IV Ka 40/26

UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt IV Ka 40/26 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1

1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.
2. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji wyrok Sądu Rejonowego w Radomsku z dnia 23 października 2025 roku w sprawie II K 732/24 1.
3. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.
4. Granice zaskarżenia 1.1.
5. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☒co do winy ☒co do kary ☐co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.1.
6. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐art. 439 k.p.k. ☐brak zarzutów 1.
7. Wnioski ☐uchylenie ☒zmiana
8. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 1.
9. Ustalenie faktów 1.1.
10. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.1.
11. 1.1.
12. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.2.
13. 1.
14. Ocena dowodów 1.1.
15. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1.1.
16. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu
17. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 3.
18. wynikający z apelacji obrońcy oskarżonego B. S. (Pić) zarzut błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mającego wpływ na treść wyroku poprzez wyrażenie błędnego poglądu, iż dowody ujawnione na rozprawie i ustalone na ich podstawie okoliczności są wystarczające do uznania za udowodniony fakt popełnienia przez oskarżonego zarzucanego mu w czynu, co w konsekwencji spowodowało mylne uznanie, iż B. S. swoim zachowaniem wyczerpał znamiona przestępstwa z art. 286 § 1 kk, podczas gdy ww. dowody i okoliczności prowadzą do wniosku, że oskarżony nie popełnił zarzucanego mu przestępstwa, ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Na wstępie zauważyć należy, że zgromadzone w sprawie dowody sąd meriti poddał wszechstronnej analizie i ocenie, zgodnie z dyrektywami określonymi w art. 4 k.p.k. i art. 7 kpk. Także przeprowadzone w oparciu o tę analizę wnioskowanie jest logiczne i przekonująco uzasadnione w pisemnych motywach skarżonego wyroku. Analiza zebranego w sprawie materiału dowodowego prowadzi do wniosku, że sąd I instancji wnikliwe zweryfikował tezy aktu oskarżenia w granicach niezbędnych dla ustalenia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia winy B. S. i kwalifikacji prawnej przypisanego oskarżonemu czynu. Zauważyć także należy, że skarżący nie podnosił zarzutu obrazy przepisów postępowania rządzących oceną zgromadzonych w sprawie dowodów, w szczególności nie przedstawił żadnej własnej, konkretnej i szczegółowej ich analizy (oceny), której wnioski przeciwstawiałyby się ocenie dokonanej przez Sąd rejonowy. Odnosząc się do natomiast do podnoszonych przez skarżącego zarzutów należy stwierdzić, że są one chybione. W kwestii zarzutu błędnych ustaleń, podnosząc tego rodzaju zarzut skarżący jedynie polemizuje z ustaleniami sądu I instancji, a swoje własne wnioski opiera jedynie na nieudanej próbie podważenia oceny wyjaśnień współpodejrzanej T. Ł.. Tymczasem z uzasadnienia zaskarżonego wyroku czytelnie wynikają powody rozstrzygnięcia o winie oskarżonego, a sąd Okręgowy w pełni podziela przedstawioną tam argumentację Apelacja nie wskazuje także na takie okoliczności, które nie byłyby już przedmiotem uwagi sądu rejonowego i nie zawiera też takiej argumentacji, która wnioski tego sądu mogłaby skutecznie podważyć. W tej sytuacji nie ma potrzeby ponownego przytaczania całości argumentacji zawartej w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, którą sąd okręgowy podziela i należy jedynie zaakcentować niektóre elementy, które przemawiają za odmową podzielania stanowiska skarżącego, w tym uzasadniały odmowe