VIII U 2017/24

Sygn. akt VIII U 2017/24 UZASADNIENIE Decyzją z 9 grudnia 2024r., Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w G. ustalił ubezpieczonemu C. V. wartość kapitału początkowego. Do jej ustalenia organ rentowy nie uwzględnił okresów od 1 października 1996r. do 4 października 1996r. z powodu przebywania przez ubezpieczonego na urlopie bezpłatnym oraz od 21 stycznia 1997r. do 17 lutego 1998r. z powodu niedostatecznego udowodnienia tego okresu. Odwołanie od tej decyzji złożył C. V., domagając się zaliczenia mu okresu pracy od 21 stycznia 1997r. do 17 lutego 1998r. W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie argumentując, że wskazany przez ubezpieczonego okres pracy nie znajduje potwierdzenia w przedłożonej przez niego dokumentacji. Sąd Okręgowy ustalił co następuje: Ubezpieczony C. V., urodził się (...) Zgodnie z umową o pracę z 1 czerwca 1997r. ubezpieczony został zatrudniony w F.H. (...) S.C. B.C. X. w V. od 1 czerwca 1997r. na czas nieokreślony za wynagrodzeniem w wysokości 600 zł + premia regulaminowa do 30%. Wcześniej, tj. w okresie od 21 stycznia 1997r. do 31 maja 1997r. ubezpieczony pracował u tego samego pracodawcy na okres próbny. Hurtownia (...).H. (...) S.C do 30 października 2001r. figurowała w ewidencji jako spółka cywilna, a od 31 października 2001r. została przekształcona w spółkę jawną. Fakt zatrudnienia ubezpieczonego w F.H. (...) S.C. został również potwierdzony pieczęcią pracodawcy w legitymacji ubezpieczeniowej. Ubezpieczony pracował jako wydawca magazynowy w oddziale hurtowni spożywczej w K. przy ul. (...). Z kart zarobkowych z okresu od 21 stycznia 1997r. do lutego 1998r. wynika, że podczas zatrudnienia u w/w pracodawcy odwołujący korzystał z L4 w miesiącu lipcu 1997r. w wymiarze 15 dni. (od 1 do 15 lipca 1997r.). W okresie od 21stycznia 1997r. do 31 grudnia 1997r. otrzymał wynagrodzenie brutto 8276,40zł. W okresie od 1 stycznia 1998r. do 17 lutego 1998r. osiągnął wynagrodzenie brutto w tym też za urlop w wysokości 1824,90 zl brutto. W zeznaniu rocznym PIT-30 za 1997 rok ubezpieczony wykazał dochód w wysokości (...). Natomiast B.(...). (...) Sp. jawna wykazała wobec Urzędu Skarbowego dochód ubezpieczonego w wysokości(...) Dla potrzeb obliczenia kapitału początkowego przyjmuje się kwotę wynagrodzenia brutto tj. przychodu. Zważywszy, że dla celów podatkowych odejmowany jest od przychodu koszt uzyskania przychodu przyjąć należało, że ubezpieczony z tytułu zatrudnienia w F.H. (...) S.C. w roku 1997 osiągnął przychód w wysokości (...) zł, a w roku 1998 osiągnął przychód w wysokości (...). Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o: akta organu rentowego m.in. w oparciu o PIT-11 ubezpieczonego za 1998r., pismo Naczelnika Urzędu Skarbowego w G. dotyczące wykazanego dochodu ubezpieczonego w latach 1997-1998 (k.66), dokumentację procesową w postaci legitymacji ubezpieczeniowej odwołującego (k.17), umowy o pracę (k.16), kart zarobkowych z lat 1997-1998 (k.44-57) oraz na podstawie zeznań świadka V. X. (k.67-68) a także przesłuchania odwołującego. (k.28) Zgromadzony materiał dowodowy, Sąd uznał za kompletny, wiarygodny i mogący stanowić podstawę ustaleń faktycznych. Mimo uzyskania kart płacowych w formie skanów, sąd oparł się na nich przy dokonywaniu ustaleń, bowiem przedstawione one zostały w tej formie przez podmiot trzeci - nabywcę przedsiębiorstwa (...).H. (...) S.C. B.(...) X. w V. – (...) sp. z o.o. w M., a ponadto ich treść pozostaje w pełnej zgodności z uzyskanymi informacjami z Urzędu Skarbowego i złożonymi przez odwołującego oryginalnymi dokumentami( Pit -11 za 1998r., książeczka ubezpieczeniowa, umowa o pracę na czas nieokreślony). Sąd dokonując ustaleń faktycznych, w głównej mierze, oparł się na dowodach z dokumentów m.in. w postaci kart zarobkowych ubezpieczonego z F.H. (...) S.C. (...) X. pozyskanych w niniejszym postępowaniu od podmiotu trzeciego. Sąd uwzględnił zeznania V. X. jedynie w nieznacznym zakresie tj. w zakresie jakim potwierdziły fakt zawarcia umowy o pracę z odwołującym. Sąd nie wziął pod uwagę zeznań siostry odwołującego B. Ł. i szwagra ubezpieczonego B. Ł., gdyż osoby te nie były w stanie potwierdzić ani dokładnego okresu zatrudnienia ubezpieczonego ani wysokości osiąganego przez niego wynagrodzenia. Sąd dał wiarę odwołującemu szczególnie, co do kwestii zawarcia z nim umowy na okres próbny przed zawarciem z nim umowy o pracę w firmie (...).(...) S.C. B.C. X.. Sąd zważył, co następuje: Odwołanie ubezpieczonego, C. V. zasługuje na uwzględnienie. Należy stwierdzić, że zgodnie z treścią art. 174 ust. 1 - 3 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (t. j. Dz. U. z 2025r., poz. 1749):

1. Kapitał początkowy ustala się na zasadach określonych w art. 53, z uwzględnieniem ust. 2-
3. Przy ustalaniu kapitału początkowego przyjmuje się przebyte przed dniem wejścia w życie ustawy:  okresy składkowe, o których mowa w art. 6,  okresy nieskładkowe, o których mowa w art. 7 pkt 5,  okresy nieskładkowe, o których mowa w art. 7 pkt 1-4 i 6-12, w wymiarze nie większym niż określony w art. 5 ust.
