I ACz 1124/14

I A Cz 1124/14 POSTANOWIENIE Dnia 2 lipca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Poznaniu Wydział I Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSA Jan Futro (spr.) Sędziowie: SA Mariola Głowacka, SA Małgorzata Gulczyńska po rozpoznaniu dnia 2 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa A. S. przeciwko D. B. i K. B. o zapłatę na skutek zażalenia pozwanych na postanowienie Sądu Okręgowego w Zielonej Górze z dnia 5 grudnia 2013 r. sygn. akt I Nc 24/13 uchyla zaskarżone postanowienie. Małgorzata Gulczyńska Jan Futro Mariola Głowacka UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy odrzucił zażalenie pozwanych na postanowienie o odmowie uchylenia nakazu zapłaty wydanego w postępowaniu nakazowym. W uzasadnieniu wskazał, że przepisy kodeksu postępowania cywilnego nie przewidują możliwości zażalenia na takie postanowienie. Na postanowienie to zażalenie wnieśli pozwani zarzucając, że wydany nakaz zapłaty winien być uchylony przez Sąd I instancji z urzędu na podstawie art. 492 1 § 1 k.p.c.. W uzasadnieniu podnieśli, że od 2001 r. nie mieszkają w Polsce, (co zresztą Sąd I instancji zauważa, kierując do nich korespondencję na nicejski adres), a nakaz zapłaty nigdy nie został prawidłowo doręczony. Nakaz zapłaty winien zatem zostać uchylony, czego Sąd I instancji nie uczynił, powołując się na to, że uchylenie nakazu może nastąpić jedynie przed jego uprawomocnieniem. Sąd I instancji nie dostrzega tu, że do uprawomocnienia się nakazu konieczne jest jego wcześniejsze prawidłowe doręczenie - do czego w niniejszej sprawie nie doszło. Nie można od pozwanych oczekiwać wniesienia zarzutów od nakazu zapłaty. Nie znają oni nawet treści pozwu z powodu podania przez powoda nieaktualnego adresu, zamiast znanego mu doskonale prawidłowego. Podany w pozwie adres lokalu (domu) nie jest ich mieszkaniem, ani miejscem pracy. Sąd I instancji nieprawidłowo uznał nakaz zapłaty za doręczony. W konsekwencji doręczenie nie było skuteczne, nie biegnie jeszcze ani termin do wniesienia zarzutów (nakaz jest nieprawomocny), ani nie biegnie jeszcze termin do zaspokojenia świadczenia (nakaz nie jest natychmiast wykonalny). W konsekwencji wnieśli o zmianę zaskarżonego postanowienia i uchylenie wydanego postanowienia a w konsekwencji uchylenie wydanego nakazu zapłaty. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje. Zażalenie jest zasadne. Zgodnie z art. 394 § 1 k.p.c. zażalenie przysługuje na postanowienie kończące postępowanie w sprawie oraz inne szczegółowo wymienione w tym przepisie. Postanowienie o odmowie uchylenia nakazu zapłaty nie zostało expressis verbis wyszczególnione w katalogu objętym punktami od 1 do 11 art. 394 § 1 k.p.c. Rozważyć zatem należy czy zaskarżone postanowienie jest postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie. W dotychczasowych orzeczeniach Sądu Najwyższego, zmierzających do wyjaśnienia tego niezbyt ostrego terminu ustawowego, posłużono się jako kryterium kwalifikacyjnym wskazaniem na potrzebę oceny tego, czy postanowienie kończy sprawę jako pewną całość poddaną pod osąd (por. postanowienie SN z dnia 14 listopada 1996 r. I CKN 7/96, OSNC 1997 r., nr 3, poz. 31; postanowienie SN z dnia 3 kwietnia 1997 r., I CKN 29/97; postanowienie SN z dnia 4 grudnia 1997 r, III CZ 89/97). Postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie jest więc takie postanowienie, po wydaniu którego żadne dalsze postępowanie nie może się już toczyć, bo nie jest przewidziane w przepisach o postępowaniu cywilnym. Zgodnie z art. 491 § 3 k.p.c. nakaz zapłaty doręcza się z urzędu obu stronom. Artykuł 492