uwzględnienia dodatkowych wniosków dowodowych zgłaszanych przez oskarżonego, czy obrońcę. Nie ma racji apelant kiedy podnosi, że sąd meriti popadł w sprzeczność argumentując, że sama okoliczność nieposiadania wiedzy o częściach samochodowych nie wyklucza możliwości dopuszczenia się oszustwa, z jakim mamy do czynienia w niniejszej sprawie i argument ten z jednej strony był obciążający dla oskarżonego, z drugiej miał wykluczać możliwość dopuszczenia się przestępstwa oszustwa przez T. Ł.. W ocenie sądu odwoławczego, tylko na pierwszy rzut oka można postawić taki wniosek, ale już szczegółowa analiza dowodów, w tym dokumentów, ujawnionych w toku postepowania pierwszoinstancyjnego, przekonuje dlaczego brak owej wiedzy po stronie T. Ł. uzasadniał przypisanie jej jedynie pomocnictwa do popełnienia przedmiotowego przestępstwa oszustwa (i tylko dla przypomnienia można nadmienić, iż pomocnictwo jest zagrożone w granicach samego sprawstwa). Sąd odwoławczy zważył, że kwestia „znajomości” bądź „nieznajomości” budowy samochodów, w szczególności zaś rynku części samochodowych, to tylko jedna z wielu okoliczności, które oceniane łącznie spowodowały przypisanie B. S. sprawstwa czynu, o jakim mowa w art. 286 § 1 kk. Apelant nie podjął nawet próby zdyskredytowania zeznań świadka M. T., który przekonująco wypowiadał się na temat braku umiejętności obsługi Internetu, czy braku posiadania wiadomości motoryzacyjnych, po stronie T. Ł.. Kardynalnym dowodem świadczącym o sprawstwie oskarżonego zarzuconego mu czynu są oczywiście wyjaśnienia współoskarżonej T. Ł., ale do jej depozycji sąd meriti podszedł z dużą dozą ostrożności. Ww. konsekwentnie wskazywała oskarżonego jako sprawcę przestępstwa oszustwa i spójnie opisywała ich model działania, a jej słowa znalazły potwierdzenie nie tylko w zeznaniach świadków, ale także w obiektywnym materiale dowodowym w postaci dokumentacji bankowej banków (...), jak również pośrednio w dokumentach załączonych do akt przedmiotowego postępowania, a pozyskanych z akt innych spraw prowadzonych przeciwko m.inn. B. S. (niekiedy także T. Ł.). Sąd odwoławczy podziela stanowisko sądu I instancji, że należy w kwestii zdolności, umiejętności dokonania przestępstwa oszustwa w takiej formie, jak w niniejszej sprawie, mieć na uwadze zarówno wiek oskarżonej, jak i jej wykształcenie, a nie tylko potwierdzony zeznaniami świadka brak wiedzy o częściach samochodowych, bo faktycznie akurat ostatnie nie wyklucza samo w sobie możliwości dopuszczenia się rzeczonego przestępstwa oszustwa. Przekonuje argumentacja sądu meriti, iż 60 – letnia w chwili czynu kobieta, zwykle ma mniejszą wiedzę, jak przeciętny mężczyzna w wieku oskarżonego, w dziedzinie motoryzacji. Takiej natomiast wiedzy, co do zasady, wymagało popełnienie oszustwa polegającego na próbie sfingowanej sprzedaży części samochodowych; konkretnych, do konkretnego modelu, w cenie odpowiadającej jakimś średnim kwotom na rynku, a jednocześnie okazyjnym, gdzie zdjęcia konkretnych części samochodowych należało najpierw rozpoznać i należycie skompletować do danej marki samochodu. Analiza treści korespondencji sms wymienianej pomiędzy pokrzywdzona S. X., a osobą podającą się za B. W., wskazuje przecież na fachową wiedzę oferenta, nie tylko w branży, ale również np. w zakresie przesyłek kurierskich i innych. Oferent reaguje w prawidłowy sposób na zadawane przez potencjalnego kupca pytania, zawierające także zapożyczenia z języka angielskiego, a rozmowa (wymieniana korespondencji) jest wartka, konkretna i pewna. Takie zachowanie wzmagało po stronie pokrzywdzonej przekonanie, iż prowadzi internetową korespondencję ze sprzedającym będącym wyjątkowo dobrze obeznanym w temacie części