Sygn. akt II K. 59/25 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 czerwca 2025 roku. Sąd Rejonowy w Golubiu-Dobrzyniu II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: sędzia Leszek Osiński Protokola

§1kk ORZEKA: I.

uznaje oskarżonego P. J. za winnego popełnienia zarzucanego mu w akcie oskarżenia czynu, tj. przestępstwa z art.

§ 1

kk i za to na mocy art.

§ 1kk wymierza mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; II.

na mocy art. 43a § 2 kk orzeka od oskarżonego świadczenie pieniężne w wysokości 5.000 (pięciu tysięcy) złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy (...) (nr (...)); III. na mocy art. 44b § 4 kk orzeka wobec oskarżonego nawiązkę w wysokości 5.000 zł (pięciu tysięcy złotych) na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy (...) (nr konta (...)); IV. na mocy art. 42 § 2 kk orzeka wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 4 (czterech) lat; V. na mocy art. 63 § 1 kk na poczet kary pozbawienia wolności zalicza oskarżonemu okres zatrzymania od dnia 11 marca 2025 roku, godz. 20.37 do 12 marca 2025 roku, godz. 14.50 przyjmując, iż stanowi to jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności; VI. na mocy art. 63 § 4 kk na poczet orzeczonego w pkt IV wyroku środka karnego zalicza oskarżonemu okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 11 marca 2025 roku; VII. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 120 (sto dwadzieścia) złotych tytułem opłaty sądowej i obciąża go wydatkami poniesionymi w sprawie w kwocie 340,93 zł (trzysta czterdzieści złotych dziewięćdziesiąt trzy grosze). UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 59/25 S. wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1.USTALENIE FAKTÓW 0.1.Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.1.1. P. J. Czyn przypisany - art.

§ 1

kk - prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty

1. prowadzenie przez oskarżonego pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości wyjaśnienia oskarżonego k. 47-47v. zeznania świadka A. X. k. 20v.-22v. protokoły badania na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu k. 4 k. 6 wyniki badania krwi na zawartość alkoholu k. 62-73
2. uprzednia karalność oskarżonego, jego sytuacja rodzinna, zawodowa, majątkowa karta karna k. 31-45 dane osobopoznawcze k. 54 0.1.Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.2.
3. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty 1.OCena DOWOdów 0.1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 0.1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp .faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 1.1.1 wyjaśnienia oskarżonego Oskarżony P. J. przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i na etapie postępowania przygotowawczego złożył wyjaśnienia. Opisał w nich przebieg trasy w dniu zdarzenia oraz okoliczności, w jakich doszło do spożycia alkoholu oraz późniejszej jazdy samochodem pracodawcy. Depozycje te nie budzą wątpliwości. są zbieżne z pozostałym materiałem dowodowym w sprawie. Sąd uznał je za wiarygodne. zeznania świadka A. X. Zeznania świadka dopełniają obraz zdarzeń w sprawie. A. X. wskazała na okoliczności związane z uszkodzeniem elementów ogrodzenia swej posesji oraz próbą zawrócenia pojazdu przez oskarżonego. W sprawie nie budziło w związku z tym wątpliwości, iż to oskarżony prowadził pojazd mechaniczny. Świadek wskazała zarazem na stan oskarżonego - bełkotliwą mowę, chwianie się na nogach, wyczuwalną woń alkoholu (k. 21). To było powodem zawiadomienia policji. Przypuszczenia świadka A. X. okazały się zasadne, co potwierdzono podczas dalszych badań na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu. Zeznania świadka nie budziły żadnych wątpliwości. Brak podstaw, aby je zakwestionować. protokoły badania na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu O tym, iż oskarżony w chwili czynu znajdował się w stanie nietrzeźwości przekonują protokoły badań na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu, wykonanych po zatrzymaniu P. J.. Zostały wykonane przez funkcjonariuszy policji posiadających odpowiednią wiedzę na temat użycia analizatorów wydechu. Użyte narzędzia pomiarowe posiadały odpowiednie certyfikaty. Brak w związku z tym podstaw, aby wyniki badań zakwestionować. wyniki badania krwi na zawartość alkoholu Potwierdzeniem badań na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu stały się wyniki badania krwi oskarżonego na zawartość alkoholu. Również i w tym wypadku ujawniono wysokie stężenia alkoholu we krwi oskarżonego. Fakt, iż w momencie prowadzenia pojazdu mechanicznego znajdował się on w stanie nietrzeźwości nie może zatem budzić wątpliwości. Sąd dowód ów uznał za w pełni wiarygodny. 1.2.1 karta karna Oskarżony był w przeszłości wielokrotnie karany. Jego karta karna obejmuje skazania za czyny z art. 286 kk. Okoliczność uprzedniej karalności oskarżonego nie stanowiła przedmiotu sporu w sprawie. Została ustalona na podstawie informacji z Krajowego Rejestru Karnego. dane osobopoznawcze Oskarżony jest kawalerem, nie posiada osób na utrzymaniu. Dotychczas pracował jako kierowca z wynagrodzeniem 4.300 złotych miesięcznie. Nie posiada majątku. 1.PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☒3.
4. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem I P. J. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Mając na uwadze przedstawiony powyżej materiał dowodowy, sąd uznał oskarżonego P. J. za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, tj. występku z art.

