 k.p.c.}.

W imieniu Konsumentów - ich Pełnomocnik - skierował do (...) (...) pismo z dnia 12.06.2025 r. Reklamacja wraz z ostatecznym przedsądowym wezwaniem do zapłaty (dalej także RW).

RW nadano listem poleconym i doręczone Spółce w dniu 16.06.2025 r. W RW Konsumenci zarzucali wprowadzenie w błąd, abuzywność zapisów umownych i żądali zwrotu nadpłaty przy Cenie US z uwagi na to, i Lokal ma niższą powierzchnię o 2,89 m (

2). Zarzucono także, iż możliwość wyburzenia ścianek jest wyłączona, albowiem każdy samodzielny lokal mieszkalny musi posiadać wydzieloną trwałymi ścianami łazienkę i ustęp.

Wezwali do zapłaty kwoty 34.851,52 zł. Przedstawili sposób jej wyliczenia. Wskazali na termin 7 dni od dnia wezwania. Spółka udzieliła odpowiedzi w piśmie z 26.06.2025 r. kwestionując stanowisko Konsumentów co do wprowadzenia w błąd czy niezgodności zapisów umownych, czy ich abuzywności. (...) (...) odnosił, iż kolejno wydawane normy nie są identyczne i występują różnice terminologiczne. Spółka wskazywała, że wiążąca prawnie pozostaje norma nie zaś komentarz (...) do wytycznych wynikającej z Polskiej Normy. Spółka kwestionowała też stanowisko co do podniesionej kwestii łazienki i ustępu wskazując, iż konieczność odseparowania pomieszczenia łazienki i wc w lokalu oraz ewentualne umieszczenie w ściankach działowych końcowych fragmentów instalacji jest zagadnieniem odrębnym od demontowanego charakteru ścianek działowych. Spółka wyraziła stanowisko, iż obowiązek odseparowania pomieszczenia łazienki/wc nie oznacza, że ścianki działowe wydzielające te pomieszczenie nie mogą zostać zdemontowane. Pomieszczenia te mogą być bowiem pomniejszone, może zostać zmieniony ich układ funkcjonalny. Końcówki instalacji w ściankach działowych też mogą być zdemontowane, albowiem nie są to instalacje tranzytowe. Odwołano się też do rzutu Lokalu, na którym opisano ścianki działowe nadające się do demontażu. {Kopie pism RW i Odpowiedź - art. 245 i 309 k.p.c.} XI.

Spółka we wrześniu 2025 r. uzyskała na swoje zamówienie opinię prawną dr hab. M. B. o dopuszczalności włączenie do powierzchni użytkowej lokali powierzchni zajętej przez ściany działowe. Odwoływała się także do opinii z 2015, 2016 r. jak i prezentacji - publikacji z 2025 r. W dniu 12.09.2025 r. (...) W. wydał zaświadczenie (...) , iż lokale mieszkalne od (...) do (...) znajdujące się w budynku mieszkalnym wielorodzinnym z garażem w części parteru, garażem podziemnym, miejscami postojowymi naziemnymi na dz. ew. (...) z obrębu (...) przy ul. (...) w D. B. spełniają wymogi samodzielnych lokali w rozumieniu art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności Lokali.

Zapisano, iż wydane zaświadczenie nie stanowi poświadczenia ich powierzchni, a jedynie stwierdzenie ich samodzielności. { Kopie opinii , wydruki ze stron internetowych i zaświadczenie opia - odpowiednio art. 243 1, 245, 244 i 309 k.p.c.} C.

UWAGI DODATKOWE CO DO FAKTÓW I DOWODÓW. ODDALONE WNIOSKI DOWODOWE 1.

Na podstawie art. 235 (

2)§ 1 pkt 2 k.p.c. Sąd Rejonowy oddalił wniosek dowodowy Powodów w postaci opinii - publikacji R. R.. Co do stanowiska Powodów w aspekcie PN, rozumienia powierzchni użytkowej stanowisko to zostało już zaprezentowane i Sądowi było wiadomym, iż Powodowie nie podzielają opinii czy argumentacji prawnej Pozwanego odwołującego się do opinii załączonych do odpowiedzi na pozew. Trzeba też dodać, iż uwzględnienie tego wniosku nie miałoby wpływu na rozstrzygnięcie (ustalenie faktu wydania takiej opinii), albowiem oceny prawnej Sąd i tak dokonuje samodzielnie i niezależnie od komentarzy czy opinii innych Osób w ramach sprawowanego przez sądy wymiaru sprawiedliwości. Zarazem argumentację prawną - Strony (w tym Pełnomocnik Powodów) mają prezentować na rozprawie, w tym w głosach końcowych. Chodziło też o to, aby zrealizować zadania w sprawie zgodnie z art. 6 § 1 k.p.c.

W tym miejscu Sąd Rejonowy podtrzymuje uwagi poczynione w części A w zakresie sprawy pisma przygotowawczego Strony Powodowej i pism przygotowawczych w ogóle m.in. w aspekcie wpływu pisma bez sygnatury (omyłki towarzyszą nam wszystkim). Tu także chodziło o realizację normy z art. 6 § 1 k.p.c., zachowania równych szans po obu stronach w tym w aspekcie wniosku Pozwanego o zwrot pisma , który sam również nie zgłaszał już dalszego materiału dowodowego i nie składał pisma przygotowawczego. Zarazem obie Strony stanowiska końcowe mogły przedstawić na rozprawie.

Sąd czyniąc ustalenia o faktach opierał się na dowodzie z dokumentów przedstawionych przy pozwie i odpowiedzi na pozew odpowiednio z art. 243 1, 245, 244 i 309 k.p.c. i analizował je łącznie odpowiednio do art. 231 i 233 k.p.c. W tym zakresie Sąd zwrócił uwagę, iż nie było dostatecznych podstaw do przyjęcia, iż „druk” (w odpowiedzi opisywany jako (...)) czy dane z systemu elektronicznego o cenie czy upustach (k. 190 załącznik do odpowiedzi na pozew) był doręczony Powodom czy przez nich tworzony; Sąd ponadto nie odnalazł jego danych w DR, UD, w US. Stąd granice ustaleń w tym przedmiocie. Należy też zaznaczyć, iż z uwagi na to, że sprawą rozstrzygającą były zapisy umowne z UD i US które m.in. określały przedmiot umów jak i cenę. Nie zostało przedstawione przez też żadne pismo Powodów, iż wnioskują o taką czy inną cenę czy upust.

Niektóre elementy nie były sporne, w tym samym zapis DR, UD, US, powstanie niektórych pism przed US. Status obu Stron.

