I C 366/25

Sygn. akt I C 366/25 UZASADNIENIE Powód T. P. wniósł o zasądzenie od strony pozwanej (...) z siedzibą w W. kwoty 39 863,16 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 11 grudnia 2024 roku oraz kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych oraz opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. W uzasadnieniu wskazał, że w dniu 23 lipca 2024 roku doszło do zdarzenia drogowego, w wyniku którego uszkodzeniu uległ pojazd należący do P. S.. Powód podał, że szkoda była likwidowana na podstawie polisy OC posiadaczy pojazdów mechanicznych u strony pozwanej. Wskazał także, iż poszkodowany wynajął u niego auto zastępcze segmentu D marki A. (...) na okres 100 dni w okresie od 23 lipca 2024 r. do 31 października 2024 r., ustalając stawkę dobową za wynajem w wysokości 350 zł netto. W ramach usługi świadczonej na rzecz poszkodowanego powód uwzględnił koszt holowania pod adres wskazany przez klienta w wysokości 733,67 zł oraz koszt holowania uszkodzonego pojazdu do warsztatu w wysokości 945,96 zł wystawiając poszkodowanemu fakturę VAT na łączną kwotę 44 729,63 zł brutto. Powód wskazał, że na mocy umowy cesji z dnia 31 października 2024 r. nabył od poszkodowanego wierzytelność z tytułu ww. faktury VAT, po czym wezwał stronę pozwaną do zapłaty. Pozwana uznała roszczenie do kwoty 4866,47 zł, w tym 4132,80 zł tytułem kosztów pojazdu zastępczego, przy uwzględnieniu czasu najmu 28 ze 100 dni oraz zredukowaniu stawki do 120 zł netto z 350 zł netto. Pozwana wezwana do zapłaty kwoty dochodzonej pozwem, stanowiącej różnicę między kwotą wynikającą z wystawionej przez niego faktury, a kwotą wypłaconą w postępowaniu likwidacyjnym z tytułu należnego odszkodowania odmówiła dopłaty odszkodowania. Nakazem zapłaty z dnia 20 marca 2025 roku, wydanym w sprawie o sygn. akt(...) Referendarz Sądowy w Sądzie Rejonowym w Kłodzku orzekł zgodnie z żądaniem pozwu. Strona pozwana (...) z siedzibą w W. w sprzeciwie od nakazu zapłaty wniosła o oddalenie powództwa i zasądzenie od powoda na rzecz strony pozwanej kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu sprzeciwu pozwana wskazała, że postępowanie likwidacyjne prowadził polski korespondent zagranicznego ubezpieczyciela A.. W wyniku powyższego pozwana ponosi odpowiedzialność odszkodowawczą związaną z kolizją drogową z 23 lipca 2024 roku. Pozwana wskazała, że spór między stronami dotyczy dobowej stawki najmu oraz uzasadnionej okolicznościami długości okresu najmu. Strona pozwana podała, że w trakcie zgłoszenia szkody przedstawiła poszkodowanemu konkretne i jednoznaczne informacje o możliwości wynajęcia pojazdu zastępczego przy jej pomocy oraz o akceptowanych przez nią stawkach. Strona pozwana podniosła, że zachowanie powoda w zakresie ustalenia dobowego kosztu najmu pojazdu zastępczego, w wysokości wyższej od rynkowej stawki, doprowadziło do zwiększenia rozmiaru szkody, za co strona pozwana nie ponosi odpowiedzialności. W dalszych pismach strony procesu podtrzymały swoje stanowiska w sprawie. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 23 lipca 2024 roku doszło do kolizji w ruchu drogowym, w wyniku której uszkodzeniu uległ pojazd marki O. (...) o numerze rejestracyjnym (...), stanowiący własność P. S.. Kolizja drogowa została spowodowana przez sprawcę, ubezpieczonego od odpowiedzialności cywilnej u czeskiego ubezpieczyciela. Szkoda została zgłoszona przez poszkodowanego do (...) S.A. z siedzibą w W., które prowadziło postępowanie likwidacyjne w imieniu zagranicznego zakładu ubezpieczeń, u którego ubezpieczony był sprawca zdarzenia jako jego nominowany korespondent na terenie Polski. (...) S.A. z siedzibą w W. wypłaciła powodowi kwotę 4866,47 zł, w tym 4132,80 zł tytułem zwrotu kosztów najmu przez poszkodowanego pojazdu zastępczego, tj. 28 dni po 120 zł brutto, przyjmując ww. kwotę jako cenę rynkową oraz 733,67 zł tytułem kosztów holowania. Z samochodu marki O. korzystał poszkodowany P. S., a w czasie, gdy doszło do powyższej kolizji, nie