IV U 1159/25

Sygn. akt IV U 1159/25 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 10 kwietnia 2026 r. Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia we Wrocławiu IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia Adam Semiczek Protokolant: Małgorzata Weres po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 marca 2026 r. we Wrocławiu sprawy z odwołania G. P. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział we E. z dnia 27.08.2025 r. znak (...)-(...) o zasiłek chorobowy I. zmienia decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział we E. z 27.08.2025 r. znak (...) w ten sposób, że przyznaje ubezpieczonej G. P. prawo do zasiłku chorobowego za okres od dnia 01.07.2025 r. do dnia 01.08.2025 r.; II. nieuiszczone koszty sądowe zalicza na rachunek Skarbu Państwa. Sygn. akt IV U 1159/25 UZASADNIENIE Ubezpieczona G. P. wniosła odwołanie od decyzji organu rentowego – Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział we E. z dnia 27 sierpnia 2025 r. znak: (...), którą organ na podstawie art. 83 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych oraz art. 13 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa odmówił prawa do zasiłku chorobowego po ustaniu tytułu ubezpieczenia chorobowego z tytułu zatrudnienia w (...) Sp. z o.o. z siedzibą w/we dr. A. D. (...), (...)-(...) H. za okres od 1 lipca 2025 r. do 1 sierpnia 2025 r. W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia organ rentowy wskazał, że z posiadanej dokumentacji wynikało, iż do dnia 30 czerwca 2025 r. ubezpieczona była zatrudniona w firmie (...) Sp. z o.o. z siedzibą w/we dr. A. D. (...), (...)-(...) H. oraz na okres od 23 czerwca 2025 r. do 1 sierpnia 2025 r. przedłożyła zwolnienie lekarskie z powodu choroby. Dalej organ rentowy podniósł, iż biorąc pod uwagę fakt, że od 15 kwietnia 2024 r. i 16 kwietnia 2024 r. ubezpieczona kontynuowała inną działalność zarobkową z tytułu zatrudnienia na umowę zlecenia w (...).M.A. Sp. z o.o. oraz (...) Sp. z o.o. stanowiące tytuł do objęcia dobrowolnym ubezpieczeniem chorobowym, tym samym brak było podstaw do wypłaty zasiłku chorobowego po ustaniu tytułu ubezpieczenia chorobowego za okres od 1 lipca 2025 r. do 1 sierpnia 2025 r. Zaskarżając przedmiotową decyzję ubezpieczona wniosła o jej zmianę poprzez przyznanie jej praw do zasiłku chorobowego za okres od 1 lipca 2025 r. do 1 sierpnia 2025 r. oraz zasądzenie od organu rentowego kosztów postępowania. Uzasadniając swoje stanowisko ubezpieczona wskazała, że w spornym okresie nie wykonywała żadnej pracy, ponieważ przebywała w szpitalu i nie były odprowadzane za nią żadne składki ZUS w tym okresie, a także nie podlegała zgłoszeniu do ubezpieczenia chorobowego z tytułu umowy zlecenia zawartych z (...).M.A. Sp. z o.o. oraz (...) Sp. z o.o. (k. 3). Odpowiadając na odwołanie, organ rentowy wniósł o jego oddalenie z uwagi na brak podstaw do jego uwzględnienia. Uzasadniając swoje stanowisko organ rentowy podtrzymał swoje stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji (k. 18-19). Na dalszym etapie postępowania strony podtrzymały swoje dotychczasowe stanowiska w sprawie. Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny: Ubezpieczona G. P. urodziła się (...) W okresie od 8 maja 2025 r. do 30 czerwca 2025 r. ubezpieczona była zatrudniona na podstawie umowy o pracę w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku Pracownika Magazynowego u płatnika składek (...) Sp. z o.o. z siedzibą w H.. Ubezpieczona była czasowo niezdolna do pracy w okresach: - od 2 czerwca 2025 r. do 22 czerwca 2025 r. na podstawie zaświadczenia lekarskiego (...) z dnia 9 czerwca 2025 r., - od 23 czerwca 2025 r. do 22 lipca 2025 r. na podstawie zaświadczenia lekarskiego (...) z dnia 23 czerwca 2025 r., - od 23 lipca 2025 r. do 1 sierpnia 2025 r. na podstawie zaświadczenia lekarskiego (...) z dnia 23 lipca 2025 r. Ubezpieczona w okresie od 2 czerwca 2025 r. do 9 czerwca 2025 r. była hospitalizowana na Klinicznym Oddziale Otolaryngologicznym. Za okres od 7 czerwca 2025 r. do 30 czerwca 2025 r. płatnik składek (...) Sp. z o.o. z siedzibą w H. wypłacił ubezpieczonej wynagrodzenie za czas choroby oraz zasiłek chorobowy. Okoliczności bezsporne, a nadto: umowa o pracę na czas określony z dn. 01.06.2025 r. wraz z załącznikami, (k. 6-8), umowa o pracę na czas określony z dn. 14.05.2025 r. wraz z załącznikami, (k. 9-11), umowa o pracę na czas określony z dn. 19.05.2025 r. wraz z załącznikami, (k. 12-14), umowa o pracę na czas określony z dn. 08.05.2025 r. wraz z załącznikami, (k. 15-17), pasek wynagrodzenia za maj 2025 r., (k. 23), pasek wynagrodzenia za czerwiec 2025 r., (k. 24), świadectwo pracy tymczasowej z dn. 17.07.2025 r., (k. 25-26), zaświadczenie lekarskie (...) z dn. 23.07.2025 r., (k. 27, 50), zaświadczenie lekarskie (...) z dn. 23.06.2025 r., (k. 28, 49), zaświadczenie lekarskie (...) z dn. 09.06.2025 r., (k. 29, 48), zaświadczenie z dn. 03.06.2025 r., (k. 66). W dniu 15 kwietnia 2024 r. ubezpieczona zawarła z płatnikiem składek (...).M.A. Sp. z o.o. z siedzibą w D. umowę zlecenia na czas nieokreślony. Ubezpieczona zobowiązała się do wykonywania czynności w postaci pilnowania mienia w zakresie podstawowym oraz czynności wynikających ze szczegółowych uzgodnień między stronami. Częstotliwość wykonywania przez ubezpieczoną czynności oraz jej szczegóły były każdorazowo wskazywane przez koordynatora przed rozpoczęciem świadczenia zlecenia, a termin wykonywania zlecenia miał być ustalany między stronami. Ubezpieczona w dniu 16 kwietnia 2024 r. zawarła z płatnikiem składek (...) Sp. z o.o. z siedzibą w D. umowę zlecenia na czas nieokreślony. Ubezpieczona zobowiązała się do wykonywania czynności w postaci pilnowania mienia w zakresie podstawowym oraz czynności wynikających ze szczegółowych uzgodnień między stronami. Częstotliwość wykonywania przez ubezpieczoną czynności oraz jej szczegóły były każdorazowo wskazywane przez koordynatora przed rozpoczęciem świadczenia zlecenia, a termin wykonywania zlecenia miał być ustalany między stronami. Ubezpieczona w okresie od dnia 1 kwietnia 2025 r. do dnia 1 sierpnia 2025 r. nie świadczyła usług na rzecz płatnika składek (...) Sp. z o.o. z siedzibą w D. i nie otrzymała z tego tytułu wynagrodzenia. W okresie od dnia 1 kwietnia 2025 r. do dnia 1 sierpnia 2025 r. nie świadczyła usług na rzecz płatnika składek (...).M.A. Sp. z o.o. z siedzibą w D. i nie otrzymała z tego tytułu wynagrodzenia. Ubezpieczona kontynuowała wykonywanie czynności dla zleceniodawców od dnia 2 sierpnia 2026 r. Dowód: informacje o podstawach i składkach za rok 2025 dla płatnika (...).M.A. Sp. z o.o., (k. 4, 52), informacje o podstawach i składkach za rok 2025 dla płatnika (...) Sp. z o.o., (k. 5, 51), miesięczny grafik pracy za sierpień 2025 r., (k. 31, 53), umowa zlecenie z dn. 16.04.2024 r., (k. 32-33), umowa zlecenie z dn. 15.04.2024 r., (k. 34-35), sprostowanie zaświadczenia o zarobkach z dn. 16.01.2026 r., (k. 46), sprostowanie zaświadczenia o zarobkach z dn. 16.01.2026 r., (k. 47), potwierdzenie transakcji bankowych, (k. 64-65). Wnioskiem z dnia 1 sierpnia 2025 