XVI GC 1320/25

Sygn. akt XVI GC 1320/25 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 stycznia 2026 r. Sąd Okręgowy w Warszawie XVI Wydział Gospodarczy w składzie: Przewodniczący: SSO Magdalena Kurc-Mazurkiewicz Protokolant: sekretarz sądowy Olga Jakubiak sekretarz sądowy Karolina Charlemagne-Piwowar po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2025 r. w Warszawie na rozprawie sprawy z powództwa Syndyka masy upadłości (...) spółki akcyjnej w W. przeciwko (...) spółce akcyjnej w W. o zapłatę I. oddala powództwo; II. zasądza od Syndyka masy upadłości (...) spółki akcyjnej w W. na rzecz (...) spółki akcyjnej w W. kwotę 15.017 (piętnaście tysięcy siedemnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów procesu, w tym kwotę 15.000 (piętnaście tysięcy) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty. SSO Magdalena Kurc-Mazurkiewicz Sygn. akt XVI GC 1320/25 UZASADNIENIE Pozwem o zapłatę w postępowaniu nakazowym z 30 października 2019 r., doprecyzowanym pismem z 30 grudnia 2019 r. powód – Syndyk masy upadłości (...) spółki akcyjnej w upadłości w W. (dalej również: (...), Syndyk) wniósł o zasądzenie od pozwanego (...) spółki akcyjnej w W.(dalej: (...), (...) lub (...)) kwoty 2.159.608,17 złotych wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od następujących kwot za następujące okresy:  4.694,91 złotych od dnia 15 lutego 2018 r. do dnia zapłaty,  21.306,06 złotych od dnia 1 marca 2018 r. do dnia zapłaty,  490.462,50 złotych od dnia 31 maja 2018 r. do dnia zapłaty,  138.006,00 złotych od dnia 22 maja 2018 r. do dnia zapłaty,  5.194,29 złotych od dnia 12 czerwca 2018 r. do dnia zapłaty,  1.497.094,50 złotych od dnia 1 lipca 2018 r. do dnia zapłaty,  2.849,91 złotych od dnia 12 września 2018 r. do dnia zapłaty oraz o zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów procesu według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego oraz kosztów opłaty od pełnomocnictwa. W uzasadnieniu pozwu powód wskazał, iż dochodzi powyższej kwoty od pozwanego tytułem zapłaty za zamówienia towarów - urządzeń elektronicznych z akcesoriami i usług takich jak serwis urządzeń. Powód podważył skuteczność potrącenia dokonanego przez pozwanego, ponieważ zakwestionował nałożone na niego przez pozwanego kary umowne, które przez (...) Polska zostały oznaczone jako wierzytelność będąca podstawą dokonanego potrącenia ( pozew k. 3-6, pismo z 30.12.19r. k. 52-53). W dniu 28 lutego 2020 r. Sąd Okręgowy w Warszawie, XXVI Wydział Gospodarczy, po uprzednim stwierdzeniu, iż nie zachodzą podstawy do wydania nakazu zapłaty w postępowaniu nakazowym, wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym w sprawie o sygn. XXVI GNc 1517/19 - uwzględniając powództwo w całości (nakaz zapłaty k. 63). W dniu 19 czerwca 2020 r. pozwany (...) wniósł sprzeciw od nakazu zapłaty, w którym wniósł o uchylenie go w całości oraz oddalenie powództwa w całości, a także o zwrot kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu sprzeciwu pozwany wskazał, że w związku z nieprawidłową realizacją zamówień nr (...) oraz (...) obciążył powoda karą umowną, a w wyniku dokonania potrącenia wobec wierzytelności należnych powodowi doszło do całkowitego umorzenia wierzytelności, będących kwotą sporną w niniejszym postępowaniu (sprzeciw k. 68-73). W replice z 24 sierpnia 2020 r. na powyższy sprzeciw od nakazu zapłaty powód podtrzymał powództwo w całości. W uzasadnieniu repliki powód wskazał, że zasadne byłoby miarkowanie kary umownej (replika k. 150-170). W duplice z dnia 29 października 2020 r. pozwany wskazał, że powód był związany ofertą, z której się nie wywiązał (duplika k. 