samochodowych i działania sprzedaży internetowej. Wątpliwym jest już samo to, czy taką umiejętność posiada starsza pani tj. T. Ł. - niezależnie od merytorycznych wyjaśnień jej samej oraz zeznań świadka M. T.. Sąd odwoławczy nie wyklucza przy tym, że w przestępczym procederze sfingowanej sprzedaży części samochodowych brała udział większa ilość osób (nie tylko oskarżony i T. Ł.), jednakże ustalenie takie (tj. większej liczby współsprawców) byłoby niekorzystne dla oskarżonego choćby z tego powodu, że jest to okoliczność dodatkowo obciążająca sprawcę. Rację ma też sąd meriti, odmawiając wiary wyjaśnieniom oskarżonego. Ewentualny fakt, iż - jak utrzymuje oskarżony - w chwili zarzuconego czynu nie przebywał w miejscu zamieszkania T. Ł. (np. mieszkał u matki), nie powoduje jego ekskulpacji (uniewinnienia). Przecież przestępstwo oszustwa zostało popełnione na odległość, w bliżej nieustalonym miejscu działania sprawcy posługującego się kontem internetowym. W sprawie ustalono natomiast to, gdzie zaistniał skutek oszustwa w postaci niekorzystnego rozporządzenia mieniem przez pokrzywdzoną. Nic nie stało na przeszkodzie, aby oskarżony mógł posłużyć się danymi rachunku bankowego T. Ł. mieszkając pod innym adresem. W tym także miejscu należy pamiętać, że w sprawie ustalono wyjątkowe podobieństwo pomiędzy przedmiotowym czynem, a innymi ustalonymi zachowaniami B. S.. W kwestii dywagacji apelanta usiłującego forsować stanowisko o powszechności, a wręcz nagminności, oszustw w takiej formie, jak objęta zarzutem celem zanegowania argumentacji sądu meriti o podobnym sposobie działania oskarżonego w innych sprawach, w których został skazany, to istotnie zjawisko takich oszustw jest powszechne, a dodatkowo sam fakt ewentualnego skazania w innych sprawach nie powoduje automatycznie skazania także w sprawie przedmiotowej. Sąd odwoławczy zważył jednak, że porównując modus operandi i okoliczności innych spraw prowadzonych przeciwko B. S., za każdym razem, tak jak w niniejszej sprawie, oferowano ten sam przedmiot w znaczeniu części samochodowe do różnych aut. Przedmiotowe oszustwo zostało popełnione w dniu 13 grudnia 2023r., gdzie poprzednie prawomocne skazania B. S. dotyczyły oszustw internetowych popełnionych w dniu 7 grudnia 2023r. (sprawa (...) Sądu Rejonowego w (...) z wykorzystaniem profilu D. C.), czy w okresie czasu od 1 listopada 2023r. do 6 listopada 2023r. (sprawa II K (...) Sądu Rejonowego w Gorzowie Wielkopolskim), czy w okresie od 19 do 20 marca 2023r. (sprawa (...) Sądu Rejonowego w Kaliszu także z wykorzystaniem profilu D. C.). Oczywiście powyższe skazania są tylko dodatkowymi ustaleniami, które jednak sąd meriti w prawidłowy sposób dostrzegł i przeanalizował, w kontekście obowiązku uwzględnienia całości zgromadzonego materiału. Sąd odwoławczy dodatkowo zauważa, że akurat w pierwszej z wymienionych spraw przesłuchany w charakterze świadka właściciel owego profilu tj. D. C. wskazywał na oskarżonego B. S., jako osobę mającą dostęp do jego konta internetowego (opisując wynajmowanie przez oskarżonego pokoju „po sąsiedzku”, koleżeństwo i handel częściami samochodowymi w rodzinie oskarżonego i inne). W sprawie (...) Sądu Rejonowego w Siemianowicach Śląskich oskarżonego także uznano za winnego popełnienia oszustwa internetowego polegającego na doprowadzeniu w dniu 30 września 2024r. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem poprzez wprowadzenie w błąd co do zamiaru realizacji umowy sprzedaży błotnika do samochodu R., gdzie to sam B. S. cofnął sprzeciw od ww. wyroku nakazowego wniesiony przez jego obrońcę. Reasumując: sąd okręgowy w pełni podziela stanowisko sądu I instancji, co do tego, że wersja oskarżonego prezentowana w jego wyjaśnieniach ma na celu jedynie uniknięcie odpowiedzialności za popełniony czyn, a ponadto sprzeczna jest z przeprowadzonymi dowodami i prawidłowo dokonanymi ustaleniami faktycznymi. Jako niemające znaczenia dla sprawy, a dodatkowo zmierzające do przedłużenia postepowania, uznano wnioski zmierzające do przesłuchania w charakterze świadków osoby mające potwierdzać miejsce zamieszkania oskarżonego inne aniżeli miejsce zamieszkania T. Ł. (prawidłowo i wystarczająco dla sprawy ustalono, że oskarżony odwiedzał współoskarżoną i pozyskał od znajomej dostęp do jej konta bankowego), czy osoby bliżej nieustalone na ogólnikowo opisaną okoliczność „niewinności” oskarżonego, w szczególności pamiętając iż ocena udziału oskarżonego w przestępczym procederze, mając na względzie ustalony istotny i decydujący dla sprawy udział chociażby w pozyskaniu konta T. Ł., stanowiła przejaw zachowania się sprawcy (ewentualnie współsprawcy) czynu oszustwa. Oskarżony był w sprawie reprezentowany przez podmit fachowy i miał możliwość za jego pośrednictwem, a nadto osobiście (listownie) zgłaszania wniosków dowodowych, czy innego podjęcia obrony swoich praw. Wniosek wniosek o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego B. S., ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. - kompleksowy i prawidłowo oceniony przez sąd meriti materiał dowodowy pozwalał na uznanie oskarżonego za winnego zarzuconego mu czynu; apelacja obrońcy nie dostarczyła przekonujących argumentów do jej uwzględnienia, 3.
19. wynikający z apelacji obrońcy oskarżonego B. S. zarzut rażącej niewspółmierności kary pozbawienia wolności wymierzonej oskarżonemu, wskutek nadmiernej jej wysokości wynikającą z niedostatecznego uwzględnienia przy wymiarze kary okoliczności łagodzących, powodujących, że czyn oskarżonego nie cechuje się znacznym stopniem społecznej szkodliwości, a tym samym w sprawie zachodzą przesłanki uzasadniające złagodzenie orzeczonej kary i wymierzenie oskarżonemu kary ograniczenia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, gdzie wymierzona kara jest nadmiernie dolegliwa i nie spełnia swoich ustawowych wymogów zapobiegawczych i wychowawczych w stosunku do oskarżonego, a także w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa; ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Podzielając słuszność argumentacji sądu I instancji w zakresie stanu faktycznego stwierdzić należy, że podniesiony w apelacji obrońcy zarzut dotyczący rzekomej niewspółmierności kary nie jest zasadny. Tym samym brak jest podstaw do zakwestionowania orzeczenia wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności w orzeczonym wymiarze. Podzielić należy stanowisko sądu I instancji, co do oceny stopnia winy i stopnia społecznej szkodliwości czynu. Zwrócić uwagę należy, że w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku słusznie wskazano na wielokrotną karalność oskarżonego i brak wyciągania wniosków z dotychczasowych skazań, co, w ocenie sądu odwoławczego, świadczy o wysokiej demoralizacji i niepoprawności B. S., mimo młodego jeszcze wieku. Skazany mając ku temu możliwości nie podjął stałego zatrudnienia. Ani właściwości, ani warunki osobiste oskarżonego nie przemawiają za potraktowaniem go w sposób postulowany przez apelanta. Tym samym, mając na uwadze podniesione obciążające okoliczności, uznano za konieczne podtrzymanie orzeczenia wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności. Choć rozmiar szkody wyrządzonej czynem to tylko kwota 730 zł., to chodzi o osobę, która w podobny sposób od bardzo już długiego czasu „żeruje” na innych. Z tego względu, orzeczonej kary pozbawienia wolności nie sposób jest już uznać za „rażąco” niewspółmierną