Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty
penalizuje zachowanie polegające na kierowaniu pojazdami mechanicznymi w stanie nietrzeźwości. Przestępstwo to ma charakter formalny i polega na samym tylko prowadzeniu pojazdu w stanie nietrzeźwości. Do popełnienia tego przestępstwa niepotrzebne jest nastąpienie jakiegokolwiek skutku. Przestępstwo to może być popełnione wszędzie gdzie odbywa się ruch pojazdów. Podmiotem tego czynu może być każda osoba zdolna do ponoszenia odpowiedzialności karnej, prowadząca pojazd mechaniczny. Po stronie sprawcy wymagane jest aby miał on świadomość, iż znajduje się w stanie nietrzeźwości albo też przewidywał ten stan i na to się godził. Poprzez stan nietrzeźwości polskie prawo karne w art. 115 § 16 k.k. rozumie stan, gdy stężenie alkoholu we krwi przekracza 0,5 promila albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość, lub też zawartość alkoholu w 1 dm3 wydychanego powietrza przekracza 0,25 mg albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość. Ponieważ istotą przedmiotowego przestępstwa jest kierowanie samochodem w stanie nietrzeźwości, podstawowe znaczenie ma stopień nietrzeźwości. J. S. w dniu 2 czerwca 2024 roku, przy ul. (...) w R., woj. (...) w ruchu lądowym, kierował pojazdem marki P. o nr rejestracyjnym (...), znajdując się w stanie nietrzeźwości wynikami badania na urządzeniu D. 9510: I – 0,91 mg/l, II – 0,93 mg/l, III-0,83 mg/l, IV- 0,83 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu. Przeprowadzone badania wykazały ponad wszelką wątpliwość obecność alkoholu w powietrzu wydychanym przez oskarżonego w rozmiarze pozwalającym na przyjęcie, iż był to stan nietrzeźwości w rozumieniu art. 115 § 16 k.k. Biorąc pod uwagę powyższe rozważania oraz analizę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, wina i sprawstwo oskarżonego nie budzi żadnych wątpliwości. Oskarżony J. S. zrealizował znamiona przestępstwa, kwalifikowanego z art.
k.k., bowiem w dniu 2 czerwca 2024 roku znajdując się w stanie nietrzeźwości prowadził w ruchu lądowym pojazd mechaniczny. W sprawie nie zachodzą żadne okoliczności wyłączające bezprawność czynu oskarżonego, albo jego winę. W momencie podejmowania zarzucanego oskarżonemu działania przestępnego był on osobą dojrzałą i w pełni poczytalną. Oskarżony jest zdolny do rozpoznania bezprawności swojego czynu, znajduje się w sytuacji, która nie wyklucza możliwości dania posłuchu normie prawnej. Znajdował się on w normalnej sytuacji motywacyjnej, zatem można było od niego wymagać zachowań zgodnych z prawem a nie zachowań realizujących znamiona przestępstw. ☐ 1.
karą sprawiedliwą, współmierną do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu oskarżonego będzie kara 6 miesięcy pozbawienia wolności. Z uwagi na fakt, iż oskarżony był karany na karę pozbawienia wolności, w sprawie niniejszej wyłączona była możliwość orzeczenia wobec niego kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania. Przestępstwo z art.
zagrożone jest karą grzywny, ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 3. Oceniając stopień winy J. S., Sąd nie znalazł żadnego usprawiedliwiającego powodu, pozwalającego zmniejszyć negatywną ocenę jego czynu. Należy zauważyć, iż jest on osobą dorosłą, w pełni dojrzałą i jak każdemu przeciętnemu człowiekowi znany jest mu wpływ alkoholu na organizm i skutki ograniczenia zdolności psychomotorycznych osoby, która w stanie nietrzeźwości uczestniczy w ruchu. Stopień społecznej szkodliwości czynu przypisanego oskarżonemu jest znaczny. Należy stwierdzić, że występki z art.
