Sygn. akt III Nsm 270/25 UZASADNIENIE postanowienia z dnia 12 marca 2026 roku Wnioskiem z dnia 30 czerwca 2026 roku wnioskodawca R. A. domagał się zagrożenia uczestniczce postępowania M. A. na podstaw

§ 2k.p.c.

nakazaniem zapłaty na jego rzecz kwoty po 1000 zł za każde naruszenie wykonania obowiązków wynikających z pkt 3 postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 20 września 2024 roku, zapadłego w sprawie o sygn. akt (...) w przedmiocie zabezpieczenia kontaktów wnioskodawcy z małoletnimi Ł. i X. braćmi A.. W odpowiedzi na wniosek M. A. wniosła o oddalenie wniosku w całości wskazując, że niewykonanie kontaktów z małoletnim X. miało miejsce dwukrotnie na skutek jego choroby. Jeden raz doszło do opóźnienia w wykonaniu kontaktu ojca z małoletnim Ł. na skutek konieczności odebrania okularów dla małoletniego. Sąd ustalił i zważył, co następuje: Kontakty wnioskodawcy z małoletnimi Ł. i X. braćmi A. reguluje wykonalne postanowienie Sądu Okręgowego w Warszawie z 20 września 2024r. w przedmiocie zabezpieczenia zapadłe w sprawie o sygn. akt VII (...). Na mocy tego orzeczenia Sąd uregulował kontakty wnioskodawcy R. A. z małoletnimi zgodnie z pkt 3 ww. orzeczenia. Wnioskodawca każdorazowo przyjeżdża na wyznaczone przez sąd kontakty, a uczestniczka postępowania każdorazowo umożliwia ich wykonanie wnioskodawcy. W dniu 13 czerwca 2025r. kontakt wnioskodawcy z małoletnim Ł. został opóźniony z uwagi na konieczność odebrania uszkodzonych okularów. W tym dniu M. A. uprzedziła wnioskodawcę, że może dojść do opóźnienia w realizacji kontaktu, albowiem z uwagi na uszkodzenie okularów małoletniego, przy jego wadzie wzroku 2,5 dioptrii w lewym oku i 7 dioptrii w prawym oku, jest to konieczne. Do kontaktu doszło w tym dniu prawidłowo z X., a z Ł. z ok. 3 godzinnym opóźnieniem z uwagi na opóźnienie w gabinecie lekarskim. Wnioskodawca wskazał, że do kontaktu z dziećmi nie doszło 8-10 sierpnia 2025r oraz 22-24 sierpnia 2025r – czyli w 2 i 4 weekend przypadający wnioskodawcy z mocy wykonalnego orzeczenia w przedmiocie zabezpieczenia. Nadto do jego kontaktu z dziećmi nie doszło w 4 weekend lutego 2025r. i 2026r., a w drugi weekend lutego 2026r. kontakt rozpoczął się od soboty, a nie od piątku. Dwukrotnie nie doszło do spotkania z małoletnim X. w 2 weekend stycznia 2025r. oraz w 4 weekend marca 2025r. na skutek choroby małoletniego. Uczestniczka M. A. nie pracuje, jedynym źródłem jej utrzymania jest dochód z najmu mieszkania w wysokości 2.400,00zł Powyższy stan faktyczny został ustalony na podstawie zeznań uczestników postępowania, postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie (k. 14), korespondencji (k. 15-22, 42-43, 65, 67-81, 92-100), dokumentacji medycznej (k.38-41, 120-121), orzeczenia (k.44), zaświadczenia (k. 64). Zeznznia uczestników postępowania sąd uznał za wiargodne w zakresie dat, w których do kontaktu nie doszło. Sąd pominął wniosek dowodowy zawarty w pkt 9 i 11 pisma z 24/09/2025r. (k.30) oraz nagrania na płycie CD (k. 86) jako nieprzydatne do wykazania faktu przyznanego przez uczestników oraz wniosek złożony przez pełnomocnika wnioskodawcy na rozprawie 12/03/2026r. jako niezwiązany z przedmiotem postępowania, spóźnionym i zmierzającym do przedłużenia postępowania. Są d zwa żył, co następuje: Zgodnie z art.

§ 1

kpc jeżeli osoba, pod której pieczą dziecko pozostaje, nie wykonuje albo niewłaściwie wykonuje obowiązki wynikające z orzeczenia albo z ugody zawartej przed sądem lub przed mediatorem w przedmiocie kontaktów z dzieckiem, sąd opiekuńczy, uwzględniając sytuację majątkową tej osoby, zagrozi jej nakazaniem zapłaty na rzecz osoby uprawnionej do kontaktu z dzieckiem oznaczonej sumy pieniężnej za każde naruszenie obowiązku. W myśl § 2 cyt. wyżej przepisu, jeżeli osoba uprawniona do kontaktu z dzieckiem albo osoba, której tego kontaktu zakazano, narusza obowiązki wynikające z orzeczenia albo z ugody zawartej przed sądem lub przed mediatorem w przedmiocie kontaktów z dzieckiem, sąd opiekuńczy zagrozi tej osobie nakazaniem zapłaty oznaczonej sumy pieniężnej na rzecz osoby, pod której pieczą dziecko pozostaje, stosując odpowiednio przepis § 1. Jak wynika z powyższego kodeks postępowania cywilnego reguluje pierwszy etap postępowania mającego na celu wykonanie orzeczenia lub ugody dotyczących kontaktu z dzieckiem. Ten etap postępowania wykonawczego polega na zagrożeniu nakazaniem zapłaty oznaczonej sumy pieniężnej i skierowany jest do osoby, pod której pieczą dziecko pozostaje, która nie wykonuje (albo niewłaściwie wykonuje) obowiązków wynikających z orzeczenia albo z ugody zawartej przed sądem lub przed mediatorem w przedmiocie kontaktów z dzieckiem (art.

§ 1

k.p.c) lub do osoby uprawnionej do kontaktu z dzieckiem albo osoby, której tego kontaktu zakazano, naruszających obowiązki wynikające z orzeczenia albo z ugody zawartej przed sądem lub przed mediatorem w przedmiocie kontaktów z dzieckiem (art.

§ 2k.p.c).

Podkreślenia wymaga, iż zagrożenie nakazaniem zapłaty oznaczonej sumy pieniężnej dotyczy naruszenia tylko takich obowiązków (w zakresie kontaktów z dzieckiem), które określone zostały w wykonalnym orzeczeniu lub ugodzie. Natomiast jak wynika z art. 113 k.r.i.o niezależnie od władzy rodzicielskiej rodzice oraz ich dziecko mają prawo i obowiązek utrzymywania ze sobą kontaktów. Kontakty z dzieckiem obejmują w szczególności przebywanie z dzieckiem (odwiedziny, spotkania, zabieranie dziecka poza miejsce jego stałego pobytu) i bezpośrednie porozumiewanie się, utrzymywanie korespondencji, korzystanie z innych środków porozumiewania się na odległość, w tym ze środków komunikacji elektronicznej. Stosownie zaś do art. 113 6 k.r.i.o. normę wynikającą z art. 113 k.r.i.o. stosuje się odpowiednio do kontaktów rodzeństwa, dziadków, powinowatych w linii prostej, a także innych osób, jeżeli sprawowały one przez dłuższy czas pieczę nad dzieckiem. W niniejszym postępowaniu Sąd bada okoliczności, jakie mają znaczenie dla ustalenia, czy konieczne jest podjęcie działań celem umożliwienia realizacji kontaktów oraz czy uczestniczka postępowania, pod której pieczą pozostają małoletni synowie nie wykonuje albo niewłaściwie wykonuje obowiązki wynikające z orzeczenia Sądu Okręgowego w Warszawie. Wskazać należy, że do kontaktu z małoletnim X. nie doszło dwukrotnie od czasu wydania przez Sąd Okręgowy w Warszawie postanowienia w przedmiocie zabezpieczenia, przy czym wnioskodawca nie kwestionował choroby syna w marcu 2025r., na co uczestniczka przedłożyła mu stosowną dokumentację medyczną. Brak kontaktu w styczniu z młodszym synem uczestników również spowodowany był jego chorobą. Pozostałe kontakty nie odbyły się w związku z nieprawidłową interpretacją wnioskodawcy orzeczenia Sądu Okręgowego w Warszawie. Wskazać należy, że zgodnie ze wskazanym postanowieniem w przedmiocie zabezpieczenia wnioskodawcy przysługują kontakty z synami w 2 i 4 weekend każdego miesiąca od piątku od godz. 16.00 do niedzieli do godz. 18.

1. Poza tak uregulowanymi kontaktami ojca z dziećmi sąd uregulował dodatkowo możliwość spotkań ojca z dziećmi w każdy lipiec oraz w pierwszy tydzień ferii zimowych dla województwa (...), jak również w święta. Podkreślić należy, że uregulowania w zakresie wakacji, ferii czy świat stanowią swoistego rodzaju normę szczególną do zasady ogólnej, czyli 2 i 4 weekendu każdego miesiąca. Przeciwna interpretacja zmierzałaby de facto do pozbawienia matki możliwości zaplanowania i spędzenia z synami ferii zimowych, wakacji letnich czy też świąt co prowadziłoby do alienacji rodzicielskiej i znacznie ograniczało kontakt z dziećmi w dni wolne od nauki. Przy regulowaniu kontaktów sąd stara się zachować równowagę w możliwości spędzenia wolnego czasu dzieci z każdym z rodziców, a zatem do okresów dni wolnych od nauki podczas wakacji, ferii i świat nie mogą znaleźć zastosowania reguły generalne wskazane w pkt 3a postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie z 20 września 2024r. Wnioskodawcy przysługuje prawo do kontaktu z małoletnimi w wakacje letnie od 1-31 lipca każdego roku. Zważywszy na tak uregulowane szerokie kontakty ojca z dziećmi egzekwowanie kontaktów od matki w 2 i 4 weekend sierpnia doprowadziłoby do pozbawienia jej możliwości zaplanowania i spędzenia wakacji z dziećmi. To samo odnosi się do ferii zimowych. Zgodnie z postanowieniem sądu wnioskodawca ma prawo do ferii zimowych od soboty poprzedzającej pierwszy tydzień ferii wyznaczonych dla województwa (...), a zatem termin jego kontaktów z dziećmi w 2025r. przypadał od 15 lutego 2025r. a w 2026r. od 14 lutego 2026r., tj. od soboty poprzedzającej rozpoczęcie ferii zimowych. Nie sposób zatem uznać stanowiska wnioskodawcy, że do kontaktu z dziećmi nie doszło w 2 i 4 weekend sierpnia 2025r., ani od piątku poprzedzającego ferie zimowe oraz w 4 weekend lutego 2025r i 2026r. (okres 2 tygodnia ferii zimowych dla województwa (...)). Okoliczność nałożenia się ferii zimowych z 4 weekendem wskazuje, że założeniem sądu regulującego kontakty ojca z dziećmi nie było wykluczenia matki z możliwości spędzania dni wolnych z dziećmi. Przyjmując interpretację wnioskodawcy M. A. pozbawiona byłaby spędzenia ferii zimowych z małoletnimi oraz zaplanowania i spędzenia z nimi wypoczynku w trakcie wakacji letnich w sierpniu każdego roku. Przyjmując interpretację wnioskodawcy orzeczenie w przedmiocie zabezpieczenia zmierzałoby do alienacji rodzicielskiej i pozbawienia matki małoletnich spędzenia z dziećmi dni wolnych od nauki. Podkreślenia wymaga, że postępowanie o wykonanie kontaktów służy egzekwowaniu ich w kształcie wynikającym z wykonalnego orzeczenia sądu w tym zakresie, przy czym naruszenie to musi mieć charakter zawiniony oraz istotny. Nie sposób przypisać winy uczestniczce postępowania w dniu 13 czerwca 2025r., kiedy to dbając o komfort małoletniego, przy tak dużej wadzie wzroku, postanowiła odebrać uszkodzone okulary dla małoletniego. Opóźnienie w wykonaniu kontaktu było zatem spowodowane siłą wyższą i dbaniem o zdrowie i komfort widzenia małoletniego Ł.. Nie sposób również przypisać winy uczestniczki co do niewykonania kontaktu wnioskodawcy w małoletnim X. w styczniu i w marcu 2025r. na skutek jego choroby. Uczestniczka dołączyła dokumentację medyczną, z treści której wynika, że małoletni był chory, a zatem bacząc na stan zdrowia X. oraz konieczność przejechania z ojcem w czasie 3 dni blisko 600 km jej działanie uznać należy za właściwe i zgodne z dobrem dziecka. Naczelną zasadą działania sądu opiekuńczego jest dobro małoletniego dziecka, konieczność uwzględnienia jego poglądów i uczuć. Nakaz ochrony dobra dziecka stanowi podstawową zasadę polskiego systemu prawnego co w efekcie winno przejawiać się nakazaniem zapewnienia ochrony interesów małoletniego. Stąd też jednorazowe opóźnienie w wykonaniu kontaktów z małoletnim Ł. na skutek wizyty u okulisty, czy dwukrotny brak kontaktu z małoletnim X., na skutek choroby dziecka, nie stanowi zawinionego naruszenia po stronie uczestniczki postępowania postanowienia w przedmiocie kontaktów, a jedynie wskazuje na troskę o dobro małoletnich dzieci. W ocenie sądu, biorąc pod uwagę zgromadzony w sprawie materiał dowodowy wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. Sygn akt III Nsm 270/25 Ze:
2. Odnotować.
3. Odpis postanowienia z uzasadnieniem doręczyć pełnomocnikowi wniosk. – k. 128 i pełnomocnikowi uczestniczki postępowania – k. 134
4. Ustalić czy wpłynęła opłata od wniosku jak na k. 132
5. S.. z wpływem lub za 6 m-cy. W., 25/03/2026r.