do stopnia winy i okoliczności sprawy, a tylko taka represja karna podlegałaby zmianie w toku postępowania odwoławczego. Również orzeczona akcesoryjna grzywna nie nosi cech rażącej niewspółmierności w sensie jej surowości z uwagi na sytuację majątkową, zarobkową i bytową oskarżonego. Oskarżony ma możliwości zarobkowe; kare grzywny można uiścić w ratach, a wymiar orzeczonej kary pozbawienia wolności, co do zasady nie sprzeciwia się wnioskowi o ubieganie się o jej wykonanie w ramach dozoru elektronicznego. W ocenie sądu okręgowego tak ukształtowane orzeczenie o karze jest adekwatne do stopnia winy i stopnia społecznej szkodliwości czynu popełnionego przez oskarżonego oraz uwzględnia wszystkie aspekty zachowania oskarżonego. Winno ono również spełnić wobec wymienionego cele określone w art. 53 kk w szczególności wychowawcze, jak również właściwie kształtować świadomość prawną społeczeństwa. Wniosek wniosek o zmianę zaskarżonego wyroku i wymierzenie oskarżonemu kary 1 roku ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 40 godzin w stosunku miesięcznym oraz kary grzywny w wymiarze 150 stawek dziennych po 10 zł każda, ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. orzeczona przez sąd meriti kara nie nosi cech rażącej niewspółmierności w sensie jej surowości; okoliczności podmiotowo-przedmiotowe sprawy nie pozwalały na zmianę wyroku w sposób postulowany przez apelanta (dodatkowo przepisy nie przewidują możliwości łączenia kary grzywny i kary ograniczenia wolności),
20. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 4.
21. Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności
22. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 1.
23. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 5.1.
24. Przedmiot utrzymania w mocy wyrok skazujący oskarżonego B. S. oraz wymierzona kara; Zwięźle o powodach utrzymania w mocy aktualne są rozważania zawarte w rubryce 3.1 i 3.2.; 1.
25. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 5.2.
26. Przedmiot i zakres zmiany Zwięźle o powodach zmiany 1.
27. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 1.1.
28. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 5.3.1.1.
29. ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.2.
30. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.3.
31. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia 5.3.1.4.
32. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 1.1.
33. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania 1.
34. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności
35. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności pkt 4 O kosztach obrony z urzędu oskarżonego za postępowanie odwoławcze sąd okręgowy orzekł na podstawie przepisu art. 618 § 1 pkt 11 kpk, art. 618 § 1 pkt 2 kpk, § 17 ust. 2 pkt 4w zw. z § 4 ust. 1 i 3 w zw. z § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2024 roku, poz. 763). pkt 6 O kosztach procesu za postępowanie odwoławcze - zwalniając oskarżonego z obowiązku ich uiszczenia, orzeczono na podstawie art. 636 § 1 kpk w zw. z art. 624 kpk, mając na uwadze sytuację materialną oskarżonego i jego ograniczone, w związku z orzeczeniem kary o charakterze bezwzględnym, możliwości zarobkowe.
36. PODPIS 1.
37. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację obrońca oskarżonego B. S. Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja wina i kara 0.1.1.3.
38. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☐ w całości ☐ w części ☐co do winy ☐co do kary ☐co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.1.1.3.
39. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐art. 439 k.p.k. ☐brak zarzutów 0.1.1.
40. Wnioski ☐uchylenie ☒zmiana