III K 338/24

(1)((...)) syna O. i A. z domu V. urodzonego (...) w U. PESEL (...) oskarżonego o to, że: w okresie od dnia 22 lipca 2021 r. do dnia 1 grudnia 2022 r. we T. przywłaszczył powierzone mu mienie o łącznej wartości 269 514,75 złotych, będące własnością (...) SA z siedzibą w B., a w szczególności: - w okresie od dnia 22 lipca 2021 r. do dnia 1 grudnia 2022 r. przywłaszczył powierzone mu mienie, będące przedmiotem faktury z dnia 17 maja 2018 roku o numerze (...) o wartości 190 661,24 złotych, - w okresie od dnia 21 stycznia 2022 r. do dnia 1 grudnia 2022 r. przywłaszczył powierzone mu mienie, będące przedmiotem faktury z dnia 13 czerwca 2018 r. o numerze (...) o wartości 28 456,41 złotych czym działał na szkodę (...) SA z siedzibą w B. tj. o czyn z art. 284 § 2 kk w zw. z art. 294 § 1 kk stosując, na podstawie art. 4 § 1 k.k., przepisy Kodeksu Karnego w brzmieniu obowiązującym przed wejściem w życie ustawy z dnia 7 lipca 2022 r o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2022 r., poz. 2600): I. oskarżonego H. T.

(1)uznaje za winnego popełnienia zarzuconego mu czynu, ustalając wysokość łącznej wartości przedmiotów leasingu na kwotę 162 080,00 zł, przy czym poszczególne urządzenia objęte fakturą z dnia 17 maja 2018 roku o numerze (...) miały wartość 150 330,00 zł, zaś urządzenia objęte fakturą dnia 13 czerwca 2018 r. o numerze (...) miały wartość 11 750,00 zł oraz przyjmując, że czyn wyczerpuje dyspozycję występku z art. 284 § 2 k.k. i na podstawie tego przepisu wymierza mu karę 7 (siedmiu) miesięcy pozbawienia wolności; II. na podstawie art. 69 § 1 i §2 kk, art. 70 § 1 kk wykonanie orzeczonej w pkt I kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza oskarżonemu H. T.

(1)na okres próby 3 (trzech) lat, III. na podstawie art. 72 § 1 pkt 1 kk zobowiązuje oskarżonego H. T.

(1)do informowania Sądu o przebiegu okresu próby pisemnie raz na 6 (sześć) miesięcy, IV. na podstawie art. 46§1 k.k. w związku ze skazaniem w pkt I orzeka wobec oskarżonego obowiązek naprawienia szkody w całości poprzez zapłatę kwoty 162 080,00 zł (sto sześćdziesiąt dwa tysiące osiemdziesiąt złotych) na rzecz (...) SA z siedzibą w B.; V. na podstawie art. 624 §1 kpk i art. 17 ust. 1 ustawy o opłatach w sprawach karnych zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych, w tym od opłaty w sprawie. Sędzia Magdalena Bielecka UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 338/24 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. USTALENIE FAKTÓW Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) H. T.

(2)-kowski W okresie od dnia 22 lipca 2021 r. do dnia 1 grudnia 2022 r. we T. przywłaszczył powierzone mu mienie i łącznej wartości 162 080,00 złotych, będące własnością (...) SA z siedzibą w B., a w szczególności: - w okresie od dnia 22 lipca 2021 r. do dnia 1 grudnia 2022 r. przywłaszczył powierzone mu mienie, będące przedmiotem faktury z dnia 17 maja 2018 roku o numerze (...) o wartości 150 330,00 złotych, - w okresie od dnia 21 stycznia 2022 r. do dnia 1 grudnia 2022 r. przywłaszczył powierzone mu mienie, będące przedmiotem faktury z dnia 13 czerwca 2018 r. o numerze (...) o wartości 11 750,00 złotych czym działał na szkodę (...) SA z siedzibą w B. tj. czyn z art. 284 § 2 kk w zw. z art. 294 § 1 kk Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty Oskarżony H. T.

(1)w 2019 r. postanowił rozpocząć działalność gospodarczą polegającą na prowadzeniu restauracji – piekarni pod nazwą (...) we T. przy ul. (...). Przedmiotowy lokal został wynajęty przez oskarżonego od U. U.

(1). Pokrzywdzona spółka (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w B. zawarła umowy leasingu z oskarżonym H. T.

(1). W dniu 17 lipca 19019 r. doszło do zawarcia umowy leasingu nr (...), której przedmiotem były okapy przyścienne skrzyniowe, dwie chłodziarki podblatowe, stoły, blok, frytownica elektryczna, komora chłodniczo – mroźnicza, kostkarka natryskowa, krajalnica, stół ze zlewem, kuchnia elektryczna, mieszarka spiralna, mikser spiralny, stół przyścienny bez półki, płyta grillowa, podstawa chłodnicza, półki wiszące, stół chłodniczy, stół z basenem, stoły ze zlewami, szafy chłodnicze i mroźnicze, waga dwudziałowa, szafy, walcarka do ciasta, witryna chłodnicza, witryna cukiernicza, wózek transportowy i zmywarka uniwersalna. Łączna wartość leasingowanych przedmiotów wynosiła w dacie zawarcia umowy 190 661,24 zł netto. W dniu 13 czerwca 2018 r. doszło do zawarcia umowy leasingu nr (...), której przedmiotem były szafki zlewozmywakowe i podblatowe, platformy na kółkach, szafki wiszące, konstrukcje pod bar, wieszak na kieliszki i loża tapicerowana. Łączna wartość leasingowanych przedmiotów w dacie zawarcia umowy wynosiła 28 456,41 zł netto. Z tytułu zawarcia umowy pokrzywdzona spółka (...) SA wystawiła dwie faktury: - nr (...) z dnia 17 maja 2018 r. na kwotę 190 661,24 zł, - nr (...) z dnia 13 czerwca 2018 r. na kwotę 28 456,41 zł. Przedmiotem zawartych umów było przekazanie przez leasingodawcę prawa do używania wybranych przez leasingobiorcę rzeczy (przedmiotu leasingu) w zamian za zapłatę umówionych rat leasingowych, do których uiszczania zobowiązał się leasingobiorca. Między innymi w związku z ograniczeniami wprowadzonymi z wyniku pandemii (...) 19 lokal gastronomiczny „W trójkącie” prowadzony przez oskarżonego przestał przynosić dochody i został zamknięty. Leasingowany przez oskarżonego sprzęt pozostał w lokalu przy ul. (...) we T.. Oskarżony H. T.