§ 1kk.

W przekonaniu sądu nie może budzić wątpliwości, iż w dniu zdarzenia oskarżony dobrowolnie spożywał alkohol, wprawiając się w stan nietrzeźwości. Następnie - mając świadomość tego stanu - prowadził pojazd mechaniczny po drodze publicznej. Jego zachowanie wyczerpało zatem znamiona czynu zabronionego spenalizowanego w art.

§ 1kk, który przewiduje odpowiedzialność karną za tego typu postępowanie.

Okoliczności popełnienia czynu nie stanowiły przedmiotu sporu w sprawie. ☐3.

1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐3.
2. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐3.
3. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☐3.
4. Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia 1.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności P. J. I I Uznając oskarżonego za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, sąd na mocy art.

§ 1kk wymierzył mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności.

W przekonaniu sądu orzeczona kara - tak co do rodzaju, jak i wymiaru - jest adekwatna do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu. Uwzględnia stopień stężenia alkoholu w organizmie oskarżonego. Należy w związku z tym przypomnieć, iż oskarżony znajdował się w stanie upojenia alkoholowego (1,58 mg/l). Stężenie alkoholu w jego organizmie przekraczało kilkunastokrotnie dopuszczalne normy. O tym, w jakim stanie znajdował się oskarżony świadczy także jego zachowanie - oskarżony jadąc pojazdem, uszkodził elementy ogrodzenia posesji, wjechał w pole, gdzie auto ugrzęzło. Sąd zważył ponadto, iż występek z art.

§ 1kk zagrożony jest karą pozbawienia wolności do lat 3.