267-273). W dalszym toku postępowania strony podtrzymały swoje stanowiska w sprawie. Zostało przeprowadzone postępowanie dowodowe zawnioskowane przez strony. Na podstawie materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, Sąd Okręgowy ustalił, następujący stan faktyczny: (...) spółka akcyjna w W. prowadzi działalność gospodarczą na podstawie wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego – Rejestru Przedsiębiorców, pod numerem KRS (...), posiada numer NIP (...) oraz numer REGON (...). Działalność gospodarcza spółki (...) obejmowała między innymi sprzedaż i dystrybucję elektroniki. W dniu 5 lutego 2019 r. - postanowieniem Sądu Rejonowego dla m.st. Warszawy w Warszawie, X Wydział Gospodarczy do spraw upadłościowych i restrukturyzacyjnych w sprawie o sygn. akt X GU 2268/18 ogłoszona została upadłość (...) spółki akcyjnej w W.. Syndykiem masy upadłości spółki został P. D. ( okoliczność niesporna, ponadto: odpis z KRS k. 7-13, postanowienie z 5 lutego 2019 r. k. 44). (...) spółka akcyjna w W. prowadzi działalność gospodarczą na podstawie wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego – Rejestru Przedsiębiorców, pod numerem KRS (...), posiada numer NIP (...) oraz numer REGON (...). Jednym z obszarów prowadzenia działalności przez spółkę (...) jest sprzedaż hurtowa sprzętu elektronicznego i telekomunikacyjnego ( okoliczność niesporna, ponadto: odpis z KRS k. 14-19). W dniu 26 lutego 2016 r. Poczta Polska spółka akcyjna w W. (dalej: Poczta Polska) ogłosiła przetarg o numerze referencyjnym (...), który dotyczył dostarczenia urządzeń elektronicznych - tabletów z akcesoriami oraz transmisją danych, signature padów i licencji dla Poczty Polskiej ( dowód: SIWZ k. 194-219). Według (...) jedynie produkty firmy (...) spełniały wymagania przedstawione przez Pocztę Polską w Specyfikacji Istotnych Warunków Zamówienia. (...) poinformował (...), iż dystrybutorem produktów (...) na obszarze Polski jest (...) spółka akcyjna w W. i to z nim należy kontaktować się w celu realizowania zamówienia ( okoliczność niesporna). W dniu 21 lipca 2015 r. pomiędzy (...) spółką akcyjną w W. jako zamawiającym i (...) spółką akcyjną w W. jako dostawcą(dalej: (...)) doszło do zawarcia umowy ramowej nr (...), której przedmiotem było ustanowienie zasad współpracy pomiędzy dostawcą a (...) w zakresie sprzedaży przez dostawcę i zakupu produktów i usług. Zgodnie z § 10 ust. 3 powyższej umowy ramowej, w przypadku zwłoki w dostawie produktów przez (...), (...) ma prawo do naliczenia kar umownych w wysokości 0,2% wartości netto niedostarczonych w terminie produktów za każdy rozpoczęty dzień zwłoki, nie więcej jednak niż 15% wartości netto niedostarczonych w terminie produktów w ramach danego zamówienia (okoliczność niesporna, umowa ramowa k. 21-31). (...) przedstawił (...) informację handlową dotyczącą realizacji dostawy sprzętu i serwisu ponadstandardowego w ramach (...). Z zastrzeżeniami (...) zaoferował (...) możliwość dostarczenia m.in. 19.883 tabletów (...) wraz z etui. Oferta handlowa była ważna do 31 lipca 2016 r. Dostawca wskazał, że oferowany sprzęt zostanie dostarczony w terminie 8 tygodni od złożenia zamówienia wraz z doliczeniem 4 dni roboczych na transport z magazynu dystrybucyjnego do jednej wskazanej przez (...) lokalizacji na terenie kraju. Mailem w przeddzień złożenia oferty Poczcie Polskiej przez (...), to jest 20 kwietnia 2016 r. (...) potwierdził wiążący charakter oferty ( oferta handlowa potwierdzona 20 kwietnia 2016 r. 280-288 verte, potwierdzenie k. 307 verte). W dniu 1 czerwca 2016 r. (...) zwrócił się do (...), żeby rozpoczął realizację wcześniej