IV Pa 9/26

Sygn. akt IV Pa 9/26 UZASADNIENIE Stanowiska stron 1. Powód domagał się zasądzenia na jego rzecz kwoty 16714,92 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia następującego po doręczeniu pozwu do dnia zapłaty tytułem odszkodowania za nieuzasadnione wypowiedzenie umowy o pracę. Pozwany pracodawca wnosił o oddalenie powództwa. Każda ze stron postulowała zasądzenie na swoją rzecz od przeciwnika kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych. Rozstrzygnięcie Sądu I instancji, 2. Wyrokiem z dnia 12 grudnia 2025 roku Sąd Rejonowy w Giżycku: - zasądził od pozwanego (...) Oddziału Straży Granicznej (...) w H. na rzecz powoda T. N. kwotę 5850,23 zł brutto (pięć tysięcy osiemset pięćdziesiąt złotych 23/100) wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 16 stycznia 2025r. do dnia zapłaty. - oddalił powództwo w pozostałym zakresie, - wzajemnie zniósł między stronami koszty procesu, - wyrokowi w pkt 1 do kwoty 5075,71 zł brutto (pięć tysięcy siedemdziesiąt pięć złotych 71/100) nadał rygor natychmiastowej wykonalności. Ustalenia Sądu I instancji 3. Sąd Rejonowy ustalił, że powód T. N. od dnia 11 października 2024r. pozostawał w zatrudnieniu w (...) Oddziale Straży Granicznej w H. na stanowisku inspektora w pełnym wymiarze czasu pracy. Pracował w Zespole (...). Umowa o pracę była umową na czas zastępstwa nieobecnego członka korpusu służby cywilnej do czasu jego powrotu do pracy. 4. Zatrudnienie powód uzyskał w wyniku procedury konkursowej i po uzyskaniu pozytywnej opinii Biura Spraw Wewnętrznych i Wydziału (...). 5. Do zadań powoda należało między innymi sprawdzanie poprawności i kompletności zapisów w dokumentacji eksploatacyjnej, naliczanie należności za używanie pojazdów do celów nie służbowych, comiesięczne zakładanie książki kontroli pracy pojazdu, wprowadzanie na bieżąco zmian dotyczących ewidencji środków trwałych oraz prowadzenie ewidencji zamówień publicznych prowadzonych w sekcji. 6. W piśmie z dnia 24 października 2024r. Komenda (...)w H. zwróciła się do pozwanego, przywołując art. 15§2 w zw. z art. 213§1kpk, o wypełnienie i zwrócenie kwestionariusza osobowego dotyczącego powoda. Tak też się stało i taki kwestionariusz wysłany został do (...) w dniu 6 listopada 2024r. Pozwany wskazał w nim między innymi, że powód do dnia wypełniania kwestionariusza dał się poznać jako pracownik sumienny, zdyscyplinowany i bezdyskusyjnie wykonujący powierzane mu zadania. 7. W piśmie z dnia 29 listopada 2024r. Prokurator Rejonowy Prokuratury w (...)poinformował pozwanego o skierowaniu do Sądu Rejonowego w (...)aktu oskarżenia wobec powoda, w którym to postawiono mu zarzut popełnienia przestępstwa z art. 18§3 kk w zw. z art. 297§2 kk w zb. z art. 270§1 kk w zw. z art.11§2kk. Z kolei w piśmie z dnia 16 grudnia 2024r. uszczegółowiono te informacje i podano, że powód oskarżony został o to, że: w dniu 30 czerwca 2022r. w H., w zamiarze aby inna ustalona osoba dokonała czynu zabronionego polegającego na nie powiadomieniu, wbrew ciążącemu na niej obowiązkowi, Wojewódzkiego (...) w L., który dysponował środkami publicznymi w związku z realizacją przez (...) M. N. z siedzibą w H., projektu (...), o powstaniu sytuacji mogącej mieć wpływ na wstrzymanie albo ograniczenie wysokości udzielonego jej wsparcia