(1), o której mowa art. 24 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, przyjmując, że podstawa obliczenia emerytury nie jest pomniejszona o kwotę stanowiącą sumę kwot pobranych emerytur przysługujących za okres sprzed 13.02.2017r., w wysokości przed odliczeniem zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych i składki na ubezpieczenie społeczne i dalej idące odwołanie w tym zakresie oddalił na podstawie art.

(1)domagał się również przyznania i wypłaty stosownego wyrównania emerytury w wieku powszechnym, o co wniósł jeszcze w treści wniosku złożonego do organu rentowego. Granice jednak orzekania Sądu wyznacza zaskarżona decyzja organu rentowego z dnia 05.02.2026 r. Ramy postępowania sądowego w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych są ściśle zakreślone przez przedmiot decyzji poddanej kontroli sądu. W konsekwencji przedmiotem postępowania odwoławczego mogło być merytorycznie wyłącznie to, co było objęte zaskarżonem. Sąd był zatem władny rozpoznać jedynie żądanie ponownego ustalenia wysokości świadczenia, pozostawiając poza zakresem orzekania w niniejszej sprawie kwestię jego wyrównania. Żądanie natomiast wypłaty wyrównania winno stać się przedmiotem merytorycznej analizy i odrębnej decyzji organu rentowego. Wobec braku wcześniejszego wypowiedzenia się organu rentowego co do tego roszczenia, Sąd uznał, iż wystąpiła sytuacja tożsama z niewydaniem decyzji, co obligowało do zobowiązania organu rentowego do jego rozpoznania. To organ rentowy najpierw winien wydać stosowną decyzję w tym przedmiocie , aby ewentualnie mogła ona stać się przedmiotem postępowania sądowego. Zgodnie z art.

(2)świadczeń emerytalnych. O kosztach zastępstwa procesowego rozstrzygnięto na podstawie art. 98 §1, §11, art. 99 k.p.c. w zw. z §9 ust. 2 rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 22.10.2015r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz. U. z 2023r. poz. 1935 ze zm.) (pkt 3.). mt