III K 178/26

Sygn. akt III K 178/26 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 07 lipca 2026 r. Sąd Okręgowy we Wrocławiu w III Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: Sędzia Mariusz Wiązek Protokolant: Patrycja Świtoń w obecności Prokuratora: Grzegorza Uciurkiewicza po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 07 lipca 2026r. sprawy: O. D. (D.) syna R. i K. z domu P. urodzonego (...) w W. oskarżonego o to, że: I. w dniu 14 kwietnia 2026r. we R. przy ulicy (...) (...) w sklepie (...), groził G. G. popełnieniem na jego szkodę przestępstwa pobicia i stosował przemoc bezprawną w postaci rzucenia krzesłem wobec pokrzywdzonego oraz znieważył go z powodu przynależności narodowej wypowiadając słowa „wypierdalaj z tego kraju, zaraz ci przyjebie, wracaj do siebie kurwo jebana, co robisz w naszym kraju” tj. o czyn z art. 119 § 1 k.k. w zw. z art. 257 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. II. w dniu 14 kwietnia 2026r. we R. przy ulicy (...) (...) w sklepie (...), naruszył nietykalność cielesną G. G. poprzez splunięcie na niego tj. o czyn z art. 217 § 1 k.k. … I. uznaje oskarżonego O. D. za winnego popełnienia czynu opisanego w pkt I części wstępnej wyroku stanowiącego przestępstwo z art. 119 § 1 k.k. w zw. z art. 257 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i za to na podstawie art. 119 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. wymierza mu karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności; II. na podstawie art. 46§1 k.k. orzeka od oskarżonego O. D. na rzecz oskarżyciela posiłkowego G. G. za czyn przypisany oskarżonemu w pkt I części dyspozytywnej wyroku zadośćuczynienie za doznaną krzywdę w kwocie 1 000 (jednego tysiąca) zł; III. uznaje oskarżonego O. D. za winnego popełnienia czynu opisanego w pkt II części wstępnej wyroku stanowiącego przestępstwo z art. 217§1 k.k. i za to na podstawie art. 217§1 k.k. wymierza mu karę 1 (jednego) miesiąca pozbawienia wolności; IV. na podstawie art. 85§1 k.k. i art. 86§1 k.k. łączy orzeczone w pkt I i III części dyspozytywnej wyroku kary jednostkowe pozbawienia wolności i wymierza oskarżonemu O. D. karę łączną 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności; V. na podstawie art. 63§1 k.k. zalicza oskarżonemu O. D. na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności okres jego zatrzymania od dnia 14.04.2026r. godz. 15.30 do dnia 15.04.2026r. godz. 14.35; VI. zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych, zaliczając je na rachunek Skarbu Państwa. UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt III K 178/26 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. USTALENIE FAKTÓW Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1. O. D. I.w dniu 14 kwietnia 2026 r. we R. przy ulicy (...) w sklepie (...), groził G. G. popełnieniem na jego szkodę przestępstwa pobicia i stosował przemoc bezprawną w postaci rzucenia krzesłem wobec pokrzywdzonego oraz znieważył go z powodu przynależności narodowej wypowiadając słowa „wypierdalaj z tego kraju, zaraz ci przyjebie, wracaj do siebie kurwo jebana, co robisz w naszym kraju” tj. czyn z art. 119 § 1 k.k. w zw. z art. 257 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. II.w dniu 14 kwietnia 2026r. we R. przy ulicy (...) (...) w sklepie (...), naruszył nietykalność cielesną G. G. poprzez splunięcie na niego tj. o czyn z art. 217 § 1 k.k. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty W dniu 14 kwietnia 2026 r. pokrzywdzony G. G., narodowości hiszpańskiej, udał się do sklepu (...) znajdującego się przy (...) (...) we R., aby wymienić butelki plastikowe na kaucję. Podczas oddawania do automatu dwóch butelek, po wrzuceniu jednej z nich, nie został wydany paragon kaucyjny. Wówczas w sklepie doszło do przepychanki słownej pomiędzy pracownikami sklepu a pokrzywdzonym. G. G. starał się wyegzekwować kwotę za drugą butelkę. W tym momencie do sklepu wszedł oskarżony O. D., który był pod wpływem alkoholu. Widząc konflikt pracowników z pokrzywdzonym, oskarżony zaczął wulgarnie zwracać się do G. G. mówiąc „wypierdalaj z tego kraju, zaraz ci przyjebie, wracaj do siebie kurwo jebana, co robisz w naszym kraju”. Pokrzywdzony wyszedł ze sklepu, jednakże oskarżony w dalszym ciągu za nim podążał, obrażał oraz na niego splunął. Następnie oskarżony przechodząc w pobliżu ogródka restauracyjnego, chwycił wiklinowe krzesło i rzucił nim w kierunku pokrzywdzonego. Widząc to G. G., próbując się bronić, wyciągnął gaz pieprzowy i prysnął nim w kierunku oskarżonego. Wówczas na miejscu zdarzenia zjawili się funkcjonariusze Policji, którzy wylegitymowali oskarżonego. Oskarżony O. D. ma 40 lat, jest bezdzietnym kawalerem i legitymuje się wykształceniem podstawowym. Jest osobą w kryzysie bezdomności, nie posiada stałego miejsca zamieszkania i jest bezrobotny. Oskarżony był uprzednio karany sądownie. Oskarżony O. D. był skazywany: -wyrokiem Sądu Rejonowego w Ś. z dnia 17 sierpnia 2017 r., sygn. akt (...) za popełnienie przestępstw z art. 235 k.k., art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. oraz z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. na karę łączną 2 lat pozbawienia wolności, -wyrokiem Sądu Rejonowego w Ś. z dnia 8 lutego 2016 r., sygn. akt (...) za popełnienie przestępstw z art. 278 § 1 k.k. na karę 7 miesięcy ograniczenia wolności, -wyrokiem Sądu Rejonowego w Ś. z dnia 21 lutego 2017 r., sygn. akt (...) za popełnienie przestępstwa z art. 13 § 1 w zw. z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. na karę 1 roku pozbawienia wolności, -wyrokiem Sądu Rejonowego (...) z dnia 31 marca 2022 r., sygn. akt (...) za popełnienie przestępstwa z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności. -protokół zatrzymania oskarżonego O. D. k. 3-
2. -protokół z przebiegu badania stanu trzeźwości oskarżonego O. D. k. 6-6v. -zeznania pokrzywdzonego G. G. k. 7-8, 15-15v, 66v -wyjaśnienia oskarżonego O. D. k. 21-22, 37-38, 65v-66v. -informacje z (...) dot. Oskarżonego O. D. k. 16-
3. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) - - - Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty - - - OCena DOWOdów Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1.
4. Zeznania pokrzywdzonego G. G. Dokonując ustaleń faktycznych w niniejszej sprawie Sąd w głównej mierze oparł się na logicznych, spójnych, wiarygodnych i mających odzwierciedlenie w pozostałym zebranym materiale dowodowym zeznaniach pokrzywdzonego. G. G. dokładnie opisał przebieg całego zdarzenia, również w jaki sposób doszło do nieporozumienia w sklepie (...), a także wskazał, iż oskarżony zwracał się do niego wulgarnie, każąc mu wracać do swojego kraju, rzucił w niego wiklinowym krzesłem oraz na niego splunął. 1.
5. Dokumenty w postaci protokołu z przebiegu badania stanu trzeźwości oraz informacja z (...) Brak podstaw do kwestionowania prawdziwości i wiarygodności wskazanych dowodów. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 1.
6. Wyjaśnienia oskarżonego O. D. W toku postępowania przygotowawczego oskarżony przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów oraz wyraził skruchę. Jednakże przesłuchany przed Sądem podczas rozprawy głównej w dniu 7 lipca 2026 r., oskarżony jedynie częściowo przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów. W swoich wyjaśnieniach próbował przekonywać, iż nie wiedział, że pokrzywdzony jest cudzoziemcem, a także negował fakt, iż znieważył go na tle przynależności narodowej. Twierdził, że zwrócił się wulgarnie do pokrzywdzonego, ale mówiąc jedynie, żeby ,,(...) ze sklepu (...), a nie z P.. Oskarżony przyznał, że w momencie, gdy pokrzywdzony użył w jego kierunku gazu łzawiącego, to on rzucił w niego wiklinowym krzesłem. Wyjaśnienia te są sprzeczne z zebranym materiałem dowodowym, w szczególności z zeznaniami pokrzywdzonego, które zostały uznane za w pełni wiarygodne, spójne i logiczne, a G. G. wprost wskazywał, iż pokrzywdzony odnosił się do niego wulgarnie, każąc mu wracać do swojego kraju. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☒Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem I i II części dyspozytywnej wyroku O. D. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Po dokonaniu analizy i przedstawionej powyżej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego w ocenie Sądu zgromadzone w niniejszej sprawie dowody dają niewątpliwą podstawę do stwierdzenia, że oskarżony O. D. wypełnił swoim zachowaniem znamiona przestępstw z art. z art. 119 § 1 k.k. w zw. z art. 257 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. oraz z art. 217 § 1 k.k. Przestępstwa z art. 119 § 1 k.k. dopuszcza się sprawca, stosujący przemoc lub groźbę bezprawną wobec grupy osób lub poszczególnej osoby z powodu jej przynależności narodowej, etnicznej, rasowej, politycznej, wyznaniowej lub z powodu jej bezwyznaniowości. Do znamion wskazanego przestępstwa należy jako warunek konieczny, kierowanie się przez sprawcę konkretną motywacją, u podłoża której leży negacja, a nawet pogarda dla ogólnie akceptowanych, uniwersalnych wartości, które chroni m.in. art. 119 § 1 k.k. (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Lublinie w wyroku z dnia 27 listopada 2003 r., II AKa 338/03, KZS 2005/9/39). Przedmiotami ochrony w art. 119 k.k. są spokój i bezpieczeństwo społeczne, których przejawem jest pokojowa koegzystencja, w ramach pluralistycznego społeczeństwa, ludzi różnych ras, narodowości, przekonań politycznych, religijnych i światopoglądowych. Unormowanie to zabezpiecza dobro prawne w postaci wolności od dyskryminacji. Ubocznymi dobrami prawnie chronionymi tym przepisem są życie i zdrowie człowieka, nietykalność cielesna oraz godność osobista (por. Konarska-Wrzosek Violetta (red.), Kodeks karny. Komentarz, wyd. III). Przemoc lub groźba bezprawna powinna być oparta na motywach dyskryminacyjnych (sprawca powinien działać z powodu przynależności narodowej, etnicznej, rasowej, politycznej, wyznaniowej lub z powodu bezwyznaniowości) oraz skierowana do określonej i chronionej tym przepisem zbiorowości lub należących do niej zindywidualizowanych osób (wyrok SA w Lublinie z 14.05.2014 r., II AKa 79/14, LEX nr 1488654). Artykuł 257 k.k. wprowadza karalność publicznego znieważenia osoby lub grupy ludności, a także naruszenia nietykalności osoby, przy czym owe akty agresji są przejawami dyskryminacji ze względu na uwarunkowania wyszczególnione w przepisie. Przy kwalifikacji zachowania jako zniewagi nie można wszakże tracić z pola widzenia koniecznego związku między określonym postępowaniem a jego motywacją dyskryminacyjną. „Z motywacją dyskryminacyjną mamy do czynienia wówczas, gdy powodem zachowania sprawcy jest przynależność osoby pokrzywdzonej do określonej grupy narodowej, etnicznej, rasowej, politycznej, wyznaniowej lub bezwyznaniowość” (wyrok SA we Wrocławiu z 7.11.2019 r., II AKa 317/19, LEX nr 2761629; tak też wyrok SA w Szczecinie z 4.10.2018 r., II AKa 166/18, LEX nr 2668062). „Aby można było mówić o zachowaniach na tle rasistowskim, o jakich mowa w przepisie art. 257 k.k., należy wykazać, że zachowania te miały bezpośredni związek z »innością« osób pokrzywdzonych wynikający z ich przynależności narodowej, etnicznej, rasowej, politycznej, wyznaniowej lub z powodu jej bezwyznaniowości, bez konieczności wykazania, że oskarżeni mieli świadomość konkretnej, określonej narodowości pokrzywdzonych” (wyrok SA w Gdańsku z 19.07.2018 r., II AKa 192/18, Prok. i Pr. 2019/5, poz. 33). Zgodnie z art. 217 § 1 k.k. kto uderza człowieka lub w inny sposób narusza jego nietykalność cielesną, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku. „Uderzenie człowieka lub w inny sposób naruszenie jego nietykalności cielesnej” to każde czynne zachowanie człowieka polegające na bezpośrednim lub pośrednim (tj. przy użyciu innego przedmiotu) oddziaływaniu na ciało pokrzywdzonego w sposób przez niego nieakceptowalny (zob. wyrok SA w Białymstoku z 9.08.2012 r., II AKa 137/12, LEX nr 1217652). Uderzenie drugiego człowieka wiąże się ze spowodowaniem dolegliwości polegającej na zadaniu ciosu (np. uderzenie ręką w twarz, kopnięcie, uderzenie pałką). Z kolei naruszenie nietykalności cielesnej jest związane z innego rodzaju oddziaływaniem na drugą osobę (np. oplucie, oblanie wodą lub inną substancją, rzucenie kamieniem, a nawet popchnięcie innej osoby w celu uderzenia w pokrzywdzonego). W niniejszej sprawie oskarżony O. D. swoim zachowaniem wypełnił znamiona powyższych przestępstw. Oskarżony groził pokrzywdzonemu G. G. przestępstwem pobicia oraz stosował wobec niego przemoc bezprawną poprzez rzuceniem w niego wiklinowym krzesłem. Przede wszystkim oskarżony znieważył pokrzywdzonego z powodu jego przynależności narodowej, wulgarnie każąc mu wracać do swojego kraju. Ponadto oskarżony naruszył nietykalność cielesną pokrzywdzonego poprzez oplucie G. G.. Pokrzywdzony G. G. jest osobą o narodowości hiszpańskiej, mówi z wyraźnym akcentem, który wskazuje, że nie jest on J.. Stąd, w ocenie Sądu, nie ma wątpliwości, iż zachowania oskarżonego miały bezpośredni związek z ,,innością” osoby pokrzywdzonej, w tym przypadku wynikający z jej przynależności narodowej. Oskarżony początkowo przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów i wyrażał skruchę, twierdząc, że żałuje swojego zachowania. Następnie przesłuchany w toku postępowania sądowego, oskarżony częściowo tylko przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów, próbował przekonywać, iż w istocie to nakazał pokrzywdzonemu wyjść z (...), a nie z P., jednakże depozycje oskarżonego stoją w sprzeczności z zebranym materiałem dowodowym. Z uwagi na fakt, iż oskarżony wypełnił swoim zachowaniem znamiona dwóch czynów, odnośnie przestępstwa z art. 119 § 1 k.k. i art. 217 § 1 k.k., wobec czego Sąd uznał, iż uzasadnione jest zastosowanie kwalifikacji z art. 11 § 2 k.k. ☐Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem - - Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej - ☐Warunkowe umorzenie postępowania - - Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania - ☐Umorzenie postępowania - - Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania - ☐Uniewinnienie - - Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia - KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności O. D. Punkt I i III części dyspozytywnej wyroku Punkt I i II części wstępnej wyroku Wymierzając oskarżonemu jednostkowe kary pozbawienia wolności Sąd miał na względzie wszystkie dyrektywy jej wymiaru, a w szczególności te zawarte w art. 53 k.k. W ocenie Sądu wymierzona kary pozbawienia wolności uczynią zadość społecznemu poczuciu sprawiedliwości, a także spełnią swoje zadania w zakresie prewencji generalnej, polegającej na kształtowaniu w społeczeństwie postawy poszanowania prawa. Wymierzone jednostkowe kary pozbawienia wolności nie przekraczają stopnia winy i społecznej szkodliwości popełnionego przestępstwa. Kształtując wymiar kary, Sąd miał na uwadze okoliczności takie jak: -oskarżony dopuścił się tego czynu z błahej przyczyny- włączył się do kłótni pomiędzy pracownikiem sklepu (...) a pokrzywdzonym, który miał problem z odebraniem kaucji na przyniesione butelki, -uprzednią karalność oskarżonego, -niewielkie i krótkotrwałe natężenie agresji w stosunku do pokrzywdzonego, -wyrażenie skruchy za popełnione przestępstwa, -oskarżony w trakcie zdarzenia był pod wpływem alkoholu, -niewysoka społeczna szkodliwość popełnionych czynów. W przekonaniu Sądu wyłącznie bezwzględne kary pozbawienia wolności w wysokości 3 miesięcy i 1 miesiąca spełnią swoje cele wychowawcze, prewencyjne i w zakresie zasady sprawiedliwej odpłaty, gdyż skazany był już wielokrotnie karany sądownie. Ponadto, w ten sposób wymierzone wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności, będą odpowiadać zarówno społecznej szkodliwości popełnionych czynów, jak i winie oskarżonego. Punkt IV części dyspozytywnej wyroku Punkt I i II części wstępnej wyroku Wymierzając karę łączną oskarżonemu O. D. Sąd opierał się na treści przepisów art. 85 § 1 k.k. oraz art. 86 § 1 k.k. W ustalonym w sprawie stanie faktycznym Sąd doszedł do przekonania, że kara łączna w wymiarze 4 miesięcy pozbawienia wolności spełni swoje ustawowo określone cele, w szczególności w zakresie prewencji generalnej, a jednocześnie pozostanie adekwatna do powagi czynów objętych wyrokiem. Punkt II części dyspozytywnej wyroku Punkt I części wstępnej wyroku Sąd na podstawie art. 46 § 1 k.k. orzekł od oskarżonego O. D. na rzecz pokrzywdzonego G. G. kwotę 1.000 zł tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę. W ocenie Sądu orzeczenie zadośćuczynienia stanowiło będzie dla oskarżonego dodatkowy element oddziaływania poprawczego i wychowawczego, a dla pokrzywdzonego kompensowało będzie szkody i krzywdy mające swoje źródło w przestępstwie. Orzeczona kwota zadośćuczynienia jest adekwatna do rozmiaru krzywdy doznanej przez pokrzywdzonego G. G.. 1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności O. D. Punkt V części dyspozytywnej wyroku Punkt I i II części wstępnej wyroku Na podstawie art. 63 § 1 k.k. Sąd zaliczył oskarżonemu O. D. na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności okres jego zatrzymania od dnia 14.04.2026r. godz. 15.30 do dnia 15.04.2026r. godz. 14.
8. inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę - KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności Punkt VI części dyspozytywnej wyroku Mając na względzie, iż oskarżony nie pracuje, nie posiada majątku, jest osobą bezdomną stosownie do treści art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (tj.: Dz. U. z 1983 r. nr 49, poz. 223 z późn. zm.) Sąd zwolnił go od ponoszenia kosztów sądowych oraz od obowiązku uiszczenia opłaty, wydatki przejmując na rachunek Skarbu Państwa. 1Podpis Sędzia Mariusz Wiązek