Jeśli idzie o indywidualne uzgodnienia - to ciężar dowodu spoczywa tu na Pozwanym przedsiębiorcy zgodnie z art. 385 (

1)§ 4 k.c. i to po stronie Pozwanego i jego interesie leżałby ewentualny wniosek o przesłuchanie Powodów, a także osób, którzy byli przy zawieraniu UD czy US, albowiem dokumentacja przedstawiona przez Pozwanego nie pozwalała na ustalenia, aby Powodowie byli autorami wzorców umów, w tym UD, aby kreowali zapisy z UD w § 4 i 7, a także w US w § 1 ust. 6 i 9, § 2, § 3 czy § 8. Z materiałów tych wynika wniosek odwrotny. Co więcej, wzorzec UD był już przy PI w 18.10.2021 r. Ponadto korespondencja sprzed US wskazuje, iż istniały już rozbieżności i spór co do powierzchni Lokalu i Ceny z UD i Ceny US. Zarazem w obrazie tej całej sytuacji nie sposób też przyjąć, iż wniosek Pozwanego o przesłuchanie Powodów w tej akurat sprawie zmieniłby wynik sprawy. W każdym razie wniosek o przesłuchanie Powodów zgłosili sami Powodowie, ale co do swoich twierdzeń o faktach: co do braku rzeczywistego wpływu na zapisy w kwestionowanym przedmiocie; zatem ich wniosek co do ich tezy nie był zasadny, nie był to ich ciężar dowodu z art. 385 (

1)§ 4 k.p.c. Co więcej ich wniosek w tej sytuacji dotyczyłby faktów negatywnych , co również nie przemawiało za jego uwzględnieniem. Wniosek ten mógłby być uzasadniony, gdyby Pozwany przedstawił inne stanowisko np. twierdzenia, iż wzorzec UD stworzyli Powodowie czy powołał świadka na te okoliczność; np. do sprawy nie została też przedstawiona korespondencja kierowana do Pozwanego, a autorstwa Powodów, gdzie wskazywaliby czy proponowali zapis o w.w. Cenach, o powierzchni Lokalu i aby w szczególności proponowali zapisy o dwu powierzchniach. Ich więc wniosek nie został uwzględniony - art. 235 (

2)§ 1 pkt 2 i 5 k.p.c. Zatem wniosek Powodów w tym układzie nie był uzasadniony w aspekcie ich twierdzeń (pkt 2) i przedłużyłby proces (pkt 5).

Sąd Rejonowy oddalił wniosek dowodowy Powodów także co do opinii biegłego jak o zobowiązanie z pkt 5 pozwu str. 3 na podstawie art. 235 (

2)§ 1 pkt 2 i 5 k.p.c. Z dokumentów, których samych zapisów nikt nie kwestionował, wynikały dane dostateczne do ewentualnych wyliczeń arytmetycznych w aspekcie ceny. Opinia Biegłego naraziłaby obie Strony nie tylko na koszty, ale na znacznie wydłużony proces w sprawie, której prawo do sądu Stron nie kończy się na sądzie I instancji, a istota problemu (o czym poniżej) dotyczy oceny prawnej zapisów umownych, w tym o Cenie i o przedmiocie zobowiązania z UD i przedmiocie wykonania przy US. Także w aspekcie twierdzeń Powodów o 2,82 m (

2)nie byłoby to celowe, albowiem liczba ta wynikała z rachunku 71,31m (

2)UD - 68,49 m (

2)z US. Z kolei 2,89m (

2)z twierdzeń Pozwanego wynikała z rachunku 71,38m (

2)- 68,49m (

2). Sprawa powierzchni pod ściankami działowymi jest tu kwestią specyficzną i jeszcze dodatkową (o czym poniżej w ocenie prawnej i na co zasadnie zwrócił uwagę WSA w swoim wyroku) z uwagi na to, iż sąd powszechny dokonuje oceny w stosunkach prawa prywatnego tj. ocenia przede wszystkim zapisy umowne w tym co było - jaki Lokal - przedmiotem wyodrębnienia i sprzedaży oraz ochrona konsumenta, jeśli są zapisy abuzywne, czy doszło do zmniejszenia powierzchni Lokalu między zobowiązaniem z UD a wykonaniem przy US). Cena bowiem dotyczy przedmiotu sprzedaży. Ceny nie kształtują normy PN. Co do pkt 5 z pozwu, Sąd nie musi dodatkowo nakładać na strony obowiązku wzajemnego wypowiedzenie się co do faktów strony przeciwnej, albowiem ten obowiązek wynika z art. 210 § 2 k.p.c., a jego niewykonanie oznaczać może skutki z art. 230 k.p.c. czy 233 § 2 k.p.c. Poza tym Pozwany zajął stanowisko pkt 6 i 7 odpowiedzi na pozew, co jak należy przyjąć ma związek z drugą powierzchnią z US 71,38 m (

2)uwzględniającą - jak wskazuje Pozwany - powierzchnię pod ściankami działowymi (w UD Lokal miał mieć 71,31m (

2)).

PRAWO 1.

Zgodnie z art. 353 § 1 Kodeksu cywilnego (k.c.) zobowiązanie polega na tym, że wierzyciel może żądać od dłużnika świadczenia, a dłużnik powinien świadczenie spełnić. Przepis art. 353 1 k.c. z kolei stanowi, iż strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego. Zatem generalną zasadą jest związanie umową , o ile ukształtowana została z uwzględnieniem w.w. granic i z zachowaniem przepisów szczególnych m.in. w aspekcie chociażby ochrony konsumenta. Z zasadą z art. 353 1 k.c. wiążą się odpowiednie przepisy szczególne dotyczące umowy nazwanej sprzedaży z art. 535 k.c. jak i przenoszenia własności nieruchomości art. 155 o następne k.c. Na gruncie tych ostatnich przepisów przypomnieć należy, iż cena jest istotnym elementem umowy sprzedaży. Z kolei przy przeniesieniu własności nieruchomości chodzi o przeniesienie własności nieruchomości o danych parametrach, w tym związanych - w przypadku wyodrębnionego lokalu z udziałem w nieruchomości wspólnej z udziałem a zatem z prawem we współwłasności w częściach ułamkowych. Wpis własności w tym prawa związanego są objęte z kolei domniemaniami prawnymi z ksiąg wieczystych.

Właśnie z uwagi na przedmiot UD i US w aspekcie art. 535 i następne, 155 i następne k.c. należy też pamiętać o regulacjach z ustawy z dnia 24.06.1994 r. o własności lokali (dalej także UWL), gdzie w art. 3 ust. 5 (art. 3, w tym 3 ust. 5 powoływany odpowiednio w UD i US) zapisano: jeżeli nieruchomość, z której wyodrębnia się własność lokali , stanowi grunt zabudowany kilkoma budynkami, udział właściciela lokalu wyodrębnionego w nieruchomości wspólnej odpowiada stosunkowi powierzchni użytkowej lokalu wraz z powierzchnią pomieszczeń przynależnych do łącznej powierzchni użytkowej wszystkich lokali wraz z pomieszczeniami do nich przynależnymi. Dodatkową regulacją dla tej sprawy, o której trzeba pamiętać to ustawa z dnia 16.09.2011 r. o ochronie praw nabywcy lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego (obowiązująca odpowiednio do 01.07.2022 r. - dalej także UD11) i ustawa nowa z 20.05.2021 r. o ochronie praw nabywcy lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego oraz Deweloperskim Funduszu Gwarancyjnym (dalej także UD21). Tu odpowiednio należy pamiętać o zmianach w zakresie treści tych ustaw z art. 22 i 35.