uzgodnionego zamówienia nr (...) na 4.000 tabletów (...) w ramach zamówienia za łączną kwotę 1.205.920 euro ( wiadomość e-mail z 1 czerwca 2016 r. k. 101 verte). Pismem datowanym na 30 czerwca 2016 r. Poczta Polska oświadczyła (...), iż w postepowaniu o udzielenie zamówienia publicznego została złożona jedynie oferta (...) i została ona wybrana jako najkorzystniejsza ( zawiadomienie o wyborze oferty k. 306-306 verte). Dodatkowo w dniu 30 czerwca 2016 r. (...) zwrócił się o realizację poprzednio uzgodnionego z (...) zamówienia nr (...) na kolejne 9.000 tabletów (...)wraz z 13.000 powerbanków (...), a także poprosił o realizację zamówienia nr (...) na kolejne 3.830 tabletów (...)oraz 3.728 powerbanków (...) ( wiadomość e-mail z 30 czerwca 2016 r. k. 101). W celu zrealizowania zamówienia (...) skorzystał z usług (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w G. (dalej: (...)). Komponenty oraz produkty na rzecz i na zlecenie (...) były produkowane w południowowschodnich Chinach (okoliczność niesporna). W wiadomości e-mail z 2 czerwca 2016 r. (...) poinformował (...), iż możliwość wyprodukowania 16.000 sztuk tabletów (...)istnieje w przypadku otrzymania przez (...) zamówienia złożonego u dystrybutora ((...)) do 8 czerwca 2016 r. Ponadto oświadczył, iż w przypadku zamówienia w późniejszym terminie (...) nie jest w stanie zapewnić dalszej możliwości produkcji wspomnianych tabletów (dowód: e-mail z 2 czerwca 2016 r. od(...) do (...) k. 185). Tajfun tropikalny (...) był cyklonem tropikalnym, który na przełomie lipca i sierpnia 2016 r. oddziaływał na obszar wyspy L. (Filipiny) oraz prowincji (...) w Chińskiej Republice (...). Tajfun uformował się w dniu 28 lipca 2016 r. na Morzu F. jako depresja tropikalna, po czym, przemieszczając się zasadniczo w kierunku północno-północno-zachodnim, stopniowo ulegał intensyfikacji do poziomu gwałtownej burzy tropikalnej. Po przejściu przez północną część wyspy L. burza zmieniła kierunek ruchu na zachodnio-północno-zachodni i wkroczyła nad Morze P., gdzie nastąpiło jej dalsze wzmocnienie. W dniu 1 sierpnia 2016 r.(...) osiągnęła ląd w rejonie półwyspu D. w granicach administracyjnych miasta S., po czym w kolejnych dniach stopniowo traciła intensywność, ulegając całkowitemu rozpadowi w dniu 3 sierpnia 2016 r. Tajfun dotknął pięć prowincji południowych Chin ((...), (...), (...), (...) oraz (...)), powodując skutki dla około 495.000 osób. Z tej liczby około 37.000 mieszkańców zostało ewakuowanych, a 2.100 wymagało natychmiastowej pomocy ratunkowej. Zniszczeniu uległo około 300 budynków mieszkalnych oraz 2.700 hektarów upraw rolnych, natomiast dalsze 2.400 domów i 16.900 hektarów upraw zostało poważnie uszkodzonych. W wyniku zdarzenia śmierć poniosły dwie osoby na terytorium Chińskiej Republiki Ludowej, zaś łączne straty ekonomiczne oszacowano na 1.140.000.000 juanów, co odpowiada kwocie około 172.000.000 dolarów amerykańskich (okoliczność niesporna). Pismem datowanym na 10 sierpnia 2016 r. (...) oświadczył, iż niemożliwym jest zrealizowanie zamówienia jedną dostawą z uwagi na zmiany w międzynarodowych przepisach dotyczących transportu baterii w przewozie lotniczym i obowiązywanie nowych przepisów od 1 kwietnia 2016 r., a ponadto wskazał, iż w kraju produkcji produktów panuje tajfun (...) (dowód: oświadczenie EET k. 220). Pismem datowanym na 2 września 2016 r. (...) oświadczył (...), iż za realizację zamówienia złożonego przez (...) odpowiada (...). (...) poinformował przy tym (...), iż z informacji przedstawionych przez (...) wynika, że opóźnienie dostawy sprzętu jest niezależne od stron i jest spowodowane siłą wyższą w postaci tajfunu (...), który według oświadczenia spółki (...), spowodował przerwę w dostawach prądu oraz natychmiastową ewakuację personelu z zagrożonych terenów, w tym z terenu całej fabryki (dowód: oświadczenie (...)o sile wyższej k. 223-225). W dniu 5 września 2016 r. (...) ponownie oświadczył, iż niemożliwym jest zrealizowanie zamówienia jedną dostawą, a (...) przyjął oświadczenie do wiadomości, zaakceptował jego treść i uznał powyższe okoliczności za siłę wyższą, to jest okoliczności niezależne od (...), na których wystąpienie (...) nie miało żadnego wpływu ( dowód: oświadczenie (...) 2 k. 221). Poczta Polska uznała, że w niniejszej sprawie nie wystąpiła siła wyższa. Spowodowało to obciążenie (...) następującymi karami umownymi. W październiku 2016 r. Poczta Polska obciążyła (...) karami umownymi z tytułu opóźnień w realizacji przedmiotu zamówienia. Następnie, w listopadzie 2016 r., (...) był kilkukrotnie obciążany kolejnymi karami umownymi, a dalsze obciążenia z tego samego tytułu nastąpiły również miedzy innymi w grudniu 2016 r. (dowód: pismo Poczty Polskiej z 28.11.16 r. k. 123, pismo Poczty Polskiej z 27.12.16 r. k. 136, pismo Poczty Polskiej z 15.11.16 r. k. 126, pismo Poczty Polskiej z 4.10.16 r. k. 133, noty obciążeniowe k. 123v-124, 124v-125, 128v-129, 129v-130, 135-135v, 136v-137). Na dzień 12 lipca 2018 r. (...) nie zapłacił na rzecz (...) należności wynikających z następujących faktur:  (...) z 15 grudnia 2017 r. na kwotę 4.694,91 złotych z terminem płatności do 13 lutego 2019 r. (k. 32),  (...) z 29 grudnia 2017 r. na kwotę 21.306,06 złotych z terminem płatności do 27 lutego 2018 r. (k. 33),  (...) z 28 lutego 2018 r. na kwotę 490.462,50 złotych z terminem płatności do 29 maja 2018 r. (k. 34),  (...) z 21 marca 2018 r. na kwotę 138.006 złotych z terminem płatności do 20 maja 2018 r. (k. 35),  (...) z 11 marca 2018 r. na kwotę 5.194,29 złotych z terminem płatności do 10 czerwca 2018 r. (k. 36),  (...) z 22 czerwca 2018 r. na kwotę 1.497.094,50 złotych z terminem płatności do 29 czerwca 2018 r. (k. 37), oraz wystawionej w dniu 13 lipca 2018 r. faktury (...) na kwotę 2.849,91 złotych z terminem płatności do 11 września 2018 r. (k. 38). Powyższe należności stanowiły łącznie kwotę 2.159.608,17 złotych (wypis z systemu k. 39, faktury k. 32-38. Wezwaniem do zapłaty datowanym 16 lipca 2019 r. (...) Polska obciążył (...) karą umowną w wysokości 2.687.942,70 złotych oraz wystawił na powyższą kwotę notę księgową o numerze (...). (...) wyznaczył 7-dniowy termin płatności należności, liczony od dnia otrzymania wezwania. (...) wskazał, iż powyższej kwoty dochodzi na podstawie § 10 ust. 3 umowy ramowej w związku z opóźnieniem w realizacji zamówienia na urządzenia elektroniczne i niedostarczenie ich we wskazanym umową terminie. Pismo zostało nadane w dniu 16 lipca 2019 r., a w dniu 19 lipca 2018 r. na portalu (...)pojawił się wpis obejmujący raport bieżący nr (...), w którym (...), na podstawie art. 17 ust. 1 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego I Rady (UE) nr 596/2014 w sprawie nadużyć na rynku (rozporządzenie w sprawie nadużyć na rynku/(...)), oświadczył iż otrzymał powyższe wezwanie do zapłaty od (...) (dowód: wezwanie do zapłaty k. 81, raport bieżący nr (...) k. 84-84 verte). Pismem datowanym na 1 sierpnia 2018 r. (...) odpowiedział na wezwanie do zapłaty kar umownych z 16 lipca 2018 r. i podważył sposób ich naliczania przez (...). (...) nie zakwestionował, że zamówienia nr (...) oraz (...) nie zostały zrealizowane w terminach przewidzianych w zamówieniach, jednakże stwierdził, iż na podstawie § 10 ust. 3 umowy ramowej (...) może odpowiadać jedynie