Sygn. akt VII Ka 591/25 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 lutego 2026 r. Sąd Okręgowy w Olsztynie w VII Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący: SSO Dariusz Firkowski Pr

§ 4ust.

3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu poprzez jego niezastosowanie i nieprzyznanie obrońcy oskarżonemu kosztów obrony powiększonych o należny podatek VAT; 11/

§ 20Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 r.

§ 4ust.

§ 20Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 r.

w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu poprzez jego niezastosowanie i niepowiększenie należnej obrońcy kwoty o 20 % należnej kwoty za każdy następny dzień rozprawy. ☒ zasadne zarzuty prokuratora w zakresie czynów z pkt 1 i 6 aktu oskarżenia ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadne zarzuty oskarżonego i jego obrońcy Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Odnośnie do apelacji prokuratora, to jest ona zasadna w takim zakresie w jakim podniesione w niej okoliczności oraz te wynikające z zebranych dowodów nakazywały uchylenie zaskarżonego wyroku co do rozstrzygnięcia z pkt II sentencji zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Na wstępie wskazać należy, że S. Z. został oskarżony także o to, że w dniu 24 marca 2023 r. poprzez uderzenie ręką w lewe zewnętrzne lusterka w samochodach marki R. (...) i C. (...) dokonał ich uszkodzenia na szkodę Z. V. i S. V. oraz T. K. . Sądu I instancji dając wiarę wyjaśnieniom S. Z. uniewinnił go od popełnienia czynów opisanych w punktach 1 i 6 aktu oskarżenia. W ocenie Sądu Okręgowego w tym zakresie konieczne jest ponowne przeprowadzenia przewodu sądowego w całości. W ślad za argumentacją zawartą w apelacji wskazać należy, że nie sposób podzielić stanowiska Sądu Rejonowego co do tego, że jakość nagrania z kamer monitoringu z dnia 24 marca 2023 r. z miejsca zdarzenia uniemożliwia identyfikację sprawcy. Trafnie bowiem skarżący podnosi, że z zapisu nagrania kamer wynika, że sprawca oprócz charakterystycznej sylwetki oraz sposobu poruszania się, ubrany był w ciemną kurtkę z fosforyzującymi, odblaskowymi elementami na rękawach. Tymczasem Sąd Rejonowy w istocie pominął dowód w postaci protokołu oględzin osoby oskarżonego S. Z. z dnia 6 kwietnia 2023 r. jak na k. 91-92 w zakresie posiadania kurtki, której cechy mogą być zbieżne z cechami odzieży osoby uwidocznionej na nagraniu z dnia 24 marca 2023 r. Tym samym, wobec tych okoliczności konieczne jest przeprowadzenie dowodów z opinii wskazywanych w dniu 13 stycznia 2026 r. przez K. V.. Wymieniona między innymi podała, że w zakresie identyfikacji osoby oraz identyfikacji odzieży z nagrania z dnia 24 marca 2023 r. możliwe jest wydanie opinii przez biegłego badań antroposkopijnych i biegłego badań cyfrowych nośników danych i przedstawiła warunki dla przeprowadzenia takich dowodów. Zdaniem Sądu Okręgowego dopuszczenie dowodu z tych opinii jest kluczowe dla rozstrzygnięcia czy S. Z. dopuścił się czynów z art.288§l kk w zw. z art.64§l kk popełnionych na szkodę Z. V. i S. V. oraz T. K., przy czym faktycznie wiązałoby się to z koniecznością ponownego przeprowadzenia całości przewodu sądowego w zakresie czynów z pkt 1i 6 aktu oskarżenia do czego Sąd Okręgowy nie jest uprawniony. Co do apelacji oskarżonego i jego obrońcy, to nie zasługują one co do zasady na podzielenie, przy czym z uwagi na podniesione okoliczności możliwe jest jednoczesne się do nich ustosunkowanie. W zakresierozstrzygnięcia z pkt I sentencji odnosząc się do licznych zarzutów