W art. 22 m.in. jest wymaganie określenia powierzchni i układu pomieszczeń oraz zakresu i standardu prac wykończeniowych, do których wykonania zobowiązuje się deweloper. Z kolei w aktualnie obowiązującej ustawie w art. 35 jest z kolei wymaganie określenia powierzchni użytkowej lokalu mieszkalnego albo domu jednorodzinnego, powierzchni i układu pomieszczeń oraz zakresu i standardu prac wykończeniowych, do których wykonania zobowiązuje się deweloper. Tu już należy przypomnieć, iż UD (umowa deweloperska) została podpisana 27.10.2021 r. zatem jeszcze w czasie obowiązywania UUD (ustawa z 2011 r. swą moc utracił dopiero w lipcu 2022 z zastrzeżeniem zmian jakie weszły w życie z dniem 01.07.2021 r. i 31.07.2021 r. art. 81 nowej ustawy).

W aspekcie poruszanych kwestii co do PN - ISO mają znaczenie przepisy szeroko rozumianego prawa budowlanego tj. przede wszystkim ustawy z dnia 07.07.1994 r. prawo budowlane (dalej PB) oraz rozporządzenia wydawane na podstawie art. 34 PB, a dotyczące projektu budowlanego. Należy przyjąć - w aspekcie danego zakresu stanowisk Stron (brak w tym aspekcie zarzutów) - iż projekt i materiały, jakie stanowiły podstawę do uzyskania pozwolenia na budowę co do Inwestycji pochodziły z czasu obowiązywania rozporządzenia z 25.04.2012 r. Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (dalej także Rozporządzenie), albowiem to Rozporządzenie utraciło moc z dniem 19.09.2020 r., a zatem jeszcze przed sporządzeniem PI, UD czy US.

To Rozporządzenie odwoływało się do stosowania polskiej normy w sprawie powierzchni, a zatem odpowiednio normy PN -ISO 9836. Zarazem w czasie samych UD i US funkcjonowały już nowe normy - PN-ISO 9836: 2015-12 i PN-ISO:2022, zaś dla projektu Inwestycji była przyjęta PN-ISO 9836:97 wskazana w PI Inwestycji. Kilka dodatkowych uwag należy poświęcić w.w. polskim normom (ogólnie PN). Istotnie PB jak i rozporządzenia na jego podstawie wydane w aspekcie projektu wskazują na te normy i nie mogą być one pominięte. Zatem winny posłużyć do określenia m.in. powierzchni użytkowej lokali jak i odpowiednio innych powierzchni opisanych w tych PN (m.in. powierzchnia konstrukcji). W ustaleniach w Części B wskazano na zapisy wynikające z PN 97 tj. tej która widnieje w PI, DR, UD i US.

Istotnie w punkcie 5.1.5.3. mamy zapis, iż do powierzchni kondygnacji netto wliczane są także elementy nadające się do demontażu takie jak: ścinaki działowe, rury, kanały. Zarazem wedle 5.1.5.5. powierzchnia kondygnacji netto dzieli się na: powierzchnię użytkową (5.1.7.), powierzchnię usługową (5.1.8.) i powierzchnię ruchu (5.1.9.). Zatem powierzchnia użytkowa jest częścią powierzchni kondygnacji netto, a do tej wliczane są elementy nadające się do demontażu takie jak ścianki działowe. Logiczne semantycznie wnioski byłyby tu jednoznaczne - powierzchnia użytkowa jest częścią powierzchni kondygnacji netto, a do tej z kolei są wliczane elementy nadające się do demontażu. Pytanie, które należy postawić to czy dna ścinaka jest działowa i nadaje się do demontażu tj. czy w aspekcie opisu z pkt 5.1.7.1. o celu i przeznaczeniu budynku w zakresie powierzchni użytkowej ta ścinaka może być zdemontowana, gdyż niektóre pomieszczenia muszą być wydzielone.

W kolejnej PN 2015-12 powierzchnia netto zawiera w pkt 5.1.5.3. pewną zmianę, gdyż pojawia się termin: ściany działowe z opisem: „typu przepierzenia”. Te ostatnie przez (...) są traktowane odrębnie od tych, które w sposób trwały wydzielają typowe pomieszczenia typu pokój, łazienka, kuchnia. Powierzchnia takich ścian działowych typu przepierzania nadające się do demontażu nie są wliczane do powierzchni użytkowej, ale do powierzchni konstrukcji. W tym zapisie nowy 5.1.5.3. podkreślono więc funkcjonalność tych ścian, a nie tylko fakt ich demontażu. W PN 2022 też pojawia się termin ściany działowych typu przepierzenia. W każdym razie na gruncie tych dwu ostatnich PN należałoby dokonać kwalifikacji ściany działowej nie tylko pod kątem demontażu, ale czy jest ona ścianą typu przepierzenie.

W tej akurat sprawie sprawa tych norm tj. ścian działowych i ich powierzchni/ kwalifikacji występuje w obrazie sprawy, ale zasadniczą kwestią (ocena w stosunkach prawa prywatnego) jest to: a) co było przedmiotem zobowiązania i za jaką cenę i co było przedmiotem wykonania zobowiązania i za jaką cenę, b) czy zapisy umowne nie stanowią niedozwolonych, w tym czy zapisy o cenie są abuzywne c) czy w aspekcie przedmiotu zobowiązania i wykonania przedmiot tych czynności prawnych miał mniejsza powierzchnię, która to powierzchnia decyduje o ukształtowaniu udziału w nieruchomości wspólnej związanej z lokalem, albowiem wedle UD zmniejszenie powierzchni przedmiotu umowy oznaczało podstawę do korekty ceny.

Zauważyć należy, iż sprawa oceny ceny -podstaw do jej zmniejszenia (możliwość taką zakładała UD i Powodowie nie zrzekli się roszczeń w US) nie zmienia w tym przypadku stosunków własnościowych czy wpisów w księdze wieczystej. To nie wysokość ceny sama w sobie decyduje o wpisie do księgi wieczystej. Cena dotyczyć ma przedmiotu zobowiązania i jego wykonania w zakresie wybudowania, wyodrębnienia z udziałem i sprzedaży. Nawet jeśli przyjąć, iż wyliczenia projektowe z PN 97 o wliczeniu powierzchni pod ściankami działowymi były prawidłowe w sensie projektowym budowlanym, to nie jest to równoznaczne, iż zapisy w tym przedmiocie są skuteczne względem Powodów jako konsumentów, w aspekcie ceny i przedmiotu umów z UD i US.