5. Podstawę wymiaru kapitału początkowego ustala się na zasadach określonych w art. 15, 16, 17 ust. 1 i 3 oraz art. 18, z tym że okres kolejnych 10 lat kalendarzowych ustala się z okresu przed dniem 1 stycznia 1999r. Natomiast zgodnie z normą art. 15 ust. 1, powołanej wyżej ustawy podstawę wymiaru emerytury i renty stanowi ustalona w sposób określony w ust. 4 i 5 przeciętna podstawa wymiaru składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe lub na ubezpieczenie społeczne na podstawie przepisów prawa polskiego w okresie kolejnych 10 lat kalendarzowych, wybranych przez zainteresowanego z ostatnich 20 lat kalendarzowych poprzedzających bezpośrednio rok, w którym zgłoszono wniosek o emeryturę lub rentę, z uwzględnieniem ust. 6 i art.
6. Odesłanie do wymienionych przepisów oznacza, że zasady ustalania podstawy wymiaru kapitału początkowego są takie same, jak zasady ustalania podstawy wymiaru emerytur i rent. Wnioskodawcy natomiast pozostawiony jest wybór okresu, z którego podstawa wymiaru składek przyjmowana jest do podstawy wymiaru kapitału początkowego, tylko w granicach określonych powołanymi przepisami, co oznacza, że okres ten nie może być ani dłuższy, ani krótszy niż 10 lat i że z tego dziesięcioletniego okresu nie mogą być wyłączone żadne okresy. W szczególności nie są wyłączone okresy, w których wnioskodawca nie podlegał ubezpieczeniu społecznemu i w związku z tym nie osiągał dochodów, które mogłyby stanowić podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne. Wynika to z regulacji zawartej w art. 16 ust. 1, który stanowi, że przy ustalaniu kolejnych 10 lat kalendarzowych przyjmuje się lata kalendarzowe następujące bezpośrednio po sobie, chociażby ubezpieczony w niektórych z tych lat przez okres roku lub w okresie krótszym niż rok nie pozostawał w ubezpieczeniu. Jeżeli w okresie ostatnich 20 lat występowały przerwy w ubezpieczeniu, zainteresowany, chcąc osiągnąć najkorzystniejszy wskaźnik podstawy wymiaru, może wybrać taki okres kolejnych 10 lat, w którym przerwy były najkrótsze. Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie była wysokość kapitału początkowego ubezpieczonego, do ustalenia której nie uwzględniono ubezpieczonemu okresu pracy od 21 stycznia 1997r. do 17 lutego 1998r. ani pod kątem stażowym ani pod kątem podstawy wymiaru. Organ rentowy odmawiając wliczenia do podstawy wymiaru kapitału początkowego wynagrodzenia za sporny okres a także nie zaliczając okresu pracy ubezpieczonego do okresów składkowych i nieskładkowych nie posiadał dokumentacji płacowej, która została uzupełniona w niniejszym postępowaniu dowodowym. W konsekwencji Sąd uznał, że przedłożone karty zarobkowe z lat 1997-1998 mają wpływ przy obliczaniu kapitał początkowy odwołującego, który winien zostać wyliczony z zastosowaniem wykazanych wynagrodzeń brutto ubezpieczonego w okresie spornym oraz z uwzględnieniem okresów składkowych (od 21 stycznia 1997r. do 30 czerwca 1997r. i od 16 lipca 1997r. do 17 lutego 1998r.) i okresu nieskładkowego od 1 lipca 1997r. do 15 lipca 1997r. z okresu zatrudnienia odwołującego w F.H. (...) S.C. B.C. X.. Reasumując, w oparciu o powyższe rozważania, należało uznać, że zaskarżona decyzja organu jest błędna, a w konsekwencji Sąd, na mocy 477 14 § 2 k.p.c. zmienił skarżoną decyzję jak w sentencji. (-) SSO Gabriela Sobczyk