(1)przestał spłacać raty leasingowe, otrzymywał wezwania do zapłaty, a następnie do przekazania sprzętu, ale nie odpowiadał na te wezwania. Z uwagi na zwłokę w zapłacie należności wynikających z umów leasingu nr (...) i nr (...) w wyznaczonym terminie dodatkowym odpowiednio w dniach 22 lipca 2021 r. i 21 stycznia 2022 r. (...) SA z s. w B. złożyła oświadczenia o wypowiedzeniu umów leasingu w trybie natychmiastowym i rozwiązaniu w trybie natychmiastowym umów zobowiązujących do sprzedaży. Jednocześnie (...) wezwała oskarżonego H. T.

(1)do zwrotu przedmiotów leasingu w zakreślonych terminach do jednego z magazynów (...) SA, prosząc o telefoniczne potwierdzenie dokładnego miejsca oraz terminu zwrotu przedmiotów leasingu. W oświadczeniu wskazano ponadto, że w przypadku braku zwrotu przedmiotu leasingu w zakreślonym terminie, za każdy dzień opóźnienia naliczana będzie kara umowna w wysokości określonej w Umowie Leasingu oraz może zostać wszczęte postępowanie windykacyjne w celu przymusowego odbioru przedmiotu leasingu. Oskarżony H. T.

(1)nie odebrał dwukrotnie awizowanej korespondencji zawierającej ww. oświadczenia. W dniu 21 września 2021 r. i 25 stycznia 2022 r. (...) zlecił firmie (...) sp. z o.o. z siedzibą w T. przeprowadzenie interwencji i zabezpieczenia przedmiotów leasingu. W imieniu firmy windykacyjnej opisane czynności przeprowadzał jej pracownik U. R., który w dniu 23 września 2023 r. udał się do T. na ul. (...), gdzie zamieszkiwał oskarżony, lecz nie zastał go na miejscu i zostawił swoją wizytówką z prośbą o kontakt telefoniczny. W dniu 24 września 2021 r. U. R. udał się do na ul. (...) we T. do lokalu gastronomicznego, gdzie również nikogo nie zastał, natomiast na drzwiach umieszczona była kartka z napisem „zamknięte do odwołania”. W dniu 6 października 2021 r. U. R. zatelefonował do E. R.

(1)– konkubiny oskarżonego H. T.

(1), która była ponadto poręczycielem weksla wystawionego przez oskarżonego w związku z zawarciem umów leasingu. E. R.

(2)poinformowało go, że odbiera korespondencję pocztową kierowaną do H. T.

(1), ale nie przekazuje mu jej z uwagi na brak kontaktu z oskarżonym, który korzysta ze zwolnienia lekarskiego. U. R. wielokrotnie próbował skontaktować się telefonicznie z oskarżonym i E. R.

(1), ale nie odbierali oni telefonów. U. R. udało się ostatecznie skontaktować z oskarżonym i umówili się na spotkanie w dniu 7 grudnia 2021 r. w T. przy ul. (...). Podczas spotkania oskarżony H. T.

(1)poinformował U. R., że zamierza kontynuować prowadzenie działalności gospodarczej i zaproponował spotkanie w dniu 14 grudnia 2021 r. w lokalu przy ul. (...) we T., gdzie znajdował się leasingowany sprzęt. U. R. otrzymał wówczas od (...) SA dyspozycję, aby zabezpieczyć leasingowane urządzenia i wyposażenie restauracji. Oskarżony H. T.

(1)zadeklarował wówczas spłatę zaległych należności w terminie 12 miesięcy, na co pokrzywdzona spółka nie wyraziła zgody, zastrzegając jednak, że w przypadku wpłaty przez oskarżonego kwoty 60 000 zł w terminie 3 miesięcy, umowy leasingowe zostaną wznowione. W dniu 23 grudnia 2021 r. oskarżony H. T.

(1)poinformował telefonicznie U. R., że zwrócił się pisemnie do (...) o rozłożenie na raty zaległości i zadeklarował, że w przypadku odmowy zwróci cały sprzęt będący przedmiotem umów leasingu, prosząc jednocześnie o wstrzymanie czynności do stycznia 2022 r. Oskarżony twierdził, że negocjuje warunki nawiązania współpracy z ewentualnym wspólnikiem i zamierza kontynuować prowadzenie restauracji (...). W dniu 27 stycznia 2022 r. U. R. chciał dokonać inwentaryzacji sprzętu znajdującego się w lokalu, co nie doszło do skutku z uwagi na nieobecność oskarżonego. W toku opisanych negocjacji oskarżony H. T.

(1)przekazał U. R. kwotę 2 746,28 zł. W dniu 1 marca 2022 r. U. R. złożył zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa przez oskarżonego H. T.