zawartych w apelacji obrońcy oraz do nieformalnych zarzutów oskarżonego, to przede wszystkim zauważyć należy, że zgromadzone w sprawie dowody Sąd meriti poddał trafnej analizie i ocenie, zgodnie z dyrektywami określonymi w art. 4 k.p.k. Także przeprowadzone w oparciu o tę analizę wnioskowanie jest logiczne, zgodne z przesłankami wynikającymi z art. 7 kpk i przekonująco uzasadnione w pisemnych motywach zaskarżonego wyroku. Analiza zebranego w sprawie materiału dowodowego prowadzi do wniosku, że Sąd I instancji prawidłowo zweryfikował tezy aktu oskarżenia w granicach niezbędnych dla ustalenia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia winy i kwalifikacji prawnej przypisanego oskarżonemu zachowań. Stąd też odnosząc się do podnoszonych przez skarżących zarzutów należy stwierdzić, że są one chybione. Zauważyć trzeba, że podnosząc tego rodzaju zarzuty skarżący faktycznie polemizują z ustaleniami Sądu I instancji. Z uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynikają powody rozstrzygnięcia o winie S. Z. a Sąd Okręgowy podziela przedstawioną tam argumentację. Apelacja w istocie nie wskazuje na takie okoliczności, które wnioski tego Sądu mogłaby skutecznie podważyć. W zakresie zarzutów obrońcy oskarżonego dotyczących przekroczenia granic swobodnej oceny dowodów, stwierdzić należy, iż Sąd I instancji prawidłowo, w oparciu o zebrany materiał dowodowy odtworzył przebieg zdarzeń opisanych w zaskarżonym wyroku oceniając dowody w sposób zgodny z zasadami prawa procesowego. Wskazać przy tym należy, że zgodnie z wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 5 września 1974 r., zasada swobodnej oceny dowodów, leżąca u podstaw prawidłowego wyrokowania, nie może prowadzić do dowolności ocen i takiego wyboru dowodów, którego prawidłowości nie dałoby się skontrolować w trybie rewizyjnym. Ustalenia faktyczne wyroku tylko wtedy nie wykraczają poza ramy swobodnej oceny dowodów, gdy poczynione zostały na podstawie wszechstronnej analizy przeprowadzonych dowodów, których ocena nie wykazuje błędów natury faktycznej czy logicznej, zgodna jest ze wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego oraz prowadzi do sędziowskiego przekonania, odzwierciedleniem którego powinno być uzasadnienie orzeczenia. (II KR 114/74 OSNKW 1975/2/28). W konsekwencji Sąd Okręgowy nie podzielił zawartych w apelacji zarzutów obrazy przepisów postępowania, mającą wpływ na treść orzeczenia, jak i wywodów przytoczonych na ich poparcie oraz nie dopatrzył się obrazy wskazanych przepisów procedury karnej, które to uchybienia mogłyby rzutować na treść wydanego wyroku zwłaszcza w zakresie uznania winy S. Z.. W pełni zatem należy podzielić argumentację Sądu I instancji co do analizy i oceny zebranego i ujawnionego materiału dowodowego. W szczególności obrazy art. 7 k.p.k. w zw. z art. 410 kpk nie dowodzi to, że ustalenia w sprawie poczyniono przy jednoczesnym odrzuceniu tych wyjaśnień oskarżonego, w których na rozprawie, nie przyznał się on do popełnienia zarzuconego mu czynu. Fakt czynienia ustaleń faktycznych w oparciu o dowody niekorzystne z punktu widzenia odpowiedzialności oskarżonego nie może oznaczać, że Sąd I instancji dopuścił się obrazy przepisów postępowania. Tym bardziej wskazać należy, że ustalenia faktyczne winny być dokonane na podstawie dowodów, którym przyznano przymiot wiarygodności. Tym samym wobec przyznania dowodom niekorzystnym z punktu widzenia odpowiedzialności oskarżonego takiej cechy, to chybione są zarzuty, że w postępowaniu doszło do złamania zasady obiektywizmu. Ocena