posiadał on innego pojazdu. Poszkodowany potrzebował samochodu w celu dojazdu do miejsca pracy za granicą, a nadto dla potrzeb załatwiania spraw życia codziennego. Poszkodowany zdecydował się zatem w dniu kolizji na wynajęcie pojazdu zastępczego od powoda. Uszkodzony pojazd marki O. został odholowany na strzeżony parking należący do powoda. Dowód: - Formularz usług pomocy drogowej, k. 35; - Decyzja z 11.12.2024r. k. 26 – 28; - zeznania świadka P. S., k. 102 Poszkodowany w dniu 23 lipca 2024 roku zawarł z powodem umowę najmu pojazdu zastępczego marki A. (...) o numerze rejestracyjnym (...) na okres likwidacji szkody powstałej w konsekwencji powyższej kolizji. Okres najmu trwał od 23 lipca 2024 r. do 31 października 2024 r. Zgodnie z treścią ww. umowy należność za najem wyżej opisanego pojazdu zastępczego wynosiła 350 zł netto za dobę. Podstawą płatności była faktura, którą wynajmujący miał wystawić po zwrocie samochodu. Umowa najmu nie obciążała poszkodowanego wpłatą własną, kaucją, nie zawierała też limitu kilometrów. Poszkodowany został poinformowany przez powoda o tym, że powód nie współpracuje z ubezpieczycielem sprawcy wypadku oraz, ze jest podmiotem świadczącym usługi na wolnym rynku. Łącznie koszt najmu pojazdu zastępczego, z którego korzystał poszkodowany, wyniósł 430050,00 zł brutto (dzienna stawka najmu to 430,50 zł brutto x 100 dni). Poszkodowany skorzystał także z usług powoda w zakresie holowania uszkodzonego pojazdu, którego koszt został wyszczególniony i wliczony na fakturze przedstawionej poszkodowanemu. Koszt holowania pod adres wskazany przez klienta w wysokości 733,67 zł oraz koszt holowania uszkodzonego pojazdu do warsztatu w wysokości 945,96 zł Na mocy umowy cesji z dnia 31 października 2024 roku powód nabył od poszkodowanego P. S. wierzytelność wobec strony pozwanej wynikającą z w powyżej opisanej fakturę VAT o numerze (...). Dowód: - umowa cesji wierzytelności, k. 7 - faktura VAT OC (...), k. 8 - umowa najmu pojazdu, k. 9 - upoważnienie powoda do reprezentowania poszkodowanego przed (...), k. 10 - oświadczenie o warunkach najmu pojazdu zastępczego, k. 11 - oświadczenie dotyczące poinformowania o podmiocie wynajmującym pojazd zastępczy, k. 12 - oświadczenie dotyczące celowości wynajęcia pojazdu zastępczego, k. 13 - formularz usługi pomocy drogowej (Ż. – B.) wraz z załączonymi wydrukami map, k. 35-38 - formularz usługi pomocy drogowej (B. – Ś.) wraz z załączonymi wydrukami map, k. 39-42 Powód działając na podstawie upoważnienia poszkodowanego P. S. jako jego pełnomocnik w dniu 25 lipca 2024 r. zgłosił szkodę z dnia 23 lipca 2024 r. za pośrednictwem internetowego i otrzymał potwierdzenie rejestracji szkody, w którym znajdowała się informacja o możliwości organizacji wynajmu pojazdu zastępczego. Poszkodowany oświadczył wówczas, że zapoznał się z warunkami wynajmu pojazdu zastępczego oraz, że ma wynajęty pojazd zastępczy. Poszkodowany został także poinformowany o akceptowanych przez pozwaną dobowych stawkach najmu pojazdu zastępczego, w przypadku nieskorzystania z jej usług w tym zakresie – w przypadku najmu pojazdu zastępczego klasy D stawka ta wynosiła 120 zł netto za dobę. Powód zdecydował o wyborze warsztatu (...) sp. z o.o. w Ś., który miał przeprowadzić naprawę pojazdu poszkodowanego i do którego w dniu 8 sierpnia 2024r. na lawecie został przetransportowany pojazd poszkodowanego. Po dwukrotnych oględzinach pojazdu kosztorys został zaakceptowany 23 września 2024r. Pojazd pozostawał w naprawie do 31 października 2024r. D owód: - pismo zawierające podsumowanie internetowe zgłoszenie szkody, k. 59 - pismo zawierające informacje o zasadach wynajmu pojazdu zastępczego, k. 62 - potwierdzenie przyjęcia odpowiedzialności za szkodę przez zagranicznego ubezpieczyciela w Polsce, k. 65 Strona poznawana kwestionując koszt najmu pojazdu zastępczego w wysokości 43 050,00 zł zarzuciła, że powyższa kwota znacząco przewyższa wartość pojazdu, która została ustalona na kwotę 29 800,00 zł. D owód: - wycena