r. ubezpieczona wystąpiła o wypłatę zasiłku chorobowego po ustaniu tytułu ubezpieczenia chorobowego za okres od 1 lipca 2025 r. do 1 sierpnia 2025 r. D. organ rentowy prowadził postępowanie wyjaśniające w zakresie prawa ubezpieczonej do zasiłku chorobowego po ustaniu tytułu ubezpieczenia chorobowego. W toku postępowania wyjaśniającego organ rentowy uzyskał od zleceniodawców ubezpieczonej zaświadczenia zatrudnieniu i zarobkach. Decyzją z dnia 27 sierpnia 2025 r. znak: (...) organ rentowy odmówił ubezpieczonej prawa do zasiłku chorobowego po ustaniu tytułu ubezpieczenia chorobowego z tytułu zatrudnienia w (...) Sp. z o.o. z siedzibą w/we dr. A. D. (...), (...)-(...) H. za okres od 1 lipca 2025 r. do 1 sierpnia 2025 r. Dowód: zaświadczenie płatnika składek Z-3 z dn. 17.07.2025 r. – akta organu rentowego, oświadczenie ubezpieczonej Z-10 z dn. 01.08.2025 r. – akta organu rentowego pismo organu rentowego z dn. 04.08.2025 r. – akta organu rentowego, pismo organu rentowego z dn. 04.08.2025 r. – akta organu rentowego, pismo organu rentowego z dn. 04.08.2025 r. – akta organu rentowego, zaświadczenie płatnika składek (...).M.A. Sp. z o.o. z dn. 18.08.2025 r. – akta organu rentowego, zaświadczenie płatnika składek (...) Sp. z o.o. z dn. 18.08.2025 r. – akta organu rentowego, decyzja znak: (...) z dn. 27.08.2025 r. – akta organu rentowego. Sąd Rejonowy zważył co następuje: Odwołanie, jako zasadne, podlegało uwzględnieniu. W niniejszej sprawie odwołująca się G. P. domagała się zmiany decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział we E. z dnia 27 sierpnia 2025 r. znak: (...) poprzez przyznanie jej prawa do zasiłku chorobowego po ustaniu tytułu ubezpieczenia chorobowego z tytułu zatrudnienia w (...) Sp. z o.o. z siedzibą w/we dr. A. D. (...), 90-(...) H. za okres od 1 lipca 2025 r. do 1 sierpnia 2025 r. Z kolei organ rentowy wnosił o oddalenie odwołania z uwagi na brak podstaw prawnych do jego uwzględnienia. Ustalając stan faktyczny w niniejszej sprawie Sąd działał w oparciu o zgromadzony w niniejszej sprawie materiał dowodowy wskazany w treści uzasadnienia, tj. o dowody z dokumentów przedłożonych przez strony oraz znajdujące się w aktach organu rentowego, dopuszczonych przez Sąd jako dowód w sprawie na podstawie art. 243 2 k.p.c., których wiarygodność i autentyczność nie budziła wątpliwości stron ani Sądu. Co więcej Sąd odmówił nadania mocy dowodowej dokumentom znajdującym się na kartach akt sprawy 30, 64–65 oraz 67–75. Przedłożone przez odwołującą się dokumenty dotyczyły w przeważającej mierze okoliczności związanych z jej niezdolnością do pracy, przebiegiem leczenia oraz podejmowaniem czynności medycznych w okresie tej niezdolności. Tymczasem zakres przedmiotowy niniejszego postępowania nie obejmował oceny zasadności orzeczonej czasowej niezdolności do pracy ani prawidłowości wystawionych zaświadczeń lekarskich. Co istotne, organ rentowy nie kwestionował ani samego faktu, ani okresów niezdolności do pracy odwołującej się. Przedmiotem rozpoznania była natomiast wyłącznie kwestia zachowania przez odwołującą się prawa do zasiłku chorobowego po ustaniu tytułu ubezpieczenia chorobowego. Przedłożone dokumenty nie odnosiły się bezpośrednio do tych okoliczności, nie miały zatem znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. W konsekwencji Sąd uznał je za zbędne i nieprzydatne dla ustalenia stanu faktycznego w zakresie objętym niniejszym postępowaniem, co skutkowało odmową nadania im mocy dowodowej. Ponadto Sąd dopuścił i przeprowadził dowód z przesłuchania stron, ograniczony do przesłuchania odwołującej się G. P.. Przeprowadzony dowód osobowy Sąd ocenił jako w pełni wiarygodny, gdyż zeznania odwołującej były spójne, konsekwentne i logiczne, a ponadto pozostawały w jednoznacznej korelacji z pozostałym materiałem dowodowym zgromadzonym zarówno w aktach niniejszej sprawy, jak i w aktach organu rentowego. Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (Dz. U. z 2025 r., poz. 501 t.j.; dalej zwaną ustawą zasiłkową), świadczenia pieniężne na warunkach i w wysokości określonych ustawą przysługują osobom objętym ubezpieczeniem społecznym w razie choroby i macierzyństwa określonym w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 350 t.j.; dalej zwaną ustawą systemową), zwanym dalej "ubezpieczonymi". Takimi świadczeniami są między innymi: zasiłek chorobowy (art. 2 ust. 1 ustawy), który przysługuje ubezpieczonemu, który stał się niezdolny do pracy z powodu choroby w czasie trwania ubezpieczenia chorobowego, zasiłek macierzyński (art. 2 ust. 5 ustawy), który przysługuje ubezpieczonej, która w okresie ubezpieczenia chorobowego albo w okresie urlopu wychowawczego urodziła dziecko oraz zasiłek opiekuńczy (art. 2 pkt 6 ustawy), który przysługuje na warunkach określonych w Rozdziale 7 ustawy zasiłkowej. Powyższe świadczenia przysługują więc osobie objętej ubezpieczeniem społecznym. Z kolei w myśl art. 6 ust. 1 ustawy zasiłkowej, zasiłek chorobowy przysługuje ubezpieczonemu, który stał się niezdolny do pracy z powodu choroby w czasie trwania ubezpieczenia chorobowego. Zasiłek chorobowy jest świadczeniem, które przysługuje osobom ubezpieczonym w przypadku niezdolności do pracy spowodowanej chorobą. Istotą zasiłku chorobowego jest kompensowanie utraty tych składników wynagrodzenia których pracownik nie uzyskuje w okresie nieświadczenia pracy wskutek niezdolności do pracy z powodu swojej choroby. Istotą prawa do zasiłku chorobowego w nieprzerwanym okresie jest ciągła niezdolność do pracy potwierdzona zwolnieniem lekarskim i świadczenie pracy w jakimkolwiek dniu tego zwolnienia powoduje utratę prawa do zasiłku przyznanego za cały okres tego zwolnienia. Dalej należy wskazać, że zgodnie z art. 7 pkt 1 ustawy zasiłkowej zasiłek chorobowy przysługuje również osobie, która stała się niezdolna do pracy po ustaniu tytułu ubezpieczenia chorobowego, jeżeli niezdolność do pracy trwała bez przerwy co najmniej 30 dni i powstała nie później niż w ciągu 14 dni od ustania tytułu ubezpieczenia chorobowego. Natomiast zgodnie z art. 13 ust. 1 pkt 2 ustawy zasiłkowej zasiłek chorobowy z tytułu niezdolności do pracy powstałej w czasie trwania ubezpieczenia chorobowego, jak i z tytułu niezdolności do pracy powstałej po ustaniu tytułu ubezpieczenia nie przysługuje za okres po ustaniu tytułu ubezpieczenia chorobowego, jeżeli osoba niezdolna do pracy kontynuuje działalność zarobkową lub podjęła działalność zarobkową stanowiącą tytuł do objęcia obowiązkowo lub dobrowolnie ubezpieczeniem chorobowym albo zapewniającą prawo do świadczeń za okres niezdolności do pracy z powodu choroby. W niniejszej sprawie bezsporne pozostawało, że odwołująca się w okresie od 1 lipca 2025 r. do 1 sierpnia 2025 r. była niezdolna do pracy, co zostało potwierdzone kolejnymi zaświadczeniami lekarskimi (...) obejmującymi nieprzerwany okres niezdolności do pracy. Strony nie kwestionowały również, że odwołująca się była zatrudniona u płatnika składek (...) Sp. z o.o. z siedzibą w H. na podstawie umowy o pracę w pełnym wymiarze czasu pracy, a stosunek pracy ustał z dniem 30 czerwca 2025 r. W konsekwencji odwołująca