Dla rozstrzygnięcia nie było konieczne „rozwiązanie” zagadnienia kwalifikacji danej ściany w Lokalu Powodów czy nadawała się do demontażu w rozumieniu pkt 5.1.5.3. w zw. z pkt 5.1.5.5. i 5.1.7. (PN 97), względnie czy nadając się do demontażu była ścianą typu przepierzenie, w tym czy i jakie ściany tam były i które odgradzały np. łazienkę/wc. Sprawą zasadniczą bowiem dla sądu powszechnego w stosunkach prawa prywatnego były zapisy umowne w aspekcie Kodeksu cywilnego, UUD i UWL, w szczególności: a) czy były jednoznaczne i jasne dla Konsumentów czy nie naruszały rażąco ich interesów, dobrych obyczajów, b) jaki Lokal miał zostać wybudowany i jaką cenę ustalono w UD, c) kiedy cena z UD mogła ulec zmianie , d) wreszcie jaki Lokal o jakiej powierzchni użytkowej został sprzedany i za jaką Cenę jak tę Cenę opisano i e) od jakiej powierzchni użytkowej obliczono udział w prawie związanym ze sprzedanym Lokalem co miało następnie - na wniosek obu Stron zostać wpisane w księdze wieczystej.

Zatem sprawa tej PN - 97 ma w tym sensie znaczenia, iż Sąd dokonuje oceny zapisów umownych i ich wykładni w aspekcie zapisów o Cenie w ramach czynności cywilnoprawnych ujętych w UD i US, albowiem PN -97 i powoływane rozporządzenie nie dotyczy ukształtowania ceny w kontrakcie.

Każda czynność prawna podlega ocenie z art. 58 k.c. Ocena taka jest dokonywana z urzędu, jednakże w granicach podstaw faktycznych w procesie. Przepis wskazuje, iż czynność prawna sprzeczna z ustawą albo mająca na celu obejście ustawy jest nieważna, chyba że właściwy przepis przewiduje inny skutek, w szczególności ten, iż na miejsce nieważnych postanowień czynności prawnej wchodzą odpowiednie przepisy ustawy. Poza tym, nieważna jest czynność prawna sprzeczna z zasadami współżycia społecznego. Z przepisu tego wynika też, iż jeśli poszczególne postanowienia są nieważne nie oznacza to w każdym wypadku upadku całego kontraktu.

W przypadku, jeśli umowę zawierają po jednej stronie przedsiębiorca (art. 43 1 k.c. np. spółka prawa handlowego), zaś po drugiej konsument (art. 22 1 k.c. osoba zawierająca umowę w celu bezpośrednio niezwiązanym z działalnością gospodarczą czy zawodową) mają też zastosowanie szczególne przepisy statuujące ochronę konsumenta w sposób opisany w przepisach m.in. art. 384 i następne Kodeksu cywilnego. M.in. zgodnie z art. 384 § 2 k.c. wzorzec umowy powinien być sformułowany jednoznacznie i w sposób zrozumiały. Postanowienia niejednoznaczne tłumaczy się na korzyść konsumenta. Ponadto, postanowienia umowy zawieranej z konsumentem nieuzgodnione indywidualnie nie wiążą go, jeżeli kształtują jego prawa i obowiązki w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, rażąco naruszając jego interesy (niedozwolone postanowienia umowne), przy czym nie dotyczy to postanowień określających główne świadczenia stron, w tym cenę lub wynagrodzenie, jeżeli zostały sformułowane w sposób jednoznaczny - art. 385 1k.c. Zgodnie z art. 385 1 k.c., nieuzgodnione indywidualnie są te postanowienia umowy, na których treść konsument nie miał rzeczywistego wpływu. W szczególności odnosi się to do postanowień umowy przejętych z wzorca umowy zaproponowanego konsumentowi przez kontrahenta. Ciężar zaś dowodu, że postanowienie zostało uzgodnione indywidualnie, spoczywa na tym, kto się na to powołuje (§ 4). Ustawodawca wskazała także - art. 385 2 k.c. - że oceny zgodności postanowienia umowy z dobrymi obyczajami dokonuje się według stanu z chwili zawarcia umowy, biorąc pod uwagę jej treść, okoliczności zawarcia oraz uwzględniając umowy pozostające w związku z umową obejmującą postanowienie będące przedmiotem oceny. Zarazem tu również trzeba zaznaczyć, iż abuzywność danego zapisu nie oznacza upadku całej umowy (w każdej sytuacji), a tym bardziej w sytuacji kiedy o taki upadek nie wnoszą sami konsumenci.

W aspekcie zasady pacta sunt servanda trzeba też w konsekwencji pamiętać, iż zgodnie z art. 471 k.c., dłużnik obowiązany jest do naprawienia szkody wynikłej z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania, chyba że niewykonanie lub nienależyte wykonanie jest następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi. Wreszcie już tylko uzupełniająco należy wskazać, i w obrocie cywilnoprawnym w art. 405 k.c. wskazano, iż ten kto bez podstawy prawnej uzyskał korzyść majątkową kosztem innej osoby, obowiązany jest do wydania korzyści w naturze, a gdyby to nie było możliwe, do zwrotu jej wartości. Do tego przepisu odpowiednio odwołano się w art. 410 k.c. zwrot nienależnego świadczenia.

W sprawie świadczeń pieniężnych mamy też uregulowania dotyczące terminu zapłaty i odsetek za opóźnienie - art. 481 i 455 k.c. Oczywiście mamy też instytucję nadużycia prawa z art. 5 k.c.

Nie ulega wątpliwości w świetle ustalonych faktów, iż Strony zawarły dwie umowy UD - umowa deweloperska i US umowa o ustanowieniu odrębnej własności Lokalu i jego sprzedaży. Obie te umowy miały formę ważną pisemną - aktu notarialnego i nie ma podstaw do stwierdzenia ich nieważności w całości, z tym jednak zastrzeżeniem, iż niektóre zapisy należy uznać za nieskuteczne względem Powodów jako konsumentów (art. 385 1 § 1 i 2 k.c.); niektóre zapisy - pochodzące z wzorca wymagają wykładni na korzyść konsumenta z uwagi na wątpliwości co do tych zapisów. Sąd Rejonowy zdaje sobie sprawę, iż sprawa o zapłatę z tłem powierzchni użytkowej lokali (działek „do demontażu”) była przedmiotem z pewnością jednego rozstrzygnięcia przed tutejszym Sądem z udziałem tego samego Pozwanego (VI C (...)). Zarazem jednak przypadek i zapisy US w tej sprawie są wyjątkowo inne (szczególność tej sprawy podnosiła sama Strona Pozwana) w aspekcie opisywanych „2 powierzchni”, choć powinna być tylko jedna, gdyż - żeby podnieść już tylko jeden argument - na podstawie jednej i tylko jednej powierzchni użytkowej sprzedawanego lokalu (a nie dwu powierzchni) określany jest m.in. udział w prawie w nieruchomości wspólnej (art. 3 ust. 5 UWL).