za zwłokę, a zgodnie z art. 476 k.c., nie dopuszcza się zwłoki dłużnik, gdy opóźnienie w spełnieniu świadczenia jest następstwem okoliczności, za które nie ponosi odpowiedzialności. (...) wskazał przy tym, że (...) był informowany o konieczności złożenia zamówień na dostawę kolejnych 16.000 tabletów (...) do końca maja 2016 r., pod rygorem niemożliwości dostarczenia ich w przyjętych terminach realizacji zamówień (to jest 8 tygodni od dnia ich złożenia), a zamówienia nr (...) oraz (...) zostały złożone dopiero 4 lipca 2016 r. (dowód: pismo z 1.08.18r. k. 117-118). Ostatecznie (...) dokonał korekty noty obciążeniowej nr (...) notą obciążeniową nr (...) z 24 sierpnia 2018 r., zgodnie z którą na podstawie § 10 ust. 3 umowy ramowej obciążył (...)za nieterminową dostawę zamówień nr (...) i (...) kwotą 2.382.640,91 złotych z 7-dniowym terminem płatności liczonym od daty otrzymania dokumentu nr (...). Również w dniu 24 sierpnia 2018 r. (...) złożył oświadczenie (...), iż dokonuje potrącenia powyższej wierzytelności z wierzytelnościami przysługującymi (...) od (...), które wynikają z faktur (...) z 15 grudnia 2017 r., (...) z 29 grudnia 2017 r., (...) z 28 lutego 2018 r., (...) z 21 marca 2018 r., (...) z 11 marca 2018 r., (...) z 22 czerwca 2018 r., (...) z 13 lipca 2018 r. (...) oświadczył przy tym, że po kompensacie (...) winien zapłacić na rzecz (...) kwotę 223.032,74 złotych (dowód: korekta noty obciążeniowej k. 42, oświadczenie o potrąceniu k. 43). Powyższe okoliczności Sąd ustalił na podstawie materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, które nie budziły wątpliwości co do swojej autentyczności i wiarygodności oraz nie zostały zakwestionowane przez stronę pozwaną w tym zakresie. Pozostałe dokumenty i dowody zgłoszone przez strony, a niewymienione w dokonanych powyżej ustaleniach, Sąd – stosownie do art. 235 2 § 1 pkt 2 k.p.c. – uznał za mniej istotne dla rozstrzygnięcia sprawy. Świadkowie zeznający w niniejszym postępowaniu mieli ogólną wiedzę odnośnie umowy łączącej strony i okoliczności związanych z jej realizacją, natomiast nie dysponowali wiedzą szczegółową, która znajdowała się w dokumentach zaoferowanych przez strony. Sąd uznał zeznania świadków za wiarygodne i logiczne. W zasadzie świadkowie zgodnie wskazali, że strony realizowały przedmiotowe zamówienia, doszło do problemów z terminem ich realizacji co doprowadziło do obciążenia (...) znacznymi karami umownymi przez PP. Sąd pominął dowód z opinii biegłego, uznając, iż rozstrzygnięcie sprawy nie wymagało wiadomości specjalnych. Sąd Okręgowy zważył, co następuje. Powództwo podlegało oddaleniu. Zgodnie z art. 471 k.c. dłużnik obowiązany jest do naprawienia szkody wynikłej z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania, chyba że niewykonanie lub nienależyte wykonanie jest następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi. Natomiast na podstawie art. 483 § 1 k.c. można zastrzec w umowie, że naprawienie szkody wynikłej z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania niepieniężnego nastąpi przez zapłatę określonej sumy (kara umowna). Pozwanemu przysługiwała możliwość nałożenia na powoda kary umownej z uwagi na regulację § 10 ust. 3 umowy ramowej nr (...) dotyczącej współpracy pomiędzy stronami postępowania. Zgodnie z tym postanowieniem umowy, w przypadku zwłoki w dostawie produktów przez (...), (...) ma prawo do naliczenia kar umownych w wysokości 0,2% wartości netto niedostarczonych w terminie produktów za każdy rozpoczęty dzień zwłoki, nie więcej jednak niż 15% wartości netto niedostarczonych w terminie produktów w ramach danego zamówienia. Powód nie dostarczył