W związku z tym kara w wymiarze 6 miesięcy nie razi swą surowością. Jest to kara bezwzględna. W przekonaniu sądu tylko kara tego rodzaju jest w stanie zrealizować cele z zakresu prewencji indywidualnej, skutecznie odwodząc oskarżonego od popełnienia przestępstwa w przyszłości. Sąd zważył przy tym, iż oskarżony był uprzednio wielokrotnie karany za czyny z art. 286 § 1 i § 3 kk. Ze skazań tych nie wyciągnął żadnych wniosków, ostentacyjnie wręcz po raz kolejny łamiąc zasady porządku prawnego. Okoliczności te świadczą o głębokiej demoralizacji oskarżonego, który zlekceważył zagrożenie, jakie stworzył w ruchu drogowym dla siebie oraz pozostałych jego uczestników. Pamiętać także należy, iż oskarżony poruszał się po drodze krajowej, gdzie natężenie ruchu jest znaczne. Prowadził pojazd mechaniczny, wykonując swoje obowiązki zawodowe - był w pracy, a pomimo tego spożył alkohol. Prowadził samochód dostawczy o gabarytach większych niż samochody osobowe. Nad pojazdem tym nie panował, o czym świadczy uszkodzenie ogrodzenia jednej z posesji. Na takie zachowanie należało zareagować z całą stanowczością. Orzeczona kara stanowi czytelny sygnał, iż zachowanie oskarżonego spotkało się ze zdecydowaną reakcją sądu, stanowiąc reakcję adekwatną, wyważoną, sprawiedliwą. To zaś wpłynie na ukształtowanie świadomości społecznej na temat tego typu zachowań. Sąd pozostaje w przekonaniu, iż celu tego nie osiągnęłoby się stosując kary o charakterze wolnościowym. Postępowanie oskarżonego nie znajduje żadnego usprawiedliwienia. Na wysokość kary - jako okoliczność łagodzącą - wpłynął fakt przyznania się oskarżonego do popełnienia zarzucanego mu czynu. P. J. II I Na mocy art. 43a § 2 kk orzeczono wobec oskarżonego świadczenie pieniężne w kwocie 5.000 złotych. Orzeczenie w tym zakresie miało charakter obligatoryjny. Kwota świadczenia - ze względu na utratę możliwości zarobkowania w charakterze kierowcy oraz orzeczenia kary detencyjnej - została określona na najniższym możliwym poziomie. P. J. III I Na podstawie art. 44b § 4 kk orzeczono wobec oskarżonego nawiązkę w kwocie 5.000 złotych na rzecz Funduszu Pomocy (...) oraz (...). Orzeczenie w tym zakresie uwzględnia fakt, iż oskarżony prowadził pojazd mechaniczny niestanowiący jego własności, w ramach wykonywania obowiązków zawodowych na rzecz pracodawcy. Nie można zatem orzec przepadku pojazdu (art. 44b § 4 kk). Kwota nawiązki została ustalona na najniższym możliwych poziomie, co uwzględnia obecną sytuację życiową, zawodową oraz możliwości płatnicze oskarżonego. P. J. IV I Na podstawie art. 42 § 2 kk orzeczono wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 4 lat. Orzeczenie w tym zakresie również miało charakter obligatoryjny. Najkrótszy możliwy okres trwania środka to 3 lata. Wymiar orzeczonego środka karnego uwzględnia poziom stężenia alkoholu w organizmie oskarżonego. Oskarżony swoim zachowaniem dowiódł, iż jest osobą lekkomyślną i nieodpowiedzialną. Stwarza realne zagrożenie dla siebie i innych uczestników ruchu drogowego. Konieczne jest zatem orzeczenie eliminujące go z grona tych uczestników. Będzie to czas na krytyczną refleksję i nabranie szacunku do obowiązującego porządku prawnego. P. J. V I Na mocy art. 63 § 1 kk na poczet kary pozbawienia wolności zaliczono oskarżonemu okres zatrzymania w sprawie. P. J. VI IV Na poczet orzeczonego środka karnego zakazu prowadzenia pojazdów zaliczono oskarżonemu okres zatrzymania prawa jazdy od 11 marca 2025 roku. 1.Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności 1.inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę 1.KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności VII O kosztach procesu orzeczono po myśli art. 627 kpk, zasądzając od oskarżonego kwotę 120 złotych tytułem opłaty i obciążając go wydatkami w sprawie w kwocie 340,93 złotych. Rozstrzygnięcie w tym zakresie uwzględnia wynik procesu, w którym sprawstwo i wina oskarżonego zostały dowiedzione. Oskarżony winien zatem ponieść koszty procesu. Sąd zważył zarazem, iż dotąd oskarżony pracował zawodowo, osiągając stały dochód. Nie posiada osób na utrzymaniu. Zapłata kosztów procesu nie narazi go na istotny uszczerbek w utrzymaniu. 1.Podpis