Powodowie przy tych umowach mieli status konsumentów, albowiem z ustalonych faktów wynika, co zresztą nie było sporne, iż nie zawierali oni ich w celu bezpośrednio związanym z działalnością gospodarczą czy zawodową. Jako małżonkowie kupili do majątku wspólnego Lokal mieszkalny, zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych (art. 22 1 k.c.). Z kolei Pozwana Spółka to przedsiębiorca w rozumieniu art. 43 1 k.c. Pozwany jest spółka kapitałową wpisaną do KRS i umowy zawierała w ramach prowadzonej i opisanej w KRS działalności gospodarczej. Wynikający z dokumentacji sposób działania wskazuje, iż Pozwany z pewnością dysponuje już doświadczeniem w tejże działalności i w wielu elementach ten profesjonalizm jest widoczny, przy czym zarazem ceny obciążające konsumentów nie są jednocześnie małe.

10.

Za uwzględnieniem powództwa Powodów co do zasady (co do wysokości w części) przemawiały de facto dwie konstrukcje prawne, które wzajemnie się też przenikają.

Zastosowanie art. 385 1 k.c. odpowiednio w zw. z art. 384 § 2 k.c. i 410 § 2 k.c. w zw. z art. 405 k.c. oraz także art. 471 k.c. w zw. z art. 361 k.c. W obu wypadkach zarazem oznaczałoby to skutek przesunięcia majątkowego z art. 405 k.c., ten jednak przepis stosowany jest dopiero jeśli nie ma innej podstawy.

11.

W aspekcie podpisanej US należy zaznaczyć, iż już przed jej podpisaniem Strony pozostawały w sporze co do sprawy powierzchni Lokalu i „nadpłaconej” Ceny z UD. W tejże US zapisano w § 1 ust. 9 (k. 51v), iż umowa US jest zawierana w wykonaniu UD ze zmianami wynikającymi z niniejszego aktu, ale zaznaczono, iż jej zawarcie nie pozbawia Powodów (Kupujących) możliwości dochodzenia ewentualnych roszczeń z tytułu sposobu określenia i obliczenia powierzchni Lokalu. To postanowienie należy nadto odczytać w aspekcie zapisów UD o zmianie Ceny w aspekcie właśnie zmiany powierzchni Lokalu; zapisano w § 7 ust. 5 zd. 1 UD, iż jeśli po odbiorze Lokalu jego powierzchnia użytkowa będzie mniejsza od określonej w § 4 ust. 1 pkt 1, to Cena zostanie odpowiednio skorygowana najpóźniej do dnia zawarcia umowy przyrzeczonej. Te przepisy odpowiednio z umowy UD i US są jasne dla każdego w tym konsumenta (uważnego, rozsądnego) kreują proste zasady i zrozumiałe i zrazem nie zmierzają do pozbawienia praw konsumentów ani też nie przesądzają sprawy takiego roszczenia „ewentualnego”. Odpowiednio w UD - § 7 ust. 5 zd. ostatnie i w US § 3 ust. 1 są powołane wyżej zapisy o PN-97 i 4 ppkt co do m.in. wliczenia powierzchni pod ściankami działowymi nadającymi się do demontażu.

12.

Cena jest świadczeniem głównym. Lokal jako przedmiot sprzedaży jest świadczeniem głównym. Co do zasady świadczenia główne nie podlegają ocenie z art. 385 (

1)k.c. tj. o ile są sformułowane jednoznacznie. W ocenie Sądu Rejonowego te zapisy nie są jednoznaczne z uwagi na ich uzupełniający opis, w tym w aspekcie powierzchni użytkowej. Zarazem nie oznacza to, iż nie ma w UD i US żadnych zapisów istotnych , których brak skutkowałyby nieważnością kontraktu, ale Umowy wymagają oceny i wykładni z uwzględnieniem także prawa chroniącego konsumentów, w zakresie bezskuteczności niektórych zapisów. Zatem w umowach wiadomym jest, iż chodzi o Lokal nr (...), na (...) piętrze budynku (...), podano księgę wieczystą gruntu, położenie; zapisano też, iż z tym Lokalem związane będzie prawo do korzystania (nie chodzi o lokal) z miejsca garażowego ze schowkiem. Wskazana też została konkretna Cena. Jednakże te uzupełniające zapisy związane z powierzchnią - ściankami działowymi spowodowały niejednoznaczność. Sąd Rejonowy ocenia, iż przedmiotem zobowiązania w UD było wybudowanie, wyodrębnienie Lokalu z udziałem i sprzedaż Lokalu z udziałem (udział obliczony wedle art. 3 UWL), a Lokal miał mieć powierzchnię 71,31m (

2). Oznacza to - na gruncie art. 3 ust. 5 UWL (bezwględnie obowiązującego) - iż od takiej powierzchni użytkowej Lokalu (71,31 m (

2)) zostanie policzony przyszły udział w nieruchomości wspólnej.

W § 3 ust. 1 UD odwołano się wprost do art. 3 UWL, w tym do udziału . W § 7 mowa, iż cena za Lokal (termin Lokal miał zaś dotyczyć tegoż lokalu nr (...)m (

2)-zwany dalej Lokalem) to 825.945,28 zł. Odnośnie do tej Ceny nie zostało wyodrębnione jako składnik Ceny - cena za ”prawa do korzystania ze schowka czy miejsca garażowego” - nie są to odrębne przedmioty sprzedaży, ale prawa związane z Lokalem, który jest przedmiotem sprzedaży. Nie ma podstaw do innej oceny Ceny z UD przy tych zapisach i nie może tego zmienić czy podważyć „druk” danych dotyczący ceny czy upustów (k. 190), albowiem nie jest to elementem postanowień UD. W § 7 ust. 1 są dwa zastrzeżenia. Zastrzeżenie dotyczące § 14 (sprawa zmian w przepisach podatku VAT) nie było problematyczne w tej sprawie. Drugie zastrzeżenie dotyczyło ust. 5 § 7 zd. ostatnie. Pierwsze zdanie ust. 5 - jak wskazano wyżej jest jasne i zrozumiałe, w tym na gruncie zasad ekwiwalentności świadczeń jak i możliwych pewnych zmian przy procesie budowlanym, jaki prowadzi Pozwany w zakresie powierzchni: Cena miała być skorygowana odpowiednio, w przypadku zmniejszenia powierzchni użytkowej Lokalu. Odpowiednio, a zatem przykładowo: jeśli strony umówiły się na lokal o powierzchni użytkowej 50 m (

2)za 500.000 zł , zaś lokal po odbiorze miał powierzchnię użytkową 40m (

2), to cena winna ulec odpowiednio właśnie zmniejszeniu do 400.000 zł. Z tego zapisu w UD wynikało zarazem, iż cena była wiązana z powierzchnia użytkową Lokalu. Mamy też zapis o powierzchni użytkowej z odwołaniem się do PN 97 (gdzie istotnie nie było terminu ścian działowych typu przepierzenia), poza jednak powołaniem tej normy w UD znalazły się też dodatkowe zapisy, gdzie ostatni z ppkt 4 pochodzi z pkt 5.1.5.3. PN 97 opisującej powierzchnię kondygnacji netto. Odwołanie się do PN 97 jest oczywiste. Nie ma dowodu, aby Powodowie mieli wpływ na w.w. konstrukcje w tym w opisie przedmiotu czy powierzchni - ceny (odpowiednio w UD i US). Zapisy te pochodziły bowiem już ze wzorca UD, jaki stanowił załącznik do materiałów przekazywanych przez Pozwanego.

