(1)został orzeczony dożywotni zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznym, a także wymierzona kara 1 roku pozbawienia wolności, która została następnie objęta wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Oleśnie z dnia 16 października 2023 roku sygn. akt II K 41/23, którym orzeczono mu karę łączną 3 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności, którą wymieniony odbywał w okresach: - od 28 maja 2017 r. do 30 maja 2017 r., - od 24 czerwca 2017 r. do 12 września 2017 r., - od 26 grudnia 2017 r. do 14 lipca 2018 r., - od 9 marca 2021 r. do 18 grudnia 2023 r., - od 31 stycznia 2026 r. (godz. 10:30) do 10 marca 2026 r. (godz. 12:15). W dniu 31 stycznia 2026 roku około godziny 10:30 w W. (gm. M., woj. (...)) na drodze krajowej nr (...) (na wysokości posesji oznaczonej numerem (...)) I. A.

(1)kierował w ruchu lądowym samochodem osobowym marki M. o nr rej. (...) i w związku z przekroczeniem prędkości został zatrzymany do kontroli drogowej, podczas której stwierdzono, że ma orzeczony dożywotni zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych, a ponadto jest poszukiwany listem gończym do odbycia reszty kary łącznej z ww. wyroku łącznego Sądu Rejonowego w Oleśnie. W związku z tym I. A.

(1)został zatrzymany. I. A.

(1)był wielokrotnie karany. Został skazany za przestępstwa z: art. 157 § 1 kk, art.

(1)zeznania I. A.

(2)zeznania M. R. informacja o osobie z (...) 41 42-43 12-13 54-55 4-6 8-10 28-33 1.

1. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)
2. I. A.

(1)w dniu 31 stycznia 2026 roku około godz. 10:31 w W. (gm. M., woj. (...)) na drodze krajowej nr (...) (na wysokości posesji oznaczonej numerem (...)) prowadził na drodze publicznej samochód osobowy M. o nr rej. (...) i w ten sposób nie stosował się do orzeczonego wyrokiem Sądu Rejonowego w Wieluniu z dnia 29 października 2020 roku sygn. akt VI K 159/20 dożywotniego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w strefie ruchu lądowego; Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty

1. OCENA DOWODÓW 2.
2. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód W. o powodach uznania dowodu 1.1.1 odpis wyroku Sądu Rejonowego w Wieluniu z dnia 29 października 2020 roku sygn. akt VI K 159/20 odpis wyroku łącznego Sądu Rejonowego w Oleśnie z dnia 16 października 2023 roku sygn. akt II K 41/23 wraz z obliczeniem kary wyjaśnienia I. A.

(1)zeznania I. A.

(2)zeznania M. R. informacja o osobie z (...) niekwestionowany dokument urzędowy niekwestionowany dokument urzędowy wyjaśnienia oskarżonego oraz zeznania świadków złożone w trakcie postępowania przygotowawczego należało uznać za wiarygodne, gdyż były spójne, logiczne i zgodne oraz korespondowały z pozostałym zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym niekwestionowany dokument urzędowy 2.

1. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód W. o powodach nieuwzględnienia dowodu
2. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony 3.
3. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej 3.
4. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem 1 I. A.

(1)W. o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Z uwagi na to, że w wyroku Sądu Rejonowego w Wieluniu z dnia 29 października 2020 roku sygn. akt VI K 159/20 wobec oskarżonego orzeczono dożywotni zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w strefie ruchu lądowego, a w dniu 31 stycznia 2026 roku około godz. 10:31 w W. (gm. M., woj. (...)) na drodze krajowej H. (...) (na wysokości posesji oznaczonej numerem (...)) I. A.

(1)prowadził na drodze publicznej samochód osobowy M. o nr rej. (...) swoim zachowaniem wyczerpał on znamiona art. 244 kk, gdyż w opisany sposób nie stosował się do orzeczonego przez sąd zakazu prowadzenia pojazdów. Wyżej wymienionym wyrokiem oskarżonemu prawomocnie przypisano jedynie czyn polegający na prowadzeniu pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości, który nie by popełniony w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych. Dlatego też, występek niezastosowania się do zakazu prowadzenia pojazdów stypizowany w art. 244 kk nie jest przestępstwem podobnym w rozumieniu art. 115 § 3 kk do popełnionego wcześniej przestępstwa kwalifikowanego z art.

(1)został skazany na karę jedynie 4 miesięcy pozbawienia wolności (a nie co najmniej 6 miesięcy), brak było podstaw do przyjęcia, że oskarżony dopuścił się zarzuconego mu czynu w warunkach powrotu do przestępstwa określonych w art. 64 § 1 kk. Dlatego też, wyeliminowany został ten przepis z podstawy prawnej skazania. 3.

1. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania 3.
2. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania 3.
3. Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia
4. KARY, ŚRODKI KARNE, PRZEPADEK, ŚRODKI KOMPENSACYJNE I ŚRODKI ZWIĄZANE Z PODDANIEM SPRAWCY PRÓBIE Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności I. A.

(1)1 2 3 1 - przy wymiarze kary, Sąd wziął pod uwagę na niekorzyść oskarżonego uprzednią wielokrotną karalność; - wymierzona kara 1 roku pozbawienia wolności odpowiada przede wszystkim stopniowi winy oskarżonego oraz społecznej szkodliwości jego czynu, a ponadto pozwala na osiągnięcie zapobiegawczych i wychowawczych celów kary w stosunku do niego, a także czyni zadość potrzebie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa; - oskarżony działał umyślnie i wyjątkowo lekceważąco wobec powagi orzeczeń sądowych i porządku prawnego (pomimo uchylania się od obywania kary i poszukiwania listem gończym poruszał się pojazdem mechanicznym wbrew zakazowi, a ponadto łamał przy tym przepisy ruchu drogowego); - swoje zachowanie skierował przeciwko dobru wymiarowi sprawiedliwości, które z premedytacją naruszył, gdyż zignorował ewidentnie wydane przez sąd orzeczenie w zakresie orzeczonego środka karnego zakazu prowadzenia pojazdów; - powyższe sprawia, że niedochowanie przez oskarżonego wierności prawu było bardzo wyraźne, a stopień społecznej szkodliwości przypisanego mu czynu z pewnością był wyższy niż znikomy; - oskarżony był już dwunastokrotnie (!) karany i odbywał kilkuletnią karę pozbawienia wolności; po opuszczeniu zakładu karnego ukrywał się przed odbyciem reszty kary; przekroczył dopuszczalną prędkość i tylko dzięki temu wyszło na jaw, że sprzeniewierza się orzeczonemu zakazowi prowadzenia pojazdów oraz udało się go ująć i osadzić w zakładzie karnym; jedynie zatem kara pozbawienia wolności wyraźnie przekraczająca dolną granicę ustawowego zagrożenia będzie karą adekwatną do popełnionego czynu i sprawiedliwą w odczuciu społecznym; ponadto tylko taka kara spełni swoje zadania w sferze prewencji indywidualnej, jak też w dziedzinie prewencji ogólnej, w szczególności wpłynie na przeświadczenie o tym, iż nie warto ignorować rozstrzygnięć sądowych; - z uwagi na to, że oskarżony był już uprzednio skazany na karę pozbawienia wolności możliwość warunkowego zawieszenia jej wykonania była wykluczona, gdyż sprzeciwia się temu obecna regulacja przepisu art. 69 § 1 kk; - z uwagi na to, że oskarżony dopuścił się przestępstwa z art. 244 kk, które polegało na niezastosowaniu się do zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych, Sąd stosownie do treści art. 42 § 3 kk, zobligowany był do orzeczenia zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych dożywotnio, gdyż w sprawie nie zachodził wyjątkowy wypadek, uzasadniony szczególnymi okolicznościami, aby od powyższego odstępować; oskarżony jest bowiem sprawcą niepoprawnym, wielokrotnie dopuszczał się różnych przestępstw; był już karany za czyn z art. 244 kk; orzeczony zakaz nie przyniósł spodziewanych rezultatów i jak pokazuje niniejsza sprawa były kompletnie ignorowany przez oskarżonego, który nic sobie z niego nie robi i dalej kieruje autem wykazując tym samym całkowity brak poszanowania dla orzeczeń sądowych; - kolejną konsekwencją skazania za przestępstwo określone w art. 244 kk polegające na niezastosowaniu się do zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych, musiało być orzeczenie na podstawie art. 43a § 3 kk świadczenia pieniężnego na rzecz Funduszu Pomocy (...) oraz Pomocy (...); jego wysokość zgodnie z wymienionym przepisem wynosi co najmniej 10 000 zł, a Sąd doszedł do przekonania, że brak jest wystarczających podstaw do orzekania go w wysokości przekraczającej jego minimalną ustawową wartość. 5. INNE ROZSTRZYGNIĘCIA ZAWARTE W WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności 6. INNE ZAGADNIENIA W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę 7. KOSZTY PROCESU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 4 W oparciu o art. 627 kpk i art. 616 § 1 i 2 kpk w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (Dz. U. z 1983 r. Nr 49 poz. 223 z późn. zm.) Sąd wymierzył oskarżonemu opłatę w kwocie 180 zł oraz zasądził od niego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 60 zł tytułem zwrotu poniesionych w sprawie wydatków, na którą to sumę składają się zryczałtowane koszty doręczeń w postępowaniu przygotowawczym oraz na etapie sądowym sprawy (2 x 20 zł = 40 zł), a także 20 zł tytułem opłaty za wydanie informacji o osobie z Krajowego Rejestru Karnego poprzez złożenie zapytania za pośrednictwem systemu teleinformatycznego. 8. PODPIS