(1)polegającego na przywłaszczeniu powierzonego mienia będącego przedmiotem umów leasingu. W dniu 9 stycznia 2022 r. konkubina oskarżonego E. R.

(1)przejeżdżając obok Restauracji (...) przy ul. U. (...) T. zauważyła osoby demontujące sprzęt stanowiący wyposażenie gastronomiczne. Po wejściu do lokalu pytała te osoby o powody tej sytuacji, ale została zignorowana – pracownicy powiedzieli, że wyrzucają sprzęt, który jest niepotrzebny, a piec do wypieku chleba może sobie zabrać. E. R.

(2)wezwała na miejsce funkcjonariuszy Policji. Przybyli na miejsce funkcjonariusze skontaktowali się telefonicznie z właścicielem lokalu U. U.

(1), stwierdzili brak potrzeby podjęcia interwencji i nakazali E. R.

(2)opuszczenie lokalu. Oskarżony H. T.

(1)od zawarcia umów leasingowych dokonał wpłat: na umowę nr (...) w łącznej kwocie 154 939,52 zł, na umowę nr (...) w łącznej kwocie 30 070,67 zł. W wyniku prowadzonych przeciwko oskarżonemu postępowań cywilnych i egzekucyjnych nie zostały dokonane wpłaty wynikające z prowadzonych postępowań. Odnośnie umowy nr (...) było prowadzone postępowanie egzekucyjne przez (...) pod sygn. akt (...), postępowanie egzekucyjne zostało umorzone z uwagi na bezskuteczność. Dla zobowiązania wynikającego z umowy nr (...) nie było prowadzone postepowanie egzekucyjne, w dniu 18 września 2024 r. został wydany przez Sąd Okręgowy w (...) nakaz zapłaty w postępowaniu nakazowym z weksla pod sygn. akt (...). W wydanej na potrzeby postępowania sądowego biegły sądowy z zakresu wyceny nieruchomości, wyceny ruchomości, maszyn, urządzeń, sprzętu, wyposażenia i pojazdów stwierdził, że wartość ruchomości będących przedmiotami umów (...) nr (...) nr (...) na dzień 1 grudnia 2022 r., a więc w czasie, w którym oskarżony był zobowiązany do wydania sprzętu, wynosił 162 080,00 zł (faktura z dnia 17 maja 2018 roku o numerze (...) - wartość sprzętu wynosiła 150 330,00 złotych, faktura z dnia 13 czerwca 2018 r. o numerze (...) - wartość sprzętu wynosiła 11 750,00 złotych) Oskarżony H. T.

(1)(...) H. wykształcenie zawodowe, jest (...). Oskarżony był wcześniej karany sądownie wyrokiem Sądu Rejonowego w R. z dnia 30 kwietnia 2024 r. sygn. akt (...) za czyn z art. 286 § 1 kk na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 2 lat. Wyjaśnienia oskarżonego H. T.

(1)k. 145-147, 174-178, 221-224, 285-286 Zeznania świadka U. R. k. 85-87, 303- Zeznania świadka C. K. k. 180-181, 302 Zeznania świadka E. R.

(1)k. 184-185, 315-316 Zeznania świadka U. U.

(2)k. 236, 302-303 Zeznania świadka K. U. k. 301 Zeznania świadka H. R. k. 301-302 Faktura zakupowa (...) k. 5-7 Faktura zakupowa (...) k. 8-9 Umowa leasingu (...) k. 10-14 Umowa leasingu (...) k. 23-26, 28-38 Protokół przekazania przedmiotów leasingu do umowy (...) k. 27 Protokół przekazania przedmiotów leasingu do umowy (...) k. 56 Wypowiedzenie umowy leasingu (...) k. 17 Zwrotne poświadczenie odbioru Wypowiedzenie umowy leasingu (...) k. 18-20, 57 Wypowiedzenie umowy leasingu (...) k. 79 Zwrotne poświadczenie odbioru k. 80 Deklaracja wekslowa z 25 października 2017 r. i weksel k. 15-16 Deklaracja wekslowa i weksel k. 38-39 Dane o karalności k. 411 Dane osobopoznawcze k. 165 Oświadczenie z dnia 8 listopada 2021 r. k. 274-284 Pismo (...) z dnia 20 stycznia 2025 r. k. 288 Zestawienie wpłat rat leasingowych k. 289-290 Dokumentacja postępowania cywilnego i egzekucyjnego sygn. akt (...) k. 291-295 Rozliczenie umowy leasingu nr (...) k. 324 Opinia biegłego sądowego z zakresu wyceny nieruchomości, wyceny ruchomości, marzyn, urządzeń, sprzętu, wyposażenia i pojazdów z dnia 13 stycznia 2026 r. Ustna opinia uzupełniająca. Opinia uzupełniająca z dnia 2 czerwca 2026 r. k. 341-379 k. 386-387 k. 400-406 Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty OCena DOWOdów Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1 Wyjaśnienia oskarżonego H. T.

(3)(...) Sad dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego H. T.

(1)złożonym w dniu 9 stycznia 2023 r., gdzie w całej rozciągłości przyznał się on do popełnienia zarzucanego mu czynu i potwierdził zawarcie umów leasingowych z pokrzywdzoną spółką. Oskarżony podał, że z powodu pandemii zamknął restaurację i zaprzestał spłacania rat leasingowych, otrzymał wezwania do zapłaty, a następnie do wydania sprzętu, ale nie reagował na nie i przetrzymywał leasingowany sprzęt, bo myślał, że uda mu się dzięki niemu zarobić i uratować sytuację. Oskarżony wyjaśnił, że obecnie chciałby oddać sprzęt, ale jest to niemożliwe z uwagi na wymianę zamków do drzwi wejściowych przez właściciela lokalu, bardzo żałuje, że doszło do takiej sytuacji. Oskarżony składając wyjaśnienia w dniu 27 sierpnia 2024 r. przyznał, że pomimo doręczenia mu wypowiedzenia umów leasingowych i wezwań do wydania sprzętu nadal prowadził działalność gospodarczą, korzystając z leasingowanego sprzętu, do zwrotu którego był zobowiązany. Przesłuchany podczas rozprawy przed Sądem oskarżony H. T.

(1)nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i potwierdził, że kontaktował się z U. R. latem 2021 r. i w 2022 r., z powodu jego spóźnienia nie doszło jednak do spotkania i wydania sprzętu. Oskarżony wyjaśnił także, że jest w posiadaniu dwóch maszyn, które znajdują się w piekarni tj. mieszałka i wałkownica do ciasta i chce te rzeczy oddać pokrzywdzonej spółce. 1 Zeznania świadka U. R. Sąd uznał za w pełni wiarygodne zeznania świadka U. R., który wskazał, że zajmował się windykacją umów leasingowych i prowadził działania windykacyjne, dotyczące umów leasingu pomiędzy oskarżonym H. T.

(1)a (...) z siedzibą w B.. Świadek wskazał, że w 2021 r,. był pracownikiem firmy (...) sp. z o.o. i dostał zlecenie odzyskania wierzytelności od oskarżonego, umowy leasingu były już wypowiedziane, skontaktował się z E. R.

(1), która twierdziła, że jest pełnomocnikiem spółki i żoną właściciela. U. R. zeznał, że spotkał się także z oskarżonym H. T.

(1), restauracja była już wtedy zamknięta, oskarżony twierdził, że sprzęt jest w restauracji, ale nie chciał go wydać, bo twierdził, że dalej będzie prowadził działalność - powiedział mu wprost, że nie odda tego sprzętu, bo chce kontynuować działalność. Świadek podał ponadto, że ostatni kontakt miał z oskarżonym w maju 2022 r., umówili się wtedy na inwentaryzację sprzętu, do tej pory spotkał się z nim kilkukrotnie, on cały czas nie chciał oddać tego sprzętu, pomimo tego, że miał taką możliwość. U. R. wskazał, że oskarżony nie stawił się na spotkanie w celu inwentaryzacji w maju 2022 r. i kontakt się urwał, na wniosek wierzyciela złożyli zgłoszenie o popełnieniu przestępstwa i zamknęli sprawę w firmie. Sąd w pełni dał wiarę zeznaniom świadka U. R., które w powiązaniu z dowodami w postaci dokumentów, to jest umowy leasingu, załącznika w postaci ogólnych warunków leasingu tworzyły jeden logicznie uzupełniający się stan faktyczny sprawy. 1 Zeznania świadka C. K. Sąd uznał za w pełni wiarygodne zeznania świadka C. K., który wskazał, że zajmował się windykacją umów leasingowych i prowadził działania windykacyjne, dotyczące leasingu pomiędzy oskarżonym H. T.

(1)a (...) z siedzibą w B.. Świadek potwierdził, że umowa została wypowiedziana z uwagi na brak płatności rat leasingowych, a oskarżony pomimo stosownego wezwania nie zwrócił przedmiotów będących przedmiotem umowy. C. K. podał, że pomimo kilku prób nie udało mu się dostać do środka restauracji, bo oskarżony tłumaczył się tym, że nie posiada kluczy i ostatecznie, pomimo wezwań, nie zwrócił pokrzywdzonej spółce przedmiotu leasingu, wobec czego złożył w imieniu pokrzywdzonej spółki zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa. Świadek zeznał, że próbował się wielokrotnie kontaktować z oskarżonym, początkowo w celu uzyskania należności, czyli rat leasingowych, a potem odzyskania leasingowanych ruchomości, umawiał się z oskarżonym, który jednak nie przyjeżdżał na spotkania, próbował również bezskutecznie kontaktować się z nim telefonicznie. Sąd w pełni dał wiarę zeznaniom świadka C. K., które w powiązaniu z dowodami w postaci dokumentów, to jest umowy leasingu, załącznika w postaci ogólnych warunków leasingu tworzyły jeden logicznie uzupełniający się stan faktyczny sprawy. 1 Zeznania świadka E. R.

(1)Zeznania świadka E. R.

(1)– konkubiny oskarżonego H. T.

(1)pozwoliły na ustalenie okoliczności związanych prowadzeniem restauracji przy ul. (...) we T. oraz najmem tego lokalu od U. U.

(1). Świadek wskazała, że w chwili podpisywania umów leasingowych oskarżony pozostawał w dobrej wierze i spłacał raty leasingowe, restauracja początkowo przynosiła zyski do momentu jej zamknięcia w związku z pandemią. Świadek potwierdziła, że oskarżony zaprzestał płacenia rat leasingu z powodu braku środków finansowych i cały czas sprzęt leasingowany znajdował się w restauracji. E. R.

(2)podała, że latem 2022 r. skontaktował się z nimi przedstawiciel pokrzywdzonej spółki w celu odbioru sprzętu, do czego ostatecznie nie doszło. Świadek opisała także zdarzenie z dnia 9 stycznia 2023 r., kiedy wezwała do restauracji funkcjonariuszy Policji. E. R.

(1)opisała także trudności związane z kontaktem w wynajmującym im lokal U. U.

(1), ale przyznała także, że zaprzestali płacenia mu czynszu na wynajem lokalu. 1 Zeznania świadka U. U.

(1)Zeznania świadka U. U.

(1)pozwoliły na ustalenie okoliczności związanych z wynajmowaniem przez oskarżonego H. T.

(1)lokalu przy ul. (...) we T., gdzie prowadził on działalność gastronomiczną. Świadek wskazał, że od samego początku były problemy z wyegzekwowaniem od oskarżonego czynszu, miał zaległości, które narastały, łącznie było to ok 300.000 zł, miał także duże zadłużenie we wspólnocie mieszkaniowej za płatności bieżące, które on za oskarżonego spłacił osobiście, a następnie uzyskał w sądzie nakaz zapłaty od oskarżonego. U. U.

(1)podał, że jako właściciel lokalu pisemnie wezwał oskarżonego do opróżnienia lokalu i zabrania rzeczy, ale przez kilka miesięcy nie było z jego strony żadnej odpowiedzi. Świadek zeznał, że dopiero pod koniec 2022 r. wszedł do lokalu, wcześniej nie wchodził i nie zmieniał zamków, a następnie wynajął lokal innej osobie w styczniu 2023 r. U. U.

(1)podał, że do tego czasu oskarżony H. T.

(1)w ogóle z nim się nie kontaktował, także w kwestii, że chciał wejść do lokalu i zabrać swoje rzeczy, w każdej chwili mógł do tego lokalu wejść, aż do chwili kiedy nowy najemca nie wymienił zamków, czyli do stycznia 2023 r. Świadek stwierdził także, że nie ma pewności, czy w lokalu znajdowały się przedmioty należące do oskarżonego, które były przedmiotem leasingu, był w lokalu z nowym najemcą w grudniu 2022 r. i wtedy widział piec i lodówkę, lokal był zdewastowany, wcześniej wielokrotnie wzywał oskarżonego, żeby zabrał swoje rzeczy z lokalu i z tego co kojarzy, on zabrał większość rzeczy i kiedy wszedł do restauracji w grudniu 2022 r. to większości tych rzeczy już nie było i z tego powodu uznał, że co oskarżony chciał zabrać to zabrał, a to co zostawił, uznał za niepotrzebne. 1 Zeznania świadka K. U. Zeznania świadka H. R. Zeznania świadków – funkcjonariuszy Komisariatu Policji T. – Z. pozwoliły na ustalenie okoliczności związanych z interwencją podjętą przez nich w lokalu gastronomicznym przy ul. (...) we T.. Świadkowie wskazali, że zostali wezwani na miejsce w wyniku zgłoszenia E. R.

(1), która domagała się możliwości wejścia do lokalu i zabrania leasingowanego przez oskarżonego H. T.

(1)sprzętu. 1 Faktura zakupowa (...) W pełni wiarygodny dowód z dokumentu, niekwestionowany przez strony. 1 Faktura zakupowa (...) W pełni wiarygodny dowód z dokumentu, niekwestionowany przez strony. 1 Umowa (...) Umowa leasingu (...) Protokół przekazania przedmiotów leasingu do umowy (...) Protokół przekazania przedmiotów leasingu do umowy (...) Wypowiedzenie umowy leasingu (...) Zwrotne poświadczenie odbioru wypowiedzenia umowy leasingu (...) Wypowiedzenie umowy leasingu (...) Zwrotne poświadczenie odbioru wypowiedzenia umowy leasingu (...) W pełni wiarygodne dowody z dokumentów, niekwestionowane przez strony. Wymienionym wyżej dowodom Sąd w pełni dał wiarę - dowody te w postaci dokumentów podpisanych przez oskarżonego uzupełnione zostały zeznaniami świadków U. R. i C. K., z których jednoznacznie wynikało, że oskarżony H. T.

(1)odmówił wydania pokrzywdzonej spółce przedmiotów umów leasingowych. 1 Deklaracja wekslowa z 25 października 2017 r. i weksel W pełni wiarygodny dowód z dokumentu, niekwestionowany przez strony. 1 Dane o karalności Dane osobopoznawcze Wiarygodne dowody, brak podstaw do kwestionowania ich rzetelności, a ich prawdziwość nie budzi zastrzeżeń, nie były też kwestionowane w toku postępowania. Dane w nich zawarte są wiarygodne. 1 Oświadczenie z dnia 8 listopada 2021 r. Dowód świadczący o przystąpieniu oskarżonego H. T.

(1)do grupy przedsiębiorców celem wszczęcia i prowadzenia postępowania sądowego przeciwko Skarbowi Państwa o ustalenie jego odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną w okresie od 13 marca 2020 r. do 17 maja 2020 r. oraz w okresie od 24 października 2020 r. do 27 maja 2021 r. przez niezgodne z prawem działania i/lub zaniechania przy wykonywaniu władzy publicznej w związku z wystąpieniem stanu zagrożenia epidemicznego oraz stanu epidemii (...) (...) Pismo (...) z dnia 20 stycznia 2025 r. Zestawienie wpłat rat leasingowych Dowody z dokumentów świadczące o fakcie, że oskarżony H. T.

(1)od zawarcia umów leasingowych dokonał wpłat: na umowę nr (...) w łącznej kwocie 154 939,52 zł, na umowę nr (...) w łącznej kwocie 30 070,67 zł. Dowody nie kwestionowane przez strony. Dokumentacja postępowania cywilnego i egzekucyjnego sygn. akt (...) Dowody z dokumentów świadczące o fakcie, że w wyniku prowadzonych przeciwko oskarżonemu postępowań cywilnych i egzekucyjnych nie zostały dokonane wpłaty wynikające z prowadzonych postępowań, odnośnie umowy nr (...) było prowadzone postępowanie egzekucyjne przez (...) pod sygn. akt (...), postępowanie egzekucyjne zostało umorzone z uwagi na bezskuteczność, dla zobowiązania wynikającego z umowy nr (...) nie było prowadzone postepowanie egzekucyjne, w dniu 18 września 2024 r. został wydany przez Sąd Okręgowy w (...) nakaz zapłaty w postępowaniu nakazowym z weksla pod sygn. akt (...). Dowody nie kwestionowane przez strony. 1 Opinia biegłego sądowego z zakresu wyceny nieruchomości, wyceny ruchomości, maszyn, urządzeń, sprzętu, wyposażenia. Ustna opinia uzupełniająca Opinia uzupełniająca Biegły zaopiniował, że wartość ruchomości będących przedmiotami umów leasingowych nr (...) oraz nr (...) na dzień 1 grudnia 2022 r., a więc w czasie, w którym oskarżony był zobowiązany do wydania sprzętu, wynosiła162 080,00 zł (faktura z dnia 17 maja 2018 roku o numerze (...) - wartość sprzętu wynosiła 150 330,00 złotych, faktura z dnia 13 czerwca 2018 r. o numerze (...) - wartość sprzętu wynosiła 11 750,00 złotych). Opinia jest pełna, logiczna, kompletna, została wydana przez biegłego zgodnie z posiadaną wiedzą fachową, ustalenia biegłego nie budzą żadnych wątpliwości, biegły w sposób należyty wyjaśnił swoje ustalenia. Dowód nie był kwestionowany przez strony. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu Dokumentacja fotograficzna leasingowanego sprzętu k. 272 Dowód obrazujący stan leasingowanego sprzętu gastronomicznego po wypowiedzeniu umów i bezskutecznym wezwaniu oskarżonego H. T.

(1)do jego wydania – dowód nieprzydatny do stwierdzenia okoliczności związanych z przedmiotem sprawy. Dokumentacja medyczna oskarżonego Dowód świadczący o stanie zdrowia oskarżonego i przebytej operacji przepukliny kręgosłupa - dowód nieprzydatny do stwierdzenia okoliczności związanych z przedmiotem sprawy. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☐Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☒Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Analiza zgromadzonego materiału dowodowego pozwoliła na przyjęcie, że oskarżony dopuścił się przestępstwa z art. 284§2 k.k. Sąd zmienił w opisie czynu wartość przywłaszczonych przedmiotów, przyjmując zgodnie z wnioskami płynącymi z opinii biegłego sądowego z zakresu wyceny ruchomości kwotę wysokości szkody 162 080,00 zł, a zatem z oczywistych przyczyn mienie będące przedmiotem przestępstwa nie było mieniem znacznej wartości Zasadne było zatem wyeliminowanie z kwalifikacji prawnej czynu art. 294§1 k.k. Natomiast kwalifikacja czynu przypisanego oskarżonemu H. T.

(1)jako przestępstwa przywłaszczenia z art. 284§2 k.k. jest prawidłowa. Rację miał zawiadamiający o przestępstwie, że takie zachowania, jak unikanie kontaktu z pracownikami spółki udzielającej leasingu, uniemożliwianie wydania przedmiotów leasingu zgodnie z wezwaniem, jest działaniem niezgodnym z umową leasingu. Wskazuje to także na zamiar przywłaszczenia przedmiotów, ponieważ oskarżony postępował jakby był właścicielem rzeczy i wykonywał działania cum animus rem sibi habendi. Odmowa wydania rzeczy w ramach leasingu i niezapłacenie za nie wystarcza w opinii Sądu do przyjęcia, że sprawca działał z zamiarem przywłaszczenia. W tym konkretnym przypadku mamy do czynienia z przestępstwem sprzeniewierzenia, stypizowanym w art. 284 § 2 k.k. Istotą tego przestępstwa jest nieuprawnione rozporządzenie przez sprawcę powierzoną mu rzeczą ruchomą, którą otrzymał i posiadł legalnie. Może to dotyczyć również umowy leasingu. Chodzi tutaj o świadome potraktowanie przez sprawcę otrzymanej rzeczy ruchomej jako własnej. W sensie cywilnoprawnym sprowadza się do niedotrzymania warunków zawartej umowy, której przedmiotem jest określone uprawnienie do korzystania z tej rzeczy (wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 21 marca 2018r. sygn. akt II AKa 44/18, Lex nr 2486463). Nie ekskulpuje oskarżonego fakt, że chciał „ ratować” firmę; nie miał bowiem jakichkolwiek uprawnień do tego, by przedmiotami leasingu samowolnie dysponować. Oskarżony H. T.

(1)był człowiekiem dorosłym, mającym doświadczenie w prowadzeniu firmy, poczytalnym i doskonale zdawał sobie sprawę z konsekwencji swojego postępku. Otrzymał ogólne warunki umowy i był w stanie poprawnie zinterpretować swoje obowiązki. Sąd uznał, że oskarżony H. T.

(1)doskonale zdawał sobie sprawę, że w związku z zaprzestaniem płacenia rat leasingowych i wypowiedzeniem umowy miał obowiązek niezwłocznego zwrotu sprzętu pokrzywdzonej spółce. O przyświecającym mu kierunkowym zamiarze przywłaszczenia przedmiotu leasingu, zachowania go dla siebie i dalszego postępowania z nimi jak właściciel (użytkowania), świadczą podjęte przez niego zachowania, a mianowicie: nie odbieranie kierowanej do niego korespondencji, z czego chciał uczynić sobie sposób na „uniknięcie odpowiedzialności", unikanie kontaktu z osobami, które w imieniu pokrzywdzonej spółki podjęły działania zmierzające do odzyskania przywłaszczonego mienia. Podjęcie przez pokrzywdzoną spółkę działań o charakterze cywilnoprawnym w niczym nie zmienia oceny karnej zachowania oskarżonego. Pozostaje to poza istotą przypisanego mu przestępstwa, którego zaistnienie, w sposób obiektywny, wynika ze zgromadzonych w sprawie dowodów. Uwzględniając te aspekty Sąd uznał, że wymienione działania stanowiły bezpodstawne wykonanie uprawnień właścicielskich w stosunku do rzeczy, które oskarżonemu nie przysługiwały. Dokonując oceny prawnej zachowania oskarżonego na gruncie art. 284 § 2 k.k. wskazać należy, że przywłaszczenie to nic innego jak rozporządzenie cudzą rzeczą ruchomą jak swoją własnością. Jego istota sprowadza się do uzewnętrznienia zachowania sprawcy, czyli zadysponowania rzeczą poprzez włączenie jej do swojego majątku albo wykonania w stosunku do niej innych czynności właścicielskich. Powierzenie cudzej rzeczy ruchomej sprowadza się natomiast do przeniesienia władztwa nad rzeczą z uprawnionego na sprawcę bez prawa rozporządzania tą rzeczą jak swoją własnością. Przestępstwo przywłaszczenia jest typem materialnym, którego skutkiem jest utrata przez uprawnionego (właściciela, posiadacza) danej rzeczy lub prawa majątkowego w następstwie zachowania sprawcy. Do jego dokonania dochodzi w momencie uzewnętrznienia przez sprawcę woli rozporządzenia cudzą rzeczą lub prawem majątkowym jak z własnym, z wyłączeniem osoby uprawnionej (por. M. Dąbrowska-Kardas, P. Kardas, Kodeks karny, Część szczególna, Komentarz pod red. A. Zolla). Odmawiając wydania przedmiotu leasingu pomimo skutecznego wypowiedzenia umowy oskarżony dążył do pozbawienia (...) SA władztwa nad sprzętem oraz do włączenia przedmiotu leasingu do swojego majątku. Oskarżony H. T.

(1)biorąc pod uwagę charakter umowy użyczenia powinien był przypuszczać, że w ten sposób trwale wyłączy przedmiotowe sprzęty spod władztwa pokrzywdzonej spółki. Dla zaistnienia takiego skutku wystarczające jest uniemożliwienie właścicielowi wykonywania w stosunku o rzeczy przysługujących mu praw, swobodne nią rozporządzanie, co następuje w wyniku zachowania sprawcy, który nie zwraca powierzonej mu rzeczy. Okoliczności wskazujące na brak możliwości odzyskania leasingowanego sprzętu prowadzą właśnie do takiego wniosku. Bezprawne rozporządzenie posiadaną rzeczą prowadzące do pozbawienia jej właściciela możliwości realizowania przysługujących mu praw wystarczająco dowodzi, że oskarżony działał z zamiarem przywłaszczenia. Okoliczność dotycząca utraty płynności finansowej nie ma znaczenia dla prawno-karnej oceny zachowania oskarżonego, który zrealizował znamiona występku z art. 284 § 2 k.k. Materiał dowodowy potwierdza, że oskarżony był świadomy braku regulowania rat leasingowych, co skutkowało wypowiedzeniem umowy i wezwaniem go do zwrotu przedmiotu leasingu. Ustalenie zamiaru sprawcy, nie przyznającego się ostatecznie do popełnienia zarzuconego czynu, następuje przez pryzmat wszystkich okoliczności występujących w danej sprawie wskazujących na nastawienie psychiczne oskarżonego i charakter podjętych działań w stosunku powierzonych mu rzeczy. Popełnionym przestępstwem oskarżony H. T.

(1)godził w prawo własności. Działając w zamiarze kierunkowym popełnienia przestępstwa, to jest w celu powiększenia swojego majątku kosztem majątku pokrzywdzonej spółki, bezprawnie rozporządził powierzonymi mu cudzymi rzeczami ruchomymi, czym spowodował nieodwracalną utratę rzeczy przez jej właściciela. Wobec takich okoliczności Sąd podzielił przyjętą przez oskarżyciela publicznego w akcie oskarżenia kwalifikację prawną działania oskarżonego z art. 284 § 2 kk, ustalając ostatecznie wartość rzeczy zgodnie z opinią biegłego sądowego na kwotę 162 080,00 zł. W sprawach karnych dotyczących przywłaszczenia przedmiotu leasingu (art. 284 § 2 k.k.) kluczowe jest ustalenie wartości szkody, którą stanowi rzeczywista wartość rynkowa przedmiotu na dzień popełnienia przestępstwa. Zgodnie z utrwaloną linią orzecznictwa, nie jest to wartość z dnia zawarcia umowy, lecz wartość uwzględniająca stopień zużycia w momencie przywłaszczenia. Wartość szkody ustalono zatem na czas popełnienia przestępstwa, biorąc pod uwagę wnioski płynące z opinii biegłego sądowego rzeczoznawcy i cenę rynkową takich samych lub podobnych przedmiotów, uwzględniając ich stan techniczny i rynkowy na dany dzień. Do wyceny powołano biegłego sądowego, który wydał jednoznaczną, nie budzącą wątpliwości i wyczerpującą opinię, określając wartość przedmiotów leasingu na dzień popełnienia przestępstwa na kwotę 162 080,00 zł. W konsekwencji Sąd zakwalifikował czyn oskarżonego H. T.

(1)jako przestępstwo z 284 § 2 k.k. ☐Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☐Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności H. T.

(2)-kowski I Jako okoliczności obciążające oskarżonego przy wymiarze kary Sąd uwzględnił rażące nadużycie przez niego zaufania udzielonego mu jako stronie kontraktu przez właściciela rzeczy, pełną premedytację działania oskarżonego - w pełni świadome nieliczenie się z zawartymi przez siebie zobowiązaniami wobec partnera gospodarczego, lekceważący stosunek co do swoich obowiązków wynikających z tych zobowiązań, oraz rodzaj i wysokość wyrządzonej szkody. Oskarżony nadużył zaufania partnera gospodarczego oraz wyrządził znaczną i nieodwracalną szkodę materialną. Jako okoliczności łagodzące należało wziąć pod uwagę niezależny od oskarżonego fakt ograniczeń w prowadzeniu działalności gospodarczej z uwagi na pandemię (...) (...) oraz złożenie przez niego wyjaśnień zbieżnych z ustalonym w sprawie stanem faktycznym. Przy tak określonych okolicznościach obciążających i łagodzących, przy uwzględnieniu właściwości osobistych oskarżonego i sposobu jego życia przed popełnieniem przestępstwa Sąd uznał, że karą sprawiedliwą za przypisane oskarżonemu H. T.

(1)przestępstwo, to jest karą współmierną do stopnia winy, uwzględniającą stopień społecznej szkodliwości jego czynu prawidłowo realizującą cele zapobiegawcze i wychowawcze, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa, zawierającą współmierną do zła jakie uczynił odpłatę - będzie kara 7 miesięcy pozbawienia wolności i taką karę oskarżonemu wymierzył. Wymierzając oskarżonemu karę za popełnione przestępstwo Sąd wziął pod uwagę stopień społecznej szkodliwości czynu, który przejawia się w naruszeniu zasad pewności obrotu gospodarczego. Przez swoje zachowanie oskarżony naruszył zasady prawidłowego funkcjonowania obrotu prawnego, zasadę jego pewności i bezpieczeństwa. Każdy uczestnik tego obrotu ma prawo oczekiwać, że osoba przyjmująca na siebie pewne zobowiązanie przy umowie dwustronnej jest w stanie je wykonać. Założenie, że każdy kontrahent działa z zamiarem pokrzywdzenia wierzyciela praktycznie uniemożliwiłoby prowadzenie normalnej działalności gospodarczej. Należy jednak podkreślić, iż wielość zjawisk tego typu staje się coraz większym problemem, który oprócz szeregu utrudnień natury proceduralnej jest czynnikiem zwiększającym ryzyko prowadzenia działalności gospodarczej. Sposób postępowania oskarżonego bez wątpienia potwierdza zasadność zarzutu naruszenia pewności obrotu gospodarczego. Dokonując oceny społecznej szkodliwości czynu Sąd wziął także pod uwagę znaczną wartość powierzonego mienia, którą przywłaszczył sobie oskarżony. Przy wymiarze kary Sąd brał pod uwagę także stopień zawinienia oskarżonego, który należy określić jako znaczny. Oskarżony miał całkowitą swobodę podjęcia decyzji realizacji zachowania zgodnego z prawem, a pomimo to, działając w zamiarze bezpośrednim, dopuścił się czynu zabronionego. W ocenie Sądu wymierzona oskarżonemu kara 7 miesięcy pozbawienia wolności stanowi właściwą reakcję karną na zachowanie oskarżonego, jest adekwatna do stopnia jego zawinienia i zapewni przestrzeganie przez niego porządku prawnego. H. T.

(2)-kowski II Mając na uwadze wymiar orzeczonej kary pozbawienia wolności, dotychczasowy sposób życia oskarżonego, w szczególności fakt, że w czasie popełnienia przestępstwa nie był skazany na karę pozbawienia wolności Sąd uznał, że wobec tego sprawcy zachodzi dodatnia prognoza na przyszłość i wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby lat 3. W ocenie Sądu kara nawet warunkowo zawieszona spełni w przypadku oskarżonego swoje cele, a w szczególności zapobiegnie popełnieniu przez niego kolejnych przestępstw. Orzeczona warunkowo zawieszona kara w przekonaniu Sądu będzie oddziaływać na oskarżonego jako swoiste ostrzeżenie na przyszłość. Okres wyznaczonej oskarżonemu próby odzwierciedla charakter naruszonych przez niego norm prawnych. Tak orzeczona kara w ocenie Sądu stanowi właściwą reakcją karną na jego zachowanie, jest adekwatna do stopnia zawinienia oskarżonego i nie nosi jednocześnie znamion kary niewspółmiernie surowej. Jednocześnie zdaniem Sądu, uwzględniając zachowanie oskarżonego po popełnieniu przestępstwa, można wysnuć wobec niego pozytywną prognozę kryminologiczną. H. T.

(2)-kowski III Na podstawie art. 72 § 1 pkt. 1 k.k. zobowiązano oskarżonego do pisemnego informowania Sądu o przebiegu okresu próby w odstępach sześciomiesięcznych, poczynając od miesiąca od uprawomocnienia się wyroku, czyniąc tym samym zadość obowiązkowi nałożenia jednego ze wskazanych w art. 72 § 1 k.k. obowiązków przy warunkowym zawieszeniu wykonania kary. H. T.

(2)-kowski IV Na podstawie art. 46 § 1 kk, zgodnie z wnioskiem złożonym przez pokrzywdzoną spółkę, orzeczono wobec oskarżonego H. T.

(1)obowiązek naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonej spółki (...) SA z siedzibą w B. w T. kwoty 162 080,00 zł. Nałożenie takiego obowiązku było obligatoryjne. 1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności 6. inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności V Rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów sądowych i opłaty nastąpiło na podstawie przepisów powołanych w tej mierze w części dyspozytywnej wyroku. 1Podpis Sędzia Magdalena Bielecka