Sygn. akt IV Ka 347/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 lipca 2014 roku. Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący SSO Krzyszt
§ 2
kk, za który wymierzono karę 10 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin miesięcznie, środek karny w postaci zakazu prowadzenia rowerów po drogach publicznych w strefie zamieszkania i w strefie ruchu na okres 3 lat oraz świadczenie pieniężne w kwocie 100 złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej; II. w sprawie II K 1093 / 12 w dniu 6 listopada 2012 r. za czyn popełniony w okresie od czerwca 2010 r. do 26 maja 2012 r., wyczerpujący dyspozycję art. 207 § 1 kk i art. 157 § 2 kk w zw. z art. 11 § 2 kk, za który wymierzono karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie zarządzono postanowieniem z dnia 1 marca 2013 r. w sprawie II Ko 514 / 13 i którą skazany odbył w całości w okresie od 1 maja do 1 listopada 2013r.; III. w sprawie II K 106 / 13 w dniu 11 kwietnia 2013 r., za czyn popełniony w dniu 10 stycznia 2013 r., wyczerpujący dyspozycję art.
§ 4
kk, za który wymierzono karę 5 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 2 lat i grzywnę w ilości 40 stawek dziennych po 10 złotych każda, wymierzoną na podstawie art. 71 § 1 kk oraz środek karny zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 4 lat; IV. w sprawie II K 112 / 13 w dniu 3 kwietnia 2013r. za czyn popełniony w dniu 24 stycznia 2013r. wyczerpujący dyspozycję art.
§ 4
kk, za który wymierzono karę 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 5 lat, karę grzywny w ilości 120 stawek dziennych po 10 złotych każda, wymierzoną na podstawie art. 71 § 1 kk, środek karny zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na 9 lat oraz świadczenie pieniężne w kwocie 300 złotych; V. w sprawie II K 218 / 13 w dniu 15 lipca 2013 r. za czyn popełniony w dniu 6 marca 2013 r. wyczerpujący dyspozycję art.
§ 4
kk, za który wymierzono karę 1 roku pozbawienia wolności z zaliczeniem na jej poczet okresu zatrzymaniu w dniu 06 marca 2013r oraz środek karny zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 7 lat; Zaskarżonym wyrokiem Sąd Rejonowy w Bełchatowie:
- na podstawie art. 569 § 1 kpk w zw. z art. 85 kk, art. 86 § 1 kk, art. 87 kk, art. 89 § 1a kk oraz 90 § 2 kk i art. 92 kk kary orzeczone wyrokami opisanymi w punktach III, IV i V połączył i wymierzył skazanemu H. M. karę łączną 3 lat pozbawienia wolności oraz łączny środek karny 10 lat zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym;
- na podstawie art. 63 § 1 kk na poczet kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył skazanemu okres zatrzymania w dniu 03 marca 2013r. w sprawie II K 218 / 13;
- na podstawie art. 71 § 2 kk stwierdził, że grzywna orzeczona w sprawie II K 106 / 13 na podstawie art. 71 § 1 kk nie podlega wykonaniu;
- orzekł, iż w pozostałej części połączone wyroki podlegają odrębnemu wykonaniu;
- na podstawie art. 572 kpk umorzył postępowanie w przedmiocie wydania wyroku łącznego w pozostałym zakresie;
- zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adwokata W. U. 147,60 złotych tytułem kosztów nieopłaconej obrony z urzędu;
- zwolnił skazanego H. M. od kosztów związanych z wydaniem wyroku łącznego. Powyższy wyrok w części dotyczącej kary łącznej pozbawienia wolności na korzyść skazanego zaskarżył jego obrońca, podnosząc zarzut jej rażącej niewspółmierności wskutek nieuwzględnienia przy jej wymierzaniu zasady absorpcji oraz pozytywnej opinii o skazanym z zakładu karnego. W konkluzji wnosił o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez obniżenie rozmiaru kary łącznej pozbawienia wolności do 2 lat. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja jest zasadna częściowo – jakkolwiek Sąd Okręgowy nie podzielił poglądu o zaistnieniu podstaw do ukształtowania kary łącznej przy zastosowaniu zasady pełnej absorpcji, to jednak orzeczona kara nie w pełni odpowiadała dyrektywom ich wymiaru i raziła nadmierną surowością. Przypomnieć należy, iż badaniu podlegał związek podmiotowo – przedmiotowy, jaki zachodził między poszczególnymi, zbiegającymi się przestępstwami ( poprzez rozważenie samodzielności i niezależności poszczególnych występków, ich popełnienia na szkodę różnych pokrzywdzonych, odległość czasową i miejscową między nimi, podobieństwo pod kątem naruszonego dobra ). Zgodzić się należy z Sądem Rejonowym, że w analizowanym przypadku związek ten nie był na tyle bliski, by uznać, że zachodziły przesłanki do stosowania pełnej absorpcji – choćby tylko z uwagi na pełną samodzielność ( odrębność ) każdego z wchodzących w grę przestępstw. Jednakże w większym stopniu należało oddać przy wymiarze kary łącznej na korzyść skazanego, iż przestępstwa te były tożsame rodzajowo i popełnione w bliskich od siebie odstępach czasowych. Obrońca przeceniał natomiast wagę opinii o skazanym, skoro pomimo pozytywnych uwag o jego funkcjonowaniu w zakładzie karnym zawierała ona wniosek o bezkrytycznym stosunku H. M. do popełnionych przestępstw. Sąd Okręgowy skorygował podstawę prawną wymiaru kary łącznej pozbawienia wolności. Po dniu 8 czerwca 2010 r. podstawę prawną wymierzenia w wyroku łącznym bezwzględnej kary pozbawienia wolności orzeczonej w wyniku połączenia kar pozbawienia wolności wymierzonych za zbiegające się przestępstwa z warunkowym zawieszeniem i bez warunkowego zawieszenia ich wykonania stanowią przepisy art. 85 kk w zw. z art. 89 § 1 kk w zw. z art. 89 § 1a kk, uzupełnione o art. 86 § 1 kk, zakreślający w niniejszym przypadku dolną i górną granice wymiaru kary łącznej ( por. uchwała Sądu Najwyższego - Izba Karna z 2013-11-28, I KZP 13/13, opubl. Legalis). Mając na uwadze, iż grzywna wymierzona wyrokiem Sądu Rejonowego w Bełchatowie sprawie II K 112 / 13 orzeczona została na podstawie art. 71 § 1 kk, a zatem akcesoryjnie wobec orzeczenia kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, w sytuacji, gdy ta jednostkowa kara pozbawienia wolności objęta została karą łączną o charakterze bezwzględnym, wobec treści art. 71 § 2 kk w zw. z art. 92 kw, grzywna nie podlega już wykonaniu. O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawie przywołanych w wyroku przepisów.