się spełniała przesłankę powstania niezdolności do pracy w okresie ubezpieczenia chorobowego oraz kontynuowania tej niezdolności po ustaniu tytułu ubezpieczenia. Istota sporu sprowadzała się zatem nie do ustalenia faktu niezdolności do pracy ani daty ustania stosunku pracy, lecz do rozstrzygnięcia, czy odwołująca się zachowała prawo do zasiłku chorobowego po ustaniu tytułu ubezpieczenia chorobowego, w świetle art. 13 ust. 1 pkt 2 ustawy zasiłkowej, w związku z zawartymi przez nią dwiema umowami zlecenia z podmiotami (...).M.A. Sp. z o.o. oraz (...) Sp. z o.o. Organ rentowy, odmawiając prawa do świadczenia przyjął, że samo trwanie tych umów zlecenia po ustaniu stosunku pracy stanowi kontynuowanie działalności zarobkowej, a tym samym wyłącza możliwość przyznania zasiłku chorobowego po ustaniu tytułu ubezpieczenia. Odwołująca się natomiast konsekwentnie wskazywała, że w okresie od 1 kwietnia 2025 r. do 1 sierpnia 2025 r. nie wykonywała żadnych czynności na podstawie umów zlecenia, nie uzyskiwała z tego tytułu wynagrodzenia, a faktyczne świadczenie usług na rzecz zleceniodawców zostało wznowione dopiero od 2 sierpnia 2025 r. Wobec powyższego spór sprowadzał się do oceny, czy samo formalne trwanie umów zlecenia – przy braku faktycznego wykonywania czynności oraz braku jakiegokolwiek wynagrodzenia – może być uznane za kontynuowanie działalności zarobkowej w rozumieniu art. 13 ust. 1 pkt 2 ustawy zasiłkowej, a tym samym wyłączać prawo do zasiłku chorobowego po ustaniu tytułu ubezpieczenia chorobowego. Rozstrzygnięcie tej kwestii wymagało dokonania wykładni funkcjonalnej i celowościowej wskazanego przepisu, z uwzględnieniem dotychczasowego orzecznictwa Sądu Najwyższego. Sąd Rejonowy w pełni podziela ugruntowany w doktrynie i orzecznictwie pogląd, zgodnie z którym wspólnym mianownikiem wszystkich przesłanek wyłączających prawo do zasiłku chorobowego po ustaniu tytułu ubezpieczenia chorobowego jest istnienie po stronie ubezpieczonego realnego źródła dochodu, pozwalającego na zaspokojenie potrzeb życiowych mimo utraty zatrudnienia. Ratio legis art. 13 ust. 1 pkt 2 ustawy zasiłkowej sprowadza się bowiem do zapewnienia ochrony socjalnej osobie, która – wskutek choroby – nie może podjąć nowej działalności zarobkowej po ustaniu poprzedniego tytułu ubezpieczenia, a tym samym traci możliwość uzyskiwania jakiegokolwiek wynagrodzenia. Zasiłek chorobowy pełni w tym zakresie funkcję kompensacyjną, zastępując utracony zarobek i chroniąc ubezpieczonego przed nagłym pozbawieniem środków utrzymania. W świetle tej funkcji przepisu, wyłączenie prawa do zasiłku chorobowego może nastąpić jedynie wówczas, gdy ubezpieczony faktycznie kontynuuje lub podejmuje działalność zarobkową, która stanowi tytuł do objęcia obowiązkowym lub dobrowolnym ubezpieczeniem chorobowym albo zapewnia mu inne świadczenia za okres niezdolności do pracy. Jak trafnie wskazał Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 7 maja 2003 r., III UZP 3/03 ( OSNP 2004, Nr 2, poz. 39), wyłączenie to dotyczy sytuacji, w których osoba niezdolna do pracy po ustaniu tytułu ubezpieczenia „kontynuuje działalność zarobkową uprawniającą ją do objęcia dobrowolnym ubezpieczeniem chorobowym”, co wyłącza potrzebę ochrony zasiłkowej. Podobnie w uchwale z dnia 30 sierpnia 2001 r., III ZP 11/01, Sąd Najwyższy podkreślił, że celem zasiłku chorobowego po ustaniu tytułu ubezpieczenia jest zabezpieczenie osoby, która utraciła źródło dochodu i z powodu choroby nie może podjąć nowej pracy ( OSNP 2002/1/18). W konsekwencji, za działalność zarobkową w rozumieniu