dowodów pozostaje pod ochroną z art. 7 kpk gdy jest poprzedzona ujawnieniem w toku rozprawy głównej całokształtu okoliczności sprawy, stanowi wynik rozważenia wszystkich okoliczności przemawiających zarówno na korzyść jak i na niekorzyść oskarżonego oraz jest wyczerpująco i logicznie z uwzględnieniem wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego umotywowana w uzasadnieniu wyroku. Analiza akt sprawy wskazuje, że Sąd Rejonowy trafne ustalenia oparł na wszystkich przeprowadzonych dowodach i ocenił je w sposób uwzględniający wszystkie okoliczności zdarzeń a w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku wskazał jakie fakty uznał za udowodnione, a jakie za nieudowodnione i na jakich w tej mierze oparł się dowodach i dlaczego odmówił wiary dowodom przeciwnym a ocena ta zasługuje na podzielenie. Dla porządku odwołać się należy do trafnych ustaleń Sądu I instancji co do tego, że oskarżony S. Z., który zamieszkuje w bloku wielorodzinnym przy ul. (...) w D.: - w nocy z 3 na 4 lutego 2023 r. wracając ze sklepu nocnego oskarżony wrzucił tlącą się zapałkę i niedogaszonego papierosa do jednego z pojemników z odpadami, znajdującego się na zewnątrz przy wiacie śmietnikowej, wywołując pożar pojemnika na odpady, od którego zajął się też kolejny kontener, znajdujący się tuż obok; oskarżony szybko oddalił się z miejsca zdarzenia, nie czekając na konsekwencje. - nocy z 3 na 4 kwietnia 2023 r. w taki sam sposób oskarżony wracając przez osiedla ze sklepu nocnego przy ul. (...) do domu wrzucał kolejno niedopałki i tlące się zapałki do kontenerów na śmieci znajdujących się na zewnątrz lub w wiatach śmietnikowych. Kolejno oskarżony przechodził przy śmietnikach przy ul. (...); we wszystkich tych miejscach wrzucenie niedopałków i tlących się zapałek wywołało pożar pojemników na odpady; przy ul. (...) zostały podpalone przez niego pięć pojemników na odpady, przy ul. (...) podpalił w ten sposób kolejnych 5 pojemników na odpady, a przy ul. (...) kolejne trzy pojemniki z odpadami. Ponieważ w kontenerach znajdowały się śmieci, uległy one łatwo zapaleniu, a następnie doszczętnemu prawie spaleniu; na skutek zawiadomień mieszkańców osiedla w poszczególnych lokalizacjach interweniowała straż pożarna; podczas oględzin w dniu 6 kwietnia 2023 r. wraz z policją oskarżony okazał policjantom miejsca, gdzie wrzucał niedopałki papierosów i tlące się zapałki do pojemników, a następnie szybko się stamtąd oddalał. Wbrew zarzutom apelacji Sąd Rejonowy zasadnie nie dał tym wiary wyjaśnieniom oskarżonego w zakresie w jakim kwestionował swą winę. Także w ocenie Sądu Okręgowego te twierdzenia oskarżonego nie mogą stanowić podstawy dla dokonania prawidłowych ustaleń w sprawie. W tym miejscu podkreślić należy, że S. Z. był uprzednio, w szczególności przed 6 kwietnia 2023 r. karany i tym samym doskonale zdawał sobie sprawę z wagi i znaczenia treści składanych wyjaśnień, (które także stanowią dowód w sprawie), w tym co do przyznania się do określonych zachowań albo zaprzeczeniu w nich udziału. Wobec powyższego podkreślić należy, że oskarżony podczas składana wyjaśnień w dniu 6 kwietnia 2023 r. wskazał miejsca, gdzie doszło do pożarów i zniszczenia pojemników z odpadami tej nocy, kiedy do nich doszło, i potwierdził, iż tam przebywał i wrzucał niedopałki papierosów i tlące się zapałki – porównaj k. 19 odw. Zauważyć przy tym należy, że to przesłuchanie miało miejsce o godzinie

30 (k. 19) i dopiero po odebraniu tych wyjaśnień doszło do przeprowadzenia eksperymentu jak na k. 24-35, który rozpoczął się o godz. 12.