pozwanemu produktów zgodnie z umową i jest to okoliczność bezsporna w niniejszej sprawie, a więc istniała możliwość nałożenia takiej kary w przypadku zwłoki w dostawie produktów spółki powodowej. Zgodnie z art. 476 k.c., dłużnik dopuszcza się zwłoki, gdy nie spełnia świadczenia w terminie, a jeżeli termin nie jest oznaczony, gdy nie spełnia świadczenia niezwłocznie po wezwaniu przez wierzyciela. Nie dotyczy to wypadku, gdy opóźnienie w spełnieniu świadczenia jest następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi. Dłużnik jest zobowiązany spełnić świadczenie w terminie wynikającym z treści łączącego strony stosunku zobowiązaniowego (art. 353 i art. 355 § 1 k.c.), a w przypadku braku oznaczenia terminu – niezwłocznie po wezwaniu przez wierzyciela (art. 455 k.c.). Niespełnienie świadczenia w terminie prowadzi do opóźnienia, przy czym jedynie opóźnienie zawinione, to jest wynikające z przyczyn, za które dłużnik ponosi odpowiedzialność, stanowi zwłokę w rozumieniu art. 476 k.c. Powód wskazywał, iż z kilku przyczyn nie może ponosić odpowiedzialności na podstawie kary umownej za nieterminowe dostarczenie produktów z zamówienia nr (...) oraz (...). Po pierwsze, powód wskazał, iż na obszarze, w którym umiejscowione były fabryki produkujące urządzenia i akcesoria będące przedmiotem zamówienia, to jest w rejonie miasta S. w południowowschodnich Chinach występował od 1 sierpnia 2016 r. do 3 sierpnia 2016 r. tajfun (...), który wywołał znaczne zniszczenia oraz zmusił część ludności regionu do ewakuacji. W tym miejscu konieczne jest wskazanie na dwie zasadnicze przesłanki, których spełnienie warunkuje możliwość skutecznego powoływania się na tajfun(...) jako na zdarzenie o charakterze siły wyższej. Po pierwsze, podmiot, który zamierza oprzeć swoje stanowisko na tej instytucji, zobowiązany jest wykazać nie tylko fakt wystąpienia takiego zjawiska, lecz również precyzyjnie określić czas, miejsce oraz zakres jego oddziaływania. Niezbędne jest przy tym udowodnienie istnienia adekwatnego związku przyczynowego pomiędzy zaistniałym zdarzeniem kwalifikowanym jako siła wyższa a sytuacją faktyczną i prawną strony, która się na nie powołuje. Ciężar dowodu w zakresie wykazania tego związku spoczywa w całości na tej stronie, która domaga się wywodzenia dla siebie określonych skutków prawnych z powołania się na działanie siły wyższej (por. odpowiednio: M. Burtowy, Koronawirus jako siła wyższa a umowy cywilnoprawne, LEX/el. 2020). Co istotne, to powoda w niniejszej sprawie obciąża dowód co do okoliczności, które wskazują, że niewykonanie zobowiązania było niezależne od niego - a więc na przykład wynikało z siły wyższej. Pozwany zobowiązany był wykazać jedynie fakt opóźnienia, natomiast na dłużniku spoczywa ciężar dowodu, że opóźnienie nastąpiło z przyczyn, za które nie odpowiada (por. wyrok Sądu Najwyższego z 22 września 2011 r., V CSK 427/10, Legalis). Argumentacja taka może wykorzystywać okoliczności faktyczne jak na przykład przerwanie pracy fabryk w związku z tajfunem. Co do zasady, w przypadku skutecznego wykazania wobec pozwanego, że niewykonanie zobowiązania pozostawało w bezpośrednim związku przyczynowym z wystąpieniem siły wyższej, konsekwencją byłoby czasowe wyłączenie odpowiedzialności dłużnika. Obejmuje to w szczególności brak odpowiedzialności za opóźnienie w spełnieniu świadczenia, w tym brak obowiązku zapłaty odsetek, jak również wyłączenie odpowiedzialności odszkodowawczej, w tym odpowiedzialności z tytułu zastrzeżonej kary umownej. Wyłączenie to ma charakter przejściowy i trwa do chwili ustania przeszkody uniemożliwiającej wykonanie zobowiązania. Jednocześnie, po ustaniu okoliczności stanowiących siłę wyższą, dłużnik pozostaje zobowiązany do wykonania świadczenia, chyba że ze względu na upływ czasu lub charakter zobowiązania jego wykonanie utraciło dla wierzyciela sens lub znaczenie, jak ma to miejsce przykładowo w przypadku zobowiązania do organizacji określonego wydarzenia o ściśle oznaczonym terminie (J. M. Kondek [w:] W. Borysiak (red.), Kodeks cywilny. Komentarz, wyd. 34, 2025, art. 476). Kluczowym w niniejszej sprawie był fakt, że powód nie podołał ciężarowi dowodu na okoliczność wystąpienia siły wyższej mającej wpływ na realizację zamówienia pozwanego. Ogólne jedynie stwierdzenia o wystąpieniu tajfunu nie obrazują w żaden sposób i nie udowadniają okoliczności wpływającej na realizację postanowień umowy pomiędzy stronami postępowania. Dla Sądu nie jest znane, w szczególności, w jaki sposób konkretna fabryka funkcjonowała w normalnych warunkach – to jest wolnych od kataklizmu, w jaki sposób tajfun wpłynął na jej funkcjonowanie i jak ewentualna zmiana funkcjonowania fabryk wpłynęła na prawidłową realizację zamówienia (...). Sądowi nie jest znane nawet w jakim miejscu ulokowane były fabryki produkujące przedmioty objęte zamówieniem pozwanego. Z powyższego wynika, iż niemożliwym w tym zakresie jest uznanie za udowodnione zaistnienie okoliczności, które wskazywałyby na nieponoszenie przez powoda odpowiedzialności za nieterminową realizację zamówienia z uwagi na siłę wyższą w postaci tajfunu (...). Argumentacja pozwanego może wykorzystywać również prawne okoliczności, które wpłynęły na nieprawidłową realizację zamówienia. W niniejszej sprawie poruszona została kwestia wyłączenia odpowiedzialności powoda za niedostarczenie zamówionych przez pozwanego produktów z uwagi na zmiany w międzynarodowych przepisach dotyczących transportu baterii w przewozie lotniczym. Mowa tutaj o Wytycznych dotyczących baterii litowych zrewidowanych z 9 marca 2016 r. – dokumencie pochodzącym od (...) ((...)). Jednakże regulacje te weszły w życie 1 kwietnia 2016 r., a więc jeszcze przed wybraniem przez Pocztę Polską oferty (...), a także przed złożeniem wiążącej oferty przez powoda. Powód jest podmiotem prowadzącym działalność gospodarczą, profesjonalistą, powinien więc brać pod uwagę zmiany na rynku i zmiany regulacji związanych z prowadzoną przez siebie działalnością gospodarczą, a także podejmować decyzje pewne lub decydować się na kalkulowane ryzyko. Sama w sobie zmiana przepisów nie może uzasadniać wystąpienia siły wyższej. Ponownie, powód nie wykazał wpływu zmiany wytycznych (...) na realizację zamówienia. Zdaniem Sądu nie zostało udowodnione istnienie związku pomiędzy zmianą przepisów, a zwłoką strony powodowej w realizacji zamówienia. Jednakże, nawet w przypadku wykazania wpływu należałoby stwierdzić, że powód jako podmiot profesjonalny powinien wiedzieć do czego się zobowiązuje i jakie ewentualne trudności może napotkać w trakcie realizacji zamówienia, w tym te z związane z wytycznymi (...). Faktem jest, że (...)poinformował(...) o konieczności zamówienia 16.000 sztuk tabletów do 8 czerwca 2016 r., aby jego realizacja mogła przebiec zgodnie z umową. Ponadto oświadczył, iż w przypadku zamówienia w późniejszym terminie (...) nie jest w stanie zapewnić dalszej możliwości produkcji wspomnianych tabletów. Ponadto, wiadomością email z 1 lipca 2016 r. (...) oświadczył, iż czeka na potwierdzenie terminu realizacji zamówienia od producentów. Jednakże, w mailu z 20 kwietnia 2016 r. powód oświadczył pozwanemu, że oferta jest wiążąca. W tym momencie ukonstytuowana została wiążąca oferta w rozumieniu art. 66 i nast. k.c. Zgodnie z art. 66