są nagminne na terenie całego kraju i zasługują na szczególne potępienie. Kierujący pojazdami pod wpływem alkoholu sprawiają bardzo duże zagrożenie dla innych uczestników ruchu i wielokrotnie są sprawcami najgroźniejszych wypadków drogowych. Celem kary jest kształtowanie w społeczeństwie szacunku dla norm prawnych oraz wskazywanie, że reguły bezpiecznego użytkowania dróg publicznych obowiązują wszystkich i należy w taki sposób prowadzić pojazdy by uniknąć możliwych i przewidywalnych zagrożeń bezpieczeństwa, a tym samym zapobiegać wypadkom i kolizjom na drogach. Oskarżony swoim nagannym zachowaniem naruszył zasady bezpieczeństwa w komunikacji lądowej, stwarzał przez to zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Postawa oskarżonego świadczy o rażącym lekceważeniu zasad obowiązujących w ruchu drogowym. Tego rodzaju postępowanie musi spotkać się zatem z jednoznaczną i zdecydowaną reakcją wymiaru sprawiedliwości. Zdaniem Sądu orzeczona wobec oskarżonego kara pozbawienia wolności wpłynie na oskarżonego wychowawczo. Należy zauważyć, że oskarżony był uprzednio karany oraz wielokrotnie naruszał przepisy ruchu drogowego. J. S., mając świadomość, że wcześniej spożywał alkohol, świadomie poruszał się samochodem stwarzając zagrożenie dla innych uczestników ruchu. Zdaniem Sądu orzeczona kara uświadomi oskarżonemu naganność jego zachowania, zmieniając jego postawę na przyszłość. Spełni też oczekiwania co do kary. W realiach sprawy, orzeczenie łagodniejszej kary, mogłoby być odczytane jako bezkarność i tym samym nie osiągnąć celów kary nie tylko wobec oskarżonego, ale i wobec ogółu potencjalnych sprawców podobnych czynów. Resocjalizacja w warunkach izolacyjnych wobec oskarżonego jest niezbędna. Wymierzona kara czyni zadość wymogom zarówno prewencji generalnej, jak i indywidualnej. Reasumując po uwzględnieniu właściwości i warunków osobistych oskarżonego Sąd ocenił, że kara 6 miesięcy pozbawienia wolności, biorąc pod uwagę zarówno górną, jak i dolną granicę ustawowego zagrożenia i wysokość stężenia alkoholu w organizmie oskarżonego, nie jest niewspółmiernie surowa. Jest karą sprawiedliwą i adekwatnie dolegliwą. J. S. II I Sąd na podstawie art. 42 § 2 k.k. oraz art. 43 § 1 k.k. orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 4 lat. Fakt prowadzenia pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości nakazywał rozważenie wykluczenia oskarżonego z grona uczestników ruchu drogowego. Tak też się stało. Sąd nie miał wątpliwości, iż zachowanie oskarżonego było lekkomyślne i nieodpowiedzialne, tym samym orzeczenie o zakazie prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres 4 lat jawi się jako zasadne i sprawiedliwe. Oskarżony musi ponieść konsekwencje swojego zachowania. W ocenie Sądu orzeczenie zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych we wskazanym wymiarze spełni swoją funkcję i powstrzyma oskarżonego przed popełnieniem podobnego czynu w przyszłości. Sąd doszedł do przekonania, iż cztero-letni zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych będzie stanowił realną dolegliwość i przestrogę na przyszłość, wymiernie przyczyniając się do respektowania przez oskarżonego zasad dotyczących bezpieczeństwa w ruchu lądowym. W ocenie Sądu okres ten pozwoli oskarżonemu zweryfikować swoją postawę i wyciągnąć wnioski na przyszłość, oddziałując na niego wychowawczo oraz prewencyjnie. J. S. III I Sąd na podstawie art. 63 § 4 k.k. na poczet orzeczonego wobec oskarżonego środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów zaliczył okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 2 czerwca 2024 roku. J. S. IV I Sąd na podstawie art. 43a § 2 k.k. orzekł od oskarżonego świadczenie pieniężne na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym i Pomocy Postpenitencjarnej w kwocie 5 000 złotych. Orzeczenie w tym zakresie podkreśla naganność zachowania oskarżonego oraz zapobiega wrażeniu bezkarności. Konieczność zapłaty świadczenia stanowi realną dolegliwość stanowiącą reakcję na fakt popełnienia przestępstwa. Przedmiotowy środek karny zmierza nie tylko do wzmocnienia represji karnej związanej z karą, lecz również uświadomienia sprawcy skutków mogących powstać w wyniku zdarzenia spowodowanego przez osobę naruszającą rażąco przepisy Ustawy prawo o ruchu drogowym, a do tej kategorii niewątpliwie należy zaliczyć osoby kierujące pojazdami pod wpływem alkoholu. Zakreślając wymiar tego środka, Sąd miał na względzie stopień społecznej szkodliwości czynu, z drugiej zaś strony sytuację materialną oskarżonego. W związku z tym, zdaniem Sądu pozyskanie środków na spłatę świadczenia pieniężnego nawet w minimalnej wysokości będzie stanowiło dla oskarżonego wymierną dolegliwość, jednocześnie możliwą do wykonania. Jednak poza funkcją represyjną orzeczone świadczenie pieniężne będzie miało również wobec oskarżonego znaczenie prewencyjne i resocjalizacyjne. 1.1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności 1.6. inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę 7. KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności VI. Sąd uwzględniając sytuację osobistą i majątkowa oskarżonego, zwolnił go w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych. 1.1Podpis Sędzia Aneta Rowińska-Zawada
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.