W czasie tych czynności S. Z. wskazywał miejsca gdzie dokonywał wrzucenia niedopałków i były to miejsca gdzie spaliły się pojemniki na śmieci. Oskarżony podpisał protokół i nie zgłaszał co do niego uwag – k. 26 odw. Zauważyć także należy, że te twierdzenia S. Z. podtrzymał podczas kolejnego przesłuchania mającego miejsce o godzinie 15.00 w dniu 6 kwietnia 2023 r. – k.
Znamienne przy tym jest to, że podczas tych przesłuchań oskarżony jednocześnie nie przyznał się do uszkodzenia pojazdów zaparkowanych przy ul. (...) w D., co jednoznacznie wskazuje na to, że wyjaśniał w sposób swobodny i nieprzymuszony. Zatem brak jest podstaw do zakwestionowania ustaleń faktycznych w zakresie podpalenia śmietników opartych na wyjaśnieniach S. Z. z postępowania przygotowawczego. Tym samym wycofanie się z tego stanowiska i późniejsze wyjaśnienia, w których zaprzeczył dopuszczenia się zniszczenia śmietników Sąd I instancji trafnie potraktował jedynie jako obraną linię obrony. Ponadto, w tym zakresie Sąd Rejonowy w pełni zasadnie dał wiarę zeznaniom policjantów prowadzących postępowanie przygotowawcze oraz biorących udział przy czynnościach oględzin miejsc podpaleń śmietników; wprawdzie ich relacje nieco się różnią, jednak wynikało to z upływu czasu od przedmiotowej czynności procesowej i udziału w czynnościach w innych postępowaniach. W ślad za argumentacją zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku wskazać należy, że „z przebiegu oględzin został sporządzony protokół, w którym policjanci opisali zachowanie oskarżonego i je sfotografowali. Oskarżony wyraźnie wskazywał – wbrew jego twierdzeniom, na konkretne miejsca, gdzie wrzucał zapałki i niedopałki i przyznawał, że w tych miejscach był. Co więcej, kolejno wskazywał je uczestniczącym w czynnościach policjantom. Oskarżony ponadto jest nałogowym palaczem papierosów” – k. 535 odw. Prawidłowo także Sąd I instancji wskazał, że biegły O. I. potwierdził możliwość powstania pożaru, w wyniku którego uległy spaleniu pojemniki na odpady, na skutek wrzucenia do nich zapalonej zapałki bądź tlącego się papierosa albowiem w jego wieloletniej pracy zdarzały się takie sytuacje a ponadto na potrzeby innych postępowań wykonywał eksperymenty, które również potwierdziły taką możliwość. Wreszcie Sąd Okręgowy w toku postepowania odwoławczego przeprowadził szereg wnioskowanych dowodów, w tym oględziny nośnika danych, które w żaden sposób nie zmieniły dokonanej przez Sąd I instancji trafnej oceny zachowania S. Z. co do czynów wskazanych w pkt I sentencji zaskarżonego wyroku. Wniosek I Prokurator wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w Olsztynie II Wydział Karny do ponownego rozpoznania II obrońca w apelacji wniósł o: 1/ zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od zarzucanych mu w punktach od 2 do 5 aktu oskarżenia czynów, 2/ na podstawie art. 624 §1 k. p. k. zwolnienie Skazanego od kosztów sądowych w postępowaniu apelacyjnym, 3/ zasądzenie od Skarbu Państwa na rzecz radcy prawnego X. V. wynagrodzenia za obronę oskarżonego przed sądem I instancji powiększonego o 20 % za każdy następny dzień rozprawy oraz powiększonego o należny podatek VAT; 4/ zasądzenie od Skarbu Państwa na rzecz radcy prawnego X. V. kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu powiększonych o podatek VAT, jednocześnie oświadczam, że koszty te nie zostały . uiszczone w całości ani w części, III obrońca w zażaleniu wniosła o:
zmianę zaskarżonego postanowienia Sądu Rejonowego w Olsztynie II Wydziału Karnego zawarte w punkcie VII wyroku Sądu Rejonowego w Olsztynie II Wydziału Karnego z dnia 16 maja 2025 r. w sprawie o sygnaturze II K 1/24 poprzez zasądzenie od Skarbu Państwa na rzecz radcy prawnego X. V. wynagrodzenia za obronę oskarżonego powiększonego o 20 % za każdy następny dzień rozprawy oraz powiększonego o należny podatek VAT. IV oskarżony wniósł o zmianę wyroku i uniewinnienie od czynów z art. 288§1 kk. ☒ zasadny wniosek prokuratora o uchylenie wyroku w zakresie uniewinnienia S. Z. ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadne wnioski oskarżonego i jego obrońcy Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Z przyczyn podanych wyżej podzielono wniosek prokuratora uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w Olsztynie II Wydział Karny do ponownego rozpoznania w zakresie rozstrzygnięcia z pkt II sentencji orz nie uwzględniono wniosków oskarżonego i jego obrońcy.
OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU
Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności
ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 0.15.
Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 0.
Przedmiot utrzymania w mocy Zwięźle o powodach utrzymania w mocy 0.15.
Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 0.0.
Przedmiot i zakres zmiany Wyrok Sądu Rejonowego w Olsztynie II Wydziału Karnego z dnia 16 maja 2025 r., sygn. akt II K 1/24 zmieniono w ten sposób, że: - w zakresie rozstrzygnięcia z pkt I sentencji karę pozbawienia wolności złagodzono do 4 (czterech) miesięcy, - w zakresie rozstrzygnięcia z pkt VII sentencji zasądzono od Skarbu Państwa na rzecz radcy prawnego X. V. kwotę 1344 (tysiąc trzysta czterdzieści cztery) zł tytułem opłaty za pełnioną z urzędu obronę oskarżonego S. Z. wykonywaną w postępowaniu przed Sądem Rejonowym oraz kwotę 309,12 (trzysta dziewięć złotych i dwanaście groszy) zł tytułem podatku od towarów i usług od tej opłaty, II w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymano w mocy. Zwięźle o powodach zmiany Oskarżony jest sprawca niepoprawnym, wielokrotnie karanym, przy czym nie było możliwe orzeczenie wobec niego kary o charakterze wolnościowym. Jednocześnie mając na uwadze okoliczności czynów oraz warunki i właściwości osobiste oskarżonego uznano za możliwe i celowe złagodzenie kary pozbawienia wolności wymierzonej za przyjęty ciąg przestępstw. Tak ukształtowane orzeczenie o karze winno spełnić wobec wymienionego cele określone w art. 53 kk w szczególności wychowawcze jak również właściwie kształtować świadomość prawną społeczeństwa i pozwolą na uświadomienie oskarżonemu, że jego zachowanie nie było prawidłowe i zapobiegnie podobnym działaniom w przyszłości. Wyrok zmieniono także w zakresie należnego obrońcy z urzędu za czynności podejmowane przed Sadem I instancji z uwzględnieniem liczby termin rozpraw albowiem rozstrzygnięcie z pkt VII sentencji nie było prawidłowe. 0.15.
Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 0.15.3.
Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.
☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 2.
Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☒art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia Wyrok Sądu Rejonowego w Olsztynie II Wydziału Karnego z dnia 16 maja 2025 r., sygn. akt II K 1/24 uchylono w zakresie rozstrzygnięcia z pkt II sentencji i sprawę w tym zakresie Sądowi Rejonowemu w Olsztynie przekazano do ponownego rozpoznania. W ocenie Sądu Okręgowego zakres czynność, które winny być wykonane co do określenia kwestii odpowiedzialności S. Z. za zarzucane mu uszkodzenie pojazdów wskazuje na ponowne przeprowadzenie przewodu sądowego w całości. Powołana w postepowaniu odwoławczym biegła z (...)KWP w D. wskazała na warunki przeprowadzenia tych dowodów - porównaj k. 744 odw. Ponadto w zakresie zeznań świadka B. B., tj. funkcjonariusza policji, który miał wielokrotnie do czynienia zawodowo z oskarżonym i przeglądając monitoring z dnia 24 marca 2023 r. miał nie mieć wątpliwości co do rozpoznania S. Z., to Sąd I instancji winien rozważyć przy przeprowadzeniu wskazanych dowodów z opinii biegłych wykorzystanie materiałów ze sprawy Sądu Rejonowego w Olsztynie II Wydziału Karnego sygn. akt II W 1727/24, w których znajduje się nagranie przedstawiające sposób poruszania się oskarżonego przebywającego na klatce schodowej. 3.
Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia 4.
☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 0.15.3.
Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania Podniesione w apelacji zarzuty oraz wnioski płynące z akt sprawy i okoliczności ujawnionych w toku postępowania odwoławczego wskazują na potrzebę przeprowadzenia na nowo przewodu w całości co do zarzutów z pkt 1i 6 aktu oskarżenia celem trafnego określenia kwestii odpowiedzialności oskarżonego pod kątem popełnienia zarzucanych mu czynów. 0.15.
Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności IV Zasądzono od Skarbu Państwa na rzecz radcy prawnego X. V. kwotę 2184 (dwa tysiące sto osiemdziesiąt cztery złote) zł tytułem opłaty za pełnioną z urzędu obronę oskarżonego S. Z. wykonywaną w postępowaniu w instancji odwoławczej oraz kwotę 502,32 (pięćset dwa złote i trzydzieści dwa grosze) zł tytułem podatku od towarów i usług od tej opłaty z uwzględnieniem liczby terminów.
Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności III Zwolniono oskarżonego od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.
PODPIS ZAŁĄCZNIK DO FORMULARZA UZASADNIENIA WYROKU SĄDU ODWOŁAWCZEGO Załącznik do formularza UK 2 0.11.
Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację Prokurator Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Wyrok Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 16 maja 2025 r. w sprawie II K 1/24 0.11.3.
Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐co do winy ☐co do kary ☐co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.11.3.
Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐art. 439 k.p.k. ☐brak zarzutów 0.11.
Wnioski ☒uchylenie ☐zmiana ZAŁĄCZNIK DO FORMULARZA UZASADNIENIA WYROKU SĄDU ODWOŁAWCZEGO Załącznik do formularza UK 2 0.11.
Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 2 Podmiot wnoszący apelację Oskarżony S. Z. Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Wyrok Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 16 maja 2025 r. w sprawie II K 1/24 0.11.3.
Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐co do winy ☐co do kary ☐co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.11.3.
Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐art. 439 k.p.k. ☐brak zarzutów 0.11.
Wnioski ☐uchylenie ☒zmiana ZAŁĄCZNIK DO FORMULARZA UZASADNIENIA WYROKU SĄDU ODWOŁAWCZEGO Załącznik do formularza UK 2 0.11.
Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 3 Podmiot wnoszący apelację Obrońca oskarżonego S. Z. Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Wyrok Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 16 maja 2025 r. w sprawie II K 1/24 0.11.3.
Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☒co do winy ☐co do kary ☐co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.11.3.
Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☒art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐art. 439 k.p.k. ☐brak zarzutów 0.11.
Wnioski ☐uchylenie ☒zmiana

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.