pojazdu poszkodowanego, k. 68. Sąd ustalił stan faktyczny sprawy na podstawie dowodu z dokumentów zaoferowanych przez powoda i stronę pozwaną, które nie budziły wątpliwości w zakresie ich autentyczności oraz na podstawie dowodu z zeznań poszkodowanego P. S., które były logiczne, spójne i korelowały z pozostałym zebranym w sprawie materiałem dowodowym, zatem mogły być one podstawą do czynienia ustaleń w niniejszej sprawie. Sąd zważył, co następuje: Bezspornym jest w sprawie, iż w dniu 23 lipca 2024 roku doszło do kolizji w ruchu drogowym, w wyniku której uszkodzeniu uległ pojazd marki O. (...) o numerze rejestracyjnym (...), stanowiący własność P. S.. Legitymacja procesowa strony pozwanej nie była kwestionowana przez strony i nie budziła wątpliwości Sądu w tym zakresie, dlatego że zgodnie z art. 19 ust. 3 w zw. z art. 123 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. о ubezpieczeniach obowiązkowych, ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych, (...) odpowiada za szkody będące następstwem wypadków, które miały miejsce na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i powstały w związku z ruchem pojazdów mechanicznych, zarejestrowanych w państwach, których biura narodowe są sygnatariuszami Porozumienia Wielostronnego. Na podstawie art. 509 § 1 k.c. wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania. Zgodnie z normą prawną zawartą w przepisie art. 510 § 1 k.c. umowa sprzedaży, zamiany, darowizny lub inna umowa zobowiązująca do przeniesienia wierzytelności przenosi wierzytelność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej postanowiły. W związku z powyższym strona powodowa jest legitymowana czynnie do wytoczenia powództwa w niniejszej sprawie. Zgodnie z przepisem art. 822 § 1 k.c. przez umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej ubezpieczyciel zobowiązuje się do zapłacenia określonego w umowie odszkodowania za szkody wyrządzone osobom trzecim, wobec których odpowiedzialność za szkodę ponosi ubezpieczający albo ubezpieczony. Strona pozwana nie kwestionowała swojej odpowiedzialności za szkodę powstałą w wyniku kolizji drogowej z 23 lipca 2024 roku. Okolicznościami bezspornymi między stronami są: - Wystąpienie zdarzenia drogowego, - Powstanie szkody całkowitej w uszkodzonym pojeździe, - Istnienie odpowiedzialności ubezpieczyciela za zdarzenie, - Objęcie sprawcy zdarzenia obowiązkowym OC u zagranicznego ubezpieczyciela, - Zasadność najmu przez okres 28 dni. Kwestią sporną w przedmiotowej sprawie pozostawała wysokość dobowej stawki najmu pojazdu zastępczego oraz 72 dni trwania najmu pojazdu jako uzasadnionego okolicznościami sprawy. Strona pozwana kwestionowała także zasadność kosztów holowania pojazdu z miejsca parkowania po szkodzie tj. (...) do warsztatu wykonującego naprawę tj. Ś., argumentując, że nie było konieczności holowania uszkodzonego pojazdu najpierw do miejsca zamieszkania poszkodowanego a następnie po kilku dniach od wypadku do wybranego przez poszkodowanego warsztatu samochodowego. W orzecznictwie dominuje pogląd, że najem samochodu zastępczego na czas likwidacji szkody mieści się w ramach pełnego odszkodowania zgodnie z art. 361 i 363 k.c. i pozostaje w adekwatnym związku przyczynowym z powstałą szkodą. Nie wszystkie jednak wydatki pozostające w związku przyczynowym z wypadkiem komunikacyjnym mogą być refundowane, istnieje bowiem obowiązek wierzyciela zapobiegania szkodzie i zmniejszania jej rozmiarów (art. 354 § 2, art. 362 i 826 § 1 k.c.). Na dłużniku ciąży w związku z tym obowiązek zwrotu wydatków celowych i ekonomicznie uzasadnionych, pozwalających na wyeliminowanie negatywnych dla poszkodowanego następstw, niedających się wyeliminować w inny sposób, z zachowaniem rozsądnej proporcji między korzyścią wierzyciela a obciążeniem dłużnika. Nie jest celowe nadmierne rozszerzanie odpowiedzialności odszkodowawczej i w konsekwencji – gwarancyjnej ubezpieczyciela, co mogłoby prowadzić do wzrostu składek ubezpieczeniowych. Tak, Uchwała SN