Samo cytowanie zapisów z PN 97 nie byłoby niczym niewłaściwym. Istotnie powierzchnia użytkowa jest częścią powierzchni kondygnacji netto, a do tej elementy nadające się do demontażu takie jak ścianki działowe są wliczane (5.1.5.3.). Sam fakt wliczenia powierzchni pod ściankami działowymi , które istotnie nadają się do demontażu, tj. nie naruszają innych wymagań budowlanych (odrębność niektórych pomieszczeń) nie naruszałby rażąco praw konsumentów, w szczególności, iż takie ścinaki mogą się pojawiać co zakładają wszystkie trzy w.w. PN. Nie może tu jednak zarazem chodzić o demontaż złożony stanowiący proces budowlany, gdyż ten winien się zakończyć przed sprzedażą. To Pozwany przecież zobowiązał się do wybudowania przedmiotu umowy.

Nie można prowadzić wykładni rozszerzającej i to na niekorzyść konsumenta, albowiem już sprzedawane lokale w stanie deweloperskim są nazywane z przesadą jako mieszkalne, gdyż w tym stanie deweloperskim do zamieszkania się przecież nie nadają. Zatem problemem byłaby kwalifikacja danej ścianki jako ścianki nadającej się do demontażu, gdyby czytać tylko UD, a zatem opis na rzucie Lokalu i czy istotnie wszystkie opisane tam ścianki jako nadające się do demontażu do takiego demontażu się nadają w świetle 5.1.5.3., 5.1.5.5. w zw. z 5.1.7. PN -97. Sposób powiązania opisu przedmiotu umów i ceny w tym sensie odwołania się do tych zapisów o powierzchni w tej sprawie jest niejednoznaczny, nieuzgodniony z konsumentami i wymaga wykładni i pominięcia tych zapisów, które kształtują prawa i obowiązki z naruszeniem dobrych obyczajów i rażąco naruszając interesy konsumentów w ramach istoty i natury danej czynności prawnej.

Takie samo brzmienie o obliczeniu powierzchni użytkowej (z § 7 ust. 5 zdaniem ostatnie) znajduje się w US - § 3 ust. 1. Cena w US także wiązana jest z powierzchnią użytkową Lokalu i wszystko to w wykonaniu UD. W US pojawiają się - co Sąd miał okazję zobaczyć chyba pierwszy raz, choć już bardzo wiele takich umów widział - dwie powierzchnie użytkowe Lokalu. Zapis ten o wliczaniu powierzchni ścianek nadających się do demontażu posłużył tu podania Ceny z UD, choć a) wyodrębniono Lokal o mniejszej powierzchni użytkowej tj. 68,49 m (

2), b) choć posłużono się wypisem z kartoteki lokali z mniejszą powierzchnią użytkową 68,49m (

2), c) choć prawo związane z Lokalem tj. udział w nieruchomości wspólnej wyliczono w oparciu o mniejszą powierzchnią 68,49 m (

2), d) choć obie Strony w US wnioskowały do notariusza o wniosek wieczystoksięgowy celem wyodrębnienia Lokalu o mniejszej powierzchni 68,49 m (

2)i wpisania go do nowej księgi z udziałem w nieruchomości wspólnej policzonym od tej mniejszej powierzchni. W konsekwencji zapis ten dodatkowy z § 7 ust. 5 zdanie ostatnie i z § 3 ust. 1 US o liczeniu powierzchni użytkowej i doliczaniu ścianek działowych zakwalifikowanych przez Pozwanego jako nadających się do demontażu nie tylko nie został uzgodniony indywidualnie z Powodami w aspekcie ukształtowania Ceny, ale kształtuje prawa i obowiązki podstawowe w sposób niejednoznaczny, sprzecznie z dobrymi obyczajami i rażąco narusza interes konsumentów (art. 385 (

1)k.c.). Za niejednoznacznością przemawia sam fakt tych 2 powierzchni w US, skoro chociażby na powoływanym wypisie z kartoteki lokali (opatrzony klauzulą wydany z upoważnienia Prezydenta (...) W.), jest przecież jedna powierzchnia, ta mniejsza. Rzut kondygnacji tu niczego nie naprawia w tym opisie elementów czynności cywilnoprawnych.

Sprzeczne z dobrymi obyczajami jest opis polegający na tym, aby ustanawiać odrębną własność Lokalu i sprzedawać Lokal o powierzchni 68,49m (

2)i z udziałem wynikającym z tej mniejszej powierzchni, ale zobowiązanie wzajemne konsumenta cenę za tenże przedmiot liczyć wedle większej powierzchni z UD. Lokal o danej powierzchni użytkowej jest nierozerwalnie związany z udziałem (prawem) w nieruchomości wspólnej, a ten udział - prawo policzony jest od tej mniejszej powierzchni. Interesy Konsumentów zostały rażąco naruszone , albowiem nie chodzi o drobne kwoty, ale świadczenie pieniężne na poziomie ponad 3 - krotności przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w gospodarce narodowej, gdyż ceny mieszkań, a raczej lokali mających w przyszłości być mieszkaniami są wyjątkowo wysokie. Poza tym Konsumenci zgłaszali swoje zastrzeżenia już przed podpisaniem US. Sam zaś zakup sięga kwot na poziomie ok. 800.000 zł. Cena zaś winna dotyczyć tego co jest przedmiotem sprzedaży, a nie czegoś, co przedmiotem sprzedaży nie było w danym opisie. Wszelkie zaś wątpliwości należało tu rozstrzygnąć na korzyść Konsumentów (art. 385 (

1), 384 § 2 k.c.), którzy tych zapisów nie kreowali i znajdowali się w sytuacji zapłaty kwot ponad 825.000, zł i przed podpisaniem US w zakresie nabycia praw do Lokalu. Strona Pozwana podnosiła w tej sprawie pewien szczególny aspekt związany z postępowaniem administracyjnym. Na gruncie prawa prywatnego nie znosi to ochrony konsumentów i okoliczności jakie sąd ocenia wedle zasad wynikających z art. 385 (

1)i 385 (

2)k.c. (stan z chwili zawarcia umowy). Taka ochrona nie podważa ani samodzielności lokalu ani tego, jakie są zapisy na rzutach, projektach budowlanych , chodzi o to, iż postanowienia umowne co do przedmiotu i ceny w pozostawały niejednoznaczne i wymagały oceny cywilnoprawnej. Wysokość Ceny - jak wskazano wyżej - sama w sobie nie zmienia istoty umowy czy jej skutków prawnorzeczowych. Cena winna być jednak jednoznaczna i odpowiadać temu co było przedmiotem sprzedaży. Ponieważ te zapisy niedozwolone nie wywołują skutków wobec Powodów jako Konsumentów, zwrotowi podlega świadczenie, która Pozwany uzyskał w ramach Ceny, a które nie było należne tj. kwota 32.662,54 zł. Wynika ona z prostego rachunku zestawienia Ceny Lokalu z UD z Ceną Lokalem z US. Powodowie nabyli mniejszy Lokal o 2,82 m (

2)(dodatkowe omówienie wyliczenia poniżej w pkt 14 niniejszej Części D).

