Sygn. akt II.Ka.179/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 11 lipca 2014 r. Sąd Okręgowy w Suwałkach w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSO – Jacek Przygucki Protokolant: st.

§1

kk; -za podstawę warunkowego zawieszenia wykonania kary i okresu próby z punktu II wyroku przyjmuje art. 69§1 i § 2 kk, art.70§1 pkt1 kk. II. W pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy. III. Zwalnia oskarżonego od ponoszenia opłaty za II instancję oraz pozostałych kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze. Sygn. akt II.Ka.179/14 UZASADNIENIE R. J. został oskarżony o to, że w dniu 17.12.2013r. około godziny 01:30 w ruchu lądowym w E.na ul. (...)prowadził samochód osobowy marki (...)o nr rej. (...)będąc w stanie nietrzeźwości 0,82 mg/dm 3 alkoholu w wydychanym powietrzu, tj. o czyn z art.

§1kk.

Sąd Rejonowy w Ełku wyrokiem z dnia 13.03.2014r. w sprawie II.K.74/14 oskarżonego R. J. uznał za winnego popełnienia zarzuconego mu czynu aktem oskarżenia ustalając, że był on uprzednio karany za przestępstwo z art.

§1kk wyrokiem Sądu Rejonowego w Ełku z dnia 28.02.2008r.

syg. akt VI.K.45/08, tj. czyn z art.

§4

kk i za to go skazał i na mocy art.

§4kk wymierzył karę 6 miesięcy pozbawienia wolności.

Na mocy art.69§1, 2 i 4 kk, art.70§1 kk wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby lat

1. Na mocy art.42§2 kk w zw. z art.43§1 kk orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres lat
2. Na mocy art.63§2 kk na poczet orzeczonego wobec oskarżonego środka karnego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych zaliczył okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 17.12.2013r. Na mocy art.72§1 pkt.5 kk zobowiązał oskarżonego do powstrzymywania się od nadużywania alkoholu. Na mocy art. 49§2 kk orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci świadczenia pieniężnego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w kwocie 600 zł. Zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 120 zł tytułem opłaty oraz 90 zł tytułem pozostałych kosztów sądowych. Powyższy wyrok w całości na korzyść oskarżonego zaskarżył Prokurator Rejonowy w Ełku. Wyrokowi temu zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za jego podstawę poprzez przyjęcie, iż kolejne skazanie oskarżonego wyrokiem Sądu Rejonowego w Ełku z dnia 07.12.2009r. w sprawie II.K.333/09 przerwało bieg zatarcia skazania orzeczonego wyrokiem Sądu Rejonowego w Ełku z dnia 28.02.2008r. w sprawie Sądu Rejonowego w Suwałkach z dnia 19.01.2010r. w sprawie VII K.104/10 w wymiarze 1 roku pozbawienia wolnościI.K.45/08 za przestępstwo z art.

§1

kk na podstawie art.108 kk co w obecnym postępowaniu powoduje powstanie warunków do uznania winnym i skazania oskarżonego R. J. za przestępstwo z art.

§4

kk, podczas gdy uregulowanie art.76§1 i 2 kk jest przepisem specjalnym w stosunku do uregulowania w art.108 kk i zatarcie skazania orzeczonego wyrokiem Sądu Rejonowego w Ełku z dnia 28.02.2008r. w sprawie VI.K.45/08 zgodnie z zasadą zatarcia skazania po zakończeniu próby nastąpiło z dniem 07.09.2011r. więc obecnie nie zachodzą warunki do uznania winnym i skazania R. J. za przestępstwo z art.

§4

kk a jedynie za przestępstwo z art.

§1kk.

Wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez przyjęcie w pkt. I rozstrzygnięcia o uznania oskarżonego R. J. za winnego popełnienia przestępstwa z art.

§1

kk i wskazania art.

§1kk jako podstawy wymiaru kary.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja prokuratora jako zasadna zasługiwała na uwzględnienie. Na wstępie wskazać jedynie należy, iż Sąd I instancji w sposób prawidłowy przeprowadził postępowanie w sprawie, a oceny materiału dowodowego dokonał z uwzględnieniem wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego, nie naruszając zasad wynikających z art. 7 kpk. Sąd Okręgowy zgodził się natomiast z oskarżycielem publicznym, iż w niniejszej sprawie Sąd I instancji dopuścił się błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia poprzez przyjęcie, iż w przedmiotowej sprawie zachodzą warunki do uznania winnym i skazania oskarżonego za przestępstwo z art.

§4kk.

Sąd Rejonowy ustalił, iż oskarżony R. J. wyrokiem Sądu Rejonowego w Ełku z dnia 28.02.2008r. w sprawie VIK. 45/08 został skazany za czyn z art.

§1

kk na karę 5 miesięcy pozbawienia wolności za warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 3 lat. Powyższy wyrok uprawomocnił się 07.03.2008r. Zgodnie z art. 76§1 kk skazanie ulega zatarciu z mocy prawa z upływem 6 miesięcy od zakończenia okresu próby. Stąd też według powyższego uregulowania zatarcie skazania w sprawie Sądu Rejonowego w Ełku sygn. akt VI.K.45/08 nastąpiło w dniu 07.09.2011r. Przeszkody do jego zatarcia nie stanowiło następne skazanie R. J., któremu Sąd Rejonowy w Ełku wyrokiem z dnia 07.12.2009r. w sprawie II.K.333/09 wymierzył karę łączną 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 5 lat, bowiem art. 108 kk nie ma zastosowania do skazań z warunkowym zawieszeniem wykonania kary pozbawienia wolności. Sąd Rejonowy w uzasadnieniu skarżonego wyroku wskazał, iż dokonana zmiana kwalifikacji prawnej była nieprawidłowa i została ona dokonana przez błędną wykładnię art.76 kk i art.108 kk. Kwalifikacja przedstawiona w akcie oskarżenia była prawidłowa i nie zachodziła konieczność jej zmiany, bowiem doszło do zatarcia skazania w sprawie Sądu Rejonowego w sprawie VI.K.45/08. (strona 2 uzasadnienia) W świetle powyższego należało zgodzić się z apelującym Prokuratorem Rejonowym, i dlatego też Sąd Okręgowy zmienił orzeczenie Sądu Rejonowego w ten sposób, że uznał oskarżonego za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu aktem oskarżenia i przyjął za podstawę skazania i wymiaru kary art.

§1kk.

Konsekwencją powyższego była także zmiana podstawy warunkowego zawieszenia wykonania kary i okresu próby z punktu II tj. na art. 69§1 i § 2 kk, art.70§1 pkt1 kk. Koniecznym było bowiem wyeliminowanie art.69§4 kk, który dotyczy sprawcy przestępstwa z art.

§4kk.

W pozostałym zakresie nie stwierdziwszy uchybień z art. 439 zaskarżony wyrok utrzymał w mocy. O kosztach sądowych za postępowanie odwoławcze, orzekł zgodnie z art. 624 § 1 kpk w zw. z art. 634 kpk, kierując się zasadą słuszności, jako, że błąd popełniony przez Sąd nie może wywoływać ujemnych skutków dla oskarżonego.