finansowego w postaci dofinansowania w kwocie 152 198,31 zł, swoim zachowaniem ułatwił jego popełnienie w taki sposób, że za pośrednictwem systemu (...) użył jako autentycznych podrobionych dokumentów w postaci: umowy o pracę z dnia 1 czerwca 2022r. dotyczącej pracownika T. A., umowy o pracę z dnia 1 czerwca 2022r. dotyczącej pracownika G. H., umowy o pracę z dnia 1 czerwca 2022r. dotyczącej pracownika M. M., umowy o pracę na czas określony z dnia 1 czerwca 2022r. dotyczącej pracownika L. W., umowy o pracę z dnia 1 czerwca 2022r. dotyczącej pracownika G. T., umowy o pracę na okres próbny z dnia 1 czerwca 2022r. dotyczącej pracownika M. W., przesyłając te dokumenty do Wojewódzkiego (...) w L. , jako jedyna osoba posiadająca uprawnienia do wyżej wymienionego sytemu w ramach realizacji projektu(...) tj. czynu z art. 18§3 kk w zw. z art. 297§2 kk w zb. z art. 270§1 kk w zw. z art. 11§2 kk. 8. Pismem z dnia 20 grudnia 2024r. pozwany wypowiedział powodowi umowę o prace z zachowaniem 2- tygodniowego okresu wypowiedzenia a jako przyczynę wskazał utratę nieposzlakowanej opinii w związku ze skierowaniem aktu oskarżenia do Sądu Rejonowego w (...) w związku z podejrzeniem popełnienia przestępstwa z art. 18§3 kk w zw. z art. 297§2 kk w zb. z art. 270§1 kk w zw. z art. 11§2 kk. W uzasadnieniu pracodawca przedstawił chronologię zdarzeń, które doprowadziły do wypowiedzenia i wskazał, że zgodnie z art. 4 pkt 5 ustawy z dnia 21 listopada 2008r. o służbie cywilnej w służbie cywilnej może być zatrudniona osoba, która cieszy się nieposzlakowaną opinią. Podkreślił też, iż – zgodnie z wyrokami sądów - dyrektor generalny powinien wypowiedzieć umowę pracownikowi bezpośrednio po wewnętrznych ustaleniach, że utracił on nieposzlakowaną opinię, która to dla członków korpusu służby cywilnej jest warunkiem koniecznym do pełnienia obowiązków. Wskazał, iż zdecydowanie doszło do utraty przez powoda nieposzlakowanej opinii co uniemożliwia dalsze zatrudnianie powoda w korpusie służby cywilnej. Pismo to doręczono powodowi dniu 20 grudnia 2024r. Ocena dowodów przez Sąd I instancji 9. Sąd wskazał, że ustalony stan faktyczny nie był sporny. Rozważania prawne sądu I instancji 10. Sąd Rejonowy jako podstawę rozstrzygnięcia wskazał art.45§1 Kp. Wyjaśnił, że pozwany jako powód swojej decyzji o rozwiązaniu z powodem umowy o pracę podał utratę przez powoda waloru osoby o nieposzlakowanej opinii a taką winien się wykazywać członek korpusy służby cywilnej. Mowa jest o tym w art. 4 pkt 5 ustawy z dnia 21 listopada 2008r. o służbie cywilnej, zgodnie z którym w służbie cywilnej może być zatrudniona osoba, która cieszy się nieposzlakowaną opinią. Innych przyczyn pozwany nie wskazywał. 11. Sąd wyjaśnił, że przyczyna wypowiedzenia jest jedna i konkretna – zarzut braku waloru osoby o nieposzlakowanej opinii spowodowanej skierowaniem aktu oskarżenia. 12. Wyjaśniono, że nieposzlakowana opinia ma charakter klauzuli generalnej, tj. takiej wartości, która nie została zdefiniowana ustawowo. Nie jest bowiem możliwe, aby udało się w sposób chociażby przybliżony wymienić te sytuacje, które mogą pozbawić człowieka nieposzlakowanej opinii. Można jednak pokusić się o wskazanie pewnych ogólnych ram, w których zamyka się omawiane pojęcie. Owe ramy wskazują na to, że taka osoba powinna kierować się regułami współżycia społecznego i postępować tak, aby jej działania mogły być przykładem prawości. Nieposzlakowana opinia ma konotacje m.in. z takimi wartościami, jak godność, honor, przestrzeganie porządku prawnego i społecznego, zasady współżycia społecznego. Jest tym samym powiązana z zasadami, którymi człowiek kieruje się, a na pewno powinien kierować się w swoim życiu. 