art. 13 ust. 1 pkt 2 ustawy zasiłkowej należy uznać wyłącznie taką aktywność, która realnie generuje dochód i jest wykonywana osobiście przez ubezpieczonego. Samo istnienie stosunku prawnego – w szczególności umowy zlecenia – nie przesądza jeszcze o wykonywaniu działalności zarobkowej. Nie jest również wystarczające samo zgłoszenie do ubezpieczeń społecznych czy posiadanie zarejestrowanej działalności gospodarczej. Decydujące znaczenie ma faktyczne wykonywanie pracy, a więc podejmowanie czynności zarobkowych w okresie niezdolności do pracy lub po ustaniu tytułu ubezpieczenia. Stanowisko to znajduje pełne potwierdzenie w orzecznictwie Sądu Najwyższego. W wyroku z dnia 17 czerwca 2008 r., I UK 402/07 ( OSNP 2009/21-22/297), wskazano jednoznacznie, że dopiero wykonywanie pracy na podstawie umowy zlecenia – a nie samo jej zawarcie – rodzi obowiązek ubezpieczeń społecznych i może stanowić tytuł do objęcia dobrowolnym ubezpieczeniem chorobowym. Podobnie w postanowieniu z dnia 16 czerwca 2020 r., I UK 315/19 ( Legalis nr 2402510 ), Sąd Najwyższy podkreślił, że o kontynuowaniu działalności zarobkowej można mówić wyłącznie wtedy, gdy ubezpieczony faktycznie wykonuje czynności przewidziane umową, a nie jedynie pozostaje formalnie związany stosunkiem cywilnoprawnym. W tym kontekście istotne jest również stanowisko wyrażone w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 4 czerwca 2012 r. I UK 13/12, zgodnie z którym zawarcie umowy zlecenia i jej trwanie po ustaniu tytułu ubezpieczenia z tytułu stosunku pracy może co prawda tworzyć domniemanie kontynuowania działalności zarobkowej, jednak domniemanie to ma charakter wzruszalny. Ubezpieczony może je obalić poprzez wykazanie, że w spornym okresie nie wykonywał żadnych czynności zarobkowych i nie uzyskiwał z tego tytułu wynagrodzenia. Dopiero faktyczne wykonywanie umowy zlecenia prowadziłoby do wniosku, że ubezpieczony posiada inne źródło dochodu, co wyłączałoby funkcjonalny cel zasiłku chorobowego ( LEX nr 1218583). W świetle powyższych rozważań należy podkreślić, że tylko rzeczywiste wykonywanie działalności zarobkowej po ustaniu tytułu ubezpieczenia chorobowego może stanowić substytut zasiłku chorobowego i tym samym wyłączać prawo do jego pobierania. Jeżeli natomiast ubezpieczony – mimo formalnego trwania umowy zlecenia – nie wykonuje żadnych czynności i nie uzyskuje wynagrodzenia, nie można uznać, że posiada on inne źródło utrzymania. W takiej sytuacji nie dochodzi do ziszczenia się przesłanki negatywnej z art. 13 ust. 1 pkt 2 ustawy zasiłkowej, a prawo do zasiłku chorobowego po ustaniu tytułu ubezpieczenia pozostaje zachowane. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy wskazać, że zgromadzony materiał dowodowy jednoznacznie potwierdził, iż odwołująca się nie wykonywała żadnej działalności zarobkowej po ustaniu tytułu ubezpieczenia chorobowego z tytułu zatrudnienia w (...) Sp. z o.o., a tym samym nie zaistniała negatywna przesłanka z art. 13 ust. 1 pkt 2 ustawy zasiłkowej wyłączająca prawo do zasiłku chorobowego. Z dokumentów znajdujących się w aktach organu rentowego oraz aktach sprawy wynika w sposób niebudzący wątpliwości, że odwołująca się w okresie od 1 kwietnia 2025 r. do 1 sierpnia 2025 r. nie świadczyła żadnych usług na podstawie umów zlecenia zawartych z (...).M.A. Sp. z o.o. oraz (...) Sp. z o.o. Z informacji o podstawach i składkach za rok 2025 wynika, że w spornym okresie nie odprowadzano za odwołującą się żadnych składek z tytułu tych umów, co potwierdza brak jakiegokolwiek wynagrodzenia. Również przedłożone