13.

Jak wspomniano wyżej jest też druga podstawa prawna, która pozwala na ocenę powództwa jako zasadne co do zasady, i w tej samej części zasadne w części co do wysokości - art. 471 k.c. w zw. z art. 361 k.c.

Pozwany w UD zobowiązał się do wybudowania, ustanowienia odrębnej własności Lokalu wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej wedle zasad art. 3 UWL i sprzedaży Lokalu, a powierzchnia tego Lokalu miała wynieść 71,31 m (

2), zatem w liczniku udziału powinna się pojawić liczba (...) od tej powierzchni użytkowej.

Za to Powodowie zobowiązali się zapłacić Cenę 825.945,28 zł. Zgodnie z § 7 ust. 5 zd. 1 UD, jeżeli po odbiorze Lokalu jego powierzchnia użytkowa będzie mniejsza od określonej w § 4 ust. 1 pkt 1 czyli mniejsza od 71,31m (

2), to Cena zostanie odpowiednio skorygowana najpóźniej do dnia zawarcia umowy przyrzeczonej. Tu ponownie należy podkreślić, iż w § 1 ust. 9 US wyraźnie zaznaczano, iż zawarcie US nie pozbawia Powodów ich ewentualnych roszczeń związanych z powierzchnią. Lokal został odebrany, w protokole są ustalone wyżej zapisy. Nie ma tam mowy o powierzchni, pomiarze, ale o jakości wykonania robót. Sprawa powierzchni i sporu w tym zakresie ujawniona została po odbiorze Lokalu i przed US. Jest korespondencja w tej sprawie. Powód dopytywał m.in. jak to zostanie rozliczone - nadpłata w cenie. Przy US mamy wypis z kartoteki Lokali z klauzula przy US z powierzchnią mniejszą; mamy oświadczenia iż przedmiotem wyodrębnienia i sprzedaży - czynności cywilnoprawnych (zatem w wykonaniu elementów zobowiązania z UD) jest Lokal o mniejszej powierzchni tj. 68,49 zł , zaś w liczniku udziału w prawie wspólnym - nieruchomości wspólnej nie mamy 7131, ale 6849, zatem wynikający z mniejszej powierzchni. Istoty tych czynności prawnych zobowiązania z UD i wykonania przy US nie zmieniają żadne dodatkowe zapisy: zobowiązanie (wybudowanie, wyodrębnienie i sprzedaż z udziałem) dotyczyło Lokalu 71,31 m (

2), zaś wykonanie tego dotyczyło Lokalu 68,49m (

2). Zatem cena winna ulec skorygowaniu odpowiedniemu: skoro wedle UD za Lokal 71,31m (

2)cena wynosiła 825.945,28 zł, to po odpowiednim (arytmetycznym) skorygowaniu cena winna wynieść za Lokal 68,49 m (

2)793.282,74 zł. Skoro Pozwany nie dokonał odpowiedniego skorygowania zgodnie z § 7 ust. 5 zd. 1, to Powodom należna jest zapłata kwoty 32.662,54 zł tu jako odszkodowanie w rozumieniu art. 361 k.c. w zw. z art. 471 k.c. z tytułu nienależytego wykonania UD.

14.

Co do samego wyliczenia kwoty zasądzonej - 32.662,54 zł - w zakresie obu podstaw prawnych mechanizm pozostawał ten sam i do wyniku prowadziły dwie drogi. Najbardziej niezawodną jest zawsze ta najprostsza i chyba najstarsza, to jest konstrukcja układu: skoro za Lokal 71,31 m (

2)cena wynosiła 825.945,28 zł, to jaka winna być cena za Lokal 68,49 m (

2): {68,49m (

2)x 825,945,28 zł}/ 71,31m (

2)= 793.282,74 zł. Skoro Powodowie zapłacili więcej 825.945,82 zł należał się zwrot różnicy 32.662,54 zł odpowiednio jako nienależne świadczenia przy ocenie bezskuteczności zapisów o cenie w tej części albo odpowiednio jako odszkodowanie z tytułu niewykonania UD w zakresie skorygowania ceny. Drugie wyliczenie też nieskomplikowane, ale wymagające oceny jaka powierzchnia ma posłużyć do wyliczenia ceny za 1 m (

2). Sąd nie może podzielić stanowiska Powodów, aby w tym celu cenę 825.945,28 zł - ustalaną przecież za Lokal 71,31 m (

2)- podzielić przez powierzchnie niższą 68,49m (

2), która nie była brana pod uwagę w UD. Prowadziłoby to do bezpodstawnego wzbogacenia Powodów. Cena 825.945,28 zł dla 71,31m (

2)miała być korygowana , na wypadek zmniejszenia Lokalu. Zatem cenę 825.945,28 zł należy w tym drugim rozwiązaniu podzielić na 71,31 m (

2), bo dla tej powierzchni została określona, co daje 11.582,46 zł i tę kwotę przemnożyć przez różnicę miedzy UD a US w powierzchni 71,31-68,49m (

2)= 2,82 m (

2); a następnie 2,82m (

2)x11.582,46 zł = 32.662,54 zł. Zgodność wyników w obu sposobach dowodzi poprawności wyniku 32.662,54 zł (zaokrąglenie do drugiego miejsca po przecinku). W konsekwencji żądanie zapłaty (34.007,36 zł) ponad kwotę 32.662,54 zł nie jest zasadne i podlegało oddaleniu (tu wraz z odsetkami od tej niezasadnej części). Tylko w tym zakresie oddalonego powództwa Sąd podzielił stanowisko Pozwanego w zakresie wysokości choć przy innych nieco założeniach oceny. W tym miejscu Sąd podtrzymuje uwagi w Części A o odrębności kwestii wartości przedmiotu sporu z art. 19 k.p.c. To że ktoś podał poprawnie wartość przedmiotu sporu, nie oznacza iż jego żądania zapłaty jest prawidłowe, przy czym może się narazić na wyższą opłatę od pozwu. Czym innym jest natomiast merytoryczna ocena wysokości powództwa o zapłatę. Wracając do wyliczenia Pozwanego (k. 113-113v). W zakresie 2,82m (

2)nie chodziło o to czy jest to akurat powierzchnia pod ściankami działowymi nadającymi się do demontażu, chodziło o różnicę w powierzchni Lokalu 71,31-68,49m (

2), jakie wpisano odpowiednio co do zobowiązania i jego wykonania. Jeśli chodzi o wydruk CMR czyli ten druk danych z dwoma datami omówiony wyżej - nie ma podstaw do uznania go za podstawę wyliczeń, albowiem nie jest on elementem UD czy US; nie zawiera on podpisów Powodów i nie ma podstaw do uznania, iż dane na tym dokumencie pochodzą czy były określane przez Powodów czy były z nimi uzgodnione. Z punktu widzenia Ceny istotne były zapisy UD i US. W UD jednoznacznie zapisano, iż cena 825.945,28 zł jest za Lokal z § 4 ust. 1 pkt 1 zatem za Lokal 71,31 m (

2). Powodowie nie kupili miejsca garażowego czy schowka jako odrębnego lokalu. Były one jedynie związane z Lokalem jako prawa do korzystania. Nie ma tu wyodrębnionego odrębnie składnika ceny odrębnie za prawo do korzystania. Bez znaczenia było w tym aspekcie (tej konkretnej i nieco odmiennej sprawie) czy powierzchnia pod ściankami działowymi wynosi 2,89 m (

2). Istotą w tej sprawie nie jest to, które ścinaki zakwalifikujemy jako działowe, choć kwestie PN i ich zmian, szereg rozbieżnych interpretacji są złożone i rzecz komplikują w już skomplikowanym procesie budowlanym (de lege ferenda być może potrzebne są zmiany, na rozbieżności zwracał uwagę także WSA w wyroku z 16.06.2025 r.). Istota problemu w tej sprawie dotyczy jednak czegoś innego w tej sprawie tj. tego co zostało omówione wyżej w zakresie zawartych umów i czynności cywilnoprawnych jakie ocenia sąd powszechny: Pozwany zobowiązał się do wybudowania, wyodrębnienia z udziałem w nieruchomości wspólnej Lokalu 71,31m (

2)i jego sprzedaży, skorygowania ceny, jeśli ta powierzchnia będzie mniejsza, a w wykonaniu wyodrębnił i sprzedał Lokal mniejszy 68,49 zł z mniejszym udziałem w prawie w nieruchomości wspólnej za cenę dla lokalu większego i zawarł niejednoznaczne zapisy w tym przedmiocie - na jakie Konsumenci nie mieli wpływu w aspekcie dwu powierzchni i zasad wyliczenia dwu powierzchni w jednym i tym samym Lokalu.

15.

Sąd dostrzega aspekt procesu administracyjnego (swoje stanowisko Pozwany sygnalizował już w piśmie z kwietnia 2024 r. kierowanym do Powodów i załączonym do akt). Jednakże - jak już podnoszono wyżej - czynności tego postępowania administracyjnego nie znoszą obowiązujących przepisów prawa cywilnego, w tym art. 3 ust. 5 UWL, art. 353 (

1), 535 k.c., 155-158 k.c. (sprzedaż nieruchomości), 385 (

1)i 385 (

2)k.c. W szczególności w zakresie oceny abuzywności zapisów umownych sąd powszechny pozostaje związany regułami z art. 385 (

2)(ocena na chwilę zawarcia umów). Zarówno powoływane orzeczenie WSA jak i zaświadczenia z 12.09.2025 r. nie przesądzają w żadnym razie kwestii powierzchni użytkowej Lokalu Powodów i tego czy zapisy w umowach o cenie i przedmiocie tych umów jest jednoznaczne i ukształtowane właściwie. W.w. materiał dotyczył sprawy wydania zaświadczenia o samodzielności lokali, co w sposób oczywisty pozostaje kwestią odrębną. Już tylko na marginesie należy wskazać, iż oba te zdarzenia wyrok WSA i zaświadczenia Prezydenta miały miejsce po podpisaniu już US (art. 385 (

2)k.p.c.). Nie można też uznać, iż powodowie nadużywają swoim żądaniem swych praw (art. 5 k.c.), albowiem oczekują zapłaty ceny skorygowanej tj. takiej, która winna dotyczyć tego co zostało sprzedane, a nie wedle innego opisu z nimi nieuzgodnionego. Ich roszczenie nie dotyczy symbolicznej kwoty, ale zarazem nawet po korekcie Pozwany zachowa świadczenia na poziomie powyżej 793.000,00 zł. Powodowie też nie mogą ponosić odpowiedzialności za przebieg procesu budowlanego czy administracyjnego.

16.

Z tych wszystkich przyczyn i na podstawie w.w. przepisów Sąd Rejonowy uwzględnił powództwo co do zasady, zaś w zakresie wysokości co do kwoty 32.662,54 zł złotych. Od tej kwoty Powodom należały się odsetki ustawowe za opóźnienie zgodnie z art. 481 k.c. i 455 k.c. Powodowie uprzednio wezwali Pozwanego do zapłaty na piśmie z terminem 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Wezwanie dotyczyły kwoty wyższej i zarazem dotyczyło przedmiotu niniejszego powództwa. Doręczone zostało 16.06.2025 r., zatem odsetki ustawowe za opóźnienie są należne od 24.06.2025 r. do dnia zapłaty. W tym wypadku termin 7 dni sąd uznaje za odpowiedni na gruncie art. 455 k.c., albowiem sprawa sporu co do Ceny - powierzchni Lokalu miała swój początek jeszcze przed podpisaniem US przez Strony. W konsekwencji wyrok jak w punkcie I. Co do sposobu zasądzenia w.w. kwoty i odsetek na rzecz Powodów, to zasadnie wskazano na „łączność” w pozwie, albowiem Powodowie jako wierzyciele pozostawali małżonkami związanymi wspólnością łączną, nie zaś solidarną (art. 195 k.c. i art. 31 k.r.o.). Solidarność zaś dotyczyć może małżonków jako dłużników solidarnych w rozumieniu art. 30 k.r.o. W punkcie II wyroku Sąd Rejonowy w pozostałym zakresie (wysokość roszczenia i odsetki od tej części) oddalił powództwo jako niezasadne - z przyczyn wskazanych w części D pkt 14 uzasadnienia.

17.

W punkcie III Sąd Rejonowy zamieścił orzeczenie o kosztach procesu między Stronami (tu również odpowiednio z uwzględnieniem po stronie Powodów wspólności łącznej Ich majątku). Powodowie przegrywali w nieznacznej części roszczenia zaś istota ich roszczenia została uwzględniona. Zatem usprawiedliwionym było zastosowanie art. 98 w zw. z art. 100 k.p.c. i zasądzenie od Pozwanego ich rzecz łącznie kwoty 5.335,00 zł tytułem zwrotu kosztów procesu. Na kwotę tę składają się: opłata skarbowa 34 zł, opłata od pozwu 1701 zł oraz koszty zastępstwa procesowego 3600 zł. Wprawdzie co do zasady w sytuacji prowadzenia rozprawy koszty zastępstwa mogą być wyższe (§ 15 rozporządzeń w sprawie opłat za czynności radców prawnych), jednak Powodowie nie przestawili wniosku w tym przedmiocie czy spisu kosztów.

ZARZĄDZENIE (...) (...) (...)

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.