13. Wzorcem osoby cieszącej się tym określeniem jest osoba cechująca się uczciwością, rzetelnością, odpowiedzialnością, lojalnością czy umiejętnością przedkładania interesu publicznego nad prywatny. Ocena pod kątem nieposzlakowanej opinii sięga głęboko w życie prywatne, rodzinne, towarzyskie ocenianego. Sąd uznał, że osobą o nieposzlakowanej opinii jest ta, która nie była skazana za przestępstwo lub za przestępstwo skarbowe, nie była skazana prawomocnym wyrokiem sądu za umyślne przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego lub umyślne przestępstwo skarbowe, a także nie była skazana prawomocnym wyrokiem orzekającym zakaz zajmowania stanowisk kierowniczych w urzędach organów władzy publicznej lub pełnienia funkcji związanych z dysponowaniem środkami publicznymi. 14. Sąd zaznaczył, że nieposzlakowana opinia to cecha niezmiernie pożądana u każdego pracownika. Jeśli wymieniana jest jako wymagana cecha u kandydata w określonej kategorii pracowników (jak w przypadku regulacji dotyczącej Służby Cywilnej), winna być rzecz jasna weryfikowana i analizowana już przy zatrudnianiu danej osoby do takiej formacji. Na takim etapie rekrutacji i decyzji co do nawiązania umowy o pracę może być i powinna być elementem bardzo istotnym. Za rzecz oczywistą sąd uznał, że skierowanie wobec powoda aktu oskarżenia do Sądu zarzucającego popełnienie przestępstwa ściganego z oskarżenia publicznego nie jest faktem pożądanym. Postępowanie karne w tym zakresie pozostaje jednak w toku, a powód w momencie wręczania mu wypowiedzenia i do dnia wyrokowania pozostaje osobą niekaraną. 15. Tym samym, zdaniem Sądu I instancji, wobec braku jakichkolwiek innych przesłanek wskazujących na utratę waloru osoby o nieposzlakowanej opinii nie można tu przyjąć aby tylko ten fakt (skierowanie przedmiotowego aktu oskarżenia) przesądzał o tym, że powód utracił walor osoby o nieposzlakowanej opinii. 16. Odpowiadając na pytanie czy fakt skierowania aktu oskarżenia uzasadnia wypowiedzenie umowy o pracę wobec powoda, sąd uznał, że nie można tracić z oczu tego, iż fakt ten nie może być oceniany w oderwaniu od reguł jakie obejmują kwestie rozwiązywania umowy o pracę. W grę wchodzą tu bowiem wszystkie regulacje jakie zawiera w sobie zarówno dana pragmatyka służbowa jak i kodeks pracy, który zawiera regulacje dotyczące rozwiązania stosunku pracy. Oznacza to, że w każdym przypadku rozwiązania stosunku pracy i jego kwestionowania przez pracownika to kwestia zasadności decyzji pracodawcy w rozumieniu art. 45kp ma główne i najważniejsze znaczenie. 17. Oceniając zatem sprawę Sąd Rejonowy miał na uwadze istotę „uzasadnionego wypowiedzenia” czyli wypowiedzenia, którego przyczyna lub przyczyny są tego rodzaju, iż przesadzają o tym, że decyzja pracodawcy jest racjonalna, zrozumiała, adekwatna do naruszeń po stronie pracownika, pozostająca w zgodności z interesem pracodawcy. Odnośnie sposobu wykonywania przez powoda obowiązków służbowych, jego funkcjonowania w oddziale SG, nie było żadnych zarzutów. Było wręcz przeciwnie, bowiem pozwany jeszcze w dniu 6 listopada 2024r. oceniał pracę powoda bardzo dobrze a jego samego opisywał jako osobę bezdyskusyjnie wykonującą wszystkie powierzane mu zadania. Co więcej, na chwilę zatrudniania powoda czyli 11 października 2024r. odpowiednie służby także nie zgłaszały żadnych uwag co do osoby powoda. Opinie tych służb służyły między innymi właśnie temu tj. ocenie czy kandydat do zatrudnienia wykazuje się walorem osoby o nieposzlakowanej opinii. 18. Sąd zauważył, że pozytywną opinię o pracy powoda pozwany prezentował nadal w toku procesu. Mamy zatem do czynienia z powodem jako osobą wykonującą właściwie i dobrze powierzone obowiązki. W tej sytuacji nie można przyjąć, że wypowiedzenie umowy o pracę tylko z powodu skierowania przedmiotowego aktu oskarżenia było wypowiedzeniem uzasadnionym. 19. Dlatego żądanie zasądzenia odszkodowania w oparciu o art. 45§1kp Sąd uznał za zasadne. Jeśli zaś chodzi o jego wysokość Sąd doszedł do wniosku, iż kwota odszkodowania równa 1- miesięcznemu wynagrodzeniu powoda spełnia wymogi przyznawania takiego odszkodowania opisane w art. 47 1 kp, zgodnie z którym odszkodowanie, o którym mowa w art.45 kp przysługuje w wysokości wynagrodzenia za okres od 2 tygodni do 3 miesięcy, nie niższej jednak od wynagrodzenia za okres wypowiedzenia. W przypadku wypowiedzenia umowy o pracę zawartej na czas określony, której termin, do którego umowa ta miała trwać, określony w umowie upłynął przed wydaniem orzeczenia przez sąd pracy, lub gdy przywrócenie do pracy byłoby niewskazane ze względu na krótki okres, jaki pozostał do upływu tego terminu, odszkodowanie przysługuje w wysokości wynagrodzenia za czas, do upływu którego umowa miała trwać, nie więcej jednak niż za okres 3 miesięcy. 20. Sąd zasądził na rzecz powoda kwotę 1- miesięcznego wynagrodzenia w wysokości wyliczonej przez pozwanego, uznając że ta wysokość stanowi wypadkową wszystkich okoliczności sprawy, uwzględnia funkcje tego odszkodowania, okres pracy powoda u pozwanego i wysokość wynagrodzenia za pracę. 21. Koszty procesu między stronami wzajemnie zniesiono w myśl art. 100 kpc. 22. Rygor natychmiastowej wykonalności w części odnoszącej się do kwoty 5075,71 zł (1-miesięczne wynagrodzenie powoda wynikające z umowy o pracę) Sąd nadał zgodnie z art. 477 2 kpc. Apelacja 23. Apelację od wyroku złożył pozwany, zaskarżając go w części dotyczącej pkt 2 (zasądzenie odszkodowania) i 5 (nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności) oraz rozstrzygnięcia o kosztach procesu i zarzucając:

1. a)naruszenie prawa materialnego tj. art.45§1 Kp w zw. z art.4 pkt 5 ustawy z 21.11.2008r. o służbie cywilnej poprzez ich błędną wykładnie i niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu, iż wypowiedzenie umowy o pracę było nieuzasadnione, podczas gdy skierowanie przeciwko powodowi aktu oskarżenia o poważne przestępstwa przeciwko dokumentom i środkom publicznym, pozostające w bezpośrednim związku z zakresem jego obowiązków, obiektywnie uzasadniało utratę waloru nieposzlakowanej opinii wymaganej do zatrudnienia w służbie cywilnej,
2. b)art.47 1Kp poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i zasądzenie odszkodowania pomimo istnienia uzasadnionej przyczyny wypowiedzenia. 24. Pozwany zarzucił również naruszenie przepisów postępowania: a/ art.233§1Kpc poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów i dokonanie ustaleń sprzecznych z materiałem dowodowym przez - nadanie decydującego znaczenia faktowi braku prawomocnego skazania, - pominięcie ciężaru gatunkowego zarzucanych czynów, - pominięcie szczególnego charakteru służby publicznej i podwyższonych standardów etycznych, - pominięcie związku zarzutów karnych z powierzonymi powodowi obowiązkami. b/ art.328§2 Kpc poprzez sporządzenie uzasadnienia w sposób uniemożliwiający pełną kontrolę instancyjną, przez brak odniesienia się do argumentacji pozwanego o funkcji gwarancyjnej wymogu nieposzlakowanej opinii w służbie cywilnej oraz powołanego orzecznictwa Sądu Najwyższego. 25. Pozwany domagał się: 1) zmiany zaskarżonego wyroku poprzez oddalenie powództwa w całości, ewentualnie uchylenie w zaskarżonej części i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozstrzygnięcia 2) orzeczenia wobec powoda obowiązku zwrotu świadczenia spełnionego przez pozwanego na podstawie wyroku Sądu I instancji, któremu został nadany rygor natychmiastowej wykonalności na podstawie art.338§1 Kpc, 3) zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego zwrotu kosztów postępowania za obie instancje według norm prawem przepisanych. 26. Pozwany argumentował, że Sąd I instancji błędnie utożsamił wymóg nieposzlakowanej opinii z brakiem prawomocnego skazania, podczas gdy ustawodawca w art.4 ustawy o służbie cywilnej wyraźnie rozróżnia te przesłanki. Podkreślił, że powód zajmował stanowisko obejmujące prowadzenie dokumentacji, ewidencję środków trwałych, zamówienia publiczne, a zarzuty postawione w akcie oskarżenia dotyczą właśnie sfery dokumentów i środków publicznych, czyli obszaru w którym uczciwość i rzetelność mają kluczowe znaczenie. Pozwany zwracał też uwagę, że pracownicy administracji publicznej podlegają ostrzejszym kryteriom oceny. Stanowisko powoda w przedmiocie apelacji 27. Powód wniósł o oddalenie apelacji i zasądzenie na swoją rzecz od pozwanego kosztów procesu według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja zasługiwała na uwzględnienie. 28. Pozwany zarzucił sądowi I instancji naruszenie przepisów postępowania, w tym art. 233§1 Kpc, a ponieważ nie jest możliwe prawidłowe zastosowanie prawa materialnego (dokonanie prawidłowej subsumcji) bez zgodnego z prawem (procesowym) ustalenia podstawy faktycznej rozstrzygnięcia, koniecznym staje się poddanie na wstępie analizie tego zarzutu. 29. Powołany przepis stanowi, że sąd ocenia wiarogodność i moc dowodów według własnego przekonania, na podstawie wszechstronnego rozważenia zebranego materiału. Sformułowanie zarzutu naruszenia prawa procesowego wskazuje na niezrozumienie jego istoty. Pozwany zarzucając bowiem sądowi dokonanie ustaleń faktycznych sprzecznych z materiałem dowodowym, nie wskazał jakie konkretnie ustalenia faktyczne były sprzeczne ze zgromadzonymi dowodami. Nie wyjaśnił jakie fakty sąd błędnie ustalił. Uzasadniając rozstrzygnięcie Sąd Rejonowy prawidłowo natomiast wyjaśnił, że stan faktyczny nie był sporny. Sąd Okręgowy ustalenia sądu I instancji w całości aprobuje i przyjmuje za własne. 30. Skonstatować należy, że zarzuty pozwanego odwołujące się do naruszenia art.233§1 Kpc w istocie omijają sferę oceny dowodów i weryfikacji ustaleń faktycznych, stanowiąc jedynie zakamuflowaną polemikę z ostatecznymi wnioskami prawnymi Sądu. Skarżący nie wykazuje, aby przy ocenie materiału dowodowego Sąd uchybił zasadom logicznego rozumowania czy doświadczenia życiowego, a jedynie kwestionuje prawną ocenę niespornych faktów. Tym samym, podniesiony zarzut procesowy w rzeczywistości sprowadza się do zarzutu naruszenia prawa materialnego poprzez jego niewłaściwą subsumpcję – czyli błędne przyporządkowanie prawidłowo ustalonego stanu faktycznego pod określoną normę prawną. Taka konstrukcja środka zaskarżenia czyni zarzut naruszenia przepisów postępowania całkowicie chybionym. 31. Tak samo Sąd odwoławczy ocenia zarzut naruszenia art.328§2 Kpc. Po pierwsze zwrócić warto uwagę pozwanemu, że powołany przepis od 7.11.2019 roku dotyczy terminu sporządzenia uzasadnienia wyroku („W przypadkach gdy wyrok doręcza się z urzędu, termin, o którym mowa w § 1, liczy się od dnia doręczenia wyroku”), a więc oczywistym jest, że nie mogło dojść do naruszenia tego przepisu. Po drugie, pozwanemu zapewne chodziło o art.327 1§1 pkt 2 Kpc. Zgodnie z tym przepisem uzasadnienie wyroku powinno zawierać wyjaśnienie podstawy prawnej wyroku z przytoczeniem przepisów prawa. Pisemne motywy zaskarżonego orzeczenia zostały sporządzone w pełni prawidłowo i bez przeszkód poddają się kontroli instancyjnej. Sąd jasno wyjaśnił na podstawie jakich przepisów wydał wyrok, a okoliczność, iż Sąd pominął polemikę z argumentacją pozwanego mającą uzasadniać prezentowaną przez niego wykładnię, w żadnej mierze nie świadczy o naruszeniu powołanego przepisu. Rolą uzasadnienia jest bowiem wykazanie motywów, którymi kierował się Sąd wydając wyrok, a nie szczegółowe odpieranie każdego, odmiennego poglądu prawnego strony. 32. Zasadna natomiast okazała się argumentacja skarżącego dotycząca naruszenia przez sąd I instancji przepisów prawa materialnego. Zgodnie z art.4 pkt 5 ustawy o służbie cywilnej, może być w niej zatrudniona osoba, która cieszy się nieposzlakowaną opinią. Wbrew stanowisku Sądu I instancji nie można uznać, że posiadanie nieposzlakowanej opinii jest niezbędne przede wszystkim na etapie przyjmowania do służby. Przepis został zawarty w rozdziale 1 - „Przepisy ogólne”, nie zaś w rozdziale 3, regulującym „Nawiązanie stosunku pracy w służbie cywilnej”. Wykładnia językowa przepisu prowadzi do wniosku, że osoba zatrudniona w służbie przez cały czas musi cieszyć się nieposzlakowaną opinią. Teza ta znajduje potwierdzenie w orzecznictwie, w tym między innymi wyroku SN z 8.08.2013r. I PK 59/13 (Utrata przez członka korpusu służby cywilnej nieposzlakowanej opinii stanowi niewątpliwie uzasadnioną przyczynę wypowiedzenia umowy o pracę w rozumieniu art. 45 § 1 KP), który pozwany powołał już w treści oświadczenia o wypowiedzeniu. 33. Kluczowe dla rozstrzygnięcia sprawy, jak trafnie zauważył Sąd Rejonowy, była odpowiedź na pytanie, czy fakt oskarżenia powoda o przestępstwo opisane w akcie oskarżenia oznacza utratę nieposzlakowanej opinii. Zdaniem sądu odwoławczego, na to pytanie należało odpowiedzieć twierdząco, co prowadzić musiało do oddalenia powództwa. 34. Pozwany, powołując się na orzecznictwo, trafnie argumentował, że w służbie cywilnej obowiązują podwyższone kryteria oceny pracownika, w tym także dokonywane przez pryzmat posiadania "nieposzlakowanej opinii" (wyrok SN z 5.06.2012 r. II PK 263/11). Posiadanie nieposzlakowanej opinii nie może być łączone z brakiem skazania prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe. Stanowi to bowiem z art.4 pkt 3 ustawy o służbie cywilnej dodatkowy warunek zatrudnienia. Nieprawidłowy byłby zatem wniosek, że każda osoba nieskazana prawomocnym wyrokiem za przestępstwo czy przestępstwo umyślne, cieszy się domniemaniem nieposzlakowanej opinii. 35. Kwestia posiadania przymiotu nieposzlakowanej opinii była wielokrotnie analizowana nie tylko w orzecznictwie sądów powszechnych, ale również sądów administracyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z 16.05.2025 r. II SA/Wa 1841/24 analizując tą kwestię, trafnie wskazał, że poszlaka w języku polskim oznacza podejrzenie, natomiast nieposzlakowany - to osoba nieskazitelna, której nie można nic zarzucić, przypisać. Utratę przymiotu nieposzlakowanej opinii powoduje nie tylko karalność danej osoby. Taki skutek może również wywoływać znalezienie się określonej osoby w kręgu podejrzeń bądź insynuacji" (zob. wyrok NSA z 26 kwietnia 2017 r. sygn. akt I OSK 977/16, wyrok WSA w Warszawie z 17 kwietnia 2013 r. sygn. akt II SA/Wa 422/13). 36. Oceniając zgodność z prawem wypowiedzenia umowy o pracę, pamiętać należy, że jest to zwykły sposób rozwiązania umowy. Do jego zastosowania nie muszą zaistnieć żadne szczególne czy nadzwyczajne okoliczności. Co istotne, przyczyna uzasadniająca wypowiedzenie nie musi być nawet zawiniona przez pracownika. Pracodawca może wypowiedzieć umowę z powodu utraty zaufania do pracownika, o ile oczywiście wykaże istnienie okoliczności, które obiektywnie uzasadniały utratę zaufania. Niewątpliwie taką okolicznością, może być postawienie pracownika w stan oskarżenia, jeżeli charakter zarzucanego czynu i rodzaj wykonywanych obowiązków, uzasadniają utratę zaufania. 37. Zgodnie z przepisami procedury karnej, zarzut a następnie akt oskarżenia można skierować do sądu wyłącznie wówczas, gdy zebrane dowody uzasadniają dostatecznie podejrzenie, że czyn popełniła określona osoba. Istotne jest, że nie można w żadnej mierze zakładać – do czego zdaje się zmierzać argumentacja strony powodowej– że organy ścigania, oskarżając powoda, działały niezgodnie z prawem, same dopuszczając się przestępstwa niedopełnienia obowiązków czy przekroczenia uprawnień. 38. Sąd karny rozpoznający przedmiotową sprawę nie stwierdził istnienia oczywistego braku podstaw aktu oskarżenia. Sąd nie uznał również, że zachodzi którakolwiek z negatywnych przesłanek procesowych wskazanych w art.17 Kpk i nie umorzył postępowania na jego wstępnym etapie. Dopuszczenie sprawy do rozpoznania na rozprawie głównej dowodzi, że zachodzi duże prawdopodobieństwo popełnienia zarzucanego przestępstwa. Wobec powyższego, w obiektywnym odbiorze społecznym i pracowniczym, osoba oskarżona o popełnienie przestępstwa przeciwko wiarygodności dokumentów i oszustwa finansowego, nie może być uznawana za cieszącą się nieposzlakowaną opinią wymaganą od pracownika służby cywilnej odpowiedzialnego za prowadzenie dokumentacji, ewidencję środków trwałych i zamówienia publiczne. Stanowi to wystarczającą i racjonalną przyczynę, uzasadniającą wypowiedzenie umowy o pracę. 39. Sąd I instancji dokonując subsumpcji ustalonego stanu faktycznego do przepisów prawa niezasadnie nadał znaczenie kwestii braku zastrzeżeń pracodawcy do sposobu wykonywania obowiązków przez powoda oraz nie zgłaszania żadnych uwag przez właściwe służby na etapie zatrudnienia. Okoliczności te nie miały znaczenia przy ocenie zasadności wypowiedzenia. Nie budziło wszak wątpliwości, że zarzut popełnienia przestępstwa został sformułowany już po zatrudnieniu powoda, wobec czego oczywistym jest, że na etapie rekrutacji organy ścigania nie mogły zgłaszać jakichkolwiek zastrzeżeń co do posiadania nieposzlakowanej opinii. Powód nie został zwolniony z powodu niewłaściwego wykonywania obowiązków, lecz z powodu utraty nieposzlakowanej opinii, czyli nabrania przez pracodawcę wątpliwości co do jego uczciwości, rzetelności, przestrzegania przepisów prawa. Pracodawca może utracić zaufanie nawet do takiego pracownika, który wcześniej wzorowo wypełniał swoje obowiązki, a przynajmniej pracodawca był o tym przekonany. 40. W kontekście utraty przymiotu nieposzlakowanej opinii, zauważyć trzeba, że pracownik, który utracił nieposzlakowaną opinię, może ją odzyskać, na przykład w wyniku nienagannego wypełniania obowiązków pracowniczych przez wieloletni okres, czy też w wyniku wydania wyroku uniewinniającego. Decydujący jest przy tym stan na chwilę zamknięcia rozprawy, a postępowanie karne nie zostało zakończone i nie można mówić o odzyskaniu przez powoda nieposzlakowanej opinii. Zaznaczyć przy tym trzeba, że nawet uniewinnienie pracownika od zarzutu popełnienia przestępstwa nie pozbawia sądu pracy możliwości uznania , że wypowiedzenie umowy o pracę było uzasadnione z powodu utraty zaufania do niego lub nieprzydatności do zajmowania dotychczasowego stanowiska pracy (por. wyrok SN z dnia 9 grudnia 1998 r. I PKN 498/98). 41. Podsumowując, rację miał pozwany zarzucając, że Sąd I instancji naruszył art.45§1 Kp w zw. z art.4 ust. 5 ustawy o służbie cywilnej, uznając że wypowiedzenie umowy o pracę było nieuzasadnione. Pracodawca, uwzględniając charakter czynu zarzucanego powodowi oraz rodzaj wykonywanych przez niego obowiązków, miał prawo uznać, że powód utracił przymiot nieposzlakowanej opinii, co uniemożliwiało jego dalsze zatrudniania w korpusie służby cywilnej. Uwzględniając powyższe, sąd II instancji, na podstawie art.386§1 Kpc zmienił zaskarżony wyrok w pkt 2 i oddalił powództwo oraz zasądził od powoda na rzecz pozwanego koszty procesu za I instancję. Na zasądzoną kwotę kosztów procesu składało się wynagrodzenie pełnomocnika zawodowego, ustalone w oparciu o §9ust.1pkt1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych z dnia 22 października 2015r. 42. O kosztach procesu za drugą instancję orzeczono na podstawie art.98§1 i 3Kpc oraz §10ust.1pkt 1 w zw. z §9ust.1pkt1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych z dnia 22 października 2015r. (Dz. U. z dnia 5 listopada 2015 r. poz.1804). 43. Na podstawie art.338§1 Kpc orzeczono o zwrocie przez powoda roszczenia spełnionego przez pozwanego na podstawie wyroku Sądu I instancji, któremu został nadany rygor natychmiastowej wykonalności. sędzia Tomasz Bulkowski