potwierdzenia transakcji bankowych (k. 64–65) nie wykazują wpływów z tytułu umów zlecenia w okresie objętym sporem. Nadto z miesięcznego grafiku pracy za sierpień 2025 r. wynika, że odwołująca się rozpoczęła świadczenie usług na rzecz zleceniodawców dopiero od dnia 2 sierpnia 2025 r., a więc po zakończeniu okresu niezdolności do pracy oraz po okresie, za który domagała się zasiłku chorobowego. Okoliczność ta pozostawała w pełnej zgodzie z jej zeznaniami, które Sąd ocenił jako spójne, logiczne i korespondujące z pozostałym materiałem dowodowym. Dalej sam fakt zawarcia umów zlecenia w kwietniu 2024 r. nie może być utożsamiany z kontynuowaniem działalności zarobkowej. Umowy te miały charakter ramowy, a ich wykonywanie było uzależnione od każdorazowego wskazania przez koordynatora miejsca i czasu świadczenia usług. Z treści umów wynika, że odwołująca się nie miała obowiązku stałego świadczenia usług, a ich wykonywanie wymagało każdorazowego uzgodnienia. Brak takich uzgodnień w okresie od kwietnia do sierpnia 2025 r. potwierdza, że umowy te miały charakter wyłącznie formalny i nie były realizowane. Co więcej organ rentowy nie przedstawił żadnych dowodów wskazujących na to, że odwołująca się faktycznie wykonywała czynności zarobkowe w okresie niezdolności do pracy lub po ustaniu stosunku pracy. Organ oparł swoje stanowisko wyłącznie na formalnym trwaniu umów zlecenia, co – jak wskazano wcześniej – nie jest wystarczające do przyjęcia kontynuowania działalności zarobkowej w rozumieniu art. 13 ust. 1 pkt 2 ustawy zasiłkowej. Analiza całokształtu materiału dowodowego prowadziła do jednoznacznego wniosku, że odwołująca się nie posiadała żadnego źródła dochodu po ustaniu stosunku pracy z (...) Sp. z o.o. i nie uzyskiwała żadnych świadczeń z tytułu umów zlecenia. Tym samym nie zaistniała sytuacja, w której zasiłek chorobowy miałby zastępować dochód uzyskiwany z innej działalności zarobkowej. Brak było zatem podstaw do przyjęcia, że cel świadczenia zostałby wypaczony. W świetle powyższego Sąd Rejonowy rozpoznający niniejszą sprawę uznał, że odwołująca się skutecznie obaliła domniemanie kontynuowania działalności zarobkowej wynikające z formalnego trwania umów zlecenia. Zgromadzony materiał dowodowy jednoznacznie wskazał, że w spornym okresie nie wykonywała ona żadnych czynności zarobkowych, nie uzyskiwała wynagrodzenia i nie posiadała żadnego innego źródła utrzymania. Tym samym nie zaistniała negatywna przesłanka z art. 13 ust. 1 pkt 2 ustawy zasiłkowej, a odwołująca się zachowała prawo do zasiłku chorobowego po ustaniu tytułu ubezpieczenia chorobowego. Mając powyższe na uwadze Sąd w punkcie I. sentencji wyroku, na podstawie przepisu art. 477 14 § 2 k.p.c., zmienił zaskarżoną decyzję Zakładu Ubezpieczeń (...) we E. z dnia 27 sierpnia 2025 r. znak: (...) w ten sposób, że przyznał odwołującej się G. P. prawo do zasiłku chorobowego po ustaniu tytułu ubezpieczenia chorobowego z tytułu zatrudnienia w (...) Sp. z o.o. z siedzibą w H. za okres od 1 lipca 2025 r. do 1 sierpnia 2025 r. Zgodnie z art. 96 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 959 t.j.), strona wnosząca odwołanie do sądu pracy i ubezpieczeń społecznych nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych (tj. opłat sądowych i wydatków). Zgodnie zaś z art. 98 u.k.s.c., w toku postępowania z zakresu ubezpieczeń społecznych wydatki ponosi Skarb Państwa. Wobec powyższego w punkcie II. sentencji wyroku Sąd koszty postępowania zaliczył